Кіріспе

Мекель дивертикулы – нағыз туа біткен дивертикул, кішкентай ішекте туған кезде болатын және ішек-қарын жолының қалдық бөлігі. Бұл асқазан-ішек жолының ең көп кездесетін кемістігі, халықтың шамамен 2%-ында кездеседі, көбінесе еркектерде белгілері жиірек байқалады. Мекель дивертикулын алғаш рет 16 ғасырда Фабрициус Хильданус сипаттаған, ал 1809 жылы Иоганн Фридрих Мекель осы дивертикулдың эмбриологиялық тегін анықтады, содан бері оның есімімен аталды.

Белгілері мен симптомдары

Мекель дивертикулы бар адамдардың көпшілігі ешқандай белгілерсіз болады. Белгілері жоқ Мекель дивертикулы «тыныш Мекель дивертикулы» деп аталады. Егер белгілер пайда болса, көбінесе екі жасқа дейін көрінеді. Ең көп кездесетін белгі – ауыртпайтын қан кету, мысалы, қара, жағымсыз иісті нәжіс (мелена), одан кейін ішек түйілуі, вольвулус және ішектің ішіне кіруі (интуссуцепция). Кейде Мекель дивертикулиті жедел апендициттің барлық белгілерімен бірге пайда болуы мүмкін. Сонымен қатар, адам эпигастрий аймағында күшті ауырсынуды сезінеді, сонымен қатар эпигастрий және кіндік аймақтарында ісіну пайда болады. Кейде бұл белгілер соншалықты күшті болады, ұйқысыз түндерге және ішек алды аймағында, әсіресе эпигастрий және кіндік аймақтарында сезілетін қатты ауырсынуға себеп болуы мүмкін. Кейде қан кету ескертусіз басталып, өздігінен тоқтауы мүмкін. Симптомдар өте ауыр болуы мүмкін, көбінесе тамақ ішпеуден немесе іш қатудан туындаған қарапайым асқазан ауруы деп қате түсініледі. Сирек жағдайларда, эктопиялық панкреатикалық тіні бар Мекель дивертикулы іштің ауырсынуымен және қандағы амилаза деңгейінің жоғарылауымен көрініс береді, бұл жедел панкреатиттің белгілеріне ұқсайды.

Диагностика

Технеций 99m (99mTc) пертехнетаты сканилеуі, сондай-ақ Мекель сканилеуі немесе ядролық сцинтиграфиялық сканилеу деп аталады, балалардағы Мекель дивертикуласын диагностикалау үшін таңдалған зерттеу болып табылады. Бұл сканилеу асқазанның шырышты қабығын анықтайды; симптомдық Мекель дивертикулаларының шамамен 50% -ында эктопиялық асқазан немесе бүйрекбез жасушалары болады, бұл сканилеуде асқазанның өзінен алысқан жерде дақ ретінде көрінеді. Балаларда бұл сканилеу өте дәл және инвазивті емес, 95% спецификалық және 85% сезімталдыққа ие; Гастрикалық шырышты қабықша дивертикулалардың 90% -ында табылатындықтан, бұл сканилеу балаларда дәлдігі жоғары, өйткені қан кету ересектерге қарағанда балаларда жиі кездесетін симптом болып табылады. Асқазан жасушалары орналасқан жерінен ауысқан пациенттерде асқазан жарасы пайда болуы мүмкін. Сондықтан, колоноскопия және қан кету бұзылыстарын анықтау сияқты қосымша зерттеулер жүргізілуі керек, ал ангиография қан кетудің орналасуын және ауырлық деңгейін анықтауға көмектеседі. Колоноскопия қан кетудің басқа да себептерін жоққа шығаруға көмектеседі, бірақ ол анықтау құралы ретінде қолданылмайды. Ангиография Мекель дивертикуласы бар пациенттерде күшті қан кетуді анықтауы мүмкін. Компьютерлік томография (КТ) іш қуысының орталық бөлігіндегі соқыр аяқталған және қабынған құрылымды көрсету үшін пайдалы құрал болуы мүмкін, бұл құрылым аппендикс емес.

Эпидемиология

Мекель дивертикулы халықтың шамамен 2%-ында кездеседі. Мекель дивертикулының көптеген жағдайлары асқынулар пайда болғанда немесе лапаротомия, лапароскопия сияқты байланыссыз жағдайларда, немесе жұқа ішектің контрастты зерттеуі кезінде кездейсоқ анықталады. Ересектердегі классикалық көрінісі – ішек түйілуі және дивертикуланың қабынуы (дивертикулит). Ауырсызданусыз ректальді қан кету көбінесе екі жасар балаларда кездеседі. Илеалды дивертикуладағы қабыну симптомдары аппендицитке ұқсас болғандықтан, оның диагнозы клиникалық тұрғыдан маңызды. Мекель дивертикулының өмірге қауіпті асқынуларын болдырмау үшін патофизиологиялық ерекшеліктерін толық білу қажет.