Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эрик IX, (Erik Jedvardsson; Erik den helige; Sankt Erik;), сондай-ақ Эрик қасиетті, Киелі Эрик және Эрик заңгер деп те аталады, XII ғасырда, 1156–1160 жылдары Швеция патшасы болды. Католик шіркеуінің Римдік мартирологиясында 18 мамырда еске алынатын әулие ретінде тіркелген. Ол Эрик әулетінің негізін қалаушы, бұл әулет 1156–1250 жылдар аралығында Швецияны үзілістермен басқарды.
Eric IX, (Erik Jedvardsson; Erik den helige; Sankt Erik; ) also called Eric the Holy, Saint Eric, and Eric the Lawgiver, was a Swedish king in the 12th century, 1156–1160. The Roman Martyrology of the Catholic Church names him as a saint memorialized on 18 May. He was the founder of the House of Eric, which ruled Sweden with interruptions from c. 1156 to 1250.
Өмірбаян
Кейінгі Эрик әулетінің патшалары Вестергётландтағы Скара маңындағы Варнем аббаттығында тұрақты түрде жерленгендіктен, Эриктің отбасы Швециядағы басқа ортағасырлық билеуші үйлер сияқты геаттық тамырларға ие деп саналады. Эриктің қалдықтарын остеологиялық зерттеулер оның өмірінің соңғы 10–15 жылын өлген Уппландта емес, Вестергётландта өткізгенін көрсетеді. Дегенмен, оның иеленген жалғыз сарайы Свеаландтағы Вэстманландта орналасқан. Вестергётландтың орталық бөлігіндегі Эриксберг бастапқы отбасылық сарай болған деп саналады. Эриктің аты "Ж" әрпімен басталатын бір бауыры болған, ол Йоар Йедвардссон деп саналады. Бұл өз кезегінде "Жатвардтың ұлы, қасиетті Эйрик" деп аталатын Сверре патшасының сағасына сәйкес келеді. Кейінгі ортағасырлық шведтік дәстүрде де патша Эрик Йедвардссон деп танылады. Әкесінің аты Йедвард (Эдвард) скандинавиялық емес, бұл ағылшын миссионерлерінің ықпалынан туындауы мүмкін. 14 ғасырлық дәстүр бойынша, Эриктің анасы патша Блот-Свейннің қызы Сесилия болған. Алайда, бұл мәлімет даулы.
As later kings from the House of Eric were consistently buried at Varnhem Abbey near Skara in Västergötland, Eric's family is considered to have Geatish roots like other medieval ruling houses in Sweden. Osteological investigations of Eric's remains suggest that he may have lived the last 10–15 years of his life in Västergötland rather than in Uppland where he died. On the other hand, the only manor he is known to have possessed is situated in Västmanland in Svealand. Eriksberg in central Västergötland has been suggested as the original family manor. Eric had a brother whose name began with a "J"; this brother has been identified with a Joar Jedvardsson. This in turn fits with King Sverre's Saga, which refers to "Eirik the Saint, son of Jatvard". Late medieval Swedish tradition likewise knows the king by the name Eric Jedvardsson. The name of the father, Jedvard (Edward), is not Scandinavian and may point to English missionary influence. According to 14th century tradition, Eric's mother was Cecilia, a daughter of King Blot Sweyn. This information is disputed, however.
Аңыз
Эрик туралы ақпаратты қамтитын заманауи дереккөздер табылмады, ал оның ең алғашқы жазбаша айрылысы оның ұлы Кнут Эриксон билік еткен кезде жазылған хатта кездеседі. Хатта Эрик «шведтердің патшасы» деп аталған; Эриктің өмірі туралы толық мәлімет тек 13 ғасырдың соңына жататын агиографиялық аңыз ғана. Швед тарихшылары бұл аңыздың тарихилығын көп талқылады. Аңыз бойынша, Эрик патшалық рудан шыққан және патшалық тағы бос болғанда Швецияның патшасы болып бірауыздан сайланған. Сондай-ақ, Эрик он жыл патшалық құрған, яғни оның билігі шамамен 1150 жылы басталған. Егер бұл дұрыс болса, ол 1132 жылы таққа отырған және 1156 жылы өлтірілген Сверкер I-ге қарсылас патша болған болар еді. Қалай болғанда да, 1156 жылдан кейін Эрик көптеген провинцияларда мойындалған деп есептеледі. Оның әкесі белгісіз болғанымен, ол Дания ханшайымы Кристина Бьёрнсдоттерге, король Инге Ескінің немересіне үйленіп, таққа деген құқығын нығайтқандығына сенімді дәлелдер бар. Оның патшалығына 1150 жылдардың соңында Швецияның королі Карл VII билік еткен Эстергётланд кірмеген. Аңызға сүйенсек, Эрик өзінің патшалығында христиан дінін нығайтуға үлкен үлес қосты. Дегенмен, оның билігін растайтын жалғыз сенімді дереккөз – шамамен 1200 жылғы цистерциандық жылнамасы. Эрик аңызындағы дін қызметкерлерін қолдау саясатынан мүлдем өзгеше, онда король Эрик пен королева Кристина Вестергётландтағы Варнем аббаттығының монахтарын мазалағандығы айтылады. Кейбір монахтар 1158 жылы Витскёль аббаттығы құрылған Данияға кетіп қалды. Бірақ, осыдан кейін Эрик пен Кристина өз ұстанымдарын өзгертті және Варнемді Альвастра аббаттығының абысы Герхард басшылығымен қайта ұйымдастыруға рұқсат берді. 13 ғасырдың басындағы бір дерек көзі оның Смоландтағы Нидала аббаттығына қайырымдылық жасағанын көрсетеді.
No contemporary sources with information about Erik have been found, and the first written mention of him is in a letter during the reign of his son Knut Eriksson. The letter refers to Erik as "King of the Swedes"; the only full account of Eric's life is a hagiographical legend dating from the late 13th century. The historicity of the legend has been much discussed by Swedish historians. It tells that Eric was of royal blood and was unanimously chosen king of Sweden when there was a vacancy of the kingship. It also states that Eric reigned for ten years, which would put the beginning of his reign in c. 1150. If this is correct he would have been a rival king to Sverker I, who had ascended the throne in c. 1132 and was murdered in 1156. At any rate it is assumed that Eric was recognized in most provinces after 1156. While his paternity is obscure, there is good evidence that he strengthened his claims to the throne by marriage to the Danish princess Christina Björnsdotter, a granddaughter of King Inge the Elder. His realm did not include Östergötland, where Sverker's son Charles VII of Sweden ruled in the late 1150s. According to the legend, Eric did much to consolidate Christianity in his realm. However, the only reliable source mentioning his reign is a Cistercian chronicle from c. 1200. Quite contrary to the impression of pro clerical policy of the Eric Legend, it says that King Eric and Queen Christina harassed the monks of Varnhem Abbey in Västergötland. Some monks left for Denmark where Vitskøl Abbey was founded in 1158. After this, however, Eric and Christina changed their stance and allowed Varnhem to be reorganized under Abbot Gerhard of Alvastra Abbey. An early 13th century source adds that he made donations to Nydala Abbey in Småland.
Финляндияға жорық
Легенда бойынша, Эрик христиан дінін Финляндияға таратқанмен де байланыстырылады, «сол кезде ол елдің көп бөлігінен мүшрік болып, Швецияға үлкен зиян келтірген». Финндерді жаулап алып, оларды христиан дініне өткізу үшін ол Балтық теңізінің шығысында Бірінші швед крест жорығын бастаған деседі. «Содан кейін Эрик қасиетті Финляндия халқынан христиан дінін қабылдап, онымен бейбітшілік орнатуды сұрады. Бірақ олар одан бас тартқанда, ол олармен соғысып, қылышпен жеңіске жетті, олар көп рет және ұзақ уақыт бойы төккен христиандардың қанын өшірді. Осылайша құрметті жеңіске жеткен соң, ол тізе бүгіп, көз жасын төгіп Құдайға жалбарынып дұға етті. Сонда оның адал серіктерінің бірі: «Неге жылап тұрсыз?» - деп сұрады, өйткені ол Иса Мәсіхтің жауларын жеңіп, қасиетті дінді қорғағаны үшін қуанғаны жөн еді. Ол оған: «Мен қуаныштымын және жеңіс үшін Құдайға шүкіршілік етемін. Бірақ бүгін мәңгілік өмірге ие болуға мүмкіндік болған көптеген жандардың жоғалып кеткеніне қатты өкінемін, егер олар христиан дінін қабылдағанда» деді. Эрик Уппсаланың ағылшын епископы Генриді Финляндияда қалып, финдерге жақсы жаңалықты уағыздауға көндірді, кейіннен ол шейіт болды. Бұл «крест жорығы» туралы басқа көздерден тікелей растама жоқ. Алайда, 1170 жылдардың басындағы папаның бұйрығында «финдер әрқашан жау әскерлері қауіп төндірген кезде христиандық сенімін сақтауға уәде береді және христиан заңын уағыздаушылар мен мұғалімдерді шақыруға құштарлық танытады; бірақ әскер қайтып келгенде, олар сенімнен бас тартып, уағыздаушыларды жек көреді және қатты қуғынға салады» деген шағымдар келтірілген. Бұл бұйрық шведтердің финдермен белгілі бір қарым-қатынаста болғанын және оларға қарсы жорықтар ұйымдастырғанын көрсетеді. Сонымен қатар, 1216 жылғы папаның хаты Эриктің немересі Эрик X-ке оның аталары жаулап алған мүшрік жерлеріне құқық берді. Егер бұл сөздер тура түсінілсе, онда бұл Эрик IX және Канут I (оның әкесі мен атасы) Финляндияны жаулап алуына сілтеу болуы мүмкін. Егер «крест жорығы» болған болса, онда ол теңіз арқылы жасалған шабуылдан артық емес еді.
Legend also attributes Eric with the initial spread of the Christian faith into Finland, "which at this time was pagan and did Sweden great harm". In an effort to conquer and convert the Finns, he allegedly led the First Swedish Crusade east of the Baltic Sea. "Then Eric the Saint asked the people of Finland to accept Christianity and make peace with him. But when they refused to accept it, he fought against them and conquered them by the sword, avenging the blood of the Christian men which they had spilled often and for a long time. And when he had scored such an honourable victory he prayed to God, falling on his knees with tears in his eyes. Then one of his good men asked why he cried, since he should rejoice over the honourable victory which he had won over the enemies of Jesus Christ and the holy faith. He then replied: I am happy and praise God since he gave us victory. But I greatly regret that so many souls were lost today, who could have gained eternal life if they had accepted Christianity." Eric persuaded an English Bishop Henry of Uppsala to remain in Finland to evangelize the Finns, later becoming a martyr. There is no direct confirmation from other sources of this "crusade". However, a papal bull from the early 1170s does mention complaints that "the Finns always, when they are threatened by hostile armies, promise to keep the Christian creed and eagerly ask for preachers and teachers in the Christian law; but when the army returns, they deny the faith and despise and persecute the preachers badly". The bull implies that the Swedes already stood in a certain relation to the Finns and conducted expeditions against them. Moreover, a papal letter from 1216 reserved for Eric's grandson Eric X the right to pagan lands conquered by his ancestors. If interpreted literally this might allude to conquests in Finland conducted by Eric IX and Canute I (his grandfather and father). If the "crusade" took place, it was however probably no more than a sea borne raid.
Жетістіктер
Эрик аңызда әділ билеушінің үлгісі ретінде суреттеледі, ол күштілердің зорлығына ұшырағандарды қолдап, өз патшалығынан қатыгез және әділетсіздерді қуды. Ол өз патшалығының заңдарын жүйелеуге жауапты болды деп есептеледі. Сонымен қатар, бір гипотеза бойынша, ол Олд Упсалада монастырь бөлімін құрды, бұл Данияның Оденсе немесе Врета аббаттығынан келген бенедиктин сандарымен басталған. Егер осылай болса, ол Еуропаның басқа жерлеріндегідей, шіркеуді қолдау үшін ондықтандырудың жаңа жүйесін енгізген болар еді. Аңыз Эриктың жеке құдайшылдығын баса көрсетеді: «Біздің қасиетті патшамыз көптеген ізгі дұғалар мен діни жиналыстар өткізді, сондай-ақ ораза ұстады. Ол қиын жағдайдағы адамдарға көңіл көрсетіп, кедейлерге садақа берді және тәнін жазалау үшін жылқы қылынан тігілген көйлек киді. Оның құпия жауымен, яғни жыныстық қатынасқа қатысты мәселелермен қалай күрескенін мына жағдайдан көруге болады: ораза немесе діни мерекелерде бой тартуды сақтағанда, тіпті қыста да суық ваннада жасырын шомылып, денедегі артық қызуды суықпен жойды.»
Eric is portrayed in the legend as the ideal of a just ruler, who supported those who were oppressed by the mighty, and expelled the rude and unfair from his kingdom. He was supposedly responsible for codifying the laws of his kingdom, Additionally, a hypothesis argues that he established a monastic chapter in Old Uppsala, begun by Benedictines which had come from the Danish abbey of Odense or from Vreta Abbey. If so, he would have established an unpopular system of tithes to support the Church similar to elsewhere in Europe. The legend strongly accentuates Eric's personal piety: "This saintly king of ours conducted many godly prayers and sessions, as well as fasting. He showed empathy with people in distress, was generous in giving alms to poor people, and forced himself to wear a shirt of horsehair, which he used when he was mortifying the flesh How he dealt with his secret enemy which is in the sexual parts, that is seen from the circumstance, that when he observed celibacy at fasting or religious celebrations, he often took a secret bath in a cold tub of water even in wintertime thus expelling non permissible body heat with the cold."
Құрлық
Аңыз бойынша, Эрик патша ретінде бірауыздан қабылданды, бірақ шын мәнінде олай болған жоқ. Остергётландтағы Карл Сверкерссоннан басқа, Данияның ханзадасы Магнус Хенриксон да таққа талапкер болды, өйткені ол Инге I-нің шөбересі және Дания королі Свен Эстридсонның шөпшесі еді. Аңызға сүйенсек, шайтан Магнусты оның қастандықтарында шабыттандырған. Ол сыйлықтар мен зор уәделер арқылы швед ақсүйектерін, соның ішінде "патшалықтағы күшті адамды" өз жағына тартты. Егер бұл сенімді дәстүрге негізделсе, онда Магнус бәсекелес Сверкер әулетінің өкілі Карлмен одақтасқан болуы мүмкін. Бұл жорамал орта ғасырдың соңына жатқан бір жылнамада келтірілген мәлімдемемен расталады. Патшаның білмеуіне қарамастан, одақтастар үлкен әскер жинап, 1160 жылдың мамырында Эрик Аспанға Көтерілу мерекесінде Уппсаланың жанындағы Остра-Ароста мессаға қатысып жатқанда оларға шабуыл жасады. Патша жаудың жақындап келе жатқаны туралы естіген соң, мессаны аяғына дейін оқып, сосын өзімен бірге бар жандарды қаруландырып, Магнустың әскерімен кездесуге шықты. Оны аттан тартып жерге құлатты, келекеледі, пышақтап, содан кейін басын кесті. Эриктің зорлықпен аяқталуының кейбір егжей-тегжейлері оның сүйектерін ғылыми тұрғыдан зерттеу нәтижесінде расталғандай (қараңыз төмен). Әйтпесе, оның ұлы Кнут I-ге жолданған папалық бұйрық оның белгісіз жаулардың қолынан қаза тапқанын куәландырады. Шамамен 1240 жылы жазылған Вэстготалагендегі қысқаша жылнамада былай делінген: "Он екінші [патша] Эрик болды. Ол бақытсыз сәтте асығыс өлтірілді. Өмір бойы үлгілі болып өтті, сондықтан Құдай оған жақсылық сыйлады. Енді оның жаны Құдай мен періштелермен бірге, ал сүйектері Уппсалада жатыр. Құдайдың көмегімен ол көптеген құдіретті кереметтер жасады және оларды көрсетті". 1172 жылы папа Александр III Швециядағы кейбір адамдардың "бозып, той-думан жасап өлтірілген адамға" табынуын айыптап, наразылық білдірді. Кейбір ғалымдар бұл патша Эрик туралы еске салғанын болжайды, сондай-ақ Аспанға Көтерілу күнінің тойлануы көтерілісшілердің күтпеген шабуылына мүмкіндік берген тоймен бірге болды деседі. Дегенмен, оның кім екені әлі анық емес.
While the legend asserts that Eric was unanimously accepted as king, the circumstances reveal that this was not the case. Apart from Karl Sverkersson in Östergötland, the Danish prince Magnus Henriksson had a claim to the throne, being the great grandson of Inge I and the great great grandson of King Sweyn Estridson of Denmark. According to the legend, the Devil inspired Magnus in his machinations. He used gifts and grand promises to attract Swedish nobles, including "a mighty man in the kingdom". If this is based on sound tradition it may mean that Magnus allied with Karl of the rival House of Sverker. This assumption is supported by a statement in a late medieval chronicle. Unbeknownst to the king, the allies gathered a considerable army and accosted Eric near Uppsala at Östra Aros when he attended Mass on the Feast of the Ascension in May 1160. The king, being informed of the approach of the enemy, heard mass to the end, then armed himself and the few men at hand, and went out to meet Magnus' troops. He was pulled off his horse onto the ground by the swarming rebels, who taunted and stabbed him, then beheaded him. Some of the details of Eric's violent end seem to be corroborated by a scientific investigation of his bones (see below). Otherwise, a papal bull to his son Canute I confirms that he was killed by unspecified enemies. The short chronicle in the Västgötalagen from c. 1240 says: "The twelfth [king] was Eric. He was rashly killed in an unhappy moment. He always gave a good example while he lived, and God rewarded him well. Now his soul is at rest with God and his angels, and his bones rest in Uppsala. And he has, with God's help, made and manifested many precious miracles." In a letter from 1172, Pope Alexander III complains that some people in Sweden had begun worshiping "a man who had been killed in debauchery and feasting". Some scholars have assumed that this alludes to King Eric, and that the celebration of the Ascension Day was accompanied by feasting which enabled the surprise rebel attack. The identification is uncertain, however.
Мұрагерлік
Эрикті өлтіргеннен кейін Магнус II билікті өз қолына ала алды. (Дания королі Нильстің ұлы Магнус I (шамамен 1064–1134 жж.) Магнус II-мен шатастырылып келген, бірақ ол әкесінен кейін көп жасаған жоқ.) Дегенмен, Магнустың билеуі қысқа ғана болды және ол келесі жылы қарсыластарының қолынан қаза тапқанға дейін мемлекетті толыққанды нығайта алмады. Сол сияқты оның өлтірушісі (және Эриктің өліміне қатысқан болуы мүмкін) Карл VII, Эриктің ұлы Кнут I жер аударылудан оралғаннан кейін 1167 жылы өлтірілді. Кнут 1173 жылға қарай Сверкердің қарсыластарын жеңіп, 1195 немесе 1196 жылы қайтыс болғанға дейін ондаған жылдар бойы мемлекетті біріктірді. Эрик қысқа ғұмырлы және нәтижесіз билеуші болса, Кнут Эрик әулетін билеуші династия ретінде орнатып, өзінің билігін бекіту үшін әкесінің естелігін пайдаланды. Оның орнын тікелей ұлы Эрик X және немересі Эрик XI басты.
After killing Eric, Magnus II was able to take power. (Magnus I, son of Niels, King of Denmark [c. 1064–1134] has been confused with Magnus II, but he did not outlive his father.) However, Magnus' reign proved short and he never fully consolidated the kingdom before likewise dying at rivals' hands in the following year. Likewise his slayer (and possible co conspirator in Eric's death) Charles VII, was assassinated in 1167 after Eric's son Canute I returned from exile. Canute defeated his Sverker rivals by 1173 and unified the kingdom in the decades before his death in 1195 or 1196. While Eric had been a short lived and ultimately unsuccessful ruler, Canute established the House of Eric as the ruling dynasty and used the memory of his father to anchor his regime. He was indirectly succeeded by his son Eric X and grandson Eric XI.
Құрмет
Қаза тапқан Эрик патша өзінің бұрынғы пұтқа табынушыларының қабірлерінің айналасында қайта салған Ескі Упсала шіркеуінде жерленді. Шамамен 1167 жылы, оның ұлы соңғы Сверкер патшасының өлімінен кейін билікті қолға ала бастағанда, Эриктің денесі қастерленді, бірақ бұл туралы тікелей дәлел 1220 жылға дейін табылмады. Эриктің ұлы Кнут 1198 жылғы «Валентуна күнтізбесінде» көрсетілгендей, әкесіне шейіт ретінде табынуды ынталандырды. Оның өмірі туралы шындықтар мен қиялдағы оқиғалар бірігіп кетті, соның ішінде патшаның басы кесілгеннен кейін құлаған жерден бұлақ атып шығуы туралы керемет оқиға да бар еді. 1273 жылы, Кнут Швецияны біріктіргеннен кейін бір ғасыр өткен соң, Эриктің қасиетті деректері мен патшалық белгілері шейіт болған орында салынған Упсала соборындағы қазіргі орнына көшірілді. Бұл аударма оның діни жақтастарының тереңдігін көрсетті де, оны одан әрі кеңейтті. Америкадағы Евангелистік лютеран шіркеуі Эрикті 18 мамырда «Эрик, Швеция патшасы, шейіт, 1160» деп еске алады. Эрик Рим-католик шіркеуімен 18 мамырда еске алынады. Швеция дәстүрінде оның мерекесі күні собордан Ескі Упсалаға шеру ұйымдастырылып, жақсы егін тіленіп бағыныш білдірілетін. Стокгольмдегі католиктік Сент-Эрик соборы король Эриктің құрметіне аталған.
The assassinated king Eric was buried in the Old Uppsala church, which he had rebuilt around the burial mounds of his pagan predecessors. In about 1167, as his son began to take power after the death of the latest Sverker king, Eric's body was enshrined, although there is no direct evidence for this until c. 1220. Eric's son Canute or Knut encouraged veneration of his father as a martyr, as seen from the so called Vallentuna Calendar from 1198. Facts and fiction about his life were inseparably mixed together, including the alleged miracle of a fountain springing from the earth where the king's head fell after being cut off. In 1273, a century after Canute consolidated Sweden, Eric's relics and regalia were transferred to the present cathedral of Uppsala, built on the martyrdom site. The translation both displayed and extended the depth of his religious following. The Evangelical Lutheran Church in America commemorates Eric on May 18 as "Erik, King of Sweden, martyr, 1160". Eric is commemorated by the Roman Catholic Church on 18 May. Swedish traditions included processions on his feast day from the cathedral to Old Uppsala to petition for a good harvest. The Catholic St. Eric's Cathedral, Stockholm, is named for King Eric.
Ескерткіш
Уппсала соборында (Uppsala domkyrka) қасиетті заттар сақталатын қоршау әлі де көрсетілуде. Орта ғасырларда Швецияның әрбір жаңа патшасы өзінің қызметке кірісу анттарын осы қасиетті қоршаудың үстінде қолымен берген. Бастапқы ортағасырлық қоршау Иоган III тарапынан Стеттин шарты (1570) бойынша талап етілген Эльвсборг үшін төленген құнының бір бөлігін төлеу және Ресейге қарсы соғысты қаржыландыру мақсатымен балқытылған. Қазіргі Ренессанс стиліндегі қоршау 1570 жылдары Иоганның польшалық католик әйелі Екатерина Ягеллонның қасиетті заттарын сақтау үшін жасалды. 2014 жылдың сәуір айында швед зерттеушілері ағымдағы қасиетті қоршауды ішіндегі заттарды зерттеу үшін ашты, собор сот-медициналық сараптама кезеңінде жерлеу тәжін көрсетті. 2016 жылдың 19 наурызында зерттеушілер Эрикке тиесілі қасиетті заттарда оның қазасына байланысты аңызға сәйкес келетін жарақаттар табылды және олар жақын арада толыққанды есеп жариялайтындарын мәлімдеді. Қоршаудағы жиырма төрт сүйектің жиырма үшi 35-40 жастағы бір еркекке тиесілі (ал қалған сүйек, тізе сүйегі, сол дәуірдегі басқа бір еркекке тиесілі). Сүйектерде Фин крест жорығымен және өмір бойы соғыстармен байланысты жазылған жаралар ғана емес, сонымен қатар басы кесілген денеде өлім уақытына жуық аралықта жасалған көптеген пышақ жаралары да табылды. Мойын омыртқаларындағы қосымша жарақаттар тек шайқас кезінде емес, басқа жағдайда ғана болуы мүмкін, себебі шайқас кезінде гауберк осы мойын омыртқаларын қорғаған болар еді.
Uppsala Cathedral (Uppsala domkyrka) continues to display the relic casket. During the Middle Ages, each new Swedish king took his oath of office with his hands on the reliquary. The original medieval casket was melted down by Johan III, partly in order to pay off the Älvsborg ransom required by the Treaty of Stettin (1570) and to finance war against Russia. The present Renaissance style casket was commissioned in the 1570s to contain his relics by Johan's Polish Catholic queen, Catherine Jagiellon. In April, 2014, Swedish researchers opened the current reliquary to examine its contents, and the cathedral displayed the funerary crown during the forensic examination period. On March 19, 2016, researchers announced preliminary results that Eric's relics contained injuries consistent with legends of his demise, and that they would soon publish a detailed account. Twenty three of the twenty four bones in the reliquary came from the same 35 to 40 year old male (the other bone, a shinbone, is from a male from the same time period). Not only did the bones display healed wounds consistent with the Finnish crusade and a lifetime of battles, the decapitated body contained multiple stab wounds in the back from around the time of death. Further injuries to the vertebrae in the neck could only have happened outside of battle, since during battle a hauberk would have protected those neck vertebrae.
Қамқорлық
Эрик – Швецияның және оның астанасы Стокгольмнің қасиетті қамқоршысы, ал оның тәжді басы қаланың гербінде бейнеленген. Әулие Эрик өнерде Уппсала епископы Генрихпен бірге әйінде өлтірілген жас патша ретінде бейнеленеді. Уппсала соборында Эрик пен Уппсалалық Генрихті бейнелейтін кеш ортағасырлық суреттер сериясы сақталған.
Eric is the patron saint of Sweden and of its capital Stockholm and his crowned head is depicted in the city's coat of arms. Saint Eric is portrayed in art as a young king being murdered during Mass with the bishop Henry of Uppsala. In Uppsala Cathedral there is a series of late medieval paintings depicting Eric and Henry of Uppsala.
Үштік шіркеуінің археологиялық дәлелі
Аңыз бойынша, король Эрик қасиеттісі Монс-Доминидегі ecclesia Sancte trinitatis 'Үштік шіркеуінде' қатысқан мисса кезінде қаза тапты. Упсаладағы қазіргі Үштік шіркеуі 13 ғасырдың соңында салынған және Эрик қаза тапқан шіркеу бола алмайды. Ғалымдар ежелгі Үштік шіркеуінің орналасқан жері туралы әртүрлі пікірлер білдірді, бірақ собор маңындағы соборға дейінгі қабірлердің болуы алғашқы Үштік шіркеуінің собордың орнында болғанын көрсетеді. Собордың және Монс-Доминидің ерте тарихын анықтау мақсатында археолог Магнус Алкарп пен геофизик Яана Густафсон собордың үлкен бөлігін жерге енетін радар (GPR) арқылы зерттеді. Бұл зерттеудің нәтижелері собордың астында ескі ғимарат бар екенін растады, ол толығымен 12 ғасырға тән романдық шіркеудің пішінімен сәйкес келеді, бұл собордың бұрынғы Үштік шіркеуінің орны екенін көрсетеді.
According to the legend, King Erik the Saint was slain while he attended the Mass at the ecclesia Sancte trinitatis 'Trinity church' at Mons Domini. The current Trinity church in Uppsala was founded in the late 13th century and cannot be the church where Eric was slain. Scholars have discussed different locations of the older Trinity church, but the presence of pre cathedral graves in the vicinity of the cathedral might suggest that the original Trinity church was located at the same spot as the cathedral. In an effort to elucidate this early history of the cathedral and Mons Domini, archaeologist Magnus Alkarp and geophysicist Jaana Gustafsson examined a large part of the cathedral with ground penetrating radar (GPR). The results from this investigation confirmed the existence of an older building beneath the cathedral, in all the details corresponding with the outline of a 12th century Romanesque church, which implies that the cathedral is the site of the earlier Trinity church.