Ричард Черч: Британдық офицер және Грек тәуелсіздік күресінің батыры
Richard Church (general)
Ричард Черч (1784-1873) – британдық әскери офицер, грек тәуелсіздік соғысындағы қолбасшы. Грек армиясында генерал, сенат мүшесі болды. Тарих, биография.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Әскери офицер (1784–1873)
Military officer (1784–1873)
Сэр Ричард Черч (Ριχάρδος/Ρίτσαρντ Τσούρτς/Τσωρτς; 23 ақпан 1784 – 20 наурыз 1873) – британдық армиядағы ирландтық әскери шенеунік және 1827 жылдан кейін грек тәуелсіздік соғысының соңғы кезеңдерінде грек күштерінің бас қолбасшысы. Грекия тәуелсіздік алғаннан кейін ол грек армиясының генералы және грек сенатының мүшесі атанды.
Sir Richard Church (Ριχάρδος/Ρίτσαρντ Τσούρτς/Τσωρτς; 23 February 1784 – 20 March 1873) was an Irish military officer in the British Army and commander of the Greek forces during the last stages of the Greek War of Independence after 1827. After Greek independence, he became a general in the Hellenic Army and a member of the Greek Senate.
Ерте өмір және мансап
Ол Ирландияның Корк қаласындағы Солтүстік Молл ауданындағы квакер саудагері Мэтью Черч пен Англияның Йоркшир графтығындағы Брайтвойттан шыққан Энн Дирманның екінші ұлы болды. 16 жасында үйінен қашып, британ әскеріне жалданып кірді. Осы қағидаларды бұзғаны үшін Достар қоғамынан шеттетілді, бірақ әкесі оған 1800 жылдың 3 шілдесінде 13-ші (Сомерсетшир) жеңіл жаяу әскерінде офицерлік шен сатып алды. Ол Феррольға қарсы демонстрацияда және 1801 жылы сэр Ральф Аберкромби басқаруымен Мысырға жасалған экспедицияда қызмет етті, онда Абукир шайқасына және Александрияны басып алуға қатысты. Француздарды Мысырдан қуғаннан кейін ол үйіне оралды, бірақ 1805 жылы Сицилия аралын қорғауға жіберілген әскерлермен Жерорта теңізіне қайта оралды. Ол Калабрияға қондырылған экспедицияға қатысып, 1806 жылдың 4 шілдесінде Майда шайқасында француздарға қарсы сәтті шайқасқа түсті. Черч осы кезде жаңадан құрылған Корольдік Корсика Рейнджерлері ротасының капитаны болды. Оның ынтасы жоғары лауазымдағылардың назарына ілігіп, ол шетелдік жасақтарды басқару және жаттықтыру қабілетін көрсетті. Оның корсикалықтары 1806 жылдың қазан айынан бастап Капри гарнизонының құрамына кірді, ал арал 1808 жылдың қыркүйегінде Жоахим Мурат басқарған экспедициямен басылып алынды, бұл Мураттың Неаполь патшасы ретінде билікке келуінің бастапқы кезеңі болды. Қорғаныс кезінде өзін ерекше көзге көрсеткен Черч, капитуляциядан кейін Мальтаға оралды. 1809 жылдың жазында ол француздықтар басып алған Иония аралдарын басып алуға жіберілген экспедициямен бірге теңізге шықты. Бұл жерде ол британдық жалақыға грек полкін құрып, беделін арттырды. 1812 жылдың 19 қарашасында ол бөлімнің лейтенант-полковнигі болды, ол кезде бұл бөлім Йорк герцогының грек жеңіл жаяу әскер полкі (1811 – 1816 жылдың 24 ақпаны) деп аталды. Шетелдік әскерлерді басқару тәжірибесіне ие болған ол 1813 жылы өзі жұмылдырған гректерден құралған полктарға қолбасшылық етті, 454 гректен тұратын екінші полк құрды (2-ші грек жеңіл жаяу әскер полкі) Паксой аралдарын басып алу үшін. Бұл полктерге кейіннен Грек тәуелсіздік соғысындағы көшбасшылардың қатарына кірген көптеген адамдар кірді, соның ішінде Теодорос Колокотронис, ол онымен достық қарым-қатынаста болды және хат алмасты. Черч бұл полкке Санта-Маура (Лефкада) аралын басып алған кезде қолбасшылық етті, сол кезде оның сол қолы оқтан жараланды. 1873 жылы Афинада қайтыс болды.
He was the second son of Matthew Church, a Quaker merchant in the North Mall area of Cork, Ireland, and Anne Dearman, originally from Braithwaith, Yorkshire, England. At the age of 16, he ran away from home and enlisted in the British Army. For this violation of its principles he was disowned by the Society of Friends, but his father bought him a commission, dated 3 July 1800, in the 13th (Somersetshire) Light Infantry. He served in the demonstration against Ferrol, and in the expedition to Egypt under Sir Ralph Abercromby in 1801, where he took part in the Battle of Abukir and the taking of Alexandria. After the expulsion of the French from Egypt he returned home, but went back to the Mediterranean in 1805 among the troops sent to defend the island of Sicily. He accompanied the expedition which landed in Calabria, and fought a successful battle against the French at the Battle of Maida on 4 July 1806. Church was present on this occasion as captain of a recently raised company of Royal Corsican Rangers. His zeal attracted the notice of his superiors, and he had begun to show his capacity for managing and drilling foreign levies. His Corsicans formed part of the garrison of Capri from October 1806 till the island was taken by an expedition directed against it by Joachim Murat, in September 1808, at the very beginning of his reign as king of Naples. Church, who had distinguished himself in the defence, returned to Malta after the capitulation. In the summer of 1809 he sailed with the expedition sent to occupy the French occupied Ionian Islands. Here he increased the reputation he had already gained by forming a Greek regiment in British pay. On 19 November 1812 he became Lieutenant Colonel of the unit, by then renamed The Duke of York's Greek Light Infantry Regiment (1811 – 24 February 1816). Having got the experience of managing foreign troops, he commanded the regiments made up from Greeks he recruited himself in 1813, when he formed a second regiment composed of 454 Greeks (2nd Regiment Greek Light Infantry) to occupy Paxoi islands. These regiments included many of the men who were afterwards among the leaders of the Greeks in the War of Independence including Theodoros Kolokotronis, with whom he kept a friendship and correspondence. Church commanded this regiment at the taking of the island of Santa Maura (Lefkada), on which occasion his left arm was shattered by a bullet. and died at Athens in 1873.
Өлім
Ол 1873 жылғы 20 наурызда (ескі стиль бойынша 8 наурыз) аурудан кейін қайтыс болды және Афинаның бірінші зиратында мемлекеттік есебінен жерленді, ал Иоаннис Геннадиос ағылшын тілінде сөз сөйледі.
He died after an illness on Thursday, 20 March 1873 [O. S. 8 March 1873] and he was buried at the First Cemetery of Athens at public expense on .#tag:ref|Primary while Ιωάννης Γεννάδιος gave a speech in English.