Кіріспе

Көне түрдегі, елшіліктен төмен дәрежелі дипломатиялық миссия.

Легация – елшіліктен төмен дәрежелі дипломатиялық өкілдік кеңсесі болатын. Елшілікке елші басшылық етсе, легацияға министр басшылық етті. Елшілер министрлерден жоғары тұрып, ресми шараларда басымдыққа ие болды. Легациялар бұрынғыда дипломатиялық миссияның ең көп таралған түрі болған, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін маңыздылығын жойып, елшілік деңгейіне көтерілді.

Тарих

XIX ғасыр мен XX ғасырдың басында дипломатиялық миссиялардың көпшілігі легациялар болып табылды. Елші өз монархының жеке өкілі саналды, сондықтан монархия болып табылатын ірі держава ғана елші жіберетін, және тек басқа да монархия болып табылатын ірі мемлекетке ғана. Республика немесе кіші монархия тек министр жіберіп, легация құратын. Дипломатиялық өзара қарым-қатынас ережесі бойынша, тіпті ірі монархия да республикада немесе кіші монархияда ғана легация құратын. Мысалы, Екінші француз империясының соңғы жылдарында Солтүстік Германия конфедерациясының Парижде елшілігі болса, Бавария мен АҚШ-тың легациялары болды. Легация құру практикасы бірте-бірте елшілік дипломатиялық миссияның стандартты түріне айналғандықтан тоқтатылды. Француз Үшінші Республикасының құрылуы және АҚШ-тың одан әрі дамуы екі ірі державаның енді республикалар екенін көрсетті. Француз Республикасы француз империясының елшілерді жіберу және қабылдау дәстүрін жалғастырды. 1893 жылы АҚШ француз үлгісін қабылдап, елшілерді жіберіп, өз легацияларын елшіліктерге дейін жеткізді. Әлемдегі соңғы легациялар Балтық елдерінің легациялары болды, олар 1991 жылы Балтық мемлекеттері КСРО-дан тәуелсіздіктерін қайта жариялағаннан кейін елшіліктерге дейін көтерілді, сондай-ақ Финляндия мен Швецияның Оңтүстік Африкаға арналған легациялары 1991 және 1994 жылдары Нельсон Мандела түрмеден босатылғаннан кейін және апартеид пен скандинавиялық дипломатиялық эмбарго аяқталар тұсында елшіліктерге дейін көтерілді.