Вюртембергтік Герцог Вильгельм: Өмірбаяны мен әскери қызметі
Duke William of Württemberg
Вильгельм Вюртембергский: биография герцога, австрийского генерала. Рождение, семья, образование и начало военной карьеры в 1848 году. Тарих, әскери тұлға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вильгельм Вюртемберг герцогы (Wilhelm Nikolaus Herzog von Württemberg; 20 шілде 1828 – 5 қараша 1896) – австриялық және Вюртемберг генералы.
Duke William of Württemberg (Wilhelm Nikolaus Herzog von Württemberg; 20 July 1828 – 5 November 1896) was an Austrian and Württemberg General.
Жас шағы мен отбасы
Герцог Вильгельм Пруссия Корольдігінің Карлсруэ қаласында (қазір Покой, Польша) дүниеге келді. Ол Вюртемберг герцогы Евгенийдің (1788–1857, Вюртемберг герцогы Евгений мен Столберг-Гедерн князесі Луизаның ұлы) екінші әйелі, Гогенлохе-Лангенбург князесі Хеленадан (1807–1880, Гогенлохе-Лангенбург князі Карл Луи мен Сольмс-Барут графының қызы Амалия Генриетта) туған алғашқы баласы болды. Вильгельмнің әкесінің Вальдек пен Пирмонт ханшайымы Матильдамен бұрынғы некесінен үш жартылай бауыры болды. Ол Вюртемберг әулетінен Бреслаудағы мемлекеттік гимназияға барган алғашқы өкіл болды.
Duke William was born at Carlsruhe, Kingdom of Prussia (now Pokój, Poland) was the first child of Duke Eugen of Württemberg (1788–1857, son of Duke Eugen of Württemberg and Princess Louise of Stolberg Gedern) by his second marriage to Princess Helene of Hohenlohe Langenburg (1807–1880, daughter of Charles Louis, Prince of Hohenlohe Langenburg and Countess Amalie Henriette of Solms Baruth). William had three half siblings from his father's previous marriage with Princess Mathilde of Waldeck and Pyrmont. He was the first member of the House of Württemberg to attend a public high school in Breslau.
Соғыс қызметі
Женева мен Боннда оқығаннан кейін, ол 1848 жылы Австрия армиясына лейтенант болып қатысты, Венадағы №1 «Кайзер Франц Иосиф» атты жаяу әскер полкіне бекітілді. Бірінші Италия Тәуелсіздік соғысы (1848–1849) кезінде бірнеше рет жараланды. Батылдығы үшін фельдмаршал Иосиф Радецкий фон Радец оны №45 жаяу әскер полкінің капитаны етіп тағайындады. 1853 жылы майор, 1857 мен 1859 жылдар арасында полковник лейтенант, содан кейін полковник және №27 «Бельгия королі» атты жаяу әскер полкінің командирі болды. Ол Екінші Италия Тәуелсіздік соғысында (1859) да шайқасты. Маджента шайқасында ол жоғары лауазымдағы офицерлері генерал-майор Вильгельм Рамминг пен фельдмаршал лейтенант Эдуард Клам Галлас, сондай-ақ қарсыластарына өте ұнады. Француз генералдары Густав Ланнес де Монтебелло мен Пьер Луи Шарль де Фейли бірнеше аптадан кейін Гессен принці генерал-лейтенантымен болған кездесуде осы туралы айтты. 1866 жылы ол австро-пруссия соғысына генерал-майор ретінде қатысты, оның бригадасы Солтүстік армияға қарасты болды және Кенигграц, Свиепвальде, Блуменау және Братислава шайқастарында шайқасты. Соғыс аяқталғаннан кейін ол бригадасымен Триестке келді, 1869 жылы Прагадағы 11-ші жаяу әскер дивизиясының командирі болып тағайындалды және 1869 жылдың 24 қазанында фельдмаршал-лейтенант шеніне көтерілді. Франко-пруссия соғысы кезінде Вильгельм Германия тарапынан Францияға қарсы күресті. Ол 1878 жылы орыс-түрік соғысында да қатысты.
After studying in Geneva and Bonn, he joined the Austrian Army in 1848 as a lieutenant for Infantry Regiment Kaiser Franz Joseph No. 1 in Vienna. During the First Italian War of Independence (1848–1849) he was wounded several times. In recognition of his bravery, Field Marshal Joseph Radetzky von Radetz promoted him to captain in the infantry regiment No. 45. In 1853 he became major, between 1857 and 1859 colonel lieutenant, and colonel and commander of the infantry regiment No. 27 King of the Belgians. He fought also at the Second Italian War of Independence (1859). At the Battle of Magenta, he impressed both his superiors, Major General Wilhelm Ramming and Field Marshal Lieutenant Eduard Clam Gallas and his opponents. The French generals Gustave Lannes de Montebello and Pierre Louis Charles de Failly mentioned this a few weeks later in a meeting against the Field Marshal Lieutenant Prince of Hesse. In 1866 he took part in the Austro Prussian War as a major general, his brigade was assigned to the Northern Army and fought in the Battles of Königgrätz, Swiepwalde, Blumenau and Bratislava. After the campaign, he arrived with his brigade in Trieste, in 1869 he was made commander of 11th Infantry Division troops in Prague and on 24 October 1869 he was promoted to lieutenant field marshal. During the Franco Prussian War William fought on the German side against France. He also fought in the Russian Turkish war in 1878.
Босния және Герцеговина
1878 жылы Босния мен Герцеговинаны австро-венгрлік оккупациялаған кезде ол (тағы да австриялық жағында) Рогель және Яйцеде шайқасты. Өте жақсы көрсеткен қызметі үшін император Франц Иосиф I оны фельдцейгмейстер және 18-ші армия корпусының бас қолбасшысы етіп тағайындады. Оның міндеті – батысқа бағыну және Боснияға бейбітшілік орнату болды. 1878 жылы оған жаңа құрылған Босния мен Герцеговина кондоминиумын әскери және саяси тұрғыдан ұйымдастыру жұмысы тапсырылды. Ол 1878 жылдан 1881 жылға дейін Босния мен Герцеговинаның губернаторы қызметін атқарды. Ол әскери және экономикалық мүдделерді ескере отырып, көптеген коммуникациялық жолдарды дамыту жоспарын жасады. Мектеп жүйесі, әсіресе Сараеводағы әскери ұйымдастырылған Кнабенпенсионат, қысқа мерзім ішінде, сондай-ақ басқару және сот жүйесінің барлық салалары дамыды.
In 1878, during the Austro Hungarian occupation of Bosnia and Herzegovina, he fought (again on the Austrian side) at Rogelj and Jajce. Due to his excellent performances, Emperor Franz Joseph I appointed him Feldzeugmeister and commanding general of the 18th Army Corps. His task was to submit to the west and bring peace to Bosnia. In 1878 he was commissioned to organize the newly established Condominium of Bosnia and Herzegovina militarily and politically. He served as Governor of Bosnia and Herzegovina from 1878 to 1881. He developed the military and economic interests to be taken into account plan, a large number of communication routes. The school system, especially the militarily organized Knabenpensionat in Sarajevo, developed in a short time, as well as all other branches of administration and justice.
Кейінгі жылдар
1883 жылы Уильям XI корпусқа қолбасшы болды, ол Лембергте орналасқан. 1889 жылы Грацтағы 3-ші армия корпусының командирі атанды. 1891 жылы Вюртемберг королі Карл I қайтыс болғандықтан әскерден зейнетке шықты. Кейіннен қайтыс болған корольдің мұрагері Вильгельм II-нің ұлы болмағандықтан, Уильям Вюртемберг тағының мұрагері атанды. Уильям "Король Карл" (5 Вюртемберг) №123 гренадер полкінің және Герварт Биттенфельдтің (1-ші Вестфалиялық) №13 пруссиялық жаяу әскер полкінің құрметті полковнигі болды. Вюртемберг әулетінің мүшесі ретінде, ол Вюртембергтің өкілетті жиналысының мүшесі еді.
In 1883 William was the commanding general of the XI. Corps in Lemberg. In 1889 he became commander of the 3rd Armeekorps in Graz. In 1891 he retired from the military because of the death of King Charles I of Württemberg. As the late king's successor William II had no son, William became the heir presumptive to the throne of Württemberg. William was Württemberg General of the Infantry à la suite of the Grenadier Regiment "King Karl" (5 Wurttemberg) No. 123 and the Royal Colonel of the Prussian Infantry Regiment of Herwarth Bittenfeld (1st Westphalian) No. 13. As a member of the House of Württemberg, he was a member of the Estates of Württemberg.
Өлім
Вильям үйленбеген күйде, бала-шағасы болмай қайтыс болды. Соғыста алған жарақаттары мен Италиядағы автомобиль апатының салдары денсаулығына зиян келтірді. Ол Тирольде демалыс кезінде дүние салды.
William died unmarried and without issue. The consequences of war injuries and a car accident in Italy affected his health. He died during a vacation in Tyrol.