Кіріспе

Парагвайдың 1-ші президенті, басқа да Антонио Лопес аталған адамдар бар.

Карлос Антонио Лопес Инсфран (4 қараша 1792 – 10 қыркүйек 1862) 1841 жылдан 1862 жылға дейін Парагвайды басқарды.

Ерте өмір

Лопес 1792 жылғы 4 қарашада Манорада (Асунсьонда) сегіз баланың бірі болып дүниеге келді. Ол Сан-Карлос корольдік колледжін және семинариясын бітіріп, заңгерлік тәжірибесін бастады, бұл мамандық оған беделді байланыстар орнатуға мүмкіндік берді. Ол диктатор Хосе Гаспар Родригес де Францияның, өз інісі екендігі айтылатын, ашуын қоздырды, соның салдарынан бірнеше жыл бойы жасырынуға мәжбүр болды.

Саяси мансап

Лопес Франсия қайтыс болғаннан кейін 1840-1841 жылдар аралығында елді басқарған полковник Мариано Роке Алонсо басқаратын әскери хунтаның қысқа мерзімге хатшысы болды. 1841 жылдың 12 наурызында Конгресс Лопес пен Рокені үш жылға бірлескен консулдар етіп тағайындады. 1844 жылы қабылданған конституцияға дейін Лопестің президенттігін заңдастырған егемендік туралы ресми құжат Парагвайда болған жоқ; Лопестің ықпалы Парагвайдың тәуелсіз мемлекет ретінде танылуына әкелді. Президенттік кезеңінде Парагвай экономикасы бесiлiмді өсімді бастан өткерді. Ол 1850 жылы Бразилиямен, 1853 жылы Ұлыбританиямен, Франциямен және АҚШ-пен, ал 1856 жылы Аргентинамен сауда келісімдеріне қол қойды. Оның үкіметі ел ішіндегі инфрақұрылымды және көлікті жаңа теміржол желісі мен кеме жүретін өзен арналарын құру арқылы жақсартуға жұмыс істеді. Лопес сонымен қатар бастауыш мектептерді кеңейту және өзі оқыған семинарияны қайта ашу арқылы мемлекеттік білім беруді дамытты, бұл елдегі сауаттылық деңгейін арттырды. Оның үлкен ұлы Франсиско Солано Лопес (1827–1870) оның қайтысынан кейін президент болып іске кірісті. Асунсьондағы бір ауданға оның есімі берілген.