Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Bolle's pigeon, Bolle's laurel pigeon немесе қара құйрықты лавр көгершіні (Columba bollii) – Columbidae тұқымдасына жататын, Columba туысына кіретін, Испанияның Канар аралдарына ендемік көгершіндер мен наққұстардың бір түрі. Бұл құс неміс табиғатты зерттеушісі Карл Болле есімімен аталыпты, ол оны лавр көгершінінен алғаш рет ажыратқан. Бұл орман көгершіні лавр ормандарына ғана тән.
Species of bird
Bolle's pigeon, Bolle's laurel pigeon or dark tailed laurel pigeon (Columba bollii) is a species of the genus Columba of family Columbidae, doves and pigeons, endemic to the Canary Islands, Spain. This bird is named after the German naturalist Carl Bolle, who was the first to distinguish it from the laurel pigeon. This wood pigeon is endemic to the laurel forest habitat.
Сипаттама
Қалың көгершіннен үлкен, ұзындығы 36 см-ден 38 см-ге дейін. Бұл ірі, қара сұр көгершін. Оның ұзындығы 37–40 см. Ол өте қараңғы ағаш көгершініне ұқсайды. Қоңыр емес, қара сұр түстегі қауырсыны және сұр құйрықтағы қара жолақтары оны Канар аралдарына ендемік басқа көгершіннен – лавр көгершінінен ерекшелейді. Бұл негізінен қара сұр құс, кеудесі қызғылт түсті. Онда ақ түсті белгілер жоқ, бұл қараңғырақ қауырсынымен бірге оны басқа түрлерден ажыратады. Қызыл түсті мүсігі, ұшында ең қарқынды. Басы салыстырмалы түрде үлкен, сұр түсті, еркектерде мойны мен мойынның артқы жағында көгілдір немесе жасыл металл сәулесі бар. Көздері дөңгелек, қара көкшөлімен, сарыдан қызғылт сарыға дейін, және жұқа, ет түсті көз шеңберімен аздап оралған. Арқасы, құйрығы және қанаттары қоңыр сұр, ересек еркектерде металл көк иықтары бар. Бірінші және екінші ремигтер қара қоңыр түсті. Төсі көк қара сұр, еркектерде қызғылт реңі бар. Құрсағы – ақшыл сұр түсті. Әйелдері аз байқалады, оларда жарқыраған түстер мен металл сәулесі жоқ, тіпті түстері де көбірек «сұр» және бозғылт. Негізінен қара сұр, ұшқыш қауырсындары қара, құйрығы ақшыл сұр, ұшы қара, артқы мойны жасыл және қызғылт жылтыр, кеудесіне қызғылт түс сезіледі. Тек ақ құйрықты лавр көгершіні *Columba junoniae* немесе қараңғы жабайы көгершінмен шатастыруға болады. Дауысы – құрттай дыбыс шығаратын қайғылы ыңқыл. Кеңес: Лавр орманының үстінен төмен және жылдам ұшып бара жатқан құстарға назар салыңыз. Оның ұшуы жылдам, үнемі қанат соғу арқылы, және көгершіндерге тән сипаттамалық қанаттың кенеттен серпілуімен жүзеге асырылады. Ол қатты шумен ұшып кетеді.
Larger than the common pigeon, a length of 36 cm to 38 cm. It is a large dark grey pigeon. At 37–40 cm, it looks like a very dark wood pigeon. Its dark grey, rather than brown, plumage and the dark bands on the grey tail distinguish it from the other pigeon endemic to the Canary Islands, the laurel pigeon. It is a basically dark grey bird, with a pinkish breast. It lacks any white markings, which together with its darker plumage distinguishes it from the other species. With red beak, most intense at the tip. Head relatively large, slate gray, in males, with bluish or greenish metallic side of the neck and back of neck. Eyes rounded, yellow to orange with black pupil and lightly framed by a thin, flesh colored eye ring. Back, rump and wings brownish gray, which in adult males with metallic blue shoulders. The primary and secondary remiges are blackish brown. The chest, blue dark gray, stained purple in males. Belly is pale gray pastel. Females, less conspicuous, do not hold the highlights, reflections and metallic hues, and even the colors are more 'gray' and off. Mainly dark grey with blacker flight feathers and paler grey tail with dark terminal band, hindneck with green and pink gloss and reddish tinge to breast. Only likely to be confused with white tailed laurel pigeon Columba junoniae or dark feral pigeon. The voice is a guttural mournful cooing. Hints: Look for birds flying low and fast over laurel forest. Its flight is quick, performed by regular beats, with an occasional sharp flick of the wings, characteristic of pigeons in general. It takes off with a loud clattering.
Экология
Ағаштарда, әсіресе ақпаннан маусымға дейін көбейеді. Басқа көгершіндерге қарағанда біршама күрделі ұя ағаштың жоғарғы бұтақтарына таяқшалар мен бұтақтардан салынады, ол әдетте мүк пен лишайниктермен қысқа мерзімге төселген классикалық платформа түрін құрайды. Бір немесе екі жұмыртқа салады. Жұмыртқалар 18 күн бірлесіп күтілгеннен кейін жарылады. Канар лаврының (Laurus azorica), Мадейра магониясының (Persea indica), (Ocotea foetens) және Myrica faya-ның жемістерін немесе друпаларын жейтін жеміс жегіштер, бірақ сонымен қатар әртүрлі континенттік өсімдіктердің жемістерін, тәтті еменді, фундукты, басқа жаңғақтарды және жидектерді де пайдалана алады.
Breeding occurs in trees especially in February–June. The nest, somewhat more elaborate than those of other pigeons, is built on the upper branches of a tree, with pieces of sticks and twigs, forming the classic platform, which is usually lined with mosses and lichens briefly. It lays one or two eggs. The egg hatch after a shared incubation of eighteen days. Frugivore which eat drupes or fruits of canary bay (Laurus azorica), Madeira mahogany (Persea indica), (Ocotea foetens) and fayanuts of Myrica faya but can consume alternately diverse continental cultives, sweet acorns, hazelnuts, other nuts, berries
Таралу және халық саны
Бұл таулық лаурисильва орман аймағындағы тұрақты көбейетін түр. Боле көгершіні ағашта ұя салады, бір ақ жұмыртқа салады. Columba bollii Тенерифеде, әсіресе Анага мен Тенода, Ла Палманың солтүстік-шығысындағы шектеулі ауданда, Ла Гомерада Гарахонай ұлттық паркінде (парктен тыс шамалы санымен) және Испанияның Канар аралдарындағы Эль-Хиеррода (Гольфо мен Сабиносада) кездеседі. Бұрын Гран-Канарияда кездескен болуы мүмкін, себебі лавр көгершініне ұқсас сүйектер табылған және 19 ғасырдың соңында байқалғандығы туралы мәлімет бар. Бұл түр бұрын кең таралған, бірақ аралдардағы лавр ормандарын жою салдарынан көптеген аймақтардан жоғалып кетті. Соңғы кезде лавр ормандарын жою қарқыны баяулаған немесе тоқтатылған. 1980 жылы түрдің саны 1160-1315, 2001 жылы – 6000, ал соңғы есеп бойынша 5000-20000 құсқа жетеді. Бұл көрсеткіштер халықтың нақты өскенін көрсететін болса да, белгісіз, бірақ мекендейтін аумақ кеңейіп келеді және бірнеше қауіпке қарамастан, халық саны кем дегенде тұрақты, тіпті өсуде болуы мүмкін. 2007 жылы SEO Sociedad Española de Ornitología, BirdLife in Spain ұйымдары түрдің саны 5000-20000 жеке дараққа жетеді деп бағалаған. Бұл түр таулы аймақтардағы тығыз лавр ормандарында, әсіресе шатқалдарда, сондай-ақ Myrica faya және Erica arborea өсімдіктерінің арасында, кейде ашық жерлерде, мысалы, егістік жерлерде кездеседі. Күннің ең ыстық сағаттарын тығыз көлеңкеде өткізеді. Ол негізінен жемістермен қоректенеді, сонымен қатар дәндермен, кейде бүршіктермен, жапырақтармен және жас бұтақтармен де тамақтанады. Жеміс пісетін ағаштарға көптеп жиналады, ағаштан жидектерді жұлып алады, сондай-ақ жерде де тамақтанады. Жаздың соңында төменгі биіктікте піскен дәнді дақылдар мен жемістерді пайдалану үшін биіктік бойынша қозғалады. Қауіп-қатерлер Тарихи құлдыраулар лавр ормандарын қарқынды пайдаланудың нәтижесінде болған. Орман жойылуының қарқыны бәсеңдегенімен, кейбір аймақтарда орманның фрагментациясы жалғасуда, себебі орман ағаш тіреулер мен құрал саптары үшін пайдаланылады. Аулау орындарында заңсыз аң аулаудың шамалы көлемі орын алады. Бұл түр ағаштарға ұя салатындықтан, ендірілген сүтқоректілердің (мысықтар, тышқандар) жыртқыштығы C. junoniae-ге қарағанда аз, бірақ ол әлі де әлеуетті қауіп болып табылады, оның әсері толық бағаланбаған. Ла Гомера мен Эль-Хиеррода қойлардың жайылымға қысымы мекендеу ортасының деградациясына әкеліп соқтырады. Орман өрттері де оның мекендеу ортасына қауіп төндіреді. Көңіл көтеру қызметі көбейту маусымында алаңдату тудырады. Бұл түрге Ньюкасл ауруы мен туберкулездің таралуы да қауіп төндіреді. Табиғи мекендеу ортасы – жыл бойы бұлтпен қапталған биік лаурисильва орманы немесе тығыз ағаш шөптесіндері. Орман негізінен Азор лаврінен, Oreodaphne foetens, Тильден, Мадейра махоганиінен, Канар лаврінен, Фаядан, Доңғалақтың лилиясынан және Пикониядан тұрады. Троказ көгершіні алғашқы орманды жақсы көреді, бірақ екінші деңгейлі өсінділер азық-түлік үшін пайдаланылады, сондай-ақ, егіншілік жерлерге, әсіресе жеміс жетіспейтін кезде барады. Көбінесе көгершіндер 1000 м-ден төмен орналасқан, ал олардың негізгі ортасы жасанды су ағыстары бойындағы тік ойыс беткейлер, кейде үлкен өлі лавр ағаштары және көп ағаш шөптесін. Атлантикадағы Канар, Азор және Мадейра аралдары вулкандық шығу тегі бар және олар ешқашан құрлықтың бөлігі болған емес. Мадейраның қалыптасуы миоценде басталды және арал шамамен 700 000 жыл бұрын толықтай құрылды. Бұрын осы архипелагтардың негізгі аралдарында ата-бабаларымыздан қалған ағаш көгершіндері мекендеген. Олар өз аралдарында құрлықтағы халықтардан бөлек өмір сүрген. Митохондриялық және ядролық ДНҚ реттілігі Боле көгершінінің ата-бабасы Канар аралдарына шамамен 5 млн жыл бұрын келгенін көрсетеді, бірақ Канар аралдарында тағы бір эндемикті пайда болған ескі ұрпақ, лавр көгершіні, C. junoniae, 20 млн жыл бұрын пайда болған болуы мүмкін. Макаронезияға ең соңғы келген ағаш көгершіндері C. palumbus maderensis түрін пайда етті. Троказ көгершінін 1829 жылы Карл Хайнекен ресми түрде сипаттады. Ол оны қазір жойылып кеткен жергілікті формадан, яғни жалпы ағаш көгершінінің кіші түрінен ерекшелендірді. Бұл монотиптік түр, бірақ бұрын канаралық Боле көгершінін кейде Троказ көгершінінің кіші түрі ретінде қарастырған.
It is a resident breeder in the mountain laurisilva forest zone. Bolle's pigeon builds a stick nest in a tree, laying one white egg. Columba bollii occurs on Tenerife particularly at Anaga and Teno, La Palma in a restricted area of the north east), La Gomera in Garajonay National Park with some birds outside the park, and El Hierro where it occurs in Golfo and Sabinosa in the Canary Islands, Spain. It may formerly have occurred on Gran Canaria, as bones similar to those of a laurel pigeon have been found and there is a possible sight record from the late 19th century. It was common in the past, but disappeared from many areas owing to clearance of laurel forest in the islands. More recently the rate of laurel forest clearance has been slowed or stopped. Population estimates for the species are 1,160 1,315 birds in 1980, 6,000 individuals in 2001, and 5,000 20,000 most recently. Whether these figures reveal genuine population increases is unclear, but the area of occupied territory appears to be expanding and despite several potential threats the population is at least stable, probably increasing. In 2007, the species was estimated by SEO Sociedad Española de Ornitología, BirdLife in Spain to number 5,000 20,000 individuals. It occurs in dense laurel forest in mountainous areas, especially in ravines; also in heath of Myrica faya and Erica arborea, and sometimes in rather open areas, e. g. cultivation. It spends the hottest part of the day in deep shade. It feeds mainly on fruit but also takes grain and occasionally buds, leaves and shoots. It will gather in large concentrations on fruiting trees, plucking berries from the tree but also feeding on the ground. It makes some altitudinal movements to take advantage of ripe cereals and fruit at lower elevations in late summer. Threats Historical declines resulted from intensive exploitation of laurel forests. The extent of forest loss has slowed, although fragmentation has continued in some areas as forests are exploited for poles and tool handles. A small amount of illegal hunting occurs at drinking sites. As it is a tree nesting species, predation by introduced mammals including rats is of less significance than for C. junoniae but it remains a potential threat, the impact of which has not been fully assessed1. Grazing pressure from sheep is leading to habitat degradation on La Gomera and at El Hierro. Forest fires also pose a moderate threat to its habitat. Recreational activities cause some disturbance in the breeding season. The species is potentially threatened by outbreaks of Newcastle Disease and Tuberculosis. The natural habitat is tall laurisilva forest or dense tree heaths which are cloud covered for much of the year. The forests consist mainly of Azores Laurel, Oreodaphne foetens, Til, Madeira Mahogany, Canary Laurel, Faya, Lily of the Valley Tree and the Picconia. The Trocaz pigeon prefers primary forests, but secondary growth is used for feeding, and agricultural land is also visited, especially at times of fruit shortage. Most of the pigeons are found below 1000 m (3300 ft), and their prime environment appears to be steep ravine indented slopes along artificial watercourses, with the occasional large dead laurel tree and much tree heath. The Atlantic archipelagos of the Canaries, Azores, and Madeira have a volcanic origin and they have never been part of a continent. The formation of Madeira started in the Miocene and the island was substantially complete by 700,000 years ago. At various times in the past, the major islands of these archipelagos were all colonised by ancestral wood pigeons, which evolved on their respective islands in isolation from the mainland populations. Mitochondrial and nuclear DNA sequences suggest that the ancestor of Bolle's pigeon may have arrived in the Canaries about 5 mya, but an older lineage that gave rise to another Canarian endemic, the laurel pigeon, C. junoniae, may date from 20 mya. The most recent wood pigeon arrival on Macaronesia was that which gave rise to the subspecies C. palumbus maderensis. The Trocaz pigeon was formally described in 1829 by Karl Heineken. He recognised it as different from the now extinct local form of the Madeiran wood pigeon a sub species of the common wood pigeon. This is a monotypic species, although in the past the canarian Bolle's pigeon was sometimes regarded as a subspecies of the Trocaz pigeon.