Кіріспе
Нью-Йорк қаласының Манхэттен ауданындағы Бродвей театры.
Бұрынғы ғимарат
XIX ғасырдың соңында қазіргі Таймс-сквер Лонгакер-сквер деп аталып, ат пен арба индустриясының қызу орталығы болған. Қысқы бақ театры орналасқан жерде бастапқыда Уильям К. Вандербильт салған Америка жылқы биржасы болған. Бродвейдің шығыс жағында 50-ші және 51-ші көшелер арасындағы Жылқы биржасы D. & J. Jardine жобалаған. Бұл биржа келесі жылы ғана аяқталды. 1896 жылдың маусым айында биржа өртеніп, шамамен жүзге жуық жылқы қаза тапты. Биржа қирағаннан кейін Вандербильт А. В. Портерді екі-төрт қабатты жаңа ғимарат салуға шақырды. 1911 жылы Шуберт отбасы ғимаратты жалға алып, сәулетші Уильям Альберт Свази оны театр ретінде қайта жобалады. 1922 жылы Герберт Крапп Қысқы бақты толығымен жаңартып өзгертті. Театр әлі де Шуберт ұйымының басқаруында.
Фасад
Жоба бойынша, негізгі кіреберіс Бродвейде орналасқан, ал жетінші авенюде он есік болған. Бродвейдің қасбеті колониалды стильде, қарапайым сұр таспен салынған. Алғашқы сыртқы көрінісінде «Аттар биржасының» қасбетінің көп бөлігі сақталған, бірақ жаңарту кезінде купол және ауыр карниз қосылған. Бағаналар екі қабатқа көтеріліп, карниз бен фронтонды тіреп тұрған. Билбордтардың тарихы кем дегенде 1930 жылдарға дейін жетеді. Көптеген есіктердің айналасындағы көшелерге шығуына байланысты, 1911 жылы «Architecture and Building» журналында театрдың «Америка Құрама Штаттарындағы осы көлемдегі басқа да залдарға қарағанда көбірек есіктерге ие екені айтылады» деп жазылған. Ескі американдық «Аттар биржасының» қасбетінің бір бөлігі 1990 жылдардың соңына дейін жетінші авенюде көрініп тұрды, содан кейін кірпішпен жаңадан жабылды. Алғашқыда ол фламанд стиліндегі мейрамхана ретінде жобаланған. Арада жылдар өткен соң, ол «Пале де Данс», «Монмартр» және «Сингапур» деп аталған түнгі клубқа айналды. Қабырғаларында Адам стиліндегі жапырақтармен безендірілген панельдер орналасқан. Бұл панельдер Адам стиліндегі пилястрлармен бөлінген, ал олардың үстінде Коринф стиліндегі капительдер орналасқан. Батыс есіктері билеттер кассасына апарады және қоладан жасалған. Шығыс есіктері аудиторияға апарады және шыны жиектері бар қоладан жасалған; бұл есіктерді доға тәрізді антаблементті ұстап тұрған пилястрлар бөліп тұрады. Қабырғаларда шамдар да орналасқан. Лоббидің төбесі Адам стиліндегі жолақтармен бөлінген, олар төбесін Адам стиліндегі төртбұрышты панельдерге бөледі. Шуберт ұйымының мәліметінше, аудиторияда 1600 орын бар, ал Бродвей лигасы 1526 орынды көрсетеді. Оркестрде 1045 орын, балконда 486, ложаларда 36 орын және тұруға арналған 33 орын бар. Сонымен қатар, бастапқы театрда 150 ложа орыны болған. Театр бастапқыда Адам стиліндегі әшекейлеудің орнына торлы конструкциямен жобаланған, себебі 1910 жылдардағы Бродвей театрларында торлы конструкция дизайн мотиві ретінде кеңінен қолданылған.
Отырғыштар
Оркестрдің едені көлбеу. Оркестрдің артқы (солтүстік) бөлігінде аудиторияның екі жағына дейін жалғасқан шағын серуендеу жолы бар. Коринфтік бас қалалары бар пилястрлар серуендеу жолының артқы қабырғасын бөліктерге бөледі, ал дентиктер мен модильондары бар карниз де пилястрлардың үстінен қабырға бойымен созылады. Серуендеу жолы оркестр орындықтарынан бағаналар қатарымен бөлінген, олардың да үстінде Коринфтік бас қалалары орналасқан. Оркестрлік серуендеу жолының иісті төбесі Адам стиліндегі жолақтармен бөлінген, олар жапырақтармен әсемделген. Әрбір иістің ортасында ою-өрнектелген дөңгелек элементтер орналасқан, олардың ішінде нишалар мен гүл шоқтары бар. Серуендеу жолы Бродвей мен жетінші даңғылды байланыстыратын "үлкен серуендеу жолының" бір бөлігін құрайды. Бұрын оркестр деңгейінде залдың екі жағында 12 қорап болған. Қабырғаларда бастапқыда шамдардың артында торлы өрнектер болған. Сахнаның екі жағында да балкон деңгейінде және балконның үстінде қораптары бар сыртқа қарай кеңейтілген қабырға бөлімдері орналасқан. Екі деңгейде де екі жағында сыртқа қарай иілген үш қораптан бар. Бастапқы жобада тек балкон деңгейіндегі бір қабат қораптар болған. Просцениумның бастапқы конфигурациясында оның биіктігі 9 метр (30 фут), ені 15 метр (50 фут) болған. *ескерту| «Архитектура және құрылыс» журналына сәйкес, сахнаның бастапқы тереңдігі 14 метр (45 фут) және 33 метр (108 фут) болған. Киім ауыстыру бөлмелері сахнаның тікелей артында, кірпіш қабырғалармен бөлінген жеке құрылымда орналасқан. Бастапқы төбе акустикасы нашар болған. Манхэттеннің театр ауданы ХХ ғасырдың басында Юнион-сквер мен Мэдисон-скверден орын ауыстыра бастады. 1901 жылдан 1920 жылға дейін Манхэттеннің орталық бөлігінде Бродвей маңында қырық үш театр салынды. Қысқы бақ театрынан бұрын 1850 жылы сол атпен ашылған тағы бір театр болған, ол Бродвей мен Бонд көшесінде орналасқан. Қазіргі Қысқы бақ театрын Нью-Йорк штатының Сиракуза қаласынан шыққан Шуберт ағайындары салған, олар ХХ ғасырдың басында Нью-Йорк қаласына кеңейген. Сэм С. Шуберт 1905 жылы қайтыс болғаннан кейін оның ағалары Ли және Джейкоб Дж. Шуберт театрлық ісін едәуір кеңейтті. 1925 жылға қарай ағайындар АҚШ-тағы барлық пьесалардың төрттен біріне және театр билеттері сатылымының үштен екісіне ие болды.
Жылқылар биржасының конверсиясы
Сэм де, Ли Шуберт те Джейкобтың Шуберт синдикатының жұмысына толыққанды қатысуына кедергі келтірді, ал Ли Сэм қайтыс болғаннан кейін Джейкобты Нью-Йорк қаласынан тыс жерлердегі қойылымдарды қадағалауға жиі жіберді. Бұл Джейкобты өз театрын салуға итермеледі; ол кейіннен 1910 жылдың басында Бродвей көшесімен жоғалып бара жатқанда Ат биржасына қарағанын еске алды. Бұл алмасу сол кездегі Бродвей театр ауданынан солтүстікке қарай орналасқан болса да, жылқы аукционы залының үстіндегі балкон Джейкобқа ұнады, тіпті ол жердің иесі Вандербильт екенін білгеннен кейін де. Жылқы тасымалы автомобильдерге ұна бастаған соң, Вандербильт 1910 жылы Ат биржасының жерін Шуберттерге жалға берді. 1910 жылдың мамыр айында Шуберт ағалары Леу Филдстің «Қысқы бақша» деп аталатын театрының жоспарларын ұсынды, ол Ат биржасының орнында 500 000 долларға салынуы тиіс болды. Уильям Альберт Свази сәулетші, ал Джон МакКифри құрылысшы болады. 1910 жылдың ортасында, Филдс гастрольде болған кезде, Джейкоб Филдстің театрдың техникалық сипаттамаларына қатысты көптеген жоспарларын өзгертті. Джейкоб сондай-ақ Филдстің шамадан тыс шығындары туралы оған қатал хаттар жіберіп, екеуінің арасында жанжал тудырды. Филдстің бас тартуына Лидің дауға араласпауы себеп болды, ол ұзақ жылдар бойы серіктесі болған Филдстен гөрі, тәжірибесі аз ағасын жақтады.
1910-шы жылдар мен 1920-шы жылдардың басында
Қысқы бақ 1911 жылдың наурыз айының басында ашылуы тиіс еді, бірақ билет сату 6 наурызға дейін басталмады, өйткені қойылымдарды жоспарлау қиындықтар тудырды. Ол 1911 жылдың 20 наурызында екі бөлімді мюзикл «La Belle Paree» арқылы ашылды. Шоуда актер және әнші Ал Джолсонның Бродвейдегі тұңғыш көрсетілімі болды. «The New York Times» газетінде жазылғандай, «Қысқы бақ» – «Нью-Йорктің ең соңғы ойыншығы, өте әсем ойыншық, өмірге, түрлі түстерге толы және оған бітпейтін әуендер толы». Керісінше, «Қысқы бақта» сәтсіз қойылымдар қойылғанда, сыншылар жылқы тұрақтарының иісін сезетінін айтты. «La Belle Paree» жабылып болғаннан кейін, 1911 жылдың қыркүйегінде Габи Деслидің қатысуымен «Ревюлер ревюі» көрсетілімі ашылып, екі ай бойы сахнада болды. Сол жылдың қараша айында «Вера Виолетта» ревюі ашылды, бұл «Қысқы бақ» подиумін алғаш рет пайдаланған қойылым болды. Содан кейін ұшу-қону жолағын «жамбас көпірі» деп атады. «Бродвейден Парижге» 1912 жылдың қараша айында тұңғыш рет көрсетілді, ал Джолсон, Десли және Фанни Брайс келесі жылы «The Honeymoon Express» қойылымында ойнады. Джейкобтың ұлы Джон Шуберт кейіннен «The Honeymoon Express» қойылымынан кейін Джолсонның орташа есеппен 18 ай сайын «Қысқы баққа» оралатындығын еске алды. Джолсонның қойылымдары әдетте жыл басында көрсетіліп, жазғы демалыстан кейін гастрольдік сапарға шығатын. Бұл қойылымдардың ішінде «Бейлеп-бәйлеп» (1914), «Робинзон Крузо, кіші» (1916), «Синбад» (1918) және «Монте-Кристо, кіші» (1919) бар. Ол «Қысқы бақты» танымал еткенімен, Шуберттер Джолсон гастрольде жүргенде театрды толтыруға мәжбүр болды. Флоренц Зигфельдті өзінің қарсыласы санайтын Якоб Шуберт 1912 жылдың ортасында Зигфельдтің демалыста екенін естігеннен кейін өзінің «The Passing Show» ревюін асықтырып шығарды. «The Passing Show of 1921» техникалық тұрғыдан 1920 жылдың соңында ашылды. Джолсон «The Passing Show» сериясының ешбір нұсқасында ойнаған жоқ, бірақ серияда 1914 жылы Миллердің би өнері сияқты ерекше оқиғалар болды. Джолсонның қойылымдарымен және «The Passing Show» сериалдарымен қатар, «Қысқы бақта» басқа да мюзиклдер мен ревюлер көрсетілді. Олардың ішінде Бродвейдегі «Күлшекей» және 1920 жылғы Бродвейдегі «Бревити» бар; Бұл жұмыс театрды «Нью-Йорк Таймс» газетінің сипаттауы бойынша «экстраваганзаға қарағанда ревюге» қолайлы етуді мақсат етті. Бұрынғы ұшу-қону жолағында жүз орын орнатылды, ал үйір түстес дамаск панельдері жақындық сезімін тудыру үшін орнатылды. Осы жылы «Өткен шоу» көрсетілді. Сол жылдың соңында «Гринвич Виллидж Фоллиз» тағы бір ревюдің алғашқы нұсқасы «Қысқы бақта» жарық көрді. және 1927 ж. Осы ревюлардан басқа, 1924 жылы «Тәуелсіз көздер» мюзиклі қойылды. Сондай-ақ, «Гей-Паре» (1925 және 1926), «Ұлы құмарлықтар» (1926) және «Цирк ханшайымы» (1927) көрсетілді. және оны келесі бес жыл бойы кинотеатр ретінде пайдаланды. Алғашқы көрсетілген фильм 1928 жылдың қыркүйегінде көрсетілді, ол Аль Джолсонның қатысуымен «Әнші жалғас» болды.
1930 және 1940 жылдар
Warner Bros. 1933 жылы жалға алу шартын тоқтатты. Кинотеатрдың жалға алу шарты тоқтатылғаннан кейін, алғаш рет заңды түрде қойылған пьеса – 1933 жылдың қыркүйегінде сахнаға шыққан «Аттарды ұстаңыз» болды. Одан кейін 1934 жылғы Зигфелдтің әдемі көрсетілімдері, 1935 жылғы «Шет елде де үйімдей», 1936 жылы «Айбақтылардың» тағы бір нұсқасы қойылды. Келесі жылы «Неге қуаныңдар!» атты соғысқа қарсы мюзикл қойылды. Бұл Олсен мен Джонсонның тағы бір сәтті туындысы еді, ол 1943 жылы басқа жерге көшірілгенге дейін Қысқы бақта бір жылдан астам уақыт бойы көрсетілді. Қысқы бақ 1943 жылы Зигфелдтің әдемі көрсетілімдерін тағы да қабылдады, онда Милтон Берл, Джек Коул, Илона Масси және Артур Тречер қатысты. Бұл нұсқасы бұрынғыларынан ұзаққа созылды. 1944 жылы Коул Портердің «Мексикалық шабылысы» қойылды, ал Қысқы бақ үш жылға кинотеатрға айналды. 1945 жылдың тамызында United Artists кинофильмдерді көрсету үшін Қысқы бақты пайдалану құқығын алу бойынша келіссөздер жүргізді, бірақ дыбыс жабдығы туралы дау туды. Сол айдың соңында келісімге қол жеткізілді, ал қазан айында United Artists жұмысты бастады. 1947 жылдың соңына қарай United Artists фильмдерді табуда қиындыққа тап болды және аптасына 7500 доллар жалдау төледі. 1948 жылдың қараша айында «Қыздардың тағдыры» көрсетілімге шықты.
1950-1970 жылдар
Майкл Тодд 1950 жылы Майкл Тоддтың "Кірі қара" шоуын қойды. Одан кейін 1951 жылы Фил Сильверс қатысқан "Топ Банана" сатиралық қойылымы көрсетілді; 16 ғасырдың классикалық туындысы "Тамбурлайн Ұлы" 1956 жылы Қысқы бақта сахналанды. Сол жылы Лондоннан келген "Олд Вик" театр компаниясы бірнеше Шекспир пьесаларын ұсынды. Зигфелдтің соңғы "Зигфелдтің ақымақтықтары" 1957 жылы Беатрис Лилли мен Билли Де Вулфтың қатысуымен қойылды, бірақ ол бұрынғы нұсқалардай сәтті болмады және 123 қойылымнан кейін жабылды. 1950 жылдары Қысқы бақтың соңғы қойылымдары 1959 жылы "Юнона" және "Саратога" болды, бұл қойылымдар бір жыл бұрын көшіріліп келген және 732 рет көрсетілді. Онжылдықтың қалған бөлігінде Қысқы бақта екі хит қойылым болды, олар екі жыл бойы сахнада тұрды, содан кейін үш жыл бойы көрсетілді, ал 1971 жылы жаңа қойылым ашылды. Келесі жылы Нью-Йорк Шекспир фестивалі ұйымдастырған, Сэм Уотерстон мен Кэтлин Виддос қатысқан "Еш нәрсе туралы көп шу" қайта қойылды. Сонымен қатар, Нил Даймонд 1972 жылдың қазанында жеке концерттер сериясын өткізді, ал Лиза Миннелли 1974 жылдың қаңтарында концерттік бағдарламада өнер көрсетті. Лансбери қатысқан Сондхаймның "Джипси" мюзиклі де 1974 жылы қайта қойылды. 1976 жылы Қысқы бақта тағы бір Сондхайм мюзиклі "Тынық мұхитының ашылулары" қойылды, сондай-ақ 167 қойылымнан тұратын "Шаңырақтың скрипкашысы" қойылымы көрсетілді. "Битлмания" мюзиклі 1977 жылы ашылып, екі жыл бойы көрсетілді.
1980 және 1990 жылдар
1970 жылдардың аяғы мен 1980 жылдардың басында Қыс бақшасы көбінесе бірнеше шағын қойылымдар мен тікелей эфирлер үшін пайдаланылды, ал тамыз айында Гилда Раднердің "Нью-Йорктан тікелей эфирде" өнернамасы көрсетілді. 1980 жылы Твила Тарптың би сериясы қойылды. Музыкалық "42-ші көше" 1980 жылы премьераланды, одан кейін 1981 жылы "Камелот" көрсетілді. Эндрю Ллойд Веббердің "Мысықтар" мюзиклі 1982 жылдың сәуірінде Қыс бақшасына броньдалды, премьерасы қазан айына жоспарланған. 1982 жылдың ортасында Шуберттер Қыс бақша театрын сыртқы және ішкі жағынан толықтай жөндеу үшін жапты, бұл жұмыс дизайнер Джон Нейпердің қадағалауымен жүргізілді. Ішкі жағы да, сыртқы жарнама тақтасы да қара түспен боялды. "Мысықтар" 1982 жылдың 7 қазанында ашылды және көптеген "Тони" сыйлықтарын жеңіп, тез арада сәттілікке жетті. 1997 жылдың маусым айында "Мысықтар" Бродвей тарихындағы ең ұзақ сахналанған қойылым атанды, ол 6138 қойылымға жетті. Ақырында, "Мысықтар" 7485 қойылымды өткізіп, шамамен 18 жыл бойы сахнада болды. Нью-Йорк қаласының ескерткіштерді сақтау комиссиясы (LPC) 1982 жылы Қыс бақшаны ресми қалалық ескерткіш ретінде қорғау мәселесін қарастыра бастады, бұл талқылаулар келесі бірнеше жылға созылды. Сыртқы және ішкі жағы қарастырылғанымен, бұл 1987 жылы басталған Бродвей театрларына ескерткіш мәртебесін беру жөніндегі LPC-нің ауқымды жұмысының бір бөлігі болды. Нью-Йорк қаласының бағалау кеңесі 1988 жылдың наурыз айында бұл мәртебелерді бекітті. Шуберттер, Нидерландтар және Джужамцин 1988 жылдың маусым айында LPC-ге қарсы сотқа жүгінді, оның ішінде Қыс бақшасы бар 22 театрдың ескерткіш мәртебесін жою талабымен, себебі бұл мәртебе театрларды өзгерту мүмкіндігін қатты шектейді. Сот ісі Нью-Йорк Жоғарғы сотына және АҚШ Жоғарғы сотына дейін жетті, бірақ бұл мәртебелер 1992 жылы күшіне енді.
Andrew Lloyd Webber's musical Cats had been booked for the Winter Garden in April 1982, with a premiere scheduled for that October. In mid 1982, the Shuberts closed the Winter Garden Theatre for a major renovation of both the exterior and the interior. under the supervision of designer John Napier. In addition, the interior was painted black, as was the billboard outside. Cats opened on October 7, 1982, and quickly became successful, winning multiple Tony Awards. Cats became the longest running Broadway show in history in June 1997, when it hit 6,138 performances. Ultimately, Cats ran 7,485 performances spanning nearly eighteen years. The New York City Landmarks Preservation Commission (LPC) had started considering protecting the Winter Garden as an official city landmark in 1982, with discussions continuing over the next several years. Though both the exterior and interior were considered, This was part of the LPC's wide ranging effort to grant landmark status to Broadway theaters, which had commenced in 1987. The New York City Board of Estimate ratified the designations in March 1988. The Shuberts, the Nederlanders, and Jujamcyn collectively sued the LPC in June 1988 to overturn the landmark designations of 22 theaters, including the Winter Garden, on the merit that the designations severely limited the extent to which the theaters could be modified. The lawsuit was escalated to the New York Supreme Court and the Supreme Court of the United States, but these designations were ultimately upheld in 1992.
2000-шы жылдардан бүгінгі күнге дейін
2000 жылы Шуберт ұйымы мен General Motors (GM) компаниясы мүмкін болатын демеушілік туралы келіссөздер жүргізді, онда Қысқы бақ GM-нің бөлімшесі Cadillac-қа қайта аталған болар еді. Сол жылдың басында театрлық бұқаралық ақпарат құралдары «Мысықтар» (Cats) 10 миллионнан астам көрерменге ойналып, 380 миллион доллардан астам табыс тапқаннан кейін маусым айында жабылатынын хабарлады. Сондай-ақ, қойылымнан алынған заттар Қысқы бақта аукционда сатылды. 10 миллион долларлық жобаға «Мысықтар» үшін күрт өзгертілген архитектуралық элементтерді қалпына келтіру, сондай-ақ вестибюль, демалыс бөлмелері, орындықтар мен билет сату орындарын жаңарту кірді. Жарық шамдары мен гипстік әрлеулер сияқты тарихи дизайн ерекшеліктері қалпына келтірілді немесе жаңаларымен ауыстырылды. Алғашқы көрсетілім 2001 жылдың қазан айында өтті. Шуберттердің GM компаниясымен келіссөздерінен кейін 2002 жылдың мамыр айында театр Cadillac Winter Garden Theatre деп атау өзгертті. 2003 жылы АҚШ Әділет министрлігімен жасалған келісім бойынша Шуберттер өзінің 16 тарихи Бродвей театрларында, оның ішінде Қысқы бақта мүгедектерге арналған қолжетімділікті жақсартуға міндеттелді. 2007 жылдың басында GM компаниясының демеушілігі аяқталды және орын бастапқы атына оралды. «Мамма Миа!» (Mamma Mia!) мюзиклі де ұзақ уақыт сахнада болды, 2013 жылы «Рокки» (Rocky) мюзикліне орын беру үшін Broadhurst театрына көшірілді. «Рокки» 2014 жылы ашылып, 188 қойылым көрсетілді. Сонымен қатар, «School of Rock» мюзиклі ұзақ уақыт сахнада тұрды, ол 2019 жылдың басында 1300-ден астам қойылымнан кейін жабылды. «Beetlejuice» 2019 жылдың сәуір айында ашылды, ал 2020 жылдың наурызында COVID-19 пандемиясының салдарынан театр жабылды. «Beetlejuice» мюзиклінің маусым айында аяқталуы жоспарланған, бірақ COVID-19 пандемиясының ұзартылуына байланысты ол мерзімінен бұрын тоқтатылды. Мюзикл ақырында 2022 жылы Marquis театрына көшірілді. 2020 жылдың қарашасында Қысқы бақтағы сахна шебері «Beetlejuice» мюзикліне арналған реквизиттерді түсіріп жатқанда құлап қайтыс болды. Осы оқиғаға байланысты Еңбек қауіпсіздігі және денсаулық сақтау басқармасы Шуберттерге айыппұл салды. Театр сондай-ақ 2021 жылдың қыркүйек айында 74-ші Tony Awards марапаттау салтанатын қабылдады. Қысқы бақ 2021 жылдың 20 желтоқсанында «Музыкалық адам» (The Music Man) мюзиклінің алдын ала көрсетілімімен қайта ашылды, ол ресми түрде 2022 жылдың ақпанында көрсетілді. Бұл қойылым 2023 жылдың қаңтарына дейін 374 қойылым көрсетілді. «Болашаққа оралу: Музыкалық» (Back to the Future: The Musical) мюзиклі 2023 жылдың тамызында ашылды.