Кіріспе
Левант және Месопотамияның ірі тілдер тобы – Қанаан тілдері, кейде Қанаан диалектілері деп аталады. Олар Солтүстік-Батыс семит тілдерінің үш кіші тобының бірі, ал қалғандары – арамей және аморлық тілдері. Бұл жақын туысқан тілдер Левант және Месопотамияда пайда болған, және ежелгі семит тілінде сөйлейтін халықтар қолданған. Бұл халықтар бүгінгі Израиль, Иордания, Синай түбегі, Ливан, Сирия, Палестина, сондай-ақ Оңтүстік-Батыс Түркияның (Анатолия), Батыс және Оңтүстік Ирактың (Месопотамия) және Сауд Арабиясының Солтүстік-Батыс бөлігінде қоныстанған. Қанаандықтарға кең мағынада еврейлер (израильдіктер, яһудилер және самариялықтар), амалектер, аммониттер, аморлықтар, едомдықтар, экрониттер, гиксостар, финикиялықтар (карфагендіктерді қоса), моабиттер, сутейлер және кейде угариттер кіреді. Қанаан тілдері біздің заманымыздың 2-шы ғасырына дейін күнделікті қолданыста болды. Еврей тілі – бүгінде тірі қалған жалғыз Қанаан тілі. Ол көптеген яһудилердің арасында Орта ғасырларға дейін және қазіргі күнге дейін діни және әдеби тіл ретінде үздіксіз қолданылып келеді, сондай-ақ диаспорадағы еврей қауымдастықтары арасындағы сауда үшін пайдаланылды. Бұған қоса, самариялықтар үшін де діни тіл ретінде қолданылып келеді. Еврей тілін күнделікті қолданыстағы тұрмыстық тіл ретінде яһуди саяси және мәдени белсенділері қайта жаңғыртты, әсіресе Еуропа және Палестинадағы сионистердің жандандыру және дамыту жұмыстары арқасында, 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында ол күнделікті сөйленетін тілге айналды. 20-шы ғасырдың ортасына қарай, қазіргі еврей тілі Палестинадағы яһудилердің негізгі тіліне айналып, кейіннен Израиль мемлекетінің ресми тілі болып жарияланды.
The Canaanite languages, sometimes referred to as Canaanite dialects, are one of three subgroups of the Northwest Semitic languages, the others being Aramaic and Amorite. These closely related languages originate in the Levant and Mesopotamia, and were spoken by the ancient Semitic speaking peoples of an area encompassing what is today Israel, Jordan, the Sinai Peninsula, Lebanon, Syria, Palestine, as well as some areas of southwestern Turkey (Anatolia), western and southern Iraq (Mesopotamia) and the northwestern corner of Saudi Arabia. The Canaanites are broadly defined to include the Hebrews (including Israelites, Judeans and Samaritans), Amalekites, Ammonites, Amorites, Edomites, Ekronites, Hyksos, Phoenicians (including the Carthaginians), Moabites, Suteans and sometimes the Ugarites. The Canaanite languages continued to be everyday spoken languages until at least the 2nd century AD. Hebrew is the only living Canaanite language today. It remained in continuous use by many Jews well into the Middle Ages and up to the present day as both a liturgical and literary language and was used for commerce between disparate diasporic Jewish communities. It has also remained a liturgical language among Samaritans. Hebrew as a secular language in daily use was revived by Jewish political and cultural activists, particularly through the revitalization and cultivation efforts of Zionists throughout Europe and in Palestine, as an everyday spoken language in the late 19th and early 20th centuries. By the mid 20th century, Modern Hebrew had become the primary language of the Jews of Palestine and was later made the official language of the State of Israel.
Солтүстік Қанахан
Финикия (оның ішінде пуникалық/карфагендік). Басты дереккөздер – Ахирам саркофагындағы жазу, Ешмуназар II саркофагы, Табнит саркофагы, Киламуа жазуы, Мелкарт сиптері және басқа да Библ патшалық жазулары. Кейінгі пуника тілі үшін: Плауттың «Пуанул» пьесасының бесінші әрекетінің басында.
Оңтүстік Қанахан
Амон тілі – Киелі кітапта еске алынған аммондықтардың жойылып кеткен қанаандық диалектісі. Едом тілі – Киелі кітапта және египеттік мәтіндерде еске алынған едомдықтардың жойылып кеткен қанаандық диалектісі. Еврей тілі – қанаандық тілдердің арасында әлі де қолданыстағы жалғыз тіл және қайта жаңғырылған өлі тілдің ең табысты мысалы. Моаб тілі – Киелі кітапта еске алынған моавлықтардың жойылып кеткен қанаандық диалектісі. Басты дереккөздері – Меша тасы және Эль-Керак тасы.