Кіріспе

Француз инженері және математигі (1788–1867)

Жан Виктор Понселе (ʒɑ̃ viktɔʁ pɔ̃slɛ; 1 шілде 1788 – 22 желтоқсан 1867) – француз инженері және математигі, ең белгілісі Эколь Политехникенің бас қолбасшысы қызметін атқарған. Ол проективті геометрияны жаңғыртушы ретінде танылады, ал оның «Сандардың проективті қасиеттері туралы» еңбегі 17 ғасырда Жерар Десаргтың жұмысынан бері осы саладағы алғашқы толыққанды мәтін саналады. Кейін ол оған кіріспе жазды: Applications d'analyse et de géométrie. Математик ретінде оның ең маңызды жұмысы проективті геометрия саласында болды, бірақ Шарль Жюльен Брайаншонмен ертедегі ынтымақтастығы Фейербах теоремасына маңызды үлес қосты. Ол сондай-ақ проективті гармониялық қосымшалар туралы жаңалықтар ашты; оларды коникалық қималармен байланысты полюстер мен полярлық түзулермен байланыстырды. Ол шексіздікте кездесетін параллель түзулер тұжырымдамасын жасады және жазықтықтағы кез келген шеңберде болатын шексіз шеңберлік нүктелерді анықтады. Бұл жаңалықтар дуалдық принципі мен үздіксіздік принципіне әкелді, сонымен қатар күрделі сандардың дамуына көмектесті. 1848 жылы ол өзінің альма-матері, Эколь Политехникенің бас қолбасшысы болды. Клод Понселеттің ұлы, Мец Парламентінің адвокаты және бай жер иесі. Оның анасы, Анн Мари Перреннің тегі одан да қарапайым болған. Кішкентай кезінде ол Сент-Авольд қаласындағы Олиер отбасымен бірге тұруға жіберілді. Орта білімін алу үшін Мецке оралды. Понселет 1812 жылы Наполеонның Ресейге басып кіруіне қатысты. Оның өмірбаяншысы Дидион, оның Красной шайқасында Маршал Мишель Ней армиясынан бөлініп, орыстарға тұтқынға түскен топтың бір бөлігі болғанын жазды, бірақ басқа көздер оны өлгендей қалдырды дейді. Орыстар оны соғыс тұтқыны ретінде ұстап, Саратовта қамап қойды. Тұтқындық кезінде, 1812–1814 жылдары, ол өзінің ең маңызды еңбегін – проективті геометрияның негіздерін және жаңа нәтижелерді сипаттайтын трактат жазды. Алайда Понселет оны 1814 жылы босатылғанға дейін жариялай алмады. Оның жобалаған турбинасы 1838 жылға дейін салынбаса да, ол он екі жыл бұрын осындай дизайнды көздеген.

Политехникалық мектептің генерал-командующиі (1848-1867)

1848 жылы Понселе өзінің білім алған орны – Политехникалық мектебінің бас қолбасшысы болды. Ол 1850 жылға дейін, зейнетке шыққанға дейін осы лауазымды атқарды. Осы кезеңде ол өзінің бұрынғы еңбегі «Фигуралардың проективтік қасиеттері туралы трактат» еңбегіне кіріспе болған «Анализ және геометрияға қолданылулар» атты еңбегін жазды. Ол 1862 және 1864 жылдары екі томдық болып жарық көрді. 1865 жылы ол Америка өнер және ғылым академиясының құрметті шетелдік мүшесі болып сайланды.

Понселет-Штайнер теоремасы

Понселе 1822 жылы келесі теореманы ашты: Евклидтік циркуль мен сызғыш арқылы жүзеге асырылатын құрылыстар, егер бір шеңбер және оның центрі берілген болса, тек сызғышты ғана пайдаланып жасалуы мүмкін. Швейцариялық математик Якоб Штайнер 1833 жылы осы теореманы дәлелдеді, соның нәтижесінде теорема оның атымен аталды. Бұл теореманың мүмкін екенін көрсететін құрылыстар Штайнер құрылыстары деп белгіленеді.

Понселе порьерлігі

Геометрияда Понселедің поризмі (кейде Понселедің жабылу теоремасы деп аталады) бір коникалық қимаға іштей сызылған және екіншісіне сырттай сызылған көпбұрыш болған жағдайда, бұл көпбұрыш сол екі коникалық қимаға іштей сызылған және сырттай сызылған көпбұрыштардың шексіз отбасының бір бөлігі болуы тиіс.