Кіріспе

Казимир I Қайта жаңғыртушы (Kazimierz I Odnowiciel; 25 шілде 1016 – 19 наурыз 1058), Пьяст әулетінің мүшесі, 1040 жылдан өмірінің соңына дейін Польшаның герцогы болды. Казимир Миешко II Ламберт пен Лотарингиялық Ричезаның ұлы еді. Ол Польша Корольдігінің бөліктерін қырқылыс кезеңнен кейін қайта біріктіргендіктен, Қайта жаңғыртушы деп белгілі. Ол Мазовияны қайта қосып, Силезия мен Померанияны бағындырды. Дегенмен, ол өзін Польша Королі деп жариялай алмады, негізінен оның билігіне ішкі және сыртқы қауіптер төндіргендіктен.

Алғашқы жылдар

Казимирдің ерте өмірі туралы көп мәлімет белгілі емес. Ол балалық шағын Польшаның Гнезнодағы патша сарайында өткізген болуы керек. 1026 жылы оны білім алу үшін Польшадағы монастырьлардың біріне жіберді. Кейбір ескі деректерге сәйкес, ол бастапқыда шіркеуде мансап құруды жоспарлаған (мүмкін, облат лауазымын атқарған) және тіпті монах болуға рұхсат сұраған. Алайда, қазіргі тарихшылар бұл гипотезаны қолдамайды. Дегенмен, ол 1031 жылы шіркеу қызметін тоқтатты. Казимирдің әкесі Миешко II, 1025 жылы әкесі Батыл Болеславтың қайтысынан кейін Польша патшасы болды. Бірақ елдің ықпалды магнаттары Болеслав I билігінде болған сияқты күшті орталық үкіметтен қорқып, патшамен қарым-қатынаста шиеленіс тудырды. Патшаның қиын жағдайын пайдаланып, Миешко II-нің аға жартылай інісі Бесприм мен кіші інісі Отто оған қарсы шығып, Киелі Рим императоры Конрад II-мен одақтасты. Олардың әскері Польшаға шапты және Люсатияны қайтарып алды. Содан кейін жылдар бойы хаос пен қақтығысқа толы кезең басталды. Осы кезеңде Миешко II 1031 жылы тақты Беспримге беруге мәжбүр болды, Богемияға қашып, Герцог Олдрихтың тұтқындығына ілігіп, кемсінтілді, патшалықтың бір бөлігін қайта басқаруға оралды, ақырында патшалықты қайта иеленді, бірақ 1034 жылдың мамырында күмәнді жағдайда қайтыс болды. Бесприм билігі тұсында Казимир мен оның қарындастары анасымен Германияға (оның туған жеріне) қауіптен қорғану үшін әкелінді. Хабарға сәйкес, патшайым Ричеза Безпримнің өтініші бойынша Польшаның патшалық тәжін және регалияларын император Конрад II-ге көрсетіп, оның батыс көршісінің үстемдігін мойындағанын білдірді. Бірақ патшайым оларды сақтау үшін әкелген болуы мүмкін, немесе олар императорға басқа жолмен жеткізілген болуы мүмкін. 1034 жылы әкесі қайтыс болған кезде Казимир шамамен 18 жаста болды және Германияда, Кельн архиепискобы Герман II-нің сарайында болды.

Болеслав I

Ұлы Польшаның орталық ауданы (Велькопольская) ақсүйектерге және католик дін қызметкерлеріне қарсы бірдей көтерілді. Аймақтағы пұтқа табынушылықтың қайта жандануы бірнеше жылға созылды. Мазовия ауданы бөлініп шықты, ал жергілікті билеуші Мицлав жеке мемлекет құрды. Померанияда да осыған ұқсас жағдай болды. 1037 жылы жас ханзада мен анасы Польшаға оралып, тақты басып алуға тырысты. Бұл жергілікті барондардың көтерілісіне алып келді, сонымен қатар халықтың "пұтқа табынушылыққа қайта оралуы" деп аталатын қозғалысы Казимир мен Ричезаны Саксонияға қашуға мәжбүр етті. Бірақ, көп ұзамай Казимир Польшаға қайтып оралып, 1038 жылы ықпалды анасының көмегімен қайтадан билікке ие болуға тырысты. Бұл да сәтсіз аяқталды және ол тағы да қашуға мәжбүр болды, бұл жолы Венгрия Корольдігіне, онда оны Стивен I тұтқындады. Ричеза 1063 жылы қайтыс болғанға дейін Германияда кесіп қалды. Богемияның герцогы Бретислав I 1039 жылы хаос пен көршісінің әлсіздігін пайдаланып, елге шапты және тонады. Кіші және Үлкен Польша аудандары қатты тоналды, Познань басып алынды, ал Бретислав Гнезноны тонап, әулие Адальберт, Радим Гауденций және бес шөлге шыққан бауырластың қасиетті деректерін алып кетті. Қайтып келе жатып, ол Силезияның бір бөлігін, соның ішінде Вроцлавты жаулап алды, Польшаның дінге қайту мерекесінде Миешко I салған діни ғимараттарды қиратты және Миешко I-нің қабірін тонады.

Қалпына келтіру

Алғашында Венгрияға қашып кеткеннен кейін Казимир Германияға барды, онда 1039 жылы оның туысы император Генрих III (богемиялық билеушінің күшейген күшінен қорқып) оған әскери және қаржылық қолдау көрсетті. Казимир Польшадағы билігін қайта орнату үшін 1000 ауыр қаруланған жаяу әскерден тұратын күш пен көп мөлшерде алтын алды. Казимир сондай-ақ Киев Русінің князі Ярослав I Ұлымен одақ жасады, оның себебі Казимирдің Ярославтың қарындасы Мария Доброниегаға үйленуі болды. Осы қолдау арқасында Казимир Польшаға оралып, өзінің иеліктерінің көп бөлігін қайтарып алды. 1041 жылы император Генрих III-тің екінші шабуылында жеңілген Бретислав Регенсбургте (1042) шартқа қол қойды, онда ол Силезиядан басқа Польша жерлеріне деген барлық талаптарынан бас тартты, ол Богемия Корольдігіне қосылуға тиіс еді. Казимир патшалық билікті нығайтып, ішкі дау-жанжалдарды тоқтатқандықтан, «Қайта қалпына келтіруші» деген лақапқа ие болды. Бұл шарт Казимирге оңтүстік шекарадағы бейбітшілік кезеңін сыйлады және Польша астанасы Краковқа көшті, ол соғыстан зардап көрмеген Польшаның жалғыз ірі қаласы еді. Императордың аймақтағы күш тепе-теңдігін қалпына келтіргеніне риза болғаны және Казимирді Польшаның королі етіп тағайындамауға мәжбүр еткені мүмкін. 1046 жылы император Генрих III Мерзебург пен Мейссенде патшалық және императорлық соттарды өткізді, онда ол Померания герцогы (Dux Bomeraniorum), Богемия герцогы Бретислав және Казимир I арасындағы дауды шешті. 1047 жылы Казимир, Киевтен келген жекжаттысының көмегімен, Мазовияға қарсы соғыс бастап, жерді басып алды. Ол Мицлавтың Помераниядағы одақтастарын жеңіп, Гданьскті Польшаға қосып алды деген де болжам бар. Бұл Польшаның орталық бөлігіндегі оның билігін нығайтты. Үш жылдан кейін, императордың қарсылығына қарамастан, Казимир Богемияның бақылауындағы Силезияны басып алып, әкесінің иеліктерінің көп бөлігін қайта алды. 1054 жылы Кведлинбургте император Силезияның Польшада қалуын, жыл сайын 117 кг күміс және 7 кг алтын төленуі шартымен бекітті. Сол кезде Казимир ішкі мәселелерге назар аударды. Өз билігін нығайту үшін ол Краков және Вроцлав епископтықтарын қайта құрды және жаңа Вавель соборын салды. Казимирдің билігі кезінде Польшаға геральдика енгізілді және оның ізашарларынан айырмашылығы, ол дружинаға қарағанда жер иелерін жоғары қойды. Оның реформаларының бірі – Польша феодализмінің маңызды элементін енгізу болды: оның әскерлеріне феодтарды беру арқылы оларды біртіндеп ортағасырлық рыцарьларға айналдырды.