Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Андрей Ярославич (Андрей Ярославич; шамамен 1222 – 1264) – Ярослав II-нің үшінші ұлы, 1249 жылы өзінің інісі Святослав III-тің орнына Владимирдің Ұлы князі болған. Үш жыл өткен соң ол моңғолдарға қарсы тұрып, олармен жеңіліп, тақтан қуылды. XIV ғасырдан бері Шуйскийлер әулеті ретінде танылған Нижний Новгород-Суздаль әулеті Андрей II-нің ұрпақтарынан тараған.
Prince Andrey II Yaroslavich (Андрей Ярославич; c. 1222 – 1264) was the third son of Yaroslav II who succeeded his uncle Sviatoslav III as Grand Prince of Vladimir in 1249. Three years later, he challenged the Mongols and was ousted by them. The house of Nizhny Novgorod Suzdal, which has been known since the 14th century as the House of Shuysky, descends from Andrey II.
Өмір
1240 жылы новгородтықтар оның ағасы Александр Невскийді қаладан қуып шығып, Ярослав II-ден оларға басқа қолбасшы жіберуін сұрады. Андрейді тәуелсіз республикаға жіберді, бірақ ол бірнеше айдан кейін оны тастап кетті. Қалаға Тевтон орденінің рыцарлары шабуыл жасағанда, Ярослав Андрейді бірнеше жасақпен көмекке жіберді. 1242 жылы Андрей өзінің суздальдық әскерін Александрдың әскерімен біріктіріп, даңқты Мұз шайқасына қатысты. 1247 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Андрей мен Александр Моңғолиядағы Қарақорымға барды, онда Андрейді Гүюк хан Владимирдің келесі ұлы князі етіп тағайындады. Екі жылдан кейін Владимирге оралғанда олар астананы кіші әйелі Михаил Хоробрит басып алғанын білді. Бірақ ол бірнеше айдан кейін литвалықтармен болған шайқаста қаза тапты. Әкесінің алтын тағына отырған Андрей Ордадан тәуелсіздікке ұмтылды. Ол моңғолдардың жауы болған Галич князі Данилоның қызына үйленді. Бір жылдан кейін оның інісі Свиатослав, Владимирден қуылғаны үшін ренжіп, Ордаға өзіне тақ алу үшін барды. Оның ізінен Александр Невский келді, ол Андрейді Ордаға тиіс салықтың бір бөлігін өзіне алғаны үшін айыптады. Хан жазалаушы экспедиция жіберіп, Андрейді Переславль маңында жеңді. Новгород та оған пана бергісі келмеді, сондықтан Андрей Колыванға, содан кейін Швецияға қашуға мәжбүр болды. 1256 жылы Андрей Сарайға барып, бұрынғы адалсыздығы үшін кешірім сұрады. Владимирге оралғанда Александрдан Владимирдің ең шығыс жерлерін, соның ішінде Волгадағы Нижний Новгород және Городец қалаларын алды. Александр 1263 жылы қайтыс болғаннан кейін Андрей Владимирді өз иелігіне қосуға тырысты, бірақ оның жоспарларын кіші інісі Ярослав Тверский кедергі келтірді.
In 1240, the Novgorodians expelled his brother, Alexander Nevsky, from the city and asked Yaroslav II to send them another commander. Andrey was sent to the wayward republic instead, only to leave it several months later. When the city was attacked by Teutonic Knights, Yaroslav again sent Andrey with several units to help. In 1242, Andrey joined his Suzdalian forces with Alexander's and saw action in the celebrated Battle on the Ice. In 1247, when their father died, Andrey and Alexander went to Karakorum in Mongolia, where Andrey was appointed the next grand prince of Vladimir by Guyuk Khan. On their return to Vladimir two years later, they found that the capital had been seized by their young brother Mikhail Khorobrit. The latter, however, was killed in battle with Lithuanians several months later. Upon ascending the golden throne of his fathers, Andrey resolved to assert some independence from the Horde. He married a daughter of Danylo of Halych, who was the Mongols' avowed enemy. A year later, his uncle Sviatoslav, offended by his ousting from Vladimir, went to the Horde to secure the throne for himself. He was followed by Alexander Nevsky, who blamed Andrey for appropriating a portion of tribute due to the Horde. The khan sent a punitive expedition which defeated Andrey near Pereslavl. Novgorod didn't want to give him shelter, either, so that Andrey had to escape to Kolyvan and then to Sweden. In 1256, Andrey travelled to Sarai to ask pardon for his former infidelity. On his return to Vladimir, he received from Alexander the easternmost lands of Vladimir, including the towns of Nizhny Novgorod and Gorodets on the Volga. After Alexander died in 1263, Andrey aspired to add Vladimir to his possessions, but was thwarted in his designs by his younger brother Yaroslav of Tver.