Кіріспе
Италиялық физик, ғалым, әдебиетші, дипломат және ғылым тарихшысы Джованни Баттиста Вентури (11 қыркүйек 1746 – 10 қыркүйек 1822) – итальяндық физик, ғалым, әдебиетші, дипломат және ғылым тарихшысы. Ол Вентури эффектісін ашқан, бұл эффект 1797 жылы жарияланған "Сұйықтардағы қозғалыстың жанындағы байланысының принципі туралы экспериментальді зерттеулер" атты еңбегінде сипатталған. Уильям Николсон бұл еңбекті "Сұйықтардағы қозғалыстың жанындағы байланысының принципі туралы экспериментальді сауалдар" деп ағылшын тіліне аударған, ал 1836 жылы Томас Тредгольдтың "Гидравлика бойынша трактаттарында" жарияланған. Осы ашылуының арқасында, Вентури түтігі, Вентури ағын өлшегіші және Вентури сорғысы оның есімімен аталады.
Giovanni Battista Venturi (11 September 1746 – 10 September 1822) was an Italian physicist, savant, man of letters, diplomat and historian of science. He was the discoverer of the Venturi effect, which was described in 1797 in his Recherches Experimentales sur le Principe de la Communication Laterale du Mouvement dans les Fluides appliqué a l'Explication de Differens Phenomènes Hydrauliques, translated into English by William Nicholson as "Experimental Inquiries Concerning the Principle of the Lateral Communication of a Motion in Fluids," and published in 1836 in Thomas Tredgold's Tracts on Hydraulics. Because of this discovery, he is the eponym for the Venturi tube, the Venturi flow meter and the Venturi pump.
Мансап
Италияның Реджио-Эмилия провинциясындағы Биббиано қаласында туған Джованни Лагранж бен Лапластың замандасы және Лазаро Спаланзанидің шәкірті болды. 1769 жылы 23 жасында дін қызметкеріне бекітілді. Сол жылы Реджио-Эмилия семинариясында логика пәнінің мұғалімі болып тағайындалды, онда ол бұрын білім алған болатын. 1774 жылы Модена университетінде геометрия және философия профессоры болды. Кейіннен ол Модена герцогының басшылығымен герцогтік математик, мемлекеттік инженер және аудитор лауазымдарын атқарды. Мемлекеттік инженер ретінде ол көпірлер салуға, су жолдарының түзелуіне, батпақты жерлерді кептіруге және бөгеттер салу бойынша мемлекеттік ережелерді белгілеуге жауапты болды. 1786 жылы оған Модена университетінде эксперименталды физика профессоры қызметі тапсырылды, онда ол зертхана ұйымдастырып, оны қазіргі заманғы құрал-жабдықтармен жабдықтады. Осы кезеңде ол тағайындалған тарихшы Гироламо Тирабоскинің қайтысынан кейін аяқталмай қалған Модена қаласының тарихи естеліктерін аяқтауға үлкерді.
Сұйықтық механикасы
Вентури Модена герцогының Жоғарғы атқарушы кеңеспен келіссөздер жүргізу үшін жіберген делегациясының хатшысы ретінде Парижге көшті. Келіссөздер сәтсіз аяқталып, ол физика және химия білімін жетілдіру үшін бір жарым жыл бойы сол жерде қалды. Парижде жүргенде ол сол дәуірдің ең білімді ғалымдарымен, мысалы, Жорж Кювье, Рене Жюст Хауй, Жан Батист Био, Жером Лаланд, Гаспар Монж, Пьер Симон Лаплас және тағы да басқалармен байланыс жасады. Ол сондай-ақ бірнеше трактаттар жариялады, соның ішінде 1797 жылғы әйгілі "Вентури эффектісі" туралы трактаты. Дегенмен, Вентуридің құрылысы 1888 жылға дейін практикалық құралға қолданылмады, ол кезде Клеменс Гершельге Вентури түтігінің алғашқы коммерциялық үлгісі үшін патент берілді. 1926 жылы Сесил Аггелер "Вентури типті ток өлшегіштің жобасы" тақырыбында бакалаврлық диссертациясын қорғады. 1818-1821 жылдары ол Галилейдің көптеген қолжазбаларын және хаттарын жинап, редакциялап, "Галилей Галилейдің бұрын жарияланбаған немесе шашырап кеткен естеліктері мен хаттары" атты жинақта жариялады. Ол сондай-ақ Леонардо да Винчидің трибологиядағы еңбектерін мойындаған алғашқы автор болды, 1493-1515 жылдар аралығында жазылған Леонардоның жазбаларына түсініктеме жариялады, олар Наполеонның Солтүстік Италияны басып алғаннан кейін Милан қаласындағы Амброзиан кітапханасынан Парижге көшірілді. Вентури 1822 жылдың қыркүйек айында Реджо-Эмилияда жетпіс бес жасында қайтыс болды.