Пьер Луиджи Нерви: Итальяндық инженер және сәулетші
Pier Luigi Nervi
Пьер Луиджи Нерви – италияндық инженер-архитектор, бетонды жаңаша қолданғанымен әйгілі. Жұқа қабық құрылымдарының шебері, Рим университетінде оқытушы болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық архитектор және инженер
Italian architect and engineer
Пьер Луиджи Нерви (21 маусым 1891 – 9 қаңтар 1979) – итальяндық инженер және архитектор. Ол 1913 жылы Болонья университетін бітірді. Нерви 1946 жылдан 1961 жылға дейін Рим университетінде инженерлік мамандық бойынша профессор болып сабақ берді және әлем бойынша құрылыс инженері, архитектор ретінде, сондай-ақ темірбетонды жаңаша қолдануымен, әсіресе көптеген танымал жұқа қабықшалы құрылымдарымен әйгілі.
Pier Luigi Nervi (21 June 1891 – 9 January 1979) was an Italian engineer and architect. He studied at the University of Bologna graduating in 1913. Nervi taught as a professor of engineering at Rome University from 1946 to 1961 and is known worldwide as a structural engineer and architect and for his innovative use of reinforced concrete, especially with numerous notable thin shell structures worldwide.
Өмірбаян
Нерви Сондрио қаласында дүниеге келді және 1913 жылы Болоньяның азаматтық инженерия мектебін бітірді; оның формалды білімі қазіргі итальяндық азаматтық инженерия студенттерінің алған білімімен бірдей болды. Бітіргеннен кейін ол Бетон құрылыс қоғамына мүше болды және 1915 жылдан 1918 жылға дейін Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Италия армиясының инженерлік корпусында қызмет етті. 1961 жылдан 1962 жылға дейін ол Гарвард университетінде Нортон профессоры болып жұмыс істеді.
Nervi was born in Sondrio and attended the Civil Engineering School of Bologna from which he graduated in 1913; his formal education was quite similar to that experienced today by Italian civil engineering students. After graduating he joined the Society for Concrete Construction and, during World War I from 1915 to 1918, he served in the Corps of Engineering of the Italian Army. From 1961 to 1962 he was the Norton professor at Harvard University.
Құрылыс инженерлік жұмыстары
Нерви 1923 жылдан кейін азаматтық инженер ретінде жұмыс істей бастады. 1930 жылдарығы жобаларының ішінде инженер ретінде оның өсуіне маңызды болған бірнеше ұшақ ангарлары болды. Орвиетодағы (1935) ангарлар толығымен темірбетоннан салынды, ал Орбетелло және Торре-дель-Лагодағы (1939) екінші ангарлар жеңіл шатыр, жиналмалы қабырғалар және модульдік құрылыс әдісін пайдалану арқылы дизайнды жақсартты. 1940 жылдары ол темірбетонға қатысты идеяларды жасады, бұл Батыс Еуропадағы көптеген ғимараттар мен зауыттарды қайта жаңартуға көмектесті, тіпті Италия үкіметінің насияттау мақсатымен темірбетоннан жасалған қайық қапталын жобалап, құрастырды. Нерви сондай-ақ дизайн жасау кезінде, әсіресе жұқа қабықшалы құрылымдарда математикамен қатар интуицияны да қолдану қажеттігін баса көрсетті. Ол римдік және Ренессанс сәулетінен үлгі алып, күшін арттыру және колоналарды алып тастау үшін қабырғалар мен күмбездерді пайдаланды. Ол қарапайым геометрияны және жиналмалы құрылысты біріктіре отырып, жаңа дизайн шешімдерін енгізді.
Nervi began practicing civil engineering after 1923. His projects in the 1930s included several airplane hangars that were important for his development as an engineer. A set of hangars in Orvieto (1935) were built entirely out of reinforced concrete, and a second set in Orbetello and Torre del Lago (1939) improved the design by using a lighter roof, precast ribs, and a modular construction method. During the 1940s he developed ideas for reinforced concrete which helped in the rebuilding of many buildings and factories throughout Western Europe, and even designed and created a boat hull that was made of reinforced concrete as a promotion for the Italian government. Nervi also stressed that intuition should be used as much as mathematics in design, especially with thin shell structures. He borrowed from both Roman and Renaissance architecture while applying ribbing and vaulting to improve strength and eliminate columns. He combined simple geometry and prefabrication to innovate design solutions.
Инженер және сәулетші
Нерви Италияда "ingegnere edile" (аударғанда "құрылыс инженері") мамандығы бойынша білім алып, тәжірибе жинады. Сол кезде (және бүгінде де белгілі бір дәрежеде) құрылыс инженерін сәулетші деп санау қалыпты жағдай еді. 1932 жылдан кейін оның эстетикалық тұрғыдан әдемі дизайндары ірі жобаларда пайдаланылды. Бұл Еуропада бетон мен болаттан жасалған құрылыс жобаларының қарқынды өсуіне және сәулеттік аспектінің инженерлік мүмкіндіктерге қарағанда екінші орынға түсуіне байланысты болды. Нерви темір бетонды сол заманғы басты құрылыс материалына айналдыруға сәттілікке жетті. Нерви құрылыс саласындағы ой-пікірлерін төрт кітапта (төменде қараңыз) және көптеген ғылыми еңбектерде жариялады. Археологиялық қазбалар оның ежелгі римдік зираттардың астынан өтетін Фламинио стадионының негізін салуға қатысқан болуы мүмкін екенін көрсетті. Оның жұмысы 1936 жылғы жазғы Олимпиада ойындарының өнер сайысында сәулеттік бөлімнің бір бөлігі болды.
Nervi was educated and practised as an ingegnere edile (translated as "building engineer") – in Italy. At the time (and to a lesser degree also today), a building engineer might also be considered an architect. After 1932, his aesthetically pleasing designs were used for major projects. This was due to the booming number of construction projects at the time which used concrete and steel in Europe and the architecture aspect took a step back to the potential of engineering. Nervi successfully made reinforced concrete the main structural material of the day. Nervi expounded his ideas on building in four books (see below) and many learned papers. Archeological excavations suggested that he may have some responsibilities for the Flaminio stadium foundations passing through ancient Roman tombs. His work was also part of the architecture event in the art competition at the 1936 Summer Olympics.
Халықаралық жобалар
Оның салған құрылыстарының көп бөлігі туған Италиясында, бірақ ол шетелде де жобалар істеді. Нервидің Америка Құрама Штаттарындағы алғашқы жобасы Джордж Вашингтон көпірінің автобус станциясы болды, онда ол құймалы үшбұрышты бөліктерден тұратын шатырды жобалады. Бұл ғимаратқа бүгінгі күнге дейін 700-ден астам автобус және олардың жолаушылары қызмет етеді.
Most of his built structures are in his native Italy, but he also worked on projects abroad. Nervi's first project in the United States was the George Washington Bridge Bus Station, for which he designed the roof, which consists of triangular pieces that were cast in place. This building is still used today by over 700 buses and their passengers.
Марапаттар
Пьер Луиджи Нерви Ұлыбританиядағы Құрылыс инженерлері институты, Америка сәулетшілер институты (AIA Алтын медалі, 1964 жыл) және RIBA-дан алтын медальдар алды. 1957 жылы Франклин институтының Франк П. Браун медалімен және Вильгельм Экнер медалімен марапатталды.
Pier Luigi Nervi was awarded Gold Medals by the Institution of Structural Engineers in the UK, the American Institute of Architects (AIA Gold Medal 1964) and the RIBA. In 1957, received the Frank P. Brown Medal of The Franklin Institute and the Wilhelm Exner Medal.
Жарияланымдар
Ғылым ба, құрылыс өнері ме? Буссола, Рим, 1945 жыл. Дұрыс салу, Хопли, Милан, 1954 жыл. Құрылымдар, Додж, Нью-Йорк, 1958 жыл. Құрылыстағы эстетика және технология (Чарльз Элиот Нортон лекциялары, 1961-62). Кембридж, Массачусетс, Гарвард университетінің баспасы, 1965 жыл.
Scienza o arte del costruire? Bussola, Rome, 1945. Costruire correttamente, Hoepli, Milan, 1954. Structures, Dodge, New York, 1958. Aesthetics and Technology in Building (The Charles Eliot Norton Lectures, 1961 62). Cambridge, Massachusetts, Harvard University Press, 1965.