Кіріспе

Бірмингемдегі ойыншық индустриясы (және кейбір басқа аймақтар) кез келген материалдан ұсақ тауарлар өндіретін экономикалық сектор болды. Эдмунд Берк 1777 жылы парламентте Бірмингемді «Еуропаның үлкен ойыншық дүкені» деп сипаттады. Ілмектер, түймелер, белбеулерге арналған токалар және ілгіштер – бұлардың барлығы бір кезде «ойыншықтар» деп есептелген және металл, былғары немесе шыны сияқты түрлі материалдардан жасалатын тауарлардың мысалдары. «Ойыншық» термині 18-шы ғасырдан бастап немесе одан ертерек Англияның Мидлендс аймағындағы өнеркәсіпті сипаттау үшін қолданыла бастады, ал кейін жылдар өткен соң қазіргі мағынасына («ойнауға арналған ойыншық») өзгерді. Металл өңдеу дәстүрі Бірмингемнің Зергерлік ауданы арқылы бүгінге дейін сақталған. Ойыншықтар өндірісі бастапқыда шағын үй шаруашылықтарында жасалса, Лондондағы орта таптың өсуі 18-шы ғасырдың ортасында өнеркәсіптің қарқынды дамуына себеп болды. Осы кезде өндіріс көлемінің артуы байқала бастады және көптеген ірі фабрикалар салынды, нәтижесінде «фабрика» термині кеңінен қолданысқа енді. Бұл фабрикаларда әдетте кез келген жұмысқа тартылатын дизайнерлер жұмыс істеді, ал ғимараттың әртүрлі бөліктері әртүрлі тауарларды жаппай өндіруге арналды. Бұл алғашқы фабрикалар конвейерлік өндіріс жолына жасалған алғашқы қадамдардың бірі болды және Өнеркәсіптік революцияның қалыптасуында маңызды рөл атқарды. Ойыншық индустриясының ірі кәсіпкерлерінің бірі Мэтью Болтон болды. 1760 жылы ол Бірмингемдегі токалар саудасын Парламенттің комиссиясына сипаттады, оның пікірінше, кем дегенде 8000 адам жұмыс істеді, бұл 300 000 фунт стерлингтік кіріс әкелді, оның көп бөлігі Еуропаға экспортталды. 1766 жылы Болтон өзінің «үлгілік фабрикасын» – Бирмингемге жақын орналасқан, су доңғалағымен жұмыс істейтін Сохо фабрикасын аяқтады. Сохо жоғары сапалы токалар, түймелер, қораптар, болаттан, алтыннан, стерлинг күмісінен жасалған әсем бұйымдар, ормолу және Шеффилд пластинасынан жасалған тауарлар өндірді.