Кіріспе

Жапондық фельдмаршал (1847–1930) граф Оку Ясуката (奥 保鞏) – Жапон императорлық армиясының алғашқы кезеңіндегі маңызды тұлға және фельдмаршал.

Ерте өмір

Кокурада (қазіргі Китакиушуде) Бузен провинциясындағы Кокура доменінің самурай отбасында дүниеге келген Оку, Токугава шогунатын құлату және Мейдзи қайта жаңғыруын іске асыру мақсатындағы күресте Бірінші және Екінші Чошу жорықтары мен Бошин соғысы кезінде жақын орналасқан Чошу доменінің әскери күштеріне қосылды.

Әскери мансап

Жапонияның жаңа императорлық армиясының қолбасшысы болып тағайындалған Оку 1871 жылғы Сага көтерілісі кезінде наразы самурайлардың көтерілісіне қарсы күресті. Кейіннен 1874 жылғы Тайвань экспедициясынан аман қалды. Сацума көтерілісі кезінде ол Кумамото қамалын қоршау кезінде 13-ші жаяу әскер полкінің командирі ретінде қорғады. Бірінші Қытай-Жапон соғысы кезінде Оку IJA бірінші армиясының IJA бесінші дивизиясының командирі генерал Нозу Мичицураның орнын иеленді. Кейіннен ол Императорлық гвардия қолбасшысы және Токионың қорғанысы жөніндегі генерал-губернатор лауазымдарын атқарды. 1895 жылы казоку жүйесі бойынша даншаку (барон) атағына көтеріліп, 1903 жылы армия генералы болды. Рус-жапон соғысы кезінде Оку IJA 2-ші армиясының қолбасшы генерал ретінде майданға шықты және Наншан шайқасы, Шахо шайқасы, Мукден шайқасы және басқа да әскери операциялардағы рөлімен көзге түсті. Оку 1906 жылы "Алтын қанат" орденінің 1-дәрежелі иегері атанды, ал 1907 жылы бароннан хакушаку (граф) дәрежесіне көтерілді. 1911 жылы ол негізінен құрметті ғана фельдмаршал атағын алды. Оку стратегиялық және штабтық кеңестерге қатысудан бас тартты, соның салдарынан "жеке қасқыр" және тәуелсіз шешімдер қабылдай алатын данышман тактик ретінде танылды. Алайда, Оку штабтық кеңестерге қатысутан бас тартуының себебі оның ішінара есту қабілетінің нашарлауы және пікірталасқа түсінуге және үлес қосуға келмейтін болғандықтан.