Натаниэль Хоторнның «Fanshawe» романы – жазушының 1828 жылы жарық көрген тұңғыш шығармасы. Анонимді түрде басылған, Боудойн колледжі кезеңінде жазылған болуы мүмкін.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Натханиел Хоторнның романы Fanshawe – американдық жазушы Натханиел Хоторнның романы. Ол 1828 жылы анонимді түрде жарық көрген, оның алғашқы жарияланған туындысы.
Novel by Nathaniel Hawthorne
Fanshawe is a novel written by American author Nathaniel Hawthorne. It was his first published work, which he published anonymously in 1828.
Өмірбаян
Хоторн Боудин колледжінде студент кезінде-ақ романға кіріскен. Оның алғашқы жарияланған романы – «Фаншау», ол осы кітап болған да, болмаған да мүмкін. «Фаншау: А Tale» 1828 жылғы қазан айында Бостон қаласындағы Марш пен Капен баспасынан анонимді түрде жарық көрді. Оны басып шығаруға автордың өзі 100 доллар жұмсады. Кітап Хоторнның 1820-жылдардың басында Боудин колледжінің студенті болған кезіндегі өмірінен алынған оқиғаларға негізделген. «Фаншау» романы көбінесе жағымды пікірлер алды. Джон Нилдің «Янки» журналындағы алғашқы сын авторын «күшті және қайғылы» деп сипаттап, оның болашақта табысқа жететініне үміттендірді. Сара Жозефа Хейл, сол кездегі «Ladies' Magazine» журналының редакторы, болашақ оқырмандарға кітапты кітапханадан іздеудің орнына сатып алуға кеңес берді. Ол былай деп жазды: «Сатып ал, оқырман. Бір ғана том бар, және мен сеніңіз, ол сіздің кітапханаңызда болуға лайық». Уильям Леггет жас авторда одан да зор әлеуетті көріп тұрды: «Осы кішкентай, қызықты томды жазған ой-қиялы біздің ұлттық әдебиетіне үлкен және құнды үлестер қосуға қабілетті». Алайда кітап жақсы сатылмады. Коммерциялық сәтсіздікке ұшырағаннан кейін Хоторн сатылмаған көшірмелерін өртеп жіберді: «Соңынан қолға түскен барлық көшірмелер жойылды. Оның өлімінен он екі жыл өткен соң бір данасы табылып, Джеймс O & Co. баспасынан қайта жарық көрді» (цитата Н. Э. Браун, «Натаниэль Хоторнның кітапханасы», Бостон және Нью-Йорк, 1905). Роман соншалықты сирек болғандықтан және Хоторн алғашқы романы туралы өте құпия сақтағандықтан, оның қайтыс болғаннан кейін әйелі София күйеуінің ешқашан осы атпен роман жазбағанын, тіпті оның көшірмесін көрсеткеніне қарамастан, мойынсоқтап айтты.
Hawthorne had worked on a novel as early as his time as an undergraduate at Bowdoin College. Fanshawe, his first published novel, may or may not have been that book. Fanshawe: A Tale appeared anonymously in October 1828 from the Boston publishers Marsh and Capen. Its printing was paid for at the author's own expense, costing him $100. The book was based on Hawthorne's experiences as a Bowdoin College student in the early 1820s. Fanshawe generally received positive reviews. In what may have been the first review, John Neal's magazine The Yankee referred to it as "powerful and pathetic" and said that the author "should be encouraged to persevering efforts by a fair prospect of future success." Sarah Josepha Hale, then editor of the Ladies' Magazine, advised potential readers buy the book rather than rely on finding it at a circulating library. As she wrote, "Purchase it, reader. There is but one volume, and trust me that it is worth placing in your library." William Leggett saw further potential in the young author: "The mind that produced this little, interesting volume, is capable of making great and rich additions to our native literature." The book, however, did not sell well. After its commercial failure, Hawthorne burned the unsold copies: "Later all the copies that could be obtained were destroyed. A dozen years after his death a copy was found and the tale reissued by James o & co." (quote cf. N. E. Brown, Bibl. of Nathaniel Hawthorne, Boston and New York, 1905) The novel was so rare and Hawthorne was so secretive about his early attempt at a novel that after his death his wife, Sophia, insisted her husband had never written a novel with that title, despite being shown a copy.
Қорытынды
Доктор Мелмот, ойдан шығарылған Харли колледжінің президенті, өз қамқорлығына Элен Лэнгтонды алады, ол теңізде жүрген досы Лэнгтон мырзаның қызы. Элен жас, әдемі қыз және колледж жігіттерінің назарын өзіне аударады, әсіресе Эдвард Уолкотт, денелі, бірақ толыққанды жетілмеген студент және Фаншау, оңаша, қарапайым мінезді зиялы. Олар серуендеп жүргенде үш жас жігіт "балықшы" деп аталатын есімсіз адаммен кездеседі, ол шебер балықшы екенін көрсетеді. Балықшы Эленмен сөйлесуді сұрайды, оған құпия бір нәрсе айтады және оны алаңдатады. Уолкотт пен Фаншау оның ниетіне күдікпен қарай бастайды. Біз балықшының бұрынғы мейрамхана иесі Хью Кромбидің ескі досы екенін білеміз. Екеуі бірге теңізде болған, онда Лэнгтон мырза балықшыға кеңесші және қамқор болған. Алайда Лэнгтон мен балықшы арасында келіспеушілік туындайды, содан кейін Лэнгтон теңізде қаза тапты деп ойлап, балықшы оның әкесінің көп байлығын мұраға алу үшін Эленге үйленуді көздейді. Сондықтан құпия кездесуде балықшы Эленге Мелмоттың үйінен жасырын шығып, оның соңынан еріп келуін бұйырады, оған әкесінің қайда екенін білетінін айтады. Бірақ оның нағыз мақсаты – оны ұрлап әкелу, әкесінің қайтыс болғанын айту және оны өзіне үйлендіру. Әр түрлі ер адамдар (Мелмот, Эдвард, Фаншау) оның бөлмесінде болмағанын білгенде, оны іздеуге шығады. Іздеу барысында олардың мінез-құлқы ашылады: дене еңбегіне бейім емес қарт ғалым Мелмот, ең тәжірибелі шабандоз және балықшымен күресуге қабілетті Уолкотттың көмегін сұрайды. Оның нашар денсаулығы мен баяу атының кесірінен іздеуден қалып қойған Фаншауға, кабинадағы қарт әйел (балықшының анасы, жесір Бэтлер жаңа ғана қайтыс болған) ақпарат береді, ол оған балықшы мен Эленге бірінші болып жетуге мүмкіндік береді. Балықшы Эленді тік жар мен үңгірге алып барып, оны тұтқынға алуды жоспарлайды. Элен, соңғы кезде балықшының ниетін түсінеді. Фаншау келгенде, ол олардың үстінде тұрып, жардың шетінен қарайды. Балықшы Фаншаумен күресу үшін жарға көтеріле бастайды, бірақ өзін ұстауға жеткіліксіз келетін әлсіз бұтақты ұстап алады және құлайды. Фаншау Эленді есінен танып оятады, екеуі бірге қалаға оралады. Фаншау Эленді жақсы көреді, бірақ өмір салтының кесірінен жасқа дейін өлетінін біледі. Лэнгтон Эленнің қолын Фаншауға беруді ұсынады, оның Эленді құтқаруы үшін, бірақ ол одан бас тартады, оны жесірлікке ұшыратпау үшін бақытын құрбан етеді. Ол сондай-ақ Эленнің Уолкотқа деген сезімі бар екенін біледі. Фаншау 20 жасында қайтыс болады. Элен мен Уолкотт төрт жылдан кейін үйленеді. Баяндаушы Уолкотттың балалық әдеттерінен (маскүнемдік, импульсивтілік, жасөспірімдермен қарым-қатынас) арылып, Эленмен бақытты екенін айтады. Олар, баяндаушының сөзіне сүйенсек, бақытты, бірақ кітап екіұшты нотамен аяқталады, олар бала туғызбағанын мәлімдейді.
Dr. Melmoth, the president of fictional Harley College, takes into his care Ellen Langton, the daughter of his friend, Mr. Langton, who is at sea. Ellen is a young, beautiful girl and attracts the attentions of the college boys, especially Edward Walcott, a strapping though immature student, and Fanshawe, a reclusive, meek intellectual. While out walking, the three young people meet a nameless character called “the angler”, a name he gets for appearing an expert fisherman. The angler asks for a word with Ellen, tells her something in secret, and apparently flusters her. Walcott and Fanshawe become suspicious of his intentions. We learn that the angler is an old friend of the reformed Inn owner, Hugh Crombie. The two had been at sea together, where Mr. Langton had been the angler's mentor and caretaker. Langton and the angler had a falling out, however, and, thinking that Langton has been killed at sea, the angler undertakes to marry Ellen in order to inherit her father's considerable wealth. Thus in his secret meeting with Ellen, the angler instructs her to sneak out of Melmoth's home and follow him, telling her he has information about her father’s whereabouts. His real aim, though, is to kidnap her, to tell her of her father’s death, and to manipulate her into marrying him. When the various men (Melmoth, Edward, Fanshawe) learn that she is not in her chamber, they go searching for her. The search reveals the nature of each: Melmoth, an aged scholar unused to physical labor, enlists the help of Walcott, who is the most skilled rider and the most likely to be able to contend with the angler in a fight. Fanshawe, who lags behind the search because of his weak constitution and his slow horse, is given information by an old woman in a cabin (where another old woman, Widow Butler, who turns out to be the angler's mother, has just died) that allows him to reach the angler and Ellen first. The angler has taken Ellen to a craggy cliff and cave, where he intends to hold her captive. Ellen has finally realized the angler's intentions. When Fanshawe arrives, he stands above them, looking over the edge of the cliff. The angler begins to climb up the cliff to fight Fanshawe but grabs a twig too weak to support him and tumbles to his death. Fanshawe awakens Ellen from a faint, and they travel back to town together. Fanshawe loves Ellen but knows that he will die young because of his shut in lifestyle. When Langton offers Ellen's hand in marriage to Fanshawe in exchange for rescuing her, he refuses, sacrificing his happiness so as not to subject her to a life of widowhood. He also knows that Ellen has affections for Walcott. Fanshawe dies at 20. Ellen and Walcott marry four years later. The narrator states that Walcott grows out of his childish ways (drunkenness, impulsiveness, the suggestion of teenage affairs) and becomes content with Ellen. They are, according to the narrator, happy, but the book ends on an ambivalent note, stating that the couple did not produce children.