Қырым соғысының батыры Уильям Лендримнің өмірі мен ерлігі
William Lendrim
Уильям Лендрим – ирландский герой Крымской войны, кавалер Викторианского креста. Отвага при осаде Севастополя: строительство батареи под огнем, тушение пожара.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Джеймс Лендрим (1 қаңтар 1830 – 28 қараша 1891) – жауға қарсы көрсетілген батылдығы үшін британдық және Достастық әскерлеріне берілетін ең жоғары және ең құрметті награда – Виктория кресімен марапатталған ирландтық.
William James Lendrim VC (1 January 1830 – 28 November 1891) was an Irish recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Егжей-тегжейлер
Ол 25 жаста болған және Қырым соғысы кезінде Британ армиясының Корольдік саперлері мен кеншілерінің капралы болған кезде, осы ерлігі үшін оған VC ордені берілді. 1855 жылдың 14 ақпанында Қырымдағы Севастопольді қоршау кезінде капрал Лендрим 150 француз шассирін 9-шы батареяның сол жақ шабуылындағы No. 9 бекінісін салуға бақылап, қатты атыс астында барлық аударылған габиондарды алмастырды. 11 сәуірде ол атыс кезінде жарылғыш зат қоймасының үстіне шығып, жанатын құм қаптарды сөндіріп, бұзылған жерді жөндеді. 20 сәуірде ол орыстардың алдыңғы қатардағы мылтық ордаларын жасыру үшін орнатқан экранды жойған төрт еріктінің бірі болды.
He was 25 years old, and a corporal in the Royal Sappers and Miners, British Army during the Crimean War when the following deed took place for which he was awarded the VC. On 14 February 1855 during the Siege of Sevastopol, Crimea, Corporal Lendrim superintended 150 French Chasseurs in building No. 9 Battery left attack and replacing the whole of the capsized gabions under a heavy fire. On 11 April he got on top of a magazine under fire, and extinguished burning sandbags, making good the breach. On 20 April he was one of four volunteers who destroyed the screen which the Russians had erected to conceal their advance rifle pits.
Қосымша ақпарат
Кейіннен ол бас сержант дәрежесіне жетті және Фримлидегі штаб колледжінде қызмет етті. Ол Луизаға үйленді және 12 баласы болды – барлығы 1881 жылы тірі болған. Уильям 1891 жылғы 28 қарашада Камберли, Суррейде қайтыс болды және Корольдік әскери академиясының зиратында, 182-ші учаскеде жерленді.
He later achieved the rank of Sergeant Major, and worked at the Staff College, Frimley. He married Louisa and had 12 children – all alive in 1881. William died Camberley, Surrey, 28 November 1891 and is buried at the Royal Military Academy Cemetery, plot 182.
Медаль
Оның Виктория кресі Корольдік инженерлер мұражайында (Чатэм, Англия) көрсетіліп тұр.
His Victoria Cross is displayed at the Royal Engineers Museum (Chatham, England).
Масондық мүдделер
Ол 8 шілдеде 1863 жылы Корольдік инженерлердің отыз жетінші ротасының №963 ложасында кірістірілді және сол жылы 12 тамызда дәрежесі жоғарылатылды. Ложа жарғысы 1864 жылдың 22 ақпанында алынып тасталғандықтан, ол 1864 жылдың 12 сәуірінде Чатемдегі Біріккен Мейірімділік ложасы №184-те қабылданды және сол жылдың қараша айында ложадан шықты. Ол 1877 жылы Англияның Біріккен Ұлы Ложасымен Суррей провинциясында жарғыланған Альберт Эдвард ложасы №1714-тің бірінші кіші күзетшісі болды, ал 1879 жылы оның үшінші құрметті ұстазы болды. 1878 жылы Суррей провинциясының провинциялық ұлы стюарды, ал 1881 жылы Суррей провинциясының провинциялық персуанты болып тағайындалды.
He was initiated in Lodge of the Thirty seventh Company of Royal Engineers, No. 963 on 8 July 1863 and passed on 12 August the same year. As the Lodge warrant was withdrawn on 22 February 1864, he was raised in United Chatham Lodge of Benevolence, No. 184, Chatham on 12 April 1864, resigning in November the same year. He was the first Junior Warden of the Albert Edward Lodge No. 1714 chartered by the United Grand Lodge of England in the province of Surrey in 1877, and its third Worshipful Master in 1879. He was appointed to Provincial Grand Steward in the province of Surrey in 1878, and Provincial Grand Pursuivant of Surrey in 1881