Кіріспе

Америка Құрама Штаттарының католик епискобы (1795–1855)

Джеймс Оливер Ван де Вельде (3 сәуір, 1795 – 13 қараша, 1855) 1795 жылдың 3 сәуірінде, Дендермонде қаласының жанындағы Леббекеде дүниеге келді, ол кезде ол Австрия Нидерландының құрамында болған, қазір Бельгияда. Оны көп ұзамай "солиқақты әпкеге" Фландриядағы Синт-Амандс қаласында тәрбиелеуге берді. Француз төңкерісінен қашып келген дін қызметкері сол отбасымен бірге тұрып, баланы дінге берілгендікке шақырды. Он жасында Ван де Вельде Гент қаласындағы пансионға жіберілді. Ол жақсы оқыды, он сегіз жасқа келгенде француз және фламанд тілдерін оқытты. Ватерлоо шайқасы Төменгі елдердің саяси жағдайын өзгерткен кезде ол аз ғана уақыт оқытқан. Бельгия Голландиямен Вильгельм Оранскийдың басшылығымен қайта біріктірілді. Англияға немесе Италияға көшіп кетуді жоспарлап, Ван де Вельде ағылшын және итальян тілдерін үйрене бастады. Бірақ семинария директоры оны Бельгияда қалып, латын, француз және фламанд тілдерін оқытуға, дін тануды оқуға және дін қызметкері болу мүмкіндігіне көндірді. Дауыл қатты болғандықтан, кеме үш күн бойы желкенсіз және рульсіз, жөндеу жұмыстары аяқталғанша, бағытсыз жүзіп жүрді. Сонымен қатар, Ван де Вельде келе жатып бір ай бойы теңіз ауруына ұшырады.

Новициат

Бельгияда болғанда Ван де Вельде Джудокус Фрэнсис Ван Асше есімді жас жігітке ұстаздық еткен. 1820 жылы Неркинкс әке Бельгияға қаржы табу үшін сапарлап, Ван де Вельдеден Ван Асшеге хат жеткізді, онда бұрынғы шәкірті Ван де Вельдеге жаңа жерге қосылуға қатты шақыру айтылған. Ван де Вельдеден келген бір ғана хат негізінде Еуропадан жеті жаңа үміткерді тарту – үлкен жетістік еді. Ол кезде ол тәлімгерлікке (noviciate) кіріскенінде екі жылы толмаған еді. Осы топ Миссуридегі иезуит миссиясының ядросына айналды. Колледж 1833 жылы Сент-Луис университетіне айналды. Ван де Вельде 1837 жылы толыққанды иезуит мүшесі болды, соңғы антын қабылдап, ал 1840 жылы Сент-Луис университетінің президенті болды. Бірақ 1855 жылдың 23 қазанында, келгеніне бірнеше ай болған соң, ол үйінің алдындағы баспалдақтан сығалап түсіп, аяғын сындырып алды. Сол кезде қалада сары безгек эпидемиясы болды және оның соңынан қырыққа жуық адам қайтыс болды. Сынық аяғының қабынуынан жеңіл қызбаға шалдыққан епископ Ван де Вельде де сары безгекке ұшырады. Епископ Ван де Вельде соңғы құрбандығын екі рет жасады, бір рет кешке, екінші рет таңертең, ал оның жанында отырған жас діни қызметкер өте қиын халде болғанын, сондықтан Епископ оған соңғы рәсімнің сөздерін жазуға көмектесуге мәжбүр болды деді. Ауруының ауырлығына байланысты бастапқыда қасиетті тағамды қабылдай алмады, жас діни қызметкер Ван де Вельде өлімінен бұрын қасиетті тағамды қабылдауға жеткілікті күш жинағанын арнайы нығмет деп санады.

Өлім

Натчез қаласына келгеннен кейін 23 ай өткен соң қайтыс болғандықтан, епископ Ван де Вельде жаңа епархиясына елеулі әсер ете алмайтын. 1855 жылдың 15 қарашасында таңғы сағат 7-де, апталар бойы қызбадан кейін, соңғы бес сағат бойы ұстамалар мен есінен танып, қайта оянып, Ван де Вельде, сол күні ғана Әулие Станиславқа арналған новенаны аяқтаған деген хабарға сәйкес, Әулие Станислав мерекесінде көз жұмды. Ол алпыс жаста болды. Оның денесі зәулім киімдерге оранып, көзі жартылай ашық күйде қойылды, ал табыты "дені тік тұрғандай көрінуі үшін" көлбеу етіп қойылды, – деп Еуропаға жіберген хатында иезуит дін қызметкері жазған. Оның жаназасы түнге дейін созылды және ол келесі күні, 14 қарашада, Нью-Орлеан архиепископы Энтони Бланктың Сент-Мария соборында өткізген жерлеу әнімен жерленді.