Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сэр Генри Мерриваль – Джон Диксон Каррдың (1906–1977) «Картер Диксон» атты псевдонимімен жазған ойдан туған әуесқой детективі. Ол «Ескі адам», әрі бас әріптерімен «H.M.» (бұл «His Majesty» сөзімен ойын) немесе «Маэстро» деп те белгілі. Мерриваль Каррдың 1930, 1940 және 1950 жылдардағы 22 құлыпталған бөлмедегі жұмбақтары мен «қандай да бір қылмысқа мүмкін емес» романдарының ішінде, сондай-ақ екі қысқа әңгімеде де кездеседі.
Sir Henry Merrivale is a fictional amateur detective created by "Carter Dickson", a pen name of John Dickson Carr (1906–1977). Also known as "the Old Man," by his initials "H. M." (a pun on "His Majesty"), or "the Maestro", Merrivale appears in 22 of Carr's locked room mysteries and "impossible crime" novels of the 1930s, 1940s, and 1950s, as well as in two short stories.
Кейіпкер
Мерриваль ерте романдарда өте маңызды кейіпкер, бірақ кейінірек кітаптарда көбірек комикалық тұлғаға айналады, кейде гротескке жақын. Осы кейіпкерге байланысты күлкінің көп бөлігі оның ашу-ызаға берілуінен және абсурды түрде жарқын тілінен туындайды. Алғаш рет таныстырылғанда, ол зейнеткерлікке жақындап қалған егде жастағы адам ретінде сипатталады. Кейінгі туындыларында ол өз жасы туралы ашық айтады. 1940 жылғы «And So to Murder» романы, 1939 жылдың соңында өтеді, онда Мерриваль өзінің жасы 70-ке жуық екенін айтады. 1941 жылғы «Seeing is Believing» романында, естеліктерін жазып жатқанда, тіпті туған күнін – 1871 жылдың 6 ақпанын – атайды, бұл оның бұрынғы сөзімен сәйкес келеді. Бірақ оның жасы кейінгі романдарда көбірек күңкілдене бастайды. Серияның соңғы кітаптарында, ол теориялық тұрғыдан 80 жасқа толғанда, жылдардың оны шаршатқанына ешқандай көрсеткіш жоқ. Ол барон және адвокат – «The Judas Window» романында ол тіпті кісі өлтіру ісі бойынша сотта қорғау тарапынан өтеді, – және ол медициналық біліміне ие. Оның тағы да бірнеше қабілеттері бар, соның ішінде сахналық фокус, маскировка және қылмыс тарихы туралы кең білім. Мерриваль кейде отбасын еске алады – әйелі, екі қызы және (серияның соңында) екі күйеу баласы. Әдеттегі комикалық қаталдығымен ол осы туыстардың тудыратын қиындықтарына шағымдануға бейім, бірақ олардың ешқайсысы кітаптарда немесе әңгімелерде көрінбейді. Оның түсініксіз үкіметтік лауазымы мен ерекше тұлғасының арқасында, ол ішінара Уинстон Черчилльге негізделген деп саналады.
Merrivale is a fairly serious character in the early novels but is more of a comic figure in the later books, sometimes bordering on the grotesque. Much of the humor surrounding the character derives from his outbursts of temper and his absurdly colourful language. When first introduced as a character, he is described as an older man nearing retirement. In later works, he talks explicitly about his age. In the 1940 novel And So to Murder, set in late 1939, Merrivale refers to himself as being almost 70. In the 1941 novel Seeing is Believing, while dictating his memoirs, he even gives his date of birth, February 6, 1871, which is consistent with his earlier comment. But his age becomes more ambiguous in subsequent novels. In the final books in the series, when he theoretically would be in his 80s, there's no indication that he has been slowed by the years. He is a baronet and a barrister – in The Judas Window he actually appears for the defence in court in a murder case – and he holds a medical degree. He has a number of other talents, including stage magic, disguise and a vast knowledge of the history of crime. Merrivale occasionally mentions his family — a wife, two daughters and (late in the series) two sons in law. With his characteristically comic gruffness, he is inclined to complain about the trouble these relations give him, but none of them appear in any of the books or stories. Due to the nebulous government position he holds and his eccentric personality, he is thought to have been partially based on Winston Churchill.
Басқа медиада
ХМ "Кешек бөлмедегі өлім" атты Murder Clinic радио антологиясының бір бөлігінде пайда болды. Роланд Винтерс бұл рөлді ойнады. "Содан кейін өлтіруге" және "Жүдейлер терезесі" BBC-нің "Детектив" антологиялық сериясы үшін бейімделді. Мерривал рөлін Мартин Уилдек және Дэвид Хорн кезекпен сомдады. "Ол шыдамдылықты өлтірмес" 1959 жылы BBC Home Service үшін бейімделді, онда Феликс Фелтон сэр Генри рөлін ойнады. Энтони Шаффердің "Слеут" пьесасында, құпия жазушы Эндрю Уайктың ең әйгілі кейіпкері – Сент-Джон есімді аристократ детектив, Мерриду лорды. Бұл кейіпкер Сэр Генри Мерривалдың үлгісімен жасалған, ал Уайк кейіпкері Каррдан шабыт алды.
HM appeared in "Death in the Dressing Room", an episode of the radio anthology series Murder Clinic. Roland Winters played the part. And So to Murder and The Judas Window were adapted for the BBC anthology series Detective. Merrivale was played by Martin Wyldeck and David Horne respectively. He Wouldn't Kill Patience was adapted for the BBC Home Service in 1959, with Felix Felton portraying Sir Henry. In Anthony Shaffer's play Sleuth, mystery writer Andrew Wyke's most famous character is an aristocratic detective named St. John, Lord Merridew. This character was inspired by Sir Henry Merrivale, and the character of Wyke was inspired by Carr.