Уильям Ноуленд: Калифорниялық сенатор және саясаткер өмірі
William Knowland
Уильям Ноуленд – сенатор Калифорнии (1945-1959), лидер Сената. Влиятельный политик, определявший внешнюю политику США в период Холодной войны и по Вьетнаму.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Калифорния штатының АҚШ сенаторы (1945–1959)
United States Senator from California (1945–1959)
Уильям Файф Ноуленд (26 маусым 1908 – 23 ақпан 1974) – американдық саясаткер және газет баспашысы. Республикалық партияның мүшесі, ол 1945 жылдан 1959 жылға дейін Калифорниядан АҚШ сенаторы болып қызмет етті. Роберт А. Тафт қайтыс болғаннан кейін 1953 жылдың тамызынан 1955 жылдың қаңтарына дейін Сенат көпшілігінің жетекшісі болды және 1981 жылы Говард Бейкерге дейін Республикалық партиядан соңғы Сенат көпшілігінің жетекшісі болды. Сенаттың ең ықпалды мүшелерінің бірі ретінде және сыртқы саясатқа деген үлкен қызығушылығымен Ноуленд ұлттық сыртқы саясаттың басымдықтарын және Суық соғысқа, Вьетнамға, Формозаға, Қытайға, Кореяға және НАТО-ға қаржыландыруды анықтауға көмектесті, сондай-ақ басқа да сыртқы саясат мақсаттарын іске асыруға атсалысты. Ол американдық әскерді Француз Индоқытайына жіберуге қарсы болды және Мао Цзэдун басқаратын Коммунистік Қытайды қатаң сынады. Ноуленд партияның оң қанатын ұсынды және президент Дуайт Д. Эйзенхауэрдің кейбір саясатын тым либералды деп есептеді. 1954 жылғы сайлауда республикашылар көпшілігін жоғалтқаннан кейін, ол 1955 жылдың қаңтарынан 1959 жылдың қаңтарына дейін азшылық жетекшісі болды. Ноуленд 1957 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңға қолдау көрсетті. 1958 жылы Калифорния губернаторы лауазымына үміткер болды, бірақ жеңіліске ұшырады. Ол әкесі Джозеф Р. Ноулендтің орнын басып, «Окленд Трибьюн» газетінің бас редакторы және баспашысы болды.
William Fife Knowland (June 26, 1908 – February 23, 1974) was an American politician and newspaper publisher. A member of the Republican Party, he served as a United States Senator from California from 1945 to 1959. He was Senate Majority Leader from August 1953 to January 1955 after the death of Robert A. Taft, and would be the last Republican Senate Majority Leader until Howard Baker in 1981. As one of the most powerful members of the Senate and with his strong interest in foreign policy, Knowland helped set national foreign policy priorities and funding for the Cold War, the policy regarding Vietnam, Formosa, China, Korea and NATO, as well as other foreign policy objectives. He opposed sending American forces to French Indochina and was a sharp critic of Communist China under Mao Zedong. Knowland represented the right wing of the party and considered some of President Dwight D. Eisenhower's policies too liberal. After the Republicans lost their majority in the 1954 election, he served as Minority Leader from January 1955 to January 1959. Knowland voted in favor of the Civil Rights Act of 1957. He was defeated in his 1958 run for Governor of California. He succeeded his father, Joseph R. Knowland, as the editor in chief and publisher of the Oakland Tribune.
Өмірбаян
Ноуленд Калифорния штатының Аламеда округіндегі Аламеда қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Джозеф Р. Ноуленд АҚШ өкілдер палатасының үшінші мерзімге сайланған мүшесі болған. Ол үлкен әпкесі Элинор (1895–1978), ағасы Джозеф Рассел "Расс" Ноуленд кіші (1901–1961) сияқты үшінші бала еді. Әкесі Джозеф Ноуленд (1833–1912) ағаш өнеркәсібі арқылы отбасының байлығын қалыптастырған. Уильям Ф. Ноуленд сондай-ақ "Окленд Трибюн" газетінің мұрагері болды. Бірнеше ай жеке және сержант қызметтен кейін, ол офицерлік мектептен өтіп, екінші лейтенант болып тағайындалды. Ол сонымен қатар жалпы сайлауда Роджерсті шамамен 261 000 дауыспен жеңіп, Сенатқа толық мерзімге сайланды. Ноуленд Гарри С. Трумэн әкімшілігінің қатал сыншысы болды. Ол Қытайдың коммунизмге түсуі мен Корея соғысына қатысты әрекеттерді ашық сынады. Дегенмен, Ноуленд Миссури штатының бұрынғы сенаторына жеке құрметпен қарады. АҚШ Конституциясы бойынша заң шығару билігіне берілгендіктен, Сенат басшысы Ноуленд кейде президент Дуайт Д. Эйзенхауэрмен келіспейтін. Эйзенхауэр Ноулендтің "көмектесуге және адал болуға тырысады, бірақ ол қиын" деп жазды және сенатордың сыртқы саясатқа, әсіресе Қызыл Қытайға қатысты көзқарастарын "жайпақ" деп сипаттады. Өзінің күнделіктерінде Эйзенхауэр саяси таныстарындағы сын пікірлерін еркін білдірді. "Ноулендтің сыртқы саясаты жоқ, ол "Қызыл Қытай" деген сөзді айтқан сайын қан қысымы жоғарылайды. Оның жағдайында, "Қаншалықты ақымақ болуға болады?" деген сұраққа соңғы жауап табу сияқты емес." Аризона штатының консервативті сенаторы Барри Голдуотер Ноулендті "өте қажырлы және өте қатаң принципті адам" деп сипаттады. Мысалы, 1954 жылы Ноуленд Эйзенхауэрдің бастамаларын қолдап дауыс берді. Чан Кайши мен Қытайдағы Мао Цзэдун мен коммунистерге қарсы ұлтшыл үкіметті қатты қолдағаны үшін Ноулендті кейде "Формозадан сенатор" (қазіргі Тайвань) деп атады. Қытайдың Біріккен Ұлттар Ұйымына кіруіне қарсы болған Ноуленд бұл мәселе бойынша Үндістан мемлекет қайраткері В.К. Кришна Менонмен қақтығысты, бұл соңғысының біріншісіне психиатриялық емді ұсынуына әкелді. Кейінгі жылдары Ноуленд өзінің ұстанымын жұмсартты, президент Никсонның 1972 жылы Қытайға дипломатиялық қадамдарын мақтады. 1948 жылы Республикалық Ұлттық Конвенцияда Ноуленд Уорренді вице-президенттікке кандидат ретінде ұсыну баяндамасын оқыды және ол президенттік кандидат Томас Э. Дьюимен бірге подиумда көрінді. 1952 жылдың маусым айындағы алғашқы сайлауда Ноуленд "республикалық және демократиялық" номинацияларға үміткер болды. Ол демократиялық қарсыласы Клинтон Д. Маккиннонға қарсы 2,5 миллион дауыс жинап, екі номинацияда да жеңіске жетті. Жалпы сайлауда оған тек "Тәуелсіз прогрессивті" қарсы болды. Ол дауыс берудің 88% -ын жинап, 58 округтің 57-ін жеңіп алды. 1952 жылы Чикагода Республикалық Ұлттық конвенция өтті. Армияның генералы Эйзенхауэр және Огайо штатының АҚШ сенаторы Роберт А. Тафт екі негізгі кандидат болды. 1952 жылдың 8 шілдесінде Тафт Ноулендтен вице-президенттікке қызығушылық танысқан-ақ. Эйзенхауэр сайлауды жеңіп, Ричард М. Никсонды өзінің серігі етіп таңдады, ол Калифорния штатының кіші АҚШ сенаторы болып қызмет етіп жүрген. 1952 жылдың 23 қыркүйегінде Никсон "Чекерс" сөзін айтты, бұл бизнес лидерлерінен саяси сыйлықтардың құпия қорын ұстап отырды деген айыптамаға жауап ретінде болды. (Ноулендтің "Чекерс" сөзінен кейін: "Мен сол кіршіксіз адаммен бірге суретке түсіп, иығыма жылап отырдым!" - деп айтқаны туралы хабарланды.) Эйзенхауэрдің көмекшілері Ноулендпен байланысып, оны Гавайиден Эйзенхауэрге қосылуға және әлеуетті алмастырушы кандидатураға қатысуға көндірді. Алайда, қоғамдық пікірді көріп, Эйзенхауэр Никсонды 1952 жылғы республикалық билет бойынша сақтап қалды. 1953 жылдың 31 шілдесінде Тафт қайтыс болғанда, Ноуленд Сенаттағы республикалық көшбасшы (1953 жылдан 1955 жылға дейін көпшілік көшбасшысы, 1955 жылдан 1959 жылға дейін азшылық көшбасшысы) болып таңдалды. 45 жасында ол көпшілікке басшылық ететін ең жас сенатор болды. Ноулендтің көпшілік көшбасшысы кезінде республикалық көпшілік әлсіз болды. Тафт Сенаттағы орынды демократтармен толтырды, бұл демократтарға 48 орынды, ал республикашылдарға 47 орынды берді. Бір сенатор, Орегон штатынан Уэйн Морс, өзінің республикалық мүшелігін тастап, тәуелсіз болды, 1954 жылы Сенатты ұйымдастыруда республикашылармен дауыс беруге уәде берді және республикашылардың санын 48 орынға жеткізді. Конституциялық ережеде вице-президенттің теңдікті бұзатын дауыс беруі республикашылдарға Сенатты ұйымдастыру үшін жұмыс көпшілігін берді. Демократиялық партияның кандидаты Техастан Линдон Джонсон болды. Ноуленд пен Джонсон достық және құрметті саяси қарым-қатынасқа ие болды, олар көбінесе саясат пен процедура бойынша бірлесіп жұмыс істеді, соның ішінде 1957 жылы филибюстерді шектеуге бағытталған, сәтті болмаған резолюцияны бірлесіп жасады, бұл азшылық пікірлеріне ұзақ пікірталас арқылы заң қабылдауға кедері келтіру мүмкіндігін береді. "Үкіметтің заң шығару процесін толығымен тоқтату - ешбір жауапты адам қаламайтын, ал жауапсыз адамға тым көп күш" деді Ноуленд филибюстер туралы. Ноуленд пен Джонсон Сенатта 1957 жылғы Азаматтық құқықтар заңын әлсіретіп, қабылдады. Бұл реконструкциядан бергі алғашқы мұндай заң болды. Заң қабылданғаннан кейін Ноуленд азаматтық құқықтарды қорғаудағы заңның әлсіздігіне байланысты жылады. Ноуленд Сенатты "96 эксклюзивті клуб" деп атады (сол кезде 48 штат болған). Ол оның ең танымал мүшесі, Висконсин штатының республикалық кіші сенаторы Джозеф Маккартиді сынауға асықпады. 1953 жылы Маккарти АҚШ Мемлекеттік хатшысы Джон Фостер Даллестің "адалдығы мен ниетіне" күдік келтірді, бұл Ноулендтің Маккартиді ашық түрде айыптауына әкелді. Кейіннен Маккарти Сенат тарапынан "Сенат дәстүрлеріне қарсы әрекеттері" үшін айыпталды. Эйзенхауэр қайта сайлануға бармауы мүмкін деген болжамдардың ортасында Ноуленд 1956 жылы президенттікке үміткерлігін қысқа мерзімге ұсынды, бірақ Эйзенхауэр екінші мерзімге сайлануға шешім қабылдағанда ол бас тартты. Ноуленд 1956 жылғы Республикалық Ұлттық Конвенцияның Сан-Францискодағы Cow Palace-та уақытша төрағасы болды. 1956 жылы Біріккен Ұлттар Ұйымының он бірінші жалпы ассамблеясына делегат ретінде Ноулендті тағайындағанда Эйзенхауэр: "Ноуленд өзінің басшылық лауазымына саясаттан жоғары тұратын абсолютті, тұрақты адалдықты әкеледі. Үкімет кеңестерінде ол өзінің ниетіне сенімділік сыйлайды және оның сөздеріне салмақ қосады" деп жазды. Ноуленд 1951 жылдан 1953 жылға дейін Сенатта Никсонмен Калифорния Республикалық партиясының ықпалы үшін ұзаққа созылған күреске түсті. Дегенмен, ол Никсонға 1953 жылдың 20 қаңтарында және 1957 жылдың 21 қаңтарында АҚШ Капитолийінің шығыс жағындағы террасада АҚШ вице-президентінің конституциялық антты қабылдау рәсімін өткізді. 1968 жылы Никсон Сан-Францискодан Оклендке дейін Bay Bridge арқылы келе жатқанда, көмекшісі Окленд Трибюн мұнарасын көрсеткенде Никсон: "Ит" деді.
Knowland was born in the City of Alameda, Alameda County, California. His father, Joseph R. Knowland, was serving his third term as a US Representative. He was the third child, with an older sister, Elinor (1895–1978), and a brother, Joseph Russell "Russ" Knowland Jr. (1901–1961). His grandfather Joseph Knowland (1833–1912) had made the family fortune in the lumber business. William F. Knowland was also a scion of The Oakland Tribune fortune. After a few months service as a private and sergeant, he went through Officer Candidate School and was commissioned as a second lieutenant. He also defeated Rogers in the general election by nearly 261,000 votes, winning a full term in the Senate in his own right. Knowland became a caustic critic of the Harry S. Truman administration. He was publicly critical of the actions in the loss of China to Communism and the Korean War. However, Knowland admired the former Senator from Missouri personally. A firm believer in legislative authority under the US Constitution, Senate leader Knowland sometimes also was at odds with President Dwight D. Eisenhower. Eisenhower wrote that Knowland "means to be helpful and loyal, but he is cumbersome" and described the Senator's foreign policy views, particularly on Red China, as "simplistic." In his diaries, the publicly avuncular Eisenhower felt free to confide more critical assessments of his political acquaintances. "Knowland has no foreign policy, except to develop high blood pressure whenever he mentions 'Red China' In his case, there seems to be no final answer to the question, 'How stupid can you get?'" Fellow conservative Arizona Senator Barry Goldwater described Knowland as "a very determined man, and a very highly principled one, and as long as he and Eisenhower agreed on the legislation that Ike wanted, Bill would fight his head off for it." In 1954, for example, Knowland voted in support of Eisenhower's initiatives 91 percent of the time. For his strong support for Chiang Kai shek and the Nationalist government in China against Mao Zedong and the Communists, Knowland sometimes was called the "Senator from Formosa" (now known as Taiwan). A keen opponent of China's accession to the United Nations, Knowland tangled with Indian statesman V. K. Krishna Menon over the issue, leading the latter to acidly recommend psychiatric treatment to the former. In later years, Knowland moderated his position, praising President Nixon's diplomatic overture to China in 1972. At the 1948 Republican National Convention, Knowland made the nominating speech for Warren as the vice presidential candidate, and he was seen on the podium with presidential candidate Thomas E. Dewey. In the June 1952 primary election, Knowland "cross filed," running for both the Republican and Democratic nominations. He got 2.5 million votes to 750,000 for his Democratic opponent, Clinton D. McKinnon, and won both nominations. In the general election, he was opposed only by an "Independent Progressive." He won with 88% of the vote and carried 57 of the 58 counties. The 1952 Republican National Convention met in Chicago. General of the Army Eisenhower and U. S. Senator Robert A. Taft of Ohio were the two main candidates. On July 8, 1952, Taft asked Knowland if he were interested in the vice presidency. Eisenhower won the nomination and selected as his running mate Richard M. Nixon, who was serving as California's junior U. S. senator. On September 23, 1952, Nixon gave the Checkers speech, a response to allegations that Nixon had maintained a secret fund of political donations from business leaders. (It was reported that Knowland said after the Checkers speech, "I had to have my picture taken with that dirty bastard, crying on my shoulder!") Eisenhower's aides contacted Knowland and persuaded him to fly from Hawaii to join Eisenhower and be available as a potential replacement running mate. However, seeing public opinion, Eisenhower retained Nixon on the 1952 Republican ticket. When Taft died on July 31, 1953, Knowland was chosen to succeed him as Senate Republican Leader (majority leader from 1953 to 1955, minority leader from 1955 to 1959). At age 45, he is the youngest senator to occupy the position of majority leader. The Republican majority during Knowland's stint as majority leader was tenuous. Taft's Senate seat was filled by a Democrat, which gave Democrats 48 seats compared to the Republicans' 47. One Senator, Wayne Morse of Oregon, who dropped his Republican affiliation to become an independent, pledged to vote with the Republicans on organizing the Senate in 1954 and brought the Republican tally to 48 seats. The constitutional provision for the Vice President to cast a tie breaking vote gave Republicans a working majority to organize the Senate. Knowland's Democratic counterpart was Lyndon B. Johnson of Texas. Knowland and Johnson shared a cordial and respectful political relationship, often working in tandem on policy and procedure, including co authoring a resolution in 1957 in an unsuccessful attempt to limit the filibuster, the practice of allowing minority viewpoints to use everlasting debate to obstruct the passage of legislation. "To completely block the legislative process of government is too much power for any responsible person to want, and far too much power for any irresponsible person to have," Knowland said of the filibuster. Knowland and Johnson crafted and passed, in the Senate, the watered down Civil Rights Act of 1957. It was the first such law since Reconstruction. After the bill was passed, Knowland wept because of the bill's perceived weakness in protecting civil rights. Knowland called the Senate the "most exclusive club of 96" (there were 48 states at the time). He was slow to criticize its most infamous member, Wisconsin's Republican junior Senator Joseph McCarthy. In 1953, McCarthy questioned the "integrity and good faith" of US Secretary of State John Foster Dulles, which led Knowland to denounce McCarthy publicly. McCarthy was later condemned by the Senate for "conduct contrary to Senate traditions" in his vehement investigation of alleged communist infiltration of the US government. Amid speculation that Eisenhower might not run for re election, Knowland briefly floated his candidacy for president in 1956, but he withdrew when Eisenhower decided to seek a second term. Knowland was Temporary Chairman of the 1956 Republican National Convention in the San Francisco Cow Palace. On appointing Knowland as delegate to the Eleventh General Assembly of the United Nations in 1956, Eisenhower wrote: "Knowland brings to his leadership post an absolute, unflinching integrity that rises above politics. In the councils of government, he inspires faith in his motives and gives weight to his words." Knowland had a long running battle with Nixon, with whom he served in the Senate from 1951 to 1953, for influence in California Republican Party affairs. Nonetheless, he gave Nixon the constitutional oath for Vice President of the United States on January 20, 1953, and again on January 21, 1957, on the East Portico of the U. S. Capitol. In 1968, as Nixon came across the Bay Bridge from San Francisco to Oakland, when an aide pointed out the Oakland Tribune Tower, Nixon replied, "Bastard."
Губернаторлық сайлау науқаны
1958 жылы Ноуленд Сенатқа қайта сайланудың орнына Калифорния губернаторы лауазымына кандидат болуға шешім қабылдады. Оның әкесі бұл шешімге қатты қайғырды, өйткені Сенаттағы орынды өте бағалаған; сайлаушылар оған 1914 жылы Калифорнияның екінші Сенат орындығын бермеген еді. Ноуленд, қазіргі губернатор Гудвин Джей Найтпен қатыгез бәсекеден кейін республикалық партияның губернаторлыққа кандидаттығын жеңіп алды. «Үлкен ауысу» кезінде Найт Ноулендтің АҚШ Сенаты орындығына кандидат болуға келісті, ал Ноуленд губернаторлыққа кандидат болды. Көптегендер Ноуленд губернаторлық лауазымын 1960 жылы Калифорниядағы республикалық делегацияны бақылау үшін және Никсонның президенттік номинациясын алуына кедері келтіріп, өзіне алу үшін пайдаланады деп ойлады. Науқанның маңызды мәселесі – Калифорнияда еңбек құқығын заңдастыруға бағытталған 18-қадам болды. Ноуленд 18-қадамды шамадан тыс тілмен қолдады, бірақ 18-қадам халыққа ұнамады және бұл қолдау Ноулендке зиян келтірді. Ол жалпы сайлауда демократтық кандидат, Калифорнияның бас прокуроры Эдмунд Г. Брауннан 59 пайызға 40 пайызбен жеңілді. Калифорния саясатында жарты ғасырдан астам үстемдік құрғаннан кейін, Найт сияқты көптеген басқа Калифорния республикашылары да штаттық лауазымдарда жеңіліске ұшырады. Сайлаудан кейін Ноулендтің саяси мансабы, тиімді түрде аяқталды. Джозеф Р. Ноулендтің шәкірттерінің арасында Джон Дж. Аллен кіші өкілі Джеффри Коэланға Палатадағы өкілдігінен айырылды, ал Аламеда округінің қадағалаушысы Кент Д. Пурсел Джон В. Холмдалға қарсы штат Сенатына сайлауда жеңіліске ұшырады. Ноулендтің сайлау кампаниясы бойынша кейбір қарыздарын өтеу үшін оның әкесі өзінің «Окленд Трибюн» радиостанциясы KLX-ті Crowell Collier Broadcasting компаниясына сатуға мәжбүр болды. Ноуленд енді ешқандай сайлауға қатыспады.
In 1958, Knowland decided to run for Governor of California instead of re election to the Senate. His father was shaken by the decision, as he cherished the Senate seat; voters had denied him California's other Senate seat in 1914. Knowland secured the Republican nomination for governor after a brutal contest with incumbent Goodwin J. Knight. In the "Big Switch," Knight agreed to run for Knowland's U. S. Senate seat while Knowland ran for governor. Many felt Knowland would use the governorship to control the California Republican delegation in 1960 and to try to deny Nixon the presidential nomination but get it himself. A critical issue in the campaign was Proposition 18, an initiative to enact a right to work law in California. Knowland endorsed Proposition 18 in excessive language, but Proposition 18 was highly unpopular, and the endorsement hurt Knowland. He was soundly defeated in the general election by the Democratic candidate, California Attorney General Edmund G. Brown by a 59% to 40% margin. After dominating California politics for over half a century, many other California Republicans were also defeated for statewide offices, including Knight. Following the election, Knowland's political career was effectively over. Among Joseph R. Knowland's protégés, Representative John J. Allen Jr. lost his House seat to Jeffery Cohelan. and Alameda County Supervisor Kent D. Pursel lost his race for the State Senate to John W. Holmdahl. To pay off some of Knowland's campaign debts, his father had to sell his Oakland Tribune radio station KLX to Crowell Collier Broadcasting. Knowland never again ran for any elective office.
Саясатта
1964 жылы Сан-Францискодағы Cow Palace-те өткен Республикалық Ұлттық Конвентте президенттікке Барри Голдуотер үміткер болып көрсетілді. Ноуленд Голдуотер-Миллер билетін қолдап, Аризона сенаторының атынан бүкіл елде сөз сөйледі. Ноуленд 1959 жылдан 1967 жылға дейін Калифорния Республикалық партиясының ресми басшысы болды, содан кейін партия басшылығын жаңа губернатор Рональд Рейганға жүктеді. 1966 жылғы Калифорния губернаторы сайлауында Рейган заң мен тәртіп саясатын ұстанып, ал Ноуленд пен оның бұрынғы Калифорниялық республикашыл қарсыласы Ричард Никсон сайлау кампаниясының артында тығырысқан жұмыс істеді, нәтижесінде Рейган Сан-Францисконың бұрынғы орташа республикашыл мэрі Джордж Кристоферге қарсы алғашқы дауыс беруде үштен екісін жеңіп алды. Рейганның алғашқы сайлаудағы сәттілігі жалпы сайлауға дейін жалғасты, онда ол қазіргі демократ губернаторы Пэт Браунды үлкен артықшылықпен жеңді. Ноулендтің інісі Расс 1961 жылдың 6 қазанында қайтыс болды. Ноуленд әкесінің жалғыз мұрагеріне айналып, «Окленд Трибьюн» газетін басқару құқығына ие болды. Ноуленд 1966 жылы әкесінің қайтысынан кейін «Окленд Трибьюн» газетінің президенті, редакторы және баспагері болды. Газетке Вашингтондан оралғаннан кейін қызметкерлер оны әдетте «Сенатор» деп атады. Ол «Трибун» газетінің редакциялық беттерін берік республикалық ұстанымда ұстады. Дегенмен, ол жаңалықтар беттеріне екіпартиялық сипат беру үшін қадамдар жасады, соның ішінде 1969 жылы Демократиялық партияға жақын саяси редакторды тағайындады. Оның ұлы Джозеф У. Ноуленд баспагердің көмекшісі және бас менеджердің орынбасары болды. «Окленд Трибьюн» газетіне зиян келтірген шығындарды қысқарту мақсатымен Оңтүстік Аламеда және Контра Коста округтеріндегі басылымдар қысқартылды. Бұл аймақтар Флойд Спарксқа (1900–1988), «Хейвард Daily Review» газетінің иесіне, және Дин Лешерге (1902–1993), 1947 жылдан бері «Контра Коста Таймс» газетінің иесіне тиесілі болды. 1968 жылдың басында «Окленд Трибьюн» газетінің таралымы өсті, себебі Сан-Францискодағы ірі газеттер ереуілге шықты. Сан-Франциско Хроникасы мен Сан-Франциско Экзаменаторы қайтып келгеннен кейін «Трибун» газетінің үйге жеткізілімі мен көшедегі сатылымы төмендеді. Редактор және баспагер ретінде Ноуленд өз жұмысымен қатар жергілікті мәселелерге де қызығушылық танытты және ұлттық және халықаралық саясатқа аз көңіл бөлді. Оның газет басшылығы кезінде Окленд пен Шығыс шығанақ аймағы өзгеріп жатты, UC Берклидегі Сөз бостандығы қозғалысы, «Қара пантералар» және қала маңына «ақтардың» қоныс аударуы орын алды. Ол 1973 жылы Маркус Фостерді өлтіргендерді ұстау үшін 100 мың доллар сыйақы ұсынды. Жауапкершілікті Симбион азат ету армиясы (САА) мойындады. Кейіннен САА Патрисия Херстті және Атланта Конституциясының редакторы Дж. Реджинальд Мерфиді ұрлап әкетті. Мұндай әрекеттер Ноулендтің өміріне қауіп тудырды. «Трибун» газеті 1974 жылдың 21 ақпанында 100 жылдық мерейтойын атап өтті. Ноуленд осы оқиғада сөз сөйлеп: «Бұл газет 100 жыл бойы Аламида және Контра Коста округтерінің өсуіне қатысты. Енді болашаққа қарап, газеттердің мұнда және басқа қалаларда халықты толыққанды хабардар етуі одан да маңыздырақ» деді. Ол сол бейсенбі күні барлық бөлімдерге барды. Гудман залында өткен банкетте губернатор Рональд Рейган «Трибун» газеті мен Ноулендтер отбасын мақтады. «Окленд Трибьюн» газеті 1977 жылы Ноулендтер отбасы сатты. Төрт рет иесі ауысқаннан кейін қазір ол MediaNews Group компаниясының еншілес ұйымы Bay Area News Group (BANG) газеті болып табылады.
The 1964 Republican National Convention, again in San Francisco's Cow Palace, nominated Barry Goldwater for president. Knowland backed the Goldwater Miller ticket and spoke for the Arizona Senator across the country. Knowland was the titular head of the California Republican Party from 1959 to 1967, when he passed the party leadership to the new governor, Ronald Reagan. In the 1966 California gubernatorial campaign, Reagan ran on a law and order message, while Knowland and his old California Republican rival Richard Nixon worked tirelessly behind the scenes, enabling Reagan to win two thirds of the primary vote over George Christopher, the moderate Republican former mayor of San Francisco. The momentum from Reagan's successful primary win carried over to the general election, where he defeated incumbent Democratic Governor Pat Brown in a landslide. Russ, Knowland's brother, died on October 6, 1961. Knowland became the sole successor to his father and to control of the Oakland Tribune. Knowland became president, editor, and publisher of the Oakland Tribune in 1966, after the death of his father. Knowland was typically called "Senator" by the staff after his return to the paper from Washington. He kept the editorial pages of the Tribune solidly Republican. However, he took steps to add a bipartisan bent to the news pages, including the appointment in 1969 of a political editor with Democratic Party leanings. His son, Joseph W. Knowland, was Assistant Publisher with the position of Assistant General Manager. In a cost cutting move that ultimately hurt the Oakland Tribune, the Southern Alameda County and Contra Costa County editions were trimmed. That opened the areas to Floyd Sparks (1900–1988), the owner of the Hayward Daily Review, and Dean Lesher (1902–1993), owner since 1947 of the Contra Costa Times. In early 1968, Oakland Tribune circulation rose because the major San Francisco newspapers were on strike. When the San Francisco Chronicle and San Francisco Examiner returned, Tribune sales fell in home delivery and on the street sales. As editor and publisher, Knowland took an interest in local affairs along with the job and was less concerned with national and foreign policy. During his tenure as newspaper executive, Oakland and the East Bay Area were changing, with the Free Speech Movement at UC Berkeley, the Black Panthers, and "white flight" to the suburbs. He offered a $100,000 reward for the conviction of those responsible for the 1973 murder of Marcus Foster. The Symbionese Liberation Army (SLA) claimed responsibility. The SLA subsequently kidnapped Patricia Hearst and Atlanta Constitution editor J. Reginald Murphy. Such acts made Knowland fearful for his own safety. The Tribune turned 100 years old on February 21, 1974. Knowland spoke on the occasion: "For 100 years this newspaper has participated in the growth of Alameda and Contra Costa counties Now as we look into the future it becomes ever more important that newspapers here and in other cities keep the public adequately informed." He went to all departments on that Thursday. At the banquet at Goodman's Hall, Governor Ronald Reagan praised the Tribune and the Knowland family. The Oakland Tribune was sold in 1977 by the Knowland family. After four ownership changes, it is now a daily newspaper of the Bay Area News Group (BANG), a subsidiary of MediaNews Group.
Жеке өмір
Уильям Ф. Ноуленд алтыншы сыныпта танысқан Хелен Дэвис Херрикке үйленген. Олар 1926 жылы Жаңа жыл қарсаңында үйленді. 1972 жылы 15 наурызда олар айырылысып, себебі ретінде ұстамды түрде оның басқа біреулермен қарым-қатынасын көрсетті. Ноуленд содан кейін 1972 жылы 29 сәуірде Энн Диксонға үйленді, бірақ олар сол жылдың соңында суық қарым-қатынаста болды. Ол мен Херрик үш бала тәрбиеледі: Эмелин К. Джуетт, Джозеф Уильям Ноуленд және Эстель Ноуленд. Диксонмен некесінен Кей және Стив Сессингхаус есімді екі өгей баласы болды.
William F. Knowland was married to Helen Davis Herrick, whom he had met in the sixth grade. They were married on New Year's Eve in 1926. They were divorced on March 15, 1972, citing irreconcilable differences, a quiet reference to his affairs. Knowland then married Ann Dickson on April 29, 1972, but the two were estranged by the end of that year. He and Herrick had three children: Emelyn K. Jewett, Joseph William Knowland, and Estelle Knowland. He had two stepchildren, Kay and Steve Sessinghaus, from his marriage to Dickson.
Өзін-өзі өлтіру
1974 жылы 23 ақпанда Ноуленд Калифорния штатының Гернвилл қаласына жақын жазғы үйінде өзін-өзі атып өлтірді, бұл көрінетін өзіне қол жұмсау болды. Оның жеке өмірі қиын жағдайда болды; үлкен ставкаларының салдарынан барлық ақшасын жоғалтты және банктер мен ашулы қылмыстық топтарға 900 000 доллардан астам қарызы болды (1974 жылғы 900 000 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең).
On February 23, 1974, Knowland died from a self inflicted gunshot wound, an apparent suicide, at his summer home near Guerneville, California. His personal life was in a shambles; heavy gambling took all his money and he died owing over $900,000 (900000.0 in 1974 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) to banks and impatient mobsters.
Қалдықтар
Маунтин-Вью зиратының бас мавзолейінде, Оукленд, Калифорнияда I қабатта, M8J, N2, TI орнында Ноуленд өзінің бірінші әйелі Хелен Ноуленд Уайт (1907–1981) және оның анасы Эстель Дэвис Херрик (1881–1963)пен бірге жерленген. Сондай-ақ, Рут Лэмб Колдуэлл Нарфи (1909–2003) және оның бірінші күйеуі Хьюберт А. Колдуэлл (1907–1972) мен екінші күйеуі Гаэтано "Танни" Нарфи (1905–1996) күлдері де осы жерде сақталған.
At the Main Mausoleum of the Mountain View Cemetery, in Oakland, California on Floor I, M8J, N2, TI, Knowland is with his first wife, Helen Knowland Whyte (1907–1981) and her mother, Estelle Davis Herrick (1881–1963). Also contained are the remains of Ruth Lamb Caldwell Narfi (1909–2003) and her first husband, Hubert A. Caldwell (1907–1972) and second husband, Gaetano "Tani" Narfi (1905–1996)
Калифорнияның Оукленд қаласындағы Еске алулар шіркеуінде, оның әкесі Джозеф Р. Ноулендтен екі қабат төмен, Тыныштық бөлімі, 4-деңгей, 6-сан, екі кітапшадан тұратын урнаның тек бір жағында ғана "АҚШ сенаторы Уильям Ф. Ноуленд, 1908–1974" деп жазылған.
At the Chapel of Memories in Oakland, California, two tiers down from his father, Joseph R. Knowland in the Serenity Section Tier 4 Number 6, a double book urn has only one side inscribed, "U. S. Senator William F. Knowland, 1908–1974."