Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Испан жазушысы (1824–1905)
Spanish writer (1824–1905)
Хуан Валера и Алкала Галиано (18 қазан 1824 – 18 сәуір 1905) – испандық реалист автор, дипломат және саясаткер.
Juan Valera y Alcalá Galiano (18 October 1824 – 18 April 1905) was a Spanish realist author, diplomat, and politician.
Өмір
Кордова провинциясындағы Кабра қаласында дүниеге келген, Малагада және Гранада университетінде білім алған, содан кейін заңгерлік мамандықты бітірген, осыдан кейін дипломатиялық қызметке қадам басқан (1847). Валера бес он жылдық бойында түрлі орындарда көптеген лауазымдарды атқарды. Ол Испания елшісімен бірге Неаполь қаласына сапар шекті. Соңынан Лиссабонда (1850), Рио-де-Жанейрода (1851–53), Дрезден мен Санкт-Петербургте (1854–57, Оссуна герцогымен бірге) Испания елшіліктерінде қызмет етті. Ол соңғы миссиясы туралы «Cartas desde Rusia» атты хаттар жинағында жазды, онда әріптес дипломаты Маурисио Альварес де лас Астурия Бохоркес и Гиральдес, үшінші Гор герцогын «жақсы көңілмен сықақтап» көрсеткен. Мадридке оралғаннан кейін либералды «El Contemporáneo» журналының редакторларының бірі болды (1859) және Франкфуртқа министр болып тағайындалды (1865). 1868 жылғы төңкерістен кейін Мемлекеттік хатшының көмекшісі және (1871) Халыққа білім беру жөніндегі директор болып тағайындалды. Альфонсо XII патшалығы тұсында Лиссабонда (1881–83), Вашингтонда (1883–86) және Брюссельде (1886–88) министр, ал 1893–95 жылдары Венадағы елші болды. 1900 жылы Моральдық және саяси ғылымдар академиясының мүшесі болып сайланды. Дипломатиялық және саяси қызметінің барысында ол елдің әдебиетіндегі ең көрнекті туындыларды жазды. Сөздік тазалығы және стильдің әдемілігі тұрғысынан Валера Испанияда теңдесі жоқ. 1874 жылы бөлім-бөліммен жарияланған «Пепита Хименес» оның ең танымал туындысы болып саналады және көптеген тілдерге аударылған. Роман жас семинаристің өзінің таңдауының мәнсіздігін біртіндеп түсінуін, соңынан трагикалық аяқталумен суреттейді. Басқа романдары: «Доктор Фаустиноның іллюзиялары» (1875), «El comendador Mendoza» (1877), «Pasarse de listo» және «Doña Luz» (1879). Бұл романдардың барлығы оның саяси қызметтен бас тартқан кезінде жазылған. Ол сондай-ақ Иберия федерализмін қолдады.
Heborn at Cabra, in the province of Córdoba, and was educated at Málaga and at the University of Granada, where he took his degree in law, and then entered upon a diplomatic career (1847). Over five decades, Valera filled a number of positions in a variety of places. He accompanied the Spanish Ambassador to Naples. Afterwards, he was a member of the Spanish legations at Lisbon (1850), Rio de Janeiro (1851–53), Dresden and St. Petersburg (1854–57 with the Duke of Osuna). He wrote about the latter mission in Cartas desde Rusia, poking "gentle fun" at his fellow diplomat, Mauricio Álvarez de las Asturias Bohorques y Guiráldez, the third Duke of Gor. After his return to Madrid, he became one of the editors of the liberal journal El Contemporáneo (1859), and was appointed Minister to Frankfurt (1865). After the revolution of 1868 he was appointed Assistant Secretary of State and (1871) Director of Public Instruction. During the reign of Alphonso XII he was Minister to Lisbon (1881–83), Washington (1883–86), and Brussels (1886–88), and in 1893 95 Ambassador to Vienna. He was elected to the Academy of Moral and Political Sciences in 1900. Throughout his diplomatic and political activity he produced works which rank among the highest that his country's literature contains. For purity of diction and beauty of style Valera has never been surpassed in Spain. Pepita Jiménez, which appeared as a serial in 1874, is probably his best known work; it has since been translated into many languages. It depicts the gradual realization by a young seminarian of the empty vanity of his vocation, culminating in a shattering denouement. Other novels are Las ilusions del doctor Faustino (1875), El comendador Mendoza (1877), Pasarse de listo, and Doña Luz (1879). All of the foregoing novels were written around the time when he abandoned his political activities. He was also a supporter of Iberian Federalism.