Юлий Асклепиодот: Римдік саяхатшы және Британия тарихындағы рөлі
Julius Asclepiodotus
Юлий Асклепиодот: римский префект, участвовал в восстановлении власти Рима в Британии (296 г.) после узурпаторов Караузия и Аллекта. История, биография, Римская империя.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
III ғасырдың соңындағы римдік саясаткер Юлий Асклепиодот, Historia Augusta бойынша, императорлар Аврелиан, Проб және Диоклетианның қол астында қызмет еткен және 292 жылы консул болған Рим преториясының префекті еді. 296 жылы ол батыс цезарі Констанций Хлорға Британиядағы римдік билікті Караузий мен Аллекттің заңсыз билеуінен кейін қайта орнатуға көмектесті.
Late 3rd century Roman politician
Julius Asclepiodotus was a Roman praetorian prefect who, according to the Historia Augusta, served under the emperors Aurelian, Probus and Diocletian, and was consul in 292. In 296, he assisted the western Caesar Constantius Chlorus in re establishing Roman rule in Britain, following the illegal rules of Carausius and Allectus.
Тарихи өмір
293 жылы Караузийді өлтірген Аллект 296 жылға дейін Британияны басқаруда болды, содан кейін Констанций аралды қайтарып алу үшін жорық ұйымдастырды. Констанций Булоньден теңізге шыққанда, Асклепиодот флоттың бір бөлігі мен Сан-Дун-Сандувильдегі және Ле-Хавр маңындағы бекіністен легиондарды алып, тұманды пайдаланып Уайт аралында Аллекттің флотынан жасырынып өтіп, болжам бойынша Саутгемптон немесе Чичестер маңына қонды және кемелерін өртеп жіберді. Аллект жағалаудан қашуға тырысты, бірақ Констанцийдің әскерлері оның жолын кесіп, жеңіске жетті. Констанцийдің әскерлерінің бір бөлігі, каналдан өту кезінде тұманға байланысты негізгі күштен қалып қойған болатын, Лондонда Аллекттің әскерлерінің қалдықтарын қуып жетіп, оларды талқандады.
Allectus, having assassinated Carausius in 293, remained in control of Britain until 296, when Constantius staged an invasion to retake the island. While Constantius sailed from Boulogne, Asclepiodotus took a section of the fleet and the legions from San Dun Sandouville and the oppidum near Le Havre, slipping past Allectus's fleet at the Isle of Wight under cover of fog, and landed presumably in the vicinity of Southampton or Chichester, where he burned his ships. Allectus attempted to retreat from the coast, but was cut off by Constantius's forces and defeated. Some of Constantius's troops, who had been separated from the main body by the fog during the channel crossing, caught up with the remnants of Allectus's men at London and massacred them.
Аңыз бойынша
Асклепиодот ортағасырлық британдық аңыздарда Британияның тума патшасы ретінде танылады. Монмут Геффридің "Британия патшаларының тарихы" (1136) еңбегінде ол Британия халқын қысымға ұшыратқан римдік Алектке қарсы патшалыққа көтерілген Корнуолл герцогы ретінде бейнеленген. Ол Лондонның жанында Аллектусты жеңіп, өлтіреді және қаладағы оның қалған әскерін қоршайды. Асклепиодот оларға Британиядан қауіпсіз шығуға келіседі, бірақ оның одақтастары – Венедоттар оларға шабуыл жасап, бастарын кесіп, Галлоброк өзеніне лақтырады. Содан кейін Асклепиодот ресми түрде патша болып коронацияланады және он жыл бойы әділ билік етеді. Дегенмен, оның билеуі Диоклетиан кезіндегі христиандарға қарсы қуғын-сүргінмен бір уақытта келеді, және Геффри осы кезде Әулие Албанның шейіт болғанын айтады. Осы қатыгездіктерге жауап ретінде Колчестер герцогы Коэль оған қарсы бүлік көтеріп, оны өлтіріп, оның тәжін тартып алады.
Asclepiodotus appears in medieval British legend as a native king of Britain. Geoffrey of Monmouth's History of the Kings of Britain (1136) portrays him as a duke of Cornwall who is raised to the kingship in opposition to Allectus, a Roman who oppressed the people of Britain. He defeats and kills Allectus near London, and besieges the rest of his forces in the city. The Romans eventually surrender on condition of safe conduct out of Britain, which Asclepiodotus is willing to grant, but his allies the Venedoti attack them and cut off their heads, which are thrown into the river Gallobroc. Asclepiodotus is then officially crowned king, and rules justly for ten years. However, his rule is contemporary with the persecutions of Christians under Diocletian, and Geoffrey places the martyrdom of Saint Alban at this time. In response to these atrocities, Coel, duke of Colchester, leads a revolt against him, kills him, and takes his crown.