Кіріспе

Неміс физиологы және эмбриологы (1733–1794)

Каспар Фридрих Вольф (18 қаңтар 1733 – 22 ақпан 1794) – неміс физиологы және эмбриологы, қазіргі заманғы эмбриологияның негізін қалаушылардың бірі.

Өмір

Вольф Берлинде, Бранденбургте дүниеге келген. 1759 жылы ол "Theoria Generationis" диссертациясымен Галле университетінің медицина докторы дәрежесін алды, онда ол бұрын Аристотель мен Уильям Харви ұсынған эпигенез теориясын қайта жаңғыртты және қолдады. Бұл мақала үш бөлімнен тұрады: 1) өсімдіктердің дамуы, 2) жануарлардың дамуы және 3) теориялық тұжырымдамалар. Ол мүшелердің ерекшеленбеген жасушалардан қабаттар бойынша қалыптасатынын көрсетті. Дәстүрлі және басым теория бойынша организмдер тұқымда (алдын ала қалыптасу теориясы) дайын күйде болады деп есептелді, яғни адамда гомункулус сперматозоидтың ішінде отырады. Оның көзқарастары кеңінен қабылдамады. Альбрехт фон Галлер оның күшті қарсыласы болды. Жеті жылдық соғыс кезінде Вольф Пруссия армиясында далалық дәрігер болып жұмыс істеуге міндеттелді. Содан кейін ол академиялық өмірге қайта оралуда қиындықтарға тап болды. Ақырында 1767 жылы математик Леонард Эйлердің көмегімен Санкт-Петербург Ғылым академиясының (қазіргі Ресей Ғылым академиясы) анатомия кафедрасын басқарды. Санкт-Петербургте қайтыс болды.

Зерттеу

Вольфтың зерттеулері эмбриология, анатомия және ботаника салаларын қамтиды. Ол алғашқы бүйректерді (мезонефростарды) немесе «Вольф денелерін» және олардың экскреторлық өзектерін ашқан. Ол бұл туралы балапан эмбриондарын зерттеу барысында байқағаннан кейін «Theoria Generationis» атты диссертациясында сипаттады. Локидің сөзіне сүйенсек, ол бастапқыда толық ұйымдастырудың болмауын қабылдағандықтан, дамуды «ғажайып» етуге мәжбүр болды; ұйымдастырудың толық болмауынан бастап, ол «корпустың мәнді күші» әрекеті арқылы жоғары ұйымдасқан өнімге көтерілуін көздейді. 1768–1769 жылдары ол эмбриологиядағы ең маңызды еңбегін – ішектің дамуы туралы жариялады. Баер осы еңбек туралы: «Бұл біздің қолымыздағы ғылыми байқаудың ең ұлы шедеврі» деді. Локидің мәлімдемесіне сәйкес, Вольфтың «Theoria Generationis» зерттеулері Марчелло Малпигидің деңгейіне жетпесе де, 1768 жылғы еңбегі олардан басып өтіп, Хайнц Кристиан Пандер мен Карл Эрнст фон Баерге дейін эмбриологиялық жұмыстардың ең жақсысы болып саналды. Вольфтың «Theoria Generationis» емес, «De Formatione Intestinorum» еңбегінде эмбриологияға ең үлкен үлесі бар; онда ол эмбриондағы бастамалық қабаттар туралы идеяны болжады, ол Пандер мен фон Баердің басшылығымен құрылымдық эмбриологияның негізгі түсінігіне айналды – ол бастамалық қабаттар теориясының негізін қалады. Вольф эмбрион құралатын материалдың дамудың ерте кезеңінде жапырақ тәрізді қабаттар түрінде орналасатынын көрсету арқылы бастамалық қабаттар теориясын болжады. Локи Вольфты фон Баерден бұрын эмбриологиядағы ең көрнекті зерттеуші деп мойындайды. Вольф жануарлардың мүшелері біртіндеп пайда болатынын және олардың қатарынан пайда болу кезеңдерін тікелей бақылай алатынын айтты. (Дай)