БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінің 1422 қаулысы және Халықаралық қылмыстық соттан иммунитет
United Nations Security Council Resolution 1422
БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінің 1422 қаулысы, Халықаралық қылмыстық соттан (ХҚС) АҚШ азаматтарына берілген иммунитет туралы, және оның кейінгі жаңартылуы мен тоқтатылуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2002 жылғы 12 шілдеде Біріккен Ұлттар Ұйымы Қауіпсіздік Кеңесінің бірауыздан қабылданған 1422 қаулысымен, Халықаралық қылмыстық соттың Рим Статутының жақында күшіне енгені ескерілді. Осы қаулымен Кеңес, Халықаралық қылмыстық соттың (ХҚС) қудалауынан, ХҚС-қа қатыспаған елдердің Біріккен Ұлттар Ұйымының бейбітшілік сақтау жөніндегі қызметкерлеріне иммунитет берді. Бұл қаулы АҚШ-тың қысымымен қабылданды, ол өзінің азаматтары ХҚС-тан қорғалмаса, Біріккен Ұлттар Ұйымының барлық бейбітшілік миссияларын жаңартуды ветолаумен қауіптендірді (соның ішінде сол күні қабылданған Біріккен Ұлттар Ұйымының Босния және Герцеговинадағы миссиясын жаңарту). 1422 қаулысы 2002 жылғы 1 шілдеде бір жыл мерзімге күшіне енді. Ол 2003 жылғы 12 маусымда қабылданған 1487 қаулысымен он екі айға ұзартылды. Бірақ, 2004 жылы Абу-Грейбте АҚШ әскерлерінің ирактық тұтқындарды зорлап ұстағандарының суреттері жарияланғаннан кейін Қауіпсіздік Кеңесі бұл бостандықты тағы бір рет жаңартудан бас тартты, ал АҚШ өзінің талабын кері қайтарып алды.
United Nations Security Council resolution 1422, adopted unanimously on 12 July 2002, after noting the recent entry into force of the Rome Statute of the International Criminal Court, the Council granted immunity from prosecution by the International Criminal Court (ICC) to United Nations peacekeeping personnel from countries that were not party to the ICC. The resolution was passed at the insistence of the United States, which threatened to veto the renewal of all United Nations peacekeeping missions (including the renewal of the United Nations Mission in Bosnia and Herzegovina passed the same day) unless its citizens were shielded from prosecution by the ICC. Resolution 1422 came into effect on 1 July 2002 for a period of one year. It was renewed for twelve months by Resolution 1487, passed on 12 June 2003. However, the Security Council refused to renew the exemption again in 2004 after pictures emerged of U. S. troops abusing Iraqi prisoners in Abu Ghraib, and the U. S. withdrew its demand.
Байқаулар
Резолюцияның кіріспе бөлімінде Кеңес Біріккен Ұлттар Ұйымының бейбітшілік пен қауіпсіздікті сақтаудағы рөлінің маңыздылығын атап өтті. Ол барлық мемлекеттердің Халықаралық қылмыстық соттың (ХҚС) Статутына қатысушы болмағанын немесе оның құзыретін қабылдамағанын, сондай-ақ халықаралық қылмыстарға қатысты ұлттық құзыреті шегінде өз міндеттерін атқаруын жалғастыратынын атап өтті.
In the preamble of the resolution, the Council noted the importance of United Nations operations in the maintenance of peace and security. It noted that not all countries were party to the ICC Statute or had chosen to accept its jurisdiction, and would continue to fulfil their responsibilities within their national jurisdictions with regard to international crimes.
Іс-әрекеттер
Біріккен Ұлттар Ұйымы Жарғысының VII тарауына сәйкес Қауіпсіздік Кеңесі 2002 жылғы 1 шілдеден бастап он екі айға ICC-ге ICC Статутына қатысушы емес мемлекеттердің қызметкерлеріне немесе лауазымды тұлғаларына қатысты тергеуді бастаудан немесе жалғастырудан аулақ болуды талап етті. Ол бұл шараны қажет болғанша, он екі айдың ішінде қайта жаңартуға ниетті екенін білдірді. Бұдан әрі, резолюцияда мемлекеттер осы шараға және халықаралық міндеттемелеріне қайшы келетін қандай да бір әрекеттер жасаудан тартынуы керек екені айтылды.
Acting under Chapter VII of the United Nations Charter, the Security Council requested that the ICC, for a twelve month period beginning on 1 July 2002, refrain from commencing or continuing investigations into personnel or officials from states not a party to the ICC Statute. It expressed its intention to renew the measure within twelve months for as long as necessary. Furthermore, the resolution asked that states were to take no actions contrary to the measure and their international obligations.