Польшада христиан діни қозғалысының негізін қалаушысы Феликса Козловска
Maria Franciszka Kozłowska
Польшадағы діни қозғалыстың негізін қалаушы Матечка Козловска: тарихы, мистикалық көзқарастары, және Католик шіркеуінен бөлінуі. Мариявиттер шіркеуі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Польшадағы христиан діни қозғалысын негіздеуші Феликса Магдалена Козловская ( ), Мария Франциска атымен және "Матечка" лақабымен белгілі, поляк діни қарындасы, христиан мистигі және болашақты көруші. Ол Польшаның Ресей бөлігінде Рим-католик шіркеуінде жаңару қозғалысын құрды. Бұл қозғалыстың мақсаты Исаның анасы Мәриямның қарапайым өмір салтын үлгі етіп алу болды. 20 ғасырдың басында ол және оның қозғалысы шіркеуден қуылды және Голландияның Ескі католик шіркеуімен байланыста дербес шіркеуге айналды. 1935 жылы ол екіге бөлініп, Ескі католик Мариявит шіркеуі мен Католик Мариявит шіркеуіне айналды. Екі конфессия да 1906 жылы еретик деп жариялаған Католик шіркеуінен болған жалғыз жарылыстың бір бөлігі болды.
Founder of Christian religious movement in Poland
Feliksa Magdalena Kozłowska ( ), known by the religious name Maria Franciszka and the epithet "Mateczka", was a Polish religious sister, Christian mystic and visionary who founded a movement of renewal in the Roman Catholic church in the Russian Partition of Poland. It was to follow the simplicity of the life of Mary, mother of Jesus. Early in the 20th century, she and this movement were excommunicated and became an autonomous church in fellowship with the Old Catholic Church of the Netherlands. In 1935 it split in two and became the Old Catholic Mariavite Church and the Catholic Mariavite Church. Both denominations were part of a single schism from the Catholic Church which declared it as heretical in 1906.
Ерте өмір
Феликса Козловская Величка қаласында, Венгров маңындағы кедей шляхта отбасында дүниеге келді, олар Налеч елтаңбасын алып жүрді. Оның әкесі Якуб қаңтар көтерілісінде қаза тапқанда оған сегіз ай толған еді. Оны анасы мен әкесінің әке-шешесі, Пуласки аталғандар тәрбиеледі. Олар сол туыстарымен бірге алдымен Червонка-Венгровскада, кейіннен Бачкиде тұрды. Үйде білім алғаннан кейін Варшавадағы гимназияны бітіріп, орыс, ағылшын және француз тілдерін мүжілді. Оның алғашқы жұмысы генерал отбасында тәрбиеші болып жұмыс істеу болды. Баршаның айтуынша, ол тартымды және қабілетті әйел болған, кем дегенде бір неке ұсынысын қабылдамаған. Оның орнына Варшавадағы Visitation Sisters қауымына қосылуды жоспарлаған. Алайда, патша үкіметінің діни ордендерге қатысты ережелеріне байланысты, бұл мүмкін болмады. Он тоғыз жасында ол жаңа құрылған, Онорат Козьминьский негіздеген Францискандық Кедейлер қауымына кірді, олардың мақсаты ауруларға күтім көрсету болды. Үш жылдан кейін, оған көбірек ойлану және тыныш орта қажет екені анық болды. Козьминьскийдің рұхсатымен ол Францискандық қауымнан шықты. 1887 жылдың 8 қыркүйегінде Козьминьскийдің кеңесі бойынша ол тағы бес әйелмен бірге ежелгі Плоцк қаласында құпия діни қауым құрып, олармен бірге тұруға кетті. Олар Францискандық руханилықты ұстанды және шіркеу киімдерін тігіп, өздерін асырады. Кіріс өте аз болғандықтан, ет пен балықтан толығымен бас тартатын қатаң тәртіп орнатылды. Ол жаңа қауымның басшысы болды, ол Әйелі Қайырлы Клараның Кедей әйелдер қауымы деп аталды және Мария Франциска діни есімін алды. Қауым Әйелі Францисканың ережесін ұстанды және дәстүрлі үш серттен өзге төртінші серт қосты. Бұл - қасиетті Евхаристияға мәңгілік құлшылық ету уәдесі болды. Уақыт өте келе, тігіншілік жұмысы бай клиенттерден тапсырыстар алып келді, бұл әйелдердің материалдық жағдайын жақсартты, ал Козловская олардың рухани дамуын ынталандырды. 1890 жылы оның жесір анасы Анна Козловская Варшавадағы мүлігін сатып, Плоцкке көшіп, қызымен бірге тұруды шешті. Бастапқыда Анна жалғыз қызының монах болуына қарсы болды, өйткені ол оған некеде жақсы болашақ күтеді, ал монастырьдағы кедейлікпен күресу одан жақсы емес деп ойлады. Ақырында ол қарсылығын тоқтатты және қызының қауымына қосылуға шешім қабылдады. 1903 жылы Мария Хортулана есімін қабылдап, діни сертін қабылдады.
Feliksa Kozłowska was born in Wieliczna near Węgrów, into an impoverished Szlachta family, bearing the Nalecz coat of arms. She was eight months old when her father, Jakub, died in the January Uprising. She was raised by her mother, and paternal step grandparents, called Pułaski. They lived with those relatives first in Czerwonka węgrowska, and later in Baczki. After home tuition, she graduated from a high school in Warsaw, speaking fluent Russian, English and French. Her first job was as a governess to the family of a general. By all accounts, she was an attractive and accomplished woman who rejected at least one offer of marriage. She planned instead to join the enclosed Visitation Sisters in Warsaw. However, due to tsarist regulations relating to religious orders, it proved impossible. At the age of nineteen, she entered the recently formed Congregation of the Franciscan Sisters of the Afflicted founded by Honorat Koźmiński, whose purpose was to care for the sick. Three years later, she evinced the need for more contemplation and a less busy setting. With permission from fr. Koźmiński, she left the Franciscan sisters. On 8 September 1887, she formed on Koźmiński's advice, with five other women, a covert religious community in the ancient city of Płock and went to live with them. They followed Franciscan spirituality and supported themselves with embroidery of church vestments. The income was very modest resulting in a relatively strict regime, abstaining from all meat and fish. She became superior of the new community, called the Congregation of Sisters of the Poor of Saint Mother Clare and took the religious name Maria Franciszka. The congregation followed the Rule of Saint Francis and added a fourth vow in addition to the conventional three. It was the promise to engage in perpetual Adoration of the Blessed Sacrament. In time the needlework brought in commissions from wealthy clients which improved the material position of the women, while Kozłowska fostered their spiritual development. In 1890 her widowed mother, Anna Kozłowska, having sold her properties in Warsaw, decided to move to Płock and live with her daughter. Initially, Anna had opposed her only daughter's desire to become a nun, as she foresaw a better future for her in marriage, rather than grinding poverty in a convent. She eventually relented and decided to join her daughter's community. In 1903 she made her religious profession by adopting the name, Maria Hortulana
Козьминьскимен ажырым және Мариявистік қозғалыстың басталуы
Бастапқыда п. Козьмински Францисканың рухани дамуына өте қуанған еді. Дегенмен, 1902 жылы, оған қырық жас толғанда, оның ұстазымен арадағы қарым-қатынас қайта қалпына келмейтіндей үзілді. Мұның себебі, ол білімді де, ізгі ниетті болғанымен, оның сиқырына түсіп, әйелден рухани кеңес алған кейбір дін қызметкерлерінің көзқарасын мақұлдамады. Тағы бір қиындық – ол оның рұқсатынсыз белгілі бір діни амалдарды енгізгені болды. 1893 жылы Козловская діни көріністер көргенін хабарлады. Алғашқы көріністе оған Қасиетті Жұбаны құрметтеу және Мәңгілік жәрдемші Әміремізге құлшылық етуді таратуды мақсат ететін жаңа діни орден құруға бұйырылды. Олар Мәриямның өмірін үлгі етіп алып, «Мариявиттер» деп аталды. Топ алғашқы он жылда кеңінен танылды, ал 1903 жылы Католик шіркеуі ішінде канондық мәртебе алуға тырысты. 1901 жылғы Рождествода онымен алғаш рет кездескен Ян Ковальский әкесі, жаңа қабылданған діни есімімен – Мария Михал Ковальский, делегацияны басқарып келді. Козловская шіркеу басшыларымен келіспеушіліктерді болдырмау үшін көпшілік назарынан шетте тұрып, қозғалыстың құрылымдық және саяси мәселелерін басқаларға, әсіресе Ковальскиге қалдырды.
To begin with fr. Koźmiński had been very pleased with Franciszka's religious progress. Nonetheless, in 1902, when she was forty years old, relations with her mentor broke down irretrievably. The reasons were that he disapproved of the attitude of some of his clerical brethren who, though educated and pious, had fallen under her spell and took spiritual direction from a woman. Another difficulty had been her introduction of certain religious practices without his leave. In 1893, Kozłowska reported that she had experienced religious visions. The first vision supposedly instructed her to form a new clergy order with the primary goal of propagating the Adoration of the Blessed Sacrament and devotion to Our Lady of Perpetual Succour. They became known as "Mariavites", taking their inspiration from imitating the life of Mary. The group broadened its appeal in the first ten years, and in 1903, it attempted to gain canonical status within the Catholic Church. Having first met her at Christmas 1901, Father Jan Kowalski led the delegation under his newly assumed religious name, Maria Michał Kowalski. Kozłowska, not wishing to create difficulties with the church authorities, largely stayed out of public view and left the structural and political implications of the movement to others, particularly to Kowalski.
Танылуға тырысу
Католик шіркеуінің ішіндегі қозғалысты реттеу үшін, топ жергілікті Плок епископына – Козловскаяның епархиясында тұрған – және екі жетекші архиепископқа құжаттар тапсырды. Екеуі де бұл идеяны бірден қабылдамады, бірақ Плок билігі қозғалысқа қатысты Канондық тергеуді (Инквизицияны) бастады. Істі жылдамдату үшін Ковальски 1903 жылы Мариявиттер делегациясын Ватиканға алып барды, бірақ Конклав оларды кешіктірді. Ақырында, 1904 жылы олар Папа Пий X-пен кездесті. Ковальски және оның Мариявиттерлері 1904 жылдың тамызында Римдік және Жалпы Инквизиция Конгрегациясы (CRUI) Козловскаяның «көріністерінің» қарапайым галлюцинациялар екенін мәлімдегенде қатты көңілі қалды. 1906 жылдың сәуір айында Пий X «Tribus circiter» энцикликасын жариялады, онда Козловская және оның ізбасарлары қауымнан шығарылды. Сондай-ақ, ол оның ізбасарларын оны тірі қасиетті адам ретінде және Құдай анамен теңестіргені үшін қатты сынады. 1906 жылдың желтоқсан айында CRUI (Римдік және Жалпы Инквизиция Конгрегациясы) Козловская мен Ковальскиді аты-жөнімен, сондай-ақ олардың жақтастарын және қолдаушыларын қауымнан шығарды. Бұл тарихтағы бірінші рет болды, онда жеке әйел еретик ретінде атымен қауымнан шығарылды, бұрын әйелдер еретик деп танылған топқа мүше болғандықтары үшін ғана қауымнан шығарылатын.
In an effort to regularise the movement in the eyes of the Catholic Church, the group submitted documents to the local Bishop of Płock, in whose diocese Kozłowska lived and to two leading archbishops. The latter two rejected the idea out of hand, but the Płock authorities set up a Canonical Inquisition into the movement. To expedite matters, Kowalski led a delegation of Mariavites to the Holy See in 1903 but was delayed by a Conclave. Eventually, they were able to meet with Pope Pius X in 1904. Kowalski and his fellow Mariavites were severely disappointed when, in August 1904, the Congregation of the Roman and Universal Inquisition (CRUI) concluded that Kozłowska's "visions" were mere hallucinations. In April 1906, Pius X issued an encyclical, Tribus circiter, which excommunicated Kozłowska and her followers. It also harshly criticised her followers for treating her as a living saint and on par with the Blessed Virgin. In December 1906, the CRUI (Congregation of the Roman and Universal Inquisition) excommunicated Kozłowska and Kowalski by name as well as their adherents and supporters. This marked the first instance in history where an individual woman was excommunicated by name as a heretic in contrast, to being excommunicated by virtue of her membership of a group deemed to be heretical.
Тәуелсіздік
1906 жылдың қарашасында, католик шіркеуінен айырылуға бір ай қалғанда, Ресей үкіметі Польшаның өзі басқаратын бөлігіндегі қозғалысқа ресми мәртебе берді. Поляк Рим-католик шіркеуінің бөлінуі, поляк ұлтшылдығының да бөлінуіне әкелуі мүмкін деген ой болды. Бұрыннан-ақ Утрехттегі Ескі Католик шіркеулері одағымен байланыста болғандықтан, Мариявиттер 1909 жылы Утрехтте өткен құрылтайға шақырылды, онда Ковальски епископ қызметіне көтеріліп, апостолдық мұрагерлік құқығына ие болды. 1912 жылы Мариявиттер шіркеуі Польшаның Ресей бөлігінде заңды дін ретінде толық мойындалды. Олар Плоцк қаласында өздерінің соборын, яғни Мейірім мен Ырысқы ғибадатханасын салуға кірісті. Олардың он алты приходта 50 000-60 000-ға жуық жатағы болды және Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде одан да өсті. 1917 жылы шіркеудің өркендеген шағында 160 000-ға дейін жатағы болуы мүмкін. 1918 жылы Козловская соңғы көрінісінің мазмұнын жариялады. Келесі жылы, қайтыс болғанға дейін екі жыл бұрын, Мариявиттер Ескі Католик Мариявиттер шіркеуі деген атауды қабылдады.
In November 1906, only a month prior to the ex communication from the Catholic Church, the Russian government granted the movement official status in the part of Poland under its control. Cynical motives may have played a part: a split in the Polish Roman Catholic Church, the tsarist officials realized, could help foster a split in manifest Polish nationalism as well. Having already been in touch with the Union of Utrecht of the Old Catholic Churches, the Mariavites were invited to attend their 1909 Congress in Utrecht, at which Kowalski was elevated to the rank of bishop, granting him the power of the apostolic succession. In 1912, the Mariavite church gained full recognition as a legal denomination in the Russian partition of Poland. They had already begun work on their own cathedral in Płock, the Temple of Mercy and Charity. They had as many as 50,000 to 60,000 adherents distributed over sixteen parishes and increased further during World War I. At its probable peak in 1917, the church may have had up to 160,000 adherents. In 1918, Kozłowska revealed the contents of her final vision. The following year, two years prior to her death, the Mariavites adopted the name, Old Catholic Mariavite Church.
Мұра және миф
Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Екінші Польша Республикасы құрылды. Жаңа үкімет тарапынан оларға деген қарым-қатынастың нашарлауы Мариявиттердің ықпалының төмендеуіне және мүшелерінің азаюына себеп болды, көптегендері католицизмге қайта оралды. Бұл тенденция 1921 жылы Козловская қайтыс болғаннан кейін және Ковальски оның орнын басып, шіркеудің рухани жетекшісі және ресми басшысы болғаннан кейін күшейді. Ковальски Козловскаяның өмірбаянын және оның көріп білгендерінің жинағын жариялады, оның естелігін жақтастарының санасында сақтап қалуға тырысып, сонымен бірге оның жақтастарына қатысты билігін өзіне жүктеді. Бұл еңбектің қасиеттілік сипаты және Козловскаяның мәртебесі, егер Киелі Рухпен теңелмесе, онда Қасиетті Мариямен бірдей деңгейге көтерілуі, тіпті көптеген Мариявиттер үшін де артық болды. Бұл Ковальскидің жақтастары арасындағы беделін төмендетіп, қозғалыстың ажырауына әкеп соқты. Козловскаяның өміріне қатысты көптеген фактілер нақты болмай қалды, ал онымен байланысты кейбір мифтер Ковальски тарапынан одан әрі таратылды.
Following the end of World War I the Second Polish Republic was established. A rise in hostility toward them by the new government caused a decline in Mariavite fortunes and membership declined, with many returning to Catholicism. This trend accelerated in 1921 after Kozłowska died and Kowalski succeeded her as the church's guiding spirit and formal leader. Kowalski published a biography of Kozłowska with a compilation of her visions and tried to keep her memory alive in the minds of followers while making her authority over her followers his own. The hagiographic nature of this work and the "elevation" of Kozłowska to a status apparently co equal with that of the Blessed Virgin Mary, if not with the Holy Spirit, was excessive even to many Mariavites. This undermined Kowalski's credibility with the faithful and precipitated the eventual split in the movement. Many of the factual details about Kozłowska's life remained unclear, and some of the myths surrounding her were perpetuated by Kowalski.