Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Антиохиялық Плезанс (1235/1236 немесе шамамен 1235 – 27/22 қыркүйек, 1261) – Генрих I патшаға тұрмысқа шыққан Кипр королевасы. Ол 1254–1261 және 1258–1261 жылдары ұлдары, Иуг II патша үшін Кипр және Иерусалим патшалықтарының регенті қызметін атқарды.
Plaisance of Antioch (1235/1236 or ca. 1235 – September 27/22, 1261) was Queen of Cyprus by marriage to King Henry I. She served as regent of the kingdoms of Cyprus and Jerusalem for their son, King Hugh II, in 1254–1261 and 1258–1261 respectively.
Өмірбаян
Ол Антиохиялық Богемунд V және оның екінші әйелі, итальяндық дворянка Люциенна Сегнидің қызы, Папа Иннокентий III-тің туысы болды. Ол 1250 жылы Кипр королі Генрих I-ге тұрмысқа шықты, ол 1253 жылы қайтыс болды. Олардың ұлы, нәресте Хью II, Кипрдің патшасы болды, ал Плезанс регенттікке тағайындалды. Плезанс Арсуфтың Иоаннның ұлы Балианға тұрмысқа шықты, бірақ олар ажырасып, 1258 жылы некелері жойылды. Сол кезде Иерусалимнің ресми патшасы 1254 жылы қайтыс болған Конрад Хогенштауфен еді, оның тағы Конрадинге, ол да Германияда болды, көшті. Регенттік лауазымы кәмелетке толмаған Хьюға тиесілі болды, ол Конрадиннің тікелей мұрагері және Конрадин өзінен ұрпақ қалдырмаса, мұрагерлік жолмен келесі патша болатын. 1258 жылы Плезанстың ағасы Антиохиялық Богемунд VI Хью мен Плезансты Акраға алып келді және оларды тиісінше Иерусалимнің патшасы және регенті деп мойындауды талап етті. Иоанн Ибелин (Яффа графы), Тамплиерлер және Тевтон ордені бұған келісті, бірақ Госпитальдерлер мен кейбір заңгерлер Конрадинді патша ретінде тануды қалады, тіпті ол патшалықта болмаса да. Плезанс, көптеген дворяндардың қолдауымен, регент ретінде қабылданды, содан кейін оның орнына сот орындаушысы ретінде билік етуге бұрынғы қайын атасы Арсуфтың Иоаннын тағайындады; ол оның келгеніне дейін сот орындаушысы болған және Богемунд пен Иоанн Яффа Плезанс пен Хьюдың келуі басқа сот орындаушысының қажеттілігін жояды деп үміттенген. Бірақ дау жалғасты, Папа Александр IV оны шешу үшін генуэздіктерді жіберді; Яффалық Иоанн Богемунд пен Плезансты Иерусалим, Антиохия және Триполиді оларға қарсы біріктіруге көндірді. 1260 жылы жоғары рухани қызметкер (болашақ папа) Жак Панталеон бос патриархатты иелену үшін келді, ол дағдарысты шешуге үміттенді. Осы шақта Плезанс жаңа патриархтың қалауына қарсы, Яффалық Иоанннің сүйіктісі болды деген қаңтар болды. Папа Урбан Плезанстың қарым-қатынасына наразылығын білдіретін папалық бұйрық шығарған болуы мүмкін, Audi filia et. Плезанс 1261 жылы Кипрде қайтыс болды, ал Хью II регенттігі Антиохиялық Хью Лузиньянға, ал Иерусалим регенттігі оның қарындасы Изабеллаға, Плезанстың қайтыс болған күйеуінің сіңлісіне көшті. Алайда, Хью II 1267 жылы ересек жасқа толмай қайтыс болды, оның орнына 1284 жылға дейін билік еткен Антиохиялық Хью келді.
She was a daughter of Bohemund V of Antioch and his second spouse, the Italian noblewoman Lucienne of Segni, a relative of Pope Innocent III. She was firstly married in 1250 to King Henry I of Cyprus, who died in 1253. Their son, the infant Hugh II, became King of Cyprus with Plaisance as regent. Plaisance re married to Balian of Arsuf, the son of John of Arsuf, but they divorced and had the marriage annulled in 1258. The official King of Jerusalem at the time was the absentee Conrad of Hohenstaufen, who died in 1254, with his title passing to his son Conradin, also still in Germany. The position of regent belonged by birthright to the underage Hugh, who was Conradin's immediate heir and hereditarily the next king if Conradin failed to have his own progeny. In 1258, Plaisance's brother Bohemund VI of Antioch brought Hugh and Plaisance to Acre and demanded that they be recognized as King of Jerusalem and regent, respectively. John of Ibelin (count of Jaffa), the Knights Templar, and the Teutonic Knights agreed with this, against the opposition of the Knights Hospitaller and various jurists who still wished to recognize Conradin as king, even though he was not present in the kingdom. Plaisance, supported by a majority of the nobles, was accepted as acting regent and then appointed her former father in law John of Arsuf to rule as bailiff in her place; he had already been bailiff before her arrival and both Bohemund and John of Jaffa had hoped the presence of Plaisance and Hugh would eliminate the need for another bailiff. The dispute, however, continued and Pope Alexander IV sent the Genoese to attempt to settle it; John of Jaffa convinced Bohemund and Plaisance to unite Jerusalem, Antioch, and Tripoli against them. In 1260 the high cleric (a future pope) Jacques Pantaleon arrived to take up the vacant patriarchate, hoping to solve the crisis. Around this time Plaisance apparently became John of Jaffa's mistress, against the new patriarch's wishes. Pope Urban may have issued a papal bull to Plaisance expressing his disapproval of her relationship, Audi filia et. Plaisance died at Cyprus in 1261 and the regency of Hugh II passed to Hugh of Antioch Lusignan, while the regency of Jerusalem passed to her sister in law Isabella, who was the sister of Plaisance's late husband. However, Hugh II died in 1267 before reaching adulthood, and was succeeded by Hugh of Antioch who reigned until 1284.