Кіріспе

Антиохияның латын патриархы – 1098 жылы крестшілер мемлекеттерінің бірі Антиохия княздығының негізін қалаушы Тарантолық Богемонд I құрған латын шіркеуінің дін қызметкері болды. Антиохиядағы латын патриархтарының құзыреті Антиохия, Эдесса және Триполидің үш феодалдық княздығына дейін жеткен. XII ғасырдың соңында Кипр аралы да қосылды. Олар өз алдыңғы грек патриархтарына қарағанда папаларға әлдеқайда тәуелді болды. Антиохия құлағаннан кейін (1268 ж.) папалар патриархтарды тағайындауды жалғастырды, бірақ олар кафедраны иелене алмады. XIV ғасырдың ортасынан бастап олар тек атақты мәртебелі тұлғаларға айналды. Атақ соңғы рет 1925 жылы берілді. Оны алған адам Римде тұрып, Сент-Мария-Майор базиликасының қатарында болды.

Өмірбаян

Антиохия патриархының ордасы – мәсіхшілік әлемдегі ең көне және беделді орындардың бірі болатын. Бұрын ол Сирияның басты қаласы, Рим империясының Рим және Александриядан кейінгі үшінші ірі қаласы еді. 1054 жылы Шығыс-Батыс айырылысы болғанда, Антиохия, Иерусалим және Александрияның грек патриархтары Константинополь патриархының жағына қосылды. 1054 жылдан кейін Антиохия тағы Византия империясының ықпалына түсті. Византия императоры Алексий I Комнен өзінің жоспарының бір бөлігі ретінде, Бірінші крест жорығының франк және еуропалық князьдерінің әскери күші мен шеберлігін пайдаланып, Шығыс Рим империясын, оның ішінде Антиохияны және оның ордасын қайтаруға тырысты. Бірақ 1098 жылы Антиохияны қоршаудан кейін Тарантолық Богемонд Антиохияны Византия билігіне бағынудан бас тартып, өзін Антиохия князі деп жариялады.

Крест жорықтары кезінде

Крестшілер бастапқыда грек патриархын қалпына келтірді, содан кейін Иоанн IV-ті, православие патриархы сол жерде тұрғанша, оның орнына қарсылас тағайындамай, оны католикке айналдыруға тырысты. Бірақ ол соңында Константинополге қашқанда, олар тақты бос деп есептеді.

Патриархат жер аударылды

1342 жылы грек патриархаты өзінің тақтысын Дамаскқа көшірді, Антиохия қаласының христиан және тұрғындарының саны азайған сайын Дамаск маңызға ие болды. Келесі ғасырларда латын және грек патриархтарын сәйкесінше Папа және Византия императоры тағайындауды жалғастырды. Дегенмен, латын патриархы номиналды лауазым болды, оның тақтысы Римдегі Санта-Мария-Маджоре базиликасында орналасқан. Ол Таяу Шығыстағы түрлі оқшауланған христиан қауымдастықтарын қорғауға көмектесіп, соңында оларды Риммен біріктірді. Осы лауазымды соңғы рет 1953 жылы қайтыс болған Роберто Вичентини атқарды.

Басу

1964 жылғы қаңтарда латын Александрия және Константинополь патриархаттарының атақтарымен бірге орын бос қалды, атақ жойылған деп жарияланбастан, енді Ватикан жылнамасында жазылмады. Бұл Рим папасы Пауыл VI Константинопольдің Экуменикалық Патриархы Афинагор I-мен кездескеннен кейін болды (Пауыл VI және экуменизм туралы қараңыз), осы кезде латын шіркеуі Шығыс шіркеуімен келісуге көбірек мүдделі болды және титулдық атақты жойды.

Ресурстар мен сыртқы сілтемелер

Антиохия латын патриархтары тізімі GCatholic.org сайтында.