Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз саясаткері (1761–1835)
French politician (1761–1835)
Жак Клод, граф Бёгно (25 шілде 1761 – 24 маусым 1835) – Француз революциясына дейін, оның барысында және одан кейін француз саясаткері болды. Оның ұлы, Аугуст Артур Бёгно – тарихшы және ғалым.
Jacques Claude, comte Beugnot (25 July 1761 – 24 June 1835) was a French politician before, during, and after the French Revolution. His son Auguste Arthur Beugnot was an historian and scholar.
Революция
Бар-сюр-Обеде (Обе) дүниеге келген ол ежелгі тәртіп орнығып тұрған кезеңде судья болып қызмет етті және 1791 жылы Заң шығарушы жиналысқа депутат болып сайланды. Фейянт, кейіннен жирондист болған ол, Франсуа Анрионың араласуынан және 1793 жылғы қазан айындағы сот процесінен кейін жирондистермен бірге жазаланғандар тізіміне енгізіліп, Термидор төңкерісіне дейін Консьержерия түрмесінде қамалды.
Born at Bar sur Aube (Aube), he served as a magistrate under the ancien régime, and was elected deputy to the Legislative Assembly (1791). A Feuillant and later a Girondist, he was proscribed along with the Girondists after François Hanriot's intervention and the trial of October 1793, and was imprisoned in the Conciergerie until the Thermidorian Reaction.
Наполеон
Ол келесі кезде Наполеон Бонапарт отбасымен байланыс орнатты, ал 1799 жылы 18 Брумер төңкерісінен кейін тағы да саясатқа қатысты, Seine Inférieure департаментінің префекті, Conseil d'État мүшесі және Бірінші француз империясы кезінде Вестфалия королі Жером Бонапарттың қаржы министрі болып бірінен соң бірі қызмет етті. 1808 жылы Берг-Клевес Ұлы Герцогтігінің әкімшісі тағайындалған Бёгно граф титулымен бірге Легион д'онёр орденінің офицері кресімен марапатталды. Ол 1813 жылы Лейпциг шайқасынан кейін Францияға оралды және Норд департаментінің префекті болды.
He next entered into relations with the family of Napoleon Bonaparte, and in 1799, after the coup of 18 Brumaire, again entered politics, becoming successively préfet of the Seine Inférieure département, member of the Conseil d'État, and finance minister to Jérôme Bonaparte, King of Westphalia, during the First French Empire. In 1808 Beugnot, who had meanwhile been appointed administrator of the Grand Duchy of Berg Cleves, received the cross of an Officier de la Légion d'honneur with the title of count. He returned to France in 1813, after the battle of Leipzig, and was made prefect of the département of Nord.
Бурбон
1814 жылы ол уақытша үкімет мүшесі ретінде ішкі істер министрі болды және Бурбон әулетіне адалдығын білдірді. Патша Людовик XVIII оны полицияның бас директоры, сосын Әскери-теңіз министрі етіп тағайындады. Ол Людовикпен бірге «Жүз күн» кезінде Гентке барып, оның сенімді серіктерінің бірі болды және Людовик Хартиясын дайындауға көмектесті. Ол (өз «Меморияларында») Францияға оралғанша француз халқына патшаның жолдаған хабарламасының мәтінін де өзі ұсынғанын айтқан, бірақ қазір сол мәтін қабылданбағаны белгілі болды. Бурбон әулеті толыққанды қайта орнатылғаннан кейін, ультра-роялистердің қолдауына ие бола алмағандықтан, оған портфелі жоқ Мемлекеттік министр атағы берілді, бұл зейнет демалысына шығумен теңестірілді. Депутат болып сайланған ол орталық партияға қосылып, баспасөз бостандығын қорғады. 1830 жылы Карл X оны Франция жұртына теңдестірді, ал шілде революциясынан кейін Людовик Филипп оны растады, сондай-ақ ол өндіріс және сауда бас директоры болды.
In 1814, he was a member of the provisional government as Minister of the Interior, and rallied to the House of Bourbon. King Louis XVIII named him director general of police and afterwards Naval Minister. He followed Louis to Ghent during the Hundred Days, became one of his confidants, and contributed to draw up Louis's Charter. He claimed (in his Mémoires) to have also furnished the text of the proclamation addressed by the king to the French people before his return to France but it is known now that it was another text that was adopted. After the full Bourbon Restoration, lacking the support of the Ultra royalists, he was given the title of Minister of State without portfolio, which was equivalent to a retirement. Elected deputy, he attached himself to the moderate party, and defended the liberty of the press. In 1830, he was made a Peer of France by Charles X, and confirmed by Louis Philippe after the July Revolution, becoming and director general of manufactures and commerce.