Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Христиан дінінің тарихында және кейін Рим-католик шіркеуінде бірнеше Аквилея соборлары өткен. Адриатика теңізінің бастауында орналасқан римдік Аквилея қаласы ежелгі епископтық орын және Аквилея патриархының тақтысы болып табылады.
In the history of Christianity and later of the Roman Catholic Church, there have been several Councils of Aquileia. The Roman city of Aquileia at the head of the Adriatic is the seat of an ancient episcopal see, seat of the Patriarch of Aquileia.
381 жылғы Кеңес
Бұл кеңесті Батыс Рим императоры Грациан Ариандық дауды шешу үшін шақырған. Оны Амвросий ұйымдастырды, ал Аквилея епискобы Валериан басшылық етті. Оған 32 Батыс епискобы қатысты. Ариандық ұстанымды Ратиариялық Палладий және Сингидунумдық Секундиан қорғады. Палладий болса, Шығыс епископтарының қатыспауы себепті кеңестің заңдылығын даулап, қалған епископтардың бәрі Ариандық ұстанымды анафемалады. Сондай-ақ, кеңес екі императордан Антиохиядағы Мелетийлік ағымды тоқтату үшін Шығыс және Батыс епископтарының қатысуымен жалпы кеңес шақыруды сұрады.
The council was summoned by the Western Roman Emperor Gratian to address the Arian controversy. It was organized by Ambrose, and presided over by Valerian, Bishop of Aquileia. Thirty two Western bishops attended. The Arian Palladius of Ratiaria and Secundianus of Singidunum, were defenders of the Arian position. The Arian position was anathematized by all the bishops other than Palladius, who disputed the legitimacy of the council due to the absence of Eastern bishops. The council also asked the two Emperors to convene a general council of both East and West in order to put an end to the Meletian schism in Antioch.
553 жылы өткен кеңесі
553 жылғы собор Үш тараудың схизмасын бастады, ол бір ғасырдан астам уақыт бойы Солтүстік Италияның көптеген шіркеулерін Рим Папасынан бөліп тұрды; онда Венеция, Истрия және Лигурия епископтары Екінші Константинополь соборының (5-ші Жалпы кеңес, 553 ж.) қаулыларын қабылдаудан бас тартты, себебі Үш тарауды айыптау арқылы ол 451 жылғы Халкидон соборының жұмысын жойды деп саптайды. Солтүстік Италияда Милан және Аквилея шіркеу провинциялары Рим Папасымен қарым-қатынасты үзді; біріншісі тек 6 ғасырдың соңында мойынсұрды, ал Аквилея 700 жылға дейін қарсылық көрсетті.
The council of 553 inaugurated the Schism of the Three Chapters, that for a century and more separated many churches of northern Italy from the Holy See; in it the Bishops of Venetia, Istria, and Liguria refused to accept the decrees of the Second Council of Constantinople (the 5th General Council, 553 AD), on the plea that by the condemnation of the Three Chapters it had undone the work of the Council of Chalcedon of 451. In Northern Italy the ecclesiastical provinces of Milan and Aquileia broke off communion with the papacy; the former yielding only towards the end of the 6th century, whereas Aquileia protracted its resistance to about 700.
579 жылғы Кеңестің
579 жылғы собор, сондай-ақ Градо синоды деп белгілі, Аквилеяға адал епископтардың жиыны болды және ол Үш тараудың алауыздығын ұзартуға ықпал етті. Кеңес 3 қарашада Градо қаласында Аквилея патриархы Илияс төрағалығымен, сондай-ақ Папаның өкілі, дін қызметкері Лаврентий, он жеті епископ және қатыса алмаған епископтарды өкілдік еткен екі дін қызметкерінің қатысуымен өтті. Папа Паскаль I-нің 20 сәуірдегі хаты оқылды, онда Патриархаттың орнын Аквилеядан Градоға көшіруге рұқсат берілді, бірақ Аквилея патриархы атағы сақталуы тиіс еді. Кеңес Папаның хатын мақұлдады.
The council of 579, also known as the Synod of Grado was a meeting of bishops loyal to Aquileia that helped to prolong the schism of the Three Chapters. The Council met on 3 November in Grado, under the presidency of Elias, Patriarch of Aquileia, and with the presence of the Papal Legate, the priest Laurentius, and seventeen bishops, and two priests representing absent bishops. A letter of Pope Paschal I, dated April 20, was read out, in which permission was granted to move the Seat of the Patriarchate from Aquileia to Grado, while retaining the title of Patriarch of Aquileia. The Council approved the Pope's letter.
1184 жылғы Кеңес
1184 жылғы собор 30 қыркүйекте Аквилея қаласында Патриарх Готифред басшылығымен өтті. Собор қарақшыларды, зираттарды тонаушыларды, өрт қойғыштарды және, әсіресе, дін қызметкерлеріне физикалық шабуыл жасағандарды, қасиетті нәрселерді жеңілтектеп жегендерді айыптады. Бұл қылмыскерлер анафемаға ұшыратылуға тиіс болды.
The Council of 1184 was held on 30 September 1184 at Aquileia by the Patriarch, Gotifredus. The Council denounced, robbers, plunderers of cemeteries, incendiaries, and those guilty of sacrilege, especially by physically attacking clergy. Perpetrators were to be subject to anathema.
1409 жылғы Кеңес
1409 жылы Григорий XII қарсылас папалар Бенедикт XIII (Петр де Луна) және Александр V (Петр Кандия) талаптарына қарсы кеңес өткізді. Ол оларды діннен шығушы деп жариялады, бірақ егер олар да солай істесе, папалықтан бас тартуға уәде берді. Рим папасы Григорий 1408 жылғы маусымда Ливорнодағы кардиналдардың Пизада жалпы кеңес өткізу туралы шақыруына жауап ретінде өзі кеңес өткізетінін мәлімдеді, ол Аквилея немесе Римини аумағында болады деді. Аквилеяның патриархы Пиза кеңесіне қосылғанын жариялап, Пизаға өкілдерін жіберген соң, ол тартымды орын болмады. 1408 жылғы 19 желтоқсанда Рим папасы Григорий өзінің кеңесі үшін Сивидал қаласын белгіледі. Оның кеңесі 1409 жылғы 6 маусымда, Пиза кеңесі оны ресми түрде құлатудан кейінгі күні алғашқы сессиясын өткізді. Қатысушылардың саны өте аз болғандықтан, ол 1409 жылғы 20 маусымда екінші сессияны 22 шілдеге дейін өткізу туралы жаңа шақыру хаттарын беруге мәжбүр болды. Ол өзінің досы Руперт патшаға (Рупрехт) өзінің кеңесіне шақырудан бас тартқан кез келген дінбасыны оның иелігінде орнынан алуға уәкілеттік берді. Венециялықтар Пиза кеңесін қолдаған кезде, ол ауыр соққы алды, себебі Венеция Рим мен Цивидаль арасындағы құрлық және теңіз жолдарын бақылап отырды. Осы екінші сессияда Григорий XII өзінің шағын жиналысын бүкіл шіркеудің жалпы кеңесі деп жариялады. Ол VI Ұрбаннан бастап Рим папаларының барлығын канонды деп жариялады, ал Авиньон бағыныштылығындағы папаларды анафемалады, сонымен қатар Александр V-ті де қосты. 1409 жылғы 5 қыркүйекте тағы бір сессия өтті, онда ол Кандиялық Петрден (Александр V) канонды емес конклавпен сайланған лауазымынан бас тартуды талап етті. Фриулиде қамауда қалған Григорий XII-ні Неапольдің Ладислав жіберген кемелер құтқарып алды. Саудагер кейпінде ол 6 қыркүйекте қашып кетіп, кеңесінің күрт аяқталуына себеп болды. Ол алдымен Адриатика теңізіндегі Ортонаға, содан кейін Италияның орталық бөлігіндегі Гаетаға бағыт алды. Оның шақырушысы, қуғыншыларының назарын аудару үшін папа рөлін ойнап жатқанда, Аквилея патриархының сарбаздары тарапынан ұсталды.
In 1409 a council was held by Gregory XII against the pretensions of the rival popes, Benedict XIII (Peter de Luna) and Alexander V (Peter of Candia). He declared them schismatical, but promised to renounce the papacy if they would do the same. Pope Gregory had responded to the call of the cardinals at Livorno in June 1408 for a general council to be held at Pisa with an announcement that he would hold a council himself, somewhere in the territory of Aquileia or the territory of Rimini. Aquileia ceased to be an attractive venue when its Patriarch announced his adherence to the Council of Pisa and sent representatives to Pisa. On 19 December 1408 Pope Gregory fixed the town of Cividale as the site of his council. His council held its inaugural session on 6 June 1409, the day after he had been formally deposed by the Council of Pisa. The attendance was so embarrassingly small that he had to issue new letters of convocation on 20 June 1409, with a date of 22 July for the Second Session. He authorized his friend King Rupert (Ruprecht) to depose any prelate in his domains who refused to obey the summons to his council. He received a severe blow when the Venetians decided to support the Council of Pisa, since Venice controlled both the land and sea routes between Rimini and Cividale. In that Second Session Gregory XII declared that his little assembly was a general council of the entire Church. He then declared all the popes of the Roman Obedience back to Urban VI to be canonical, and he anathematized all the popes of the Avignon Obedience, and included Alexander V for good measure. Another session was held on 5 September 1409, at which he demanded that Peter of Candia (Alexander V) renounce the position to which he had been elected by an uncanonical conclave. Trapped in Friuli, Gregory XII had to be rescued by ships which had been sent by Ladislaus of Naples. Disguised as a merchant he fled on 6 September, bringing his council to a sudden end. He made first for Ortona on the Adriatic, and then Gaeta in central Italy. His chamberlain, who was playing the part of the pope in order to distract his pursuers, was captured by the soldiers of the Patriarch of Aquileia.
1596 жылғы Кеңес
1596 жылдың қазан айында Аквилея патриархы Франческо Барбаро Фриулидегі Удине қаласында кеңес өткізді, онда ол Трент соборының заңнамасын он тоғыз қаулымен жаңартты, соның ішінде Аквилеялық ғұрыпты Триденттік миссамен алмастырды. Бұл Риммен ғұрыпты біркелкі ету мақсатында Патриархат аймағында өткен синодтардың бір бөлігі болды.
In October 1596 Francesco Barbaro, Patriarch of Aquileia, held a council at the city of Udine in Friuli, at which he renewed in nineteen decrees the legislation of the Council of Trent, including the replacement of the Aquileian Rite with the Tridentine Mass. This was part of a series of synods around the Patriarchate to standardise the Rite with Rome.