Кіріспе

Америкалық импресарио, эстрада артисі және театр иесі, саксофонист және оркестр жетекшісі Антонио Пастор (28 мамыр 1837 – 26 тамыз 1908) – американдық импресарио, эстрада артисі және театр иесі, ол 19 ғасырдың ортасы мен соңында американдық водевильдің негізін салушылардың бірі болды. Оны кейде "Водевильдің деканы" деп атайтын. Оның өнерлерінің ең күшті элементтері – АҚШ патриотизмінің аса жарық көрінісі және "әр жынысты" көрермендерді тартуға деген берік міндеттеме еді, соңғысы ғасырдың ортасындағы еркектерге бағытталған эстрада залдары үшін революциялық жаңалық болды. Пастор өнерпаз және продюсер болғанымен, ол көбінесе эстрадалық қойылымдарды "тазалап", вадевиль деп аталатын таза және отбасылық жанрды ұсынғанымен танымал. Оның құжаттарының жинағы Остин қаласындағы Техас университетінің Гарри Рэнсом гуманитарлық зерттеу орталығында және Нью-Йорк қалалық кітапханасының сахналық өнер мұрағатында сақтаулы.

Отбасы

Тонидің әкесі Антонио Пастор испандық жеміс сатушы, шаштараз және скрипкашы болған. Оның отбасы замандастары тарапынан "цыган қанынан тараған" деп есептелген. Ол Нью-Йоркке келгеннен кейін, Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласынан келген болашақ әйелі Корнелия Баклимен танысты. Олар Манхэттенде тұрды. Олардың үшінші баласы және тұңғыш ұлы, Антонио Пастор да, 1837 жылы Манхэттенде, ата-анасының 400 Гринвич көшесіндегі үйінде дүниеге келді, бұл қазіргі Манхэттеннің төменгі қаржылық ауданы. Ол жас кезінде ойын-сауыққа бейім болған, отбасының жертөлесінде өзінің пьесаларын қоятын.

Ерте мансап

1846 жылы Пастор ойын-сауық бизнесіне қадам басты. Ол П.Т. Барнумның Scudder's American Museum-де әнші болып жұмысқа орналасты, онда ол атқа міну, акробатикалық тәсілдер мен еліктеу дағдыларын өнер көрсетіміне енгізді. Келесі бірнеше жыл бойы ол миньстрель-шоуларда жұмыс істеді, онда ол көбінесе қара бояумен бетін жауып сахналық қойылымдар жасады. Пастор цирк қойылымдары әдетте түрлі репертуарлық бағдарламамен аяқталар кезде танымал әнші-клоун атанды. Ол төрт жыл бойы Роберт Батлердің Америка музыка залында, қазіргі Соходағы 444 Бродвейде орналасқан, бірақ сол кезде төменгі Манхэттен театр ауданының орталығы болған, өзін танымал әнші және ән жазушы ретінде көрсетті. Пастор өзінің өлеңдерін, халыққа таныс әуендерге арнап жазған "әндер жинағын" жариялады. Музыкалық нотация болмады, себебі тыңдаушылардың танымал әндер туралы жалпы білімі бар деп есептелді. Оның музыкасының тақырыбы көбінесе әдепсіз және қызықты болуға бағытталған. Пастор Азамат соғысы кезінде Одақ жақтастары үшін ән шырқады, содан кейін Нью-Йорк қаласына қоныстанғанға дейін шамамен бес ай бойы гастрольдік тур жасаған жеке шоуын ұйымдастырды. Осы мақсатта Пастор водевильді "құрметті" етуге тырысты. Ол театрында алкоголь сатпады және өнер көрсетімдеріне лайықты мінез-құлық талап етті, бұл әйелдер мен отбасыларды келуге ынталандырды. Hello, Dolly! мюзикліндегі "Put On Your Sunday Clothes" әнінде "Біз Тони Пастордың Асторларымен бірге боламыз" деген сөз бар. Сондай-ақ, "Дельмоникодағы қойылымдарды" көру туралы айтылады, бұл кейіпкердің Нью-Йорктегі жоғары сынып өкілдерінің әлеуметтік өмірі туралы көп білмейтінін көрсетеді.

Өлім

Тони Пастор 1908 жылғы 26 тамызда Нью-Йорк штатының Куинс округіндегі Эльмхерст қаласында қайтыс болды және Бруклиндегі "Evergreens" зиратында жерленді. Ол 71 жаста болды, және ертедегі водевиль залдарының соңғы джентльмендерінің бірі ретінде қайтысынан қатты қайғырылғанмен, 1880 жылдары водевиль жүйесінің пайда болуымен ол бұл өнерден қалып қойды. Пастор аймақтық және ұлттық желілердің үстемдік құрған дәуірінде жергілікті шоумен болып қалды. Жеке жергілікті шоумендердің құқықтары үшін монополияларға қарсы күресу – оның өмірінің соңғы жылдарындағы маңызды міндеті болды, осылайша ол "Кішкентай Тони" деген лақап атын алды.

Артық бөлшектер

1880 жылдары Пастордың өнернамалары көбінесе қосымша шарамен аяқталар еді. Олар оның қойылымдарында маңызды рөл атқарды, көбінесе бағдарламаның соңғы бөлігінде жазылған. Қосымша шараларды тұрақты авторлар тобы жазды, кейде Пастордың өзі де қатысты. Олардың ұзақтығы он бес минуттан бір сағатқа дейін алмасты. Үш негізгі түрі болды: пантомима, мелодрама және пароди́я. Пастордың қосымша шаралары 1865-1875 жылдары танымал болды, және осы танымалдылығының арқасында Пастордың өнернамаларында тұрақты түрде орындалатын болды. Барлық қосымша шаралар әртүрлі болғанымен, олардың барлығы Нью-Йорктегі қара жұмысшы табының өмірін бейнеледі. Олар қылмыс, кедейлік сияқты мәселелерді ғана емес, сонымен қатар қара жұмысшы табының қол жеткізе алмайтын демалыс түрлерін де талқылады. Бұл Пастордың көрермендерінің жақсы қабылдауына себеп болды, өйткені оның басты аудиториясы – қара жұмысшы табы еді. +Белгілі қосымша шаралар тізіміАтауыТүріПантомима/Пароди́я/МелодрамаОрныКүніАвторыМасаниелло; немесе, Неапольдің балық аулаушысыПароди́яТони Пастордың опера театры11 наурыз, 1867БелгісізАқ алаяқПароди́яТони Пастордың опера театры3 маусым, 1867Джон Ф. ПулРомео мен Джульетта; немесе, махаббат үшін өлген әдемі сары шашты қызПароди́яБелгісіз15 наурыз, 1869Джон Ф. ПулМакбетПароди́яТони Пастордың опера театры18 сәуір, 1870БелгісізЕст Линн; немесе, Леди Изабелдің қызық оқиғаларыПароди́яТони Пастордың опера театры (және қала маңындағы басқа театрлар)26 наурыз, 1877Т. Р. ХаннБатысқа! ; немесе, Көшпенділер сарай вагонындағы дүрлікТони Пастордың опера театрыШамамен 1879ж. Уильям Карлтон немесе Уильям А. МестаерПенн Янның пирогын ұрлаушыларыПароди́яТони Пастордың опера театры14 ақпан, 1881ж. Джон Ф. ПулГотэмның құпияларыМелодрамаТони Пастордың опера театры10 қыркүйек, 1866ж. Джон Ф. ПулНью-Йорк механиктеріМелодрамаБелгісіз15 маусым, 1868ж.Белгісіз (мүмкін Джон Ф. Пул)Джо Кидд ФистианадаМелодрамаТони Пастордың опера театры1868 жылғы қаңтарБелгісізЖоғары және төмен өмір; немесе, Нью-Йорктегі көріністерМелодрамаТони Пастордың опера театры8 наурыз, 1869ж. (мүмкін Чарльз Фаберт)Оныншы аудан күндіз және түніндеМелодрамаТони Пастордың опера театры24 ақпан, 1873ж. Чарльз Фаберт.