Кіріспе
Офф теориясы – крикет спортындағы боулинг тактикасы. «Офф теориясы» термині біршама ескірген және қазір сирек қолданылады, бірақ негізгі тактика әлі де қазіргі крикетте қолданылады. Офф теориясы боулинг шабуылының бағытын офф-бағананың сыртында шоғырландыруды қамтиды. Бұл аймақ көбінесе «әрекет етудің белгісіз дәлізі» деп аталады, себебі егер батсмен өзінің офф-бағанасы қайда екенін нақты білмесе, ол сол жерге келіп түскен кез келген допқа соққы беруге мәжбүр болады. (Бұл жағдайда доп бағанаға тиіп, батсменді шығарып алу қаупі бар, бұл оны ғана емес, оны өте күлкілі көрінетін етеді.) Шабуылға қолдау көрсету үшін, офф-жағындағы қақпаның артында, аулау позицияларының кордонында бірнеше филдер орналасады, оларға «слип» деп аталады. Мақсаты – батсменді допты денесінен алыс ұрып ойнауға итермелеу («офф-бағанадан тысқары балық аулау»). Бұл батсменнің бірнеше тәсілмен шығуына мүмкіндік береді: допты соққының сыртқы жиегінен ұстап алуға дайын филдерге жіберу. Допты соққының ішкі жиегінен қақпаға қарай соғу. Допты жіберіп алу және оның соққы мен тізе салдағыштар арасынан өтіп, қақпаға тиюі («гейт арқылы» шашу). Бұл тактика 19-ғасырдың соңында батсмендерді боулингпен немесе аяқ алдынан шығаруға тырысу үшін, тікелей қақпаға боулинг жасауға балама ретінде пайда болды. Офф теориясы слиптер мен гулли филдерінің арнайы ұстау позициялары ретінде маңыздылығының артуына әкелді. Тактика қазіргі күнге дейін дамыды, онда жылдам боулерлердің шабуыл бағыты көбінесе 19-ғасырдағыдан сыртқа қарай бағытталған. Офф теориясы – қазір бұл атпен көп танымал болмаса да – крикетте қолданылатын ең көп таралған шабуылдық боулинг тактикасына айналды. Осының нәтижесінде көптеген нюанстар пайда болды және бұл боулер мен батсмен арасындағы билік үшін тактикалық күрес болуы мүмкін, оны шебер боулер орындағанда көптеген крикет жанкүйерлері қызықты табады.
Edging the ball off the outside edge of the bat to the waiting catchers. Edging the ball off the inside edge of the bat into the wicket. Missing the ball and having it pass between the bat and the leg pads on to the wicket (being bowled "through the gate"). Originally developed in the late 19th century as an alternative to bowling directly at the wicket in an attempt to get batsmen out bowled or leg before wicket, off theory led to the rise in importance of slips and gully fielders as dedicated catching positions. The tactic has evolved until the modern day, in which the usual line of attack by fast bowlers is somewhat further outside off stump than it was typically in the 19th century. Off theory although not commonly known by that name now has become the most common attacking bowling tactic used in cricket. It has thus developed many nuances and can be a ball by ball tactical struggle for supremacy between the bowler and batsman that many cricket fans find gripping when executed by a skilled bowler.