Кіріспе

Француз армиясының генералы Альфонс Жозеф Жорж (15 тамыз 1875 – 24 сәуір 1951) – француз армиясының офицері. 1939 және 1940 жылдары Солтүстік-Шығыс майданының бас қолбасшысы болды. Бас қолбасшы Морис Гамелиннің ең жақсы одақтас күштерін Төмен елдерге жөнелту жоспарына қарсы шығып, оның шешімі өзгертілді. Жорж операциялық икемділікті арттыру үшін бағыныштыларына мүмкіндігінше көп тәуелсіздік беруге тырысты.

Ерте мансап

Жорж 1897 жылы Сент-Сирдің арнайы әскери мектебіне қабылданды және курсын үшінші болып бітірді. Ол француз Алжирінде тирайлер полкінде қызмет етті.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Бірінші дүниежүзілік соғыста француз армиясында қызмет еткен ол 1914 жылы батальонына басшылық етіп тұрғанда ауыр жарақаттанды. Кейіннен ол армияның бас штабына бекітілді және соғыс аяқталғанға дейін сонда қызмет етті.

Соғыс аралығы

1918 жылы Жорж генерал Фердинанд Фошқа операциялар бастығы болып қызмет етті. 1920-1926 жылдардағы Риф соғысы кезінде француз Мароккосында маршал Анри Филипп Петанның штаб бастығы және 1928-1932 жылдары Алжирде дивизия командирі болды. Жорж 1932 жылдың қараша айында Жоғарғы соғыс кеңесіне мүше болып тағайындалды. Парижде орналасқан ол 1934 жылдың 9 қазанында Марсельде француз сыртқы істер министрі Луи Бартоу мен Югославия королі Александр I-нің қанына қырылғанын көрді. Ауыр жарақат алған Жорж ұзақ уақыт емделді, бірақ 1935 жылы француз армиясының басшысы ретінде генерал Максим Вейгандты алмастыруы күтілді. Дегенмен, премьер-министр оны тым оңшыл деп есептеп, оның орнына генерал Гамелинді тағайындады.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Жорж Гамелиннің орынбасары болып тағайындалды, бірақ олардың арақатынасы өзара жауышты болды. 1939 жылдың қыркүйегінде Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Жорж француз далалық әскерлерінің барлық күштеріне қолбасшы болды. Гамелин мен Жорж Даладьеге Францияның әлемдегі ең күшті армиясы бар екенін айтты және Вермахт Седан қаласы тұсында одақтас майданды жарып өткенде қатты таңқалды. Капитан Андре Бофренің естеліктерінде айтылғандай, майдан жарылғаннан кейін Жоржтің штабында немістермен болған шайқастың жеңіліске ұшырағаны туралы сезім кеңінен тарады, тіпті Бофренің өзі Жоржтің жылағанын көрді. 1940 жылдың 19 мамырында Гамелин мен Жорж екеуі де қызметтен босатылды, ал генерал Вейган француз армиясының басшысы ретінде қайта келді. Франция құлағаннан және үшінші француз республикасының ыдырауынан кейін маршал Петен билікке келген соң Жорж жаңа Виши Франция үкіметінде маңызды рөл атқарудан бас тартты. Уинстон Черчилль 1942 жылдың қарашасында Солтүстік Африкаға жасалған шабуылдан кейін Жоржтің Алжир, Марокко және Тунисдегі француз күштеріне қолбасшылық етуін қалады. Бірақ бұл жоспары орындалмады. Франклин Рузвельт бұл лауазымға генерал Анри Жироны тағайындауды талап етті. 1943 жылдың қаңтарында Жиро мен генерал Шарль де Голль Француз Ұлттық Азаттық Комитетінің (CFLN) тең төрағалары болды. Жорж портфелі жоқ министр болып тағайындалды, бірақ жыл аяқтамас бұрын, Жиро сияқты, ол да де Голльмен ауыстырылды. Одан кейін ол саясатқа қатыспады. 1951 жылы қайтыс болды.