Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
12 және 13 ғасырлардағы Эли епискобы және Англияның канцлері Юстас (1215 жылғы ақпанда қайтыс болды) – 1197 жылдан 1198 жылға дейін Англияның жиырма үшінші лорд-канцлері болды. Ол сонымен қатар Солсбери соборының деканы және Эли епископы қызметін атқарды.
12th and 13th century Bishop of Ely and Chancellor of England
Eustace (died February 1215) was the twenty third Lord Chancellor of England, from 1197 to 1198. He was also Dean of Salisbury and Bishop of Ely.
Ерте өмір
Евстасий, кемістігі француз немесе норман болған, Парижде білім алған. Ол Уэльстің Джеральдымен бірге оқыды, олар өмір бойы достас болды. Білімін аяқтағаннан кейін, ол магистр деп есептелді. 1177 жылға қарай, ол Херефорд епископы Роберт Фолиоттың кеңсе қызметкері болды және шамамен 1186 жылға дейін Херефордта қалды. 1190 жылға қарай, ол Линкольнширдегі Уитколлдің пасторы лауазымын атқарды. Одан кейін ол Ричмонд архидиаконы, Шығыс Ридинг қазынашысы және Шығыс Ридинг архидиаконы лауазымдарын атқарды.
Eustace was probably French or Norman by birth, and was educated at Paris. He was a student with Gerald of Wales, who remained a lifelong friend. After his education was finished, he was considered a master, or magister. By 1177, he was a clerk for Robert Foliot, who was Bishop of Hereford, and he stayed at Hereford until around 1186. By 1190, he held the office of parson of Withcall, Lincolnshire. He held the offices of Archdeacon of Richmond, treasurer of the East Riding and archdeacon of the East Riding after this.
Епископ
Евстафий 1197 жылғы 10 тамызда Ели епископы лауазымына сайланды және 1198 жылғы 8 наурызда қасиеттілікке ие болды. Ол Водреуилде сайланған еді, бірақ Англия королі Ричард I оны сайлаудан кейін Германияға дипломатиялық миссияға жіберді, бұл оның 1198 жылға дейін қасиеттілікке ие болуына кедергі келтірді. Қасиеттілік рәсімін Вестминстерде Кентербери архиепископы Хьюберт Уолтер орындады. Осы кезеңде ол корольдік сот судьясы қызметін де атқарды, ал 1199 жылғы қаңтарда Ричард оны Франция королі Филипп II-ге Филипп пен Ричард арасындағы бітімнің аяқталғанын хабарлау үшін жіберді. Ричард корольдің қайтысымен және Англия королі Джонның таққа отыруымен Хьюберт Уолтер Евстафийді канцлер лауазымынан ауыстырды, бірақ Евстафий корольдің дипломатиялық тапсырмаларында, соның ішінде 1202 және 1204 жылдары француз короліне екі рет жіберілді. Осы уақытта Папа Иннокентий III Евстафийді паптық судья-делегат ретінде пайдалана бастады, алғаш рет оны Хьюберт Уолтер мен Кентербери монахтары арасындағы дауды реттеуге тағайындады. Джон корольдің папамен Стивен Лэнгтонды Кентербери архиепископы етіп сайлау мәселесіндегі дау кезінде папа 1207 жылғы тамызда Евстафийді комиссия мүшесі етіп тағы да таңдады. Комиссия корольді Лэнгтонды қабылдауға көндіруге тырысты, бірақ ақырында 1208 жылғы наурызда Джон Лэнгтонды қабылдамағандықтан Англияға интердикт (ғибадат етуге тыйым салу) жариялады. 1208 жылғы шілдеде комиссия мүшелері Джонмен келіссөз жүргізуге тағы бір рет тырысты, бұл жолы олар Лэнгтонның інісі Саймон Лэнгтонмен бірге болды. Олар сегіз апта күтті, бірақ король оларды қабылдамады. Бір жылдан кейін король олармен Доверде кездесті. Келісімге қол жеткізілсе де, ол ешқашан іске асырылмады және келіссөздер тоқтап қалды. Қараша айында комиссия мүшелері Джонды анафемаға (қауымнан шығаруға) ұқтырды. Евстафий 1208 жылы интердикт жарияланғалы бері жер аударылып кеткен еді. 1212 жылы Евстафий Римге барып, Иннокентийге Джонның ағылшын шіркеуін қысымға алғаны туралы шағымданды. Ол Ели соборында, Әйгер Марияның алтарының жанында жерленді. Евстафийдің Иннокентийге жазған хаты Папаның "Пасторалис официи дилигентия" атты жауап хатын жазуына себеп болды, ол кейін Грацианның Декреталдарына енгізілді. Евстафий Гилберт Семпрингхемді қасиетті деп жариялауды белсенді түрде қолдады. Ол сонымен қатар Вустерлік Вулфстанның айтылған кереметтерін зерттеді. Сондай-ақ, ол Елидегі Әйгер Мария шіркеуін салдырды.
Eustace was elected to the see of Ely on 10 August 1197 and consecrated on 8 March 1198. He had been elected at Vaudreuil, but King Richard I of England sent him on a diplomatic mission to Germany after his election, which kept him from being consecrated until 1198. The consecration was performed by Hubert Walter, the Archbishop of Canterbury at Westminster. During this time he also acted as a royal justice, and in January 1199, Richard sent him to King Philip II of France to notify the French king that the truce between Philip and Richard was over. With the death of King Richard and the accession of King John of England, Eustace was replaced as chancellor by Hubert Walter, but Eustace was still employed by the king on diplomatic errands, including two errands to the French king, in 1202 and 1204. It was at this time that Pope Innocent III began to use Eustace as a papal judge delegate, first appointing him to help mediate a dispute between Hubert Walter and the monks of Canterbury. During King John's dispute with the pope over the election of Stephen Langton as Archbishop of Canterbury, the pope once more chose Eustace as a commissioner in August 1207, The commission tried to convince the king to accept Langton, but eventually in March 1208, they pronounced an interdict on England because of John's refusal to accept Langton. In July 1208 the commissioners once more attempted to negotiate with John, this time in company with Langton's brother Simon Langton. They waited eight weeks for a meeting, but the king never received them. A year later, the king finally met with them at Dover. Although an agreement was reached, it was never put into effect, and negotiations reached a stalemate. In November, the commissioners declared John excommunicated. Eustace had been in exile since the proclamation of the interdict in 1208. In 1212, Eustace journeyed to Rome to complain to Innocent about John's oppression of the English Church. He was buried in Ely Cathedral near the altar of St. Mary. It was a letter of Eustace to Innocent that caused Innocent to write a letter back entitled Pastoralis officii diligentia, which later was incorporated into Gratian's Decretals. Eustace was also active in promoting the canonization of Gilbert of Sempringham. He also investigated alleged miracles of Wulfstan of Worcester. He also built the church of St. Mary, in Ely.