Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Кераладағы индуистік мифология фрескалары, Үндістан
Hindu mythology frescos in Kerala, India
Керала қабырғалық суреттері – Кералада индуистік мифологияны бейнелейтін фрескалар. Үндістанның Керала штатындағы ежелгі храмдар мен сарайларда қабырғаға салынған суреттердің мол дәстүрі сақталған. Бұл суреттердің жазба негізін санскрит мәтіндерінен табуға болады: Читрасутрам (Читрасутра – бұл шамамен 1500 жыл бұрын санскрит тілінде жазылған Вишну Дхармоттара Пурананың бір бөлігі. Кітапта тоғыз тараудан тұратын 287 қысқа өлең жолы және екінші тараудағы бірнеше қара сөздер бар. Сурет салу туралы егжей-тегжейлі «Читрасутрадан» артық кітап жоқ. Бұл кітап сурет салудың нелігі, мақсаты, рөлі, суретшімен, білушілермен және басқа да өнер түрлерімен қарым-қатынасы туралы жүздеген сұраққа жауап береді. Бұл кітап түпнұсқа үнді суреттерін түсінуге көмектеседі), Нараянанның XV ғасырдағы Татрасамучаясы, XII ғасырдағы Абилишиттарха Чинтамани және Шрикумаранның XVI ғасырдағы Сильпаратнасы. Мифологиялық кейіпкерлердің фрескадағы бейнелері Дхьянаслокаға негізделген, сондай-ақ Қаямқұлам маңындағы Кришнапурам сарайы және Падманабхапурам сарайы сияқты сарайларда кездеседі.
Kerala mural paintings are the frescos depicting Hindu mythology in Kerala. Ancient temples and palaces in Kerala, India, display an abounding tradition of mural paintings mostly dating back between the 9th to 12th centuries CE when this form of art enjoyed royal patronage. The scriptural basis of these paintings can be found in the Sanskrit texts, Chithrasoothram (Chitrasutra is a part of the Vishnu Dharmottara Purana, a book written in Sanskrit about 1500 years ago. It contains 287 short verses in nine chapters and a few prose in the second chapter. There is no other book on painting as detailed as the Chitrasutra. This book answers hundreds of questions about what a painting is, why, its purpose, role, relationship with the painter, connoisseurs, and other arts. Chitrasutra will be useful to understand the true Indian painting. )Tantrasamuchaya, the fifteenth century text authored by Narayanan, Abhilashitartha Chintamani of the twelfth century and Silparatna by Sreekumaran of the sixteenth century. Iconography of the mythological character in murals are based on the Dhyanaslokas. and at palaces such as the Krishnapuram Palace near Kayamkulam and the Padmanabhapuram Palace.
Жаңғыру
Қабырға суретін салумен айналысатын дәстүрлі шеберлер Кераладағы түрлі билеушілердің қамқорлығында болғанмен, британдық әкімшілік кезінде өнер түрі қатты зардап шекті, тіпті жойылу қаупіне де тап болды. 1947 жылы Үндістан тәуелсіздік алғаннан кейін Кераладағы ірі храмдарда қабырға суреті дәстүрінің қайта жаңғыруы орын алды. Кераланың Триссур ауданында Гурувайур Девасом кеңесі құрған және Мәммиёор Кришнан Кутти Наирдің басшылығымен жұмыс істейтін "Қабырға суреттерін зерттеу орталығы" осы қайта жаңғыру кезеңін көрсетеді, қабырғаның өзінің түсі ақ болып табылады. Түстер көкөніс және минералды пигменттерден дайындалады. Қызыл түс қызыл латериттен, сары түс сары латериттен, ақ түс әкден, ал қара түс май шамдарының күлінен алынады. Неламари (Индиялық Индиго; Indigofera tinctoria) өсімдігінің жапырақтары сығылып, кептірілген соң жасыл пигмент алу үшін Эравиккарамен (Garcinia morella) араластырылады. Түстерді араластыру үшін ағаш ыдыстар қолданылады, ал байланыстырушы зат жұмсақ кокос суынан және Ним ағашының (Azadirachta indica) тұнбаларынан алынады. Қабырға суреттеріндегі кейіпкерлер олардың сипаттамаларына сәйкес түстермен боялады. Рухани, құдайлық және дхармалық кейіпкерлер (сатвика) жасыл түстердің түрлерінде бейнеленеді. Билікке және материалдық байлыққа құмар кейіпкерлер (раджасик) қызылдан алтын сарыға дейін боялады. Жаман, зұлым және төмен кейіпкерлер (тамасик) көбінесе ақ немесе қара түске боялады.
Although the traditional mural artisans were under the patronage of various rulers in Kerala, under British administration the art form suffered enormously, even at the danger of extinction. After India's independence in 1947, a revival of mural tradition in Kerala took place as major temples in Kerala. The Centre for Study of Mural Paintings, a school established by Guruvayur Dewaswom Board in the Thrissur district of Kerala under the chief instructorship of Mammiyoor Krishnan Kutty Nair, represents this revival phase, white being the colour of the wall itself. Colours are prepared from vegetable and mineral pigments. Red is derived from red laterite, yellow is derived from yellow laterite, white from lime, and black from oil lamp soot. Leaves of Neelamari (Indian Indigo; Indigofera tinctoria ) plant are squeezed and the extract is used after drying up to be mixed with Eravikkara (Garcinia morella) for obtaining the green pigment. Wooden utensils are used for mixing the colours and the binding media used is derived from tender coconut water and extracts from the Neem tree (Azadirachta indica). The characters in the murals are coloured according to their characteristics as illustrated in the relevant Hindu mythological scriptures. Spiritual, divine and dharmic characters (satwika) are depicted in shades of green. Those influenced towards power & materialistic wealth (rajasic) are painted in shades of red to golden yellow. Evil, wicked and mean characters (tamasic) are generally painted in white or black.