Кіріспе
Неміс армиясының генералы Георг Отто Герман Балк (7 желтоқсан 1893 – 29 қараша 1982) – Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарда қызмет етіп, генерал-панцертруппе шеніне жеткен, көптеген наградалармен марапатталған неміс армиясының офицері.
Georg Otto Hermann Balck (7 December 1893 – 29 November 1982) was a highly decorated officer of the German Army who served in both World War I and World War II, rising to the rank of General der Panzertruppe.
Ерте мансап
Балк Данциг Лангфур қаласында, қазіргі Польшадағы Врцещ қаласында дүниеге келген. Ол Уильям Балк пен оның әйелі Матильданың (туған қызы – Йенсен) ұлы болды. Оның отбасы ұзақ әскери дәстүрге ие болды, ал әкесі Императорлық неміс армиясының жоғары шенді офицері болды. 1913 жылдың 10 сәуірінде Балк Гослардағы 10-шы Ганноверлік атқыштар батальонына кадет ретінде қабылданды. 1914 жылдың 12 ақпанынан бастап ол Ганновер әскери колледжінде оқыды, онда тамыз айында Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда шақырылғанға дейін қалды. Балк таулы жаяу әскер офицері болды, оның бөлімшесі Седан қаласын басып өтуге жетекшілік етіп, Шлиффен жоспарында маңызды рөл атқарды. Ол батыс, шығыс, итальян және Балқан майдандарында соғысты. Ол үш жыл бойы рота командирі болып қызмет етіп, соғысты автоматтары бар ротаның командирі болып аяқтады. Бір кезде ол бірнеше апта бойы Ресей артында дербес әрекет еткен кеңейтілген күзет тобын басқарды. Соғыс барысында ол жеті рет жараланды және Бірінші дәрежелі Темір крестімен марапатталды. Балк 1918 жылдың қазанында Пруссияның ең жоғары наградасы – Pour le Mérite орденіне ұсынылды, бірақ оның өтінімі қарастырылмас бұрын соғыс аяқталды. 1-ші танк дивизиясы Гудерианның танк корпусының бір бөлігін құрады. Балк полкі Муа өзенінен өтіп, өзеннің қарсы жағында плацдарм құрды. 1940 жылдың қысынан 1941 жылдың көктеміне дейін ол танк полкіне басшылық етті және Греция шайқасында осы бөлімге жетекшілік етті. Кейіннен ол сол дивизияның танк бригадасына басшылық етті. 1941 жылдың шілдесінде ол ОКХ-дағы Қарулы Күштер инспекциясында штабтық қызметке оралды. 1942 жылдың мамырында Балк Украина мен Оңтүстік Ресейдегі 11-ші танк дивизиясының құрамында Шығыс майданға келді. Советтердің «Уран» операциясы кезінде Сталинград түбінде 6-армия қоршауға түскеннен кейін, Германияның оңтүстік майданы күрт құлдырау қаупіне тап болды. Балк дивизиясы совет әскерінің шабуылын тоқтатуға қатысты. Чир өзені бойындағы шайқастарда оның дивизиясы бір совет танк корпусын және советтің 5-ші танк армиясының көп бөлігін жойды. Осы және басқа да еңбектері үшін Балк соғыс барысында дуал жапырақтары, қылыштар және алмаздары бар рыцарь кресімен марапатталған жиырма жеті офицердің бірі болды. Содан кейін Балкқа 1943 жылы Житомирде басқарған «Гроссдойчланд» элиталық дивизиясына басшылық етуге тапсырылды. Италияға қысқа мерзімге жіберілгеннен кейін ол XIV танк корпусына басшылық етті, ал 1943 жылдың желтоқсанында Шығыс майданда XLVIII танк корпусына, сондай-ақ 1944 жылы Батыс Украинадағы советтік қысқы/көктемгі шабуылдарына қарсы операцияларға басшылық етті. 1944 жылдың шілдесінде Балк корпусты советтік Львов-Сандомир операциясының бастапқы кезеңінде басқарды. Ол Броди қапшығында қоршауға түскен XIII армия корпусын құтқаруға жасалған сәтсіз әрекетке тікелей қатысты, олар жойылды. 1944 жылдың тамызында 4-ші танк армиясының қолбасшылығын қабылдады. 1944 жылдың қыркүйегінде Балк Польшадағы 4-ші танк армиясынан Батыс майданға, Францияның Эльзас аймағында генерал Йоханнес Бласковицтің орнына Армия тобы G-ге басшылық ету үшін ауыстырылды. Балк генерал Джордж С. Паттон басқаратын одақтастардың шабуылын тоқтатуға тырысты, бірақ желтоқсан айының соңында Армия тобы G-нің қолбасшылығынан босатылды және офицерлік резервке жіберілді. Генерал Хайнц Гудерианның араласуымен ол Венгриядағы қайта құрылған 6-армияға басшылық етуге тағайындалды, сонымен қатар екі венгр армиясының операциялық бақылауына ие болды. Балк бөлімшесі 1945 жылдың 8 мамырында Аустриядағы АҚШ-тың XX корпусына капитуляциялады.
Соғыстан кейінгі өмір
Балк 1947 жылға дейін тұтқын болып қалды. Ол АҚШ армиясының тарихи бөлімінің соғысты зерттеуіне қатысудан бас тартты. Соғыстан кейін Балк қоймада жұмысшы болып жұмысқа орналасты. 1948 жылы ол артиллерия командирі, подполковник Иоганн Шоткеді өлімге кесіп жібергені үшін адам өлтіргені үшін тұтқындалды. Бұл оқиға Бальктың G армия тобының батыс майданындағы қолбасшысы болып қызмет еткен кезінде болды. 1944 жылдың 28 қарашасында Саарбрюкенге жақын жерде Шотке бөлімшесі нысанаға қолдау артиллериялық отын жеткізе алмады. Тексеру кезінде ол қызмет барысында мас екені анықталды. Балк жедел сот отырысын өткізіп, Шотке ату арқылы жазаланды. Сот және жазалау әскери трибуналсыз жүзеге асырылды. Балк кінәлі деп танылып, үш жылға бас бостандығынан айырылды. Ол өкімінің 18 айын өтеді. Герман Балк француз әскери сотында Колмар қаласында «Жер күйдіру» операциясы – Waldfest-тегі рөлі үшін 20 жылға қатаң еңбекке кесілді, бірақ экстрадицияланбады. 1970 жылдардың соңы мен 1980 жылдардың басында Балк пен Фридрих фон Меллентин АҚШ Армиясының соғыс колледжінде (Карлайл, Пенсильвания) НАТО-ның жоғары деңгейдегі басшыларымен семинарлар мен дөңгелек үстелдерге қатысты.
Карьераны бағалау
Тарихшы Дэвид Т. Забецкидің сөзіне қарағанда, Балк броньды әскерлердің талантты қолбасшысы саналған, оның 1942-1943 жылдары 11-ші танк дивизиясы мен XLVIII танк корпусын басқарғаны осыны көрсетеді. 1942 жылғы желтоқсанда Чир өзені маңындағы қиын жағдай кезінде Балк дивизияны қалай басқарғанын қарастырған АҚШ генералы Уильям ДеПуй оны "неміс армиясындағы ең мыкты дивизия командирі" деп бағалаған. Балк басқарған бірнеше шайқас бұрынғы генерал Фридрих фон Меллентиннің "Панцерлік шайқастар" атты естеліктерінде сипатталған. Ол кезде Меллентин XLVIII танк корпусы штабының бастығы болып қызмет еткен.