Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рим-католик архиепископы
Roman Catholic archbishop
Джон Баптист Перселл (26 ақпан 1800 – 4 шілде 1883) – американдық католик шіркеуінің жоғары лауазымды дін қызметкері. Ол 1833 жылдан 1883 жылы қайтыс болғанға дейін Цинциннати епископы қызметін атқарды және 1850 жылы архиепископ дәрежесіне көтерілді. Ол Вилла Кэтэрдің «Архиепископ үшін өлім келеді» тарихи романының прологындағы Огайо штатындағы «Туған жері Ирландия, тегі француз» кейіпкері – әке Ферранның прототипі болды, ол Нью-Мексико аумағына епископ сұрап Римге барады.
John Baptist Purcell (February 26, 1800 – July 4, 1883) was an American prelate of the Catholic Church. He served as Bishop of Cincinnati from 1833 to his death in 1883, and he was elevated to the rank of archbishop in 1850. He formed the basis of Father Ferrand, the Ohio based "Irish by birth, French by ancestry" character in the prologue of Willa Cather's historical novel Death Comes for the Archbishop who goes to Rome asking for a bishop for New Mexico Territory.
Ерте өмір және білім
Джон Баптист Перселл 1800 жылдың 26 ақпанында Ирландияның Корк графтығындағы Маллоу қаласында дүниеге келді. Ол Эдвард пен Джоанна Перселлдің ұлы. Перселл Америка Құрама Штаттарында жоғары білім алуға шешім қабылдады. Мэриленд штатының Балтимор қаласына келген соң, ол көп ұзамай Асбери колледжінде мұғалімдік куәлік алды. Балтимордың көрнекті отбасыларында жеке репетитор ретінде бір жыл сабақ берді. Дегенмен, оның ниеті дін қызметкері болу еді. 1820 жылдың 20 маусымында ол Мэриленд штатының Эмитсбург қаласындағы Маунт-Сент-Мэри семинариясына түсті. Классикалық білімі оған колледжде маңызды сабақтарды жүргізуге көмектесті, сонымен қатар философия, теология және шіркеулік оқу бағдарламасының басқа да салаларын оқып, дін қызметіне дайындалды. Семинарияда үш жыл оқығаннан кейін, 1823 жылдың соңында Балтимор архиепископы Амброзий Марешальдан tonsure және кішігірім шендер алды. 1824 жылдың 1 наурызында, семинарияның профессорларының бірі, кейіннен Винсенн епископы болған Симон Габриэль Брутемен бірге, ол Исси мен Париждің сульпициан семинарияларында оқуын аяқтау үшін Еуропаға аттанды. 1826 жылдың 26 мамырында ол Париж кафедральді соборында архиепископ де Квеленнің қатысуымен 300 дін қызметкерінің қатарында қасиетті сан алды. Палиумды архиепископ Пурселлге Папа Пий IX табыс етті және оны папалық таққа көмекші етіп тағайындады. Цинциннатидің жаңа шіркеулік провинциясы Кливленд, Детройт, Винсенн (1898 жылы Индианаполис болды) және Луисвилл епархияларын қамтыды. 1851 жылы қалада 13 приход және 11 приходтық мектеп болды, онда 4 494 оқушы білім алды. Архиепископ Пурселлдің қызмет ету кезеңінде архиепископқа келесі діни ордендер келді: Эмитсбургте құрылған Қайырымдылық қарындастары 1829 жылы Цинциннатиге келді. 1852 жылы олар Цинциннатидің Қайырымдылық әйел бауырлары деген атаумен тәуелсіз қауым құрды. Бельгияның Нотр-Дам де Намур қарындастары 1840 жылы Бельгиядан келді. "Қымбат қан" орденінің дінбастары 1840 жылы Огайо штатына келді. Францискан ордені епархияға 1844 жылы келді; 1845 жылы Франция мен Германиядан келген Урсулин қарындастары; 1857 жылы Ізгі Бағушы қарындастары; 1858 жылы Мейірімділік қарындастары; 1868 жылы Кедейлердің кішкентай қарындастары; 1858 жылы Қасиетті Францисктің кедейлер қарындастары; 1869 жылы Киелі Жүрек қарындастары және 1870 жылы Пассионист ордені. 1869 жылы архиепископ Пурселл Ватикан кеңесіне қатысты және Папаның қатесіздігі туралы талқылау кезінде шешімнің уақтылылығына қарсы болған азшылық тарапын қолдады.
John Baptist Purcell was born at Mallow, County Cork, Ireland on February 26, 1800, the son of Edward and Johanna Purcell who gave their children all the advantages of the education attainable at a time when the penal laws were less rigorously enforced. Purcell decided to seek higher education in the United States. Landing at Baltimore, Maryland, he soon obtained a teacher's certificate at Asbury College. He spent a year giving lessons as private tutor in some of the prominent families of Baltimore. His ambition, however, was to become a priest. On June 20, 1820, he entered Mount St. Mary's Seminary, Emmitsburg, Maryland. His knowledge of the classics helped him take charge of important classes in the college, and at the same time prepare himself for the priesthood by the study of philosophy, theology, and other branches of the ecclesiastical curriculum. After three years' study in the seminary he received tonsure and minor orders from Archbishop Ambrose Maréchal, of Baltimore, at the close of 1823. On March 1, 1824, in the company of Simon Gabriel Bruté, one of the professors of the seminary, afterwards first Bishop of Vincennes, he sailed for Europe to complete his studies in the Sulpician Seminaries of Issy and Paris. On May 26, 1826, he was one of 300 priests ordained in the cathedral of Paris by Archbishop de Quelen. The pallium was conferred on Archbishop Purcell by Pope Pius IX, who at the same time made him assistant at the pontifical throne. The new ecclesiastical province of Cincinnati had for suffragans the Diocese of Cleveland, Detroit, Vincennes, (became Indianapolis in 1898) and Louisville. In 1851 the city had 13 parishes and 11 parish schools, with an enrollment of 4,494 pupils. The following religious orders came to the archdiocese during the incumbency of Archbishop Purcell: the Sisters of Charity, founded at Emmitsburg, came to Cincinnati in 1829. In 1852 they formed an independent community, taking the name of the Sisters of Charity of Cincinnati. The Sisters of Notre Dame de Namur, Belgium, came from Belgium in 1840. The Precious Blood Fathers came to Ohio in 1840. The Franciscan Fathers came to the diocese in 1844; the Ursuline Sisters, from France and Germany in 1845; the Good Shepherd Sisters in 1857; the Sisters of Mercy in 1858; Little Sisters of the Poor in 1868; Sisters of the Poor of St. Francis in 1858; Ladies of the Sacred Heart in 1869 and the Passionist Fathers in 1870. In 1869, Archbishop Purcell attended the Council of the Vatican, and in the discussion of Papal Infallibility he took the side of the minority which opposed the opportuneness of the decision.
Католиктікке қарсылық
Католик шіркеуі сол кезде антикатолик әдебиетінің таралуына байланысты католик емес адамдар тарапынан жағымсыз қабылданатын. Оның епископтық қызметінің ең айқын оқиғаларының бірі - Александр Кэмпбеллмен (пастор) бірнеше діни пікірсайыстар болды. Пікірсайыс стенографтармен жазылып алынып, дауласушылар түзетулерінен кейін басылып, сатылатын болды, ал түскен табыс католик және протестанттық қайырымдылық қорындарына тең бөлінетін еді. 1853 жылы Пёрселл католиктердің мемлекеттік мектептерді қаржыландыру үшін салық төлемеуі керек деп мәлімдеп, Цинциннати протестанттарының наразылығын тудырды. Сол жылы ол Рим папасы Пий IX-ның өкілі, кардинал Бединиді Цинциннатиге шақырғанда дау туды. 1848 жылғы төңкерістерден кейін Еуропадан қашқан неміс протестанттары, "Қырқ сегіздер" Бединиді 1849 жылы Папалық штаттардағы төңкерісті басудағы рөлі үшін қанаушылықтың символы деп қарады. Олар 1853 жылғы Рождество күні Бедини тұрған Пёрселлдің үйіне наразылық митингін ұйымдастырды. Митингке қатысушылар мен полиция арасындағы қақтығыста бірнеше адам жарақат алды, ал біреуі қаза тапты.
The Catholic Church was unfavourably viewed by non Catholics at the time, owing to the spread of anti Catholic literature. One of the most salient events of his episcopate was a series of religious debates with Alexander Campbell (minister). The discussion was to be taken down by shorthand writers, printed after revision by the disputants, and sold, the net proceeds to be distributed equally among Catholic and Protestant charities. In 1853, Purcell alienated Cincinnati's Protestants by arguing that Catholics should not be taxed to support public schools. Later that year he created controversy when he invited Gaetano Cardinal Bedini, the emissary of Pope Pius IX, to visit Cincinnati. The German Protestant "Forty Eighters", who had fled Europe after the failed revolutions of 1848, saw Bedini as a symbol of oppression due to his role in putting down revolution in the Papal States in 1849. They organized a protest march to Purcell's residence, where Bedini was staying, on Christmas Day 1853. When the demonstrators clashed with police, several were injured and one died.
Құлдық пен азаматтық соғыс
1861 жылға дейін архиепископ Пёрселл құлдықты тек "абстрактты" түрде ғана айыптаған, оның пікірінше, оны жоюға кеңес берудің "сақтық мотивтеріне" баса назар аударған. Алайда, Дэвид Эндреске сәйкес, "Цинциннати архиепископы Джон Баптист Пурселл құлдарды дереу азат етуді жария түрде қолдаған алғашқы американдық католик епископы болды".
Until 1861, Archbishop Purcell condemned slavery only in the "abstract", emphasizing the "prudential motives" that made abolition ill advised, in his opinion. However, according to David J. Endres, "Archbishop John Baptist Purcell of Cincinnati was the first American Catholic bishop to offer public support for immediate emancipation of slaves."
Кейінгі жылдар
Архиепископ Перселл діни қызметкерліктің алтын мерейтойын 1876 жылғы 26 мамырда тойлады. Епископтар мен архиепископтар жеке келді немесе өкілдерін жіберді. Ол өз еңбегінің нәтижесін көргенде қуанды. Цинциннатиге келгенде ол бір ғана шіркеуі бар шағын қала және штатта сиреп орналасқан аз ғана католиктері бар епархияны тапты. 43 жылдық еңбектен кейін ол қаланың халқы 300 мыңға жуыққа жеткенін, 40 жақсы ұйымдастырылған шіркеуі бар екенін, 20 мың балаға католик білімі беретін мектептері, жақсы жабдықталған семинариясы, колледждері және кедейлер мен науқастарға көмек көрсететін қайырымдылық мекемелері бар екенін көрді. 14 жылдық сот процесінен және сенім білдірушілердің дұрыс басқармауынан кейін, сот собор мен епархиялық мекемелерден төленуге тиіс соманы (жинақталған сыйақымен) 140 000 доллар деп тапқанда бұл мәселе аяқталды. Архиепископ Уильям Генри Элдер, Архиепископ Перселлдің орнын басып, 1892 жылы сот шешімін төлеу үшін алынған қарыздарды жабу үшін приходтарға баға берді және барлық қарыздар толығымен өтелді.
Archbishop Purcell celebrated his golden jubilee of priesthood 26 May 1876. Bishops and archbishops came personally or sent representatives. He had reason to rejoice when he saw the result of his work. When he came to Cincinnati he found a small city with but one church, and a diocese with a few Catholics scattered through the state. After 43 years of toil he found the city grown to a population of nearly 300,000, with 40 well organized parishes having schools giving Catholic education to 20,000 children, a well equipped seminary, colleges, and charitable institutions to take care of the poor and sick. After 14 years of litigation and mismanagement of assignees, the affair came to an end when the court found the amount due (with compound interest) from the cathedral and diocesan institutions to be $140,000. Archbishop William Henry Elder, who succeeded Archbishop Purcell, accepted the findings in 1892 and assessed parishes to meet the loans made to pay the judgment, and all the loans were repaid.