Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық кинорежиссер
American film director
Чарльз Бернетт (/bɜːr/'n//ɛ//t/; 1944 жылдың 13 сәуірінде туған) – американдық кинорежиссер, кинопродюсер, сценарист, монтажшы, актер, фотограф және оператор. Оның ең танымал фильмдері: «Қойдың өлтірушісі» (1978), «Бауырымның үйлену тойы» (1983), «Ашумен ұйықтау» (1990), «Шыны қалқан» (1994) және «Намибия: Азаттық үшін күрес» (2007). Ол қысқаметражды фильмдер, деректі фильмдер және телесериалдар сияқты басқа да кинотуындылармен де айналысқан. «Чикаго Трибьюн» газеті оны «Американың ең үздік кинорежиссерлерінің бірі» деп, ал «Нью-Йорк Таймс» газеті «елдегі ең танылмаған, бірақ ең дарынды қара режиссер» деп атады. Бернетт ұзақ және жан-жақты мансапқа ие.
Charles Burnett (/b//ɜːr/'/n//ɛ//t/; born April 13, 1944) is an American film director, film producer, writer, editor, actor, photographer, and cinematographer. His most popular films include Killer of Sheep (1978), My Brother's Wedding (1983), To Sleep with Anger (1990), The Glass Shield (1994), and Namibia: The Struggle for Liberation (2007). He has been involved in other types of motion pictures including shorts, documentaries, and a TV series. Called "one of America's very best filmmakers" by the Chicago Tribune and "the nation's least known great filmmaker and most gifted black director" by The New York Times, Burnett has had a long, diverse career.
Өмірбаян
Бернетт 1944 жылдың 13 сәуірінде Миссисипи штатының Виксбург қаласында медбике көмекшісі мен әскери қызметкердің отбасында дүниеге келді. ДНК-талдауға сәйкес, оның түп-тегі көбінесе Сьерра-Леоне халқынан. 1947 жылы Чарльздің отбасы Оңтүстік Лос-Анджелестегі, басым көпшілігі қара нәсілділер тұратын Уотс ауданына көшіп барды.
Burnett was born on April 13, 1944, in Vicksburg, Mississippi, to a nurse's aide and a military father. According to a DNA analysis, he is mainly descended from people from Sierra Leone. In 1947, Charles's family moved to Watts, a largely black neighborhood in South Los Angeles.
Колледж
Бернетт электрик мамандығын алуға дайындалу үшін алдымен Лос-Анджелес қалалық колледжіне электрониканы оқуға түсті. Cahiers du Cinéma журналына берген сұхбатында Бернетт "айқын сөйлеу қиындығы" оны кинорежиссер болуға жетелеген болуы мүмкін деп болжады: Мен әрдайым сырттан бақылаушыдай сезіндім, себебі мен жақсы сөйлей алмайтын едім. Осылайша, қарым-қатынас құрудағы осы қиындық мені өзімді жеткізудің басқа жолдарын табуға итерген болуы керек. Мен өскен балалардың көпшілігі маған ұнады. Олар туралы бірдеңе жазуға, олармен не болғанын түсіндіруге міндеттімін деп сезіндім. Менің ойымша, осы себепті мен осы фильмдерді түсіре бастадым.
Burnett first enrolled at Los Angeles City College to study electronics in preparation for a career as an electrician. In an interview for Cahiers du Cinéma, Burnett speculated that "a serious speech impediment" may have led him to become a filmmaker: I always felt like an outside an observer who wasn't able to participate because I couldn't speak very well. So this inability to communicate must have led me to find some other means to express myself I really liked a lot of the kids I grew up with. I felt an obligation to write something about them, to explain what went wrong with them. I think that's the reason I started to make these movies.
UCLA кино мектебі және қара көз карандысыз қозғалысы
Бернет UCLA кино мектебінде білімін жалғастырып, театр өнері мен кино саласындағы көркемсурет магистрі дәрежесін алды. Оның профессорлары, Этнокоммуникациялар кафедрасын құрған Элисео Тейлор және британдық деректі фильмдер режиссері Базил Райт, оның жұмысына зор ықпал етті. Африкалық және афроамерикалық киношілердің бұл тобының фильмдері 1960 жылдардың саясаты мен мәдениетімен тығыз байланысты болды, бірақ сонымен қатар өз халқының тарихына адал қалды. Қара тәуелсіз қозғалысы мен Бернеттің тағы бір жетістігі – Үшінші әлем кино клубының құрылуы болды. Клуб басқа ұйымдармен бірігіп, Кубамен мәдени алмасудың барлық түрлерін тоқтатуға бағытталған американдық бойкотты бұзуға қатысқан сәтті науқанды жүзеге асырды. Көптеген сыншылар Қара тәуелсіздік қозғалысының фильмдерін 1940 жылдардағы итальяндық неореализм фильмдерімен, 1960-1970 жылдардағы Үшінші әлем киносымен және 1990 жылдардағы ирандық жаңа толқынмен салыстырды.
Burnett continued his education at the UCLA film school, earning a Master of Fine Arts degree in theater arts and film. His professors Elyseo Taylor, who created the department of Ethno Communications, and Basil Wright, a British documentarian, also had a significant influence on his work. The films of this group of African and African American filmmakers had strong relevance to the politics and culture of the 1960s, yet stayed true to the history of their people. Another accomplishment of the Black Independent Movement and Burnett was the creation of the Third World Film Club. The club joined with other organizations in a successful campaign to break the American boycott banning all forms of cultural exchange with Cuba. Many critics have compared the films of the Black Independent Movement to Italian neorealist films of the 1940s, Third World Cinema films of the late 1960s and 1970s, and the 1990s Iranian New Wave.
Қойларды өлтіруші (1978)
Бернеттің алғашқы толық метражды "Қойшыны өлтіру" фильмі оның UCLA магистрлік диссертациясы болды. Фильмнің сайтында айтылғандай, фильм "ешқандай шешім ұсынбайды, тек өмірді көрсетумен ғана айналысады". Саундтректе балладалар, джаз және блюз жанрындағы Фаи Адамс, Дина Вашингтон, Гершвин, Рахманинов, Пол Робсон және Earth Wind & Fire сияқты әртістердің туындылары бар. Фильмнің 16 мм форматындағы нашар сапасы және 2007 жылғы Нью-Йорк киносыншыларының арнайы сыйлығының арқасында ол сирек көрсетілді. 1990 жылы ол Ұлттық кино тізіліміне енгізілді. "Қойшыны өлтіру" фильміндегідей, осы фильмнің де көптеген актерлері әуесқойлар болды, оның ішінде костюм дизайнерінің әйелі де бар. Отбасының тұрақсыздығы үлкен қоғамның тұрақсыздығын бейнелейді. Фильмдегі екі басты рөлді сомдаған Карл Ламбли мен Дэнни Гловер бұрынғы фильмдерде де Бернеттпен жұмыс істеген, олар екеуі де "Ашумен ұйықтау" фильмінде ойнаған. Бернетт Бірінші поправка орталығы мен Нэшвилл тәуелсіз кинофестивалінің "Кинодағы бостандық" сыйлығына ие болды. Бұл сыйлық Бернеттке коммерциялық табысқа емес, талқылау қажет деп санайтын мәдени және тарихи мазмұнды ұсынуға берілген үлкен үлесiн құрметтеу мақсатында табысталды.
Burnett's first full length feature film, Killer of Sheep, was his UCLA master's thesis. According to the film's website, the movie “offers no solutions; it merely presents life”. The soundtrack of ballads, jazz, and blues includes artists Faye Adams, Dinah Washington, Gershwin, Rachmaninov, Paul Robeson, and Earth Wind & Fire. The film was only screened occasionally because of its poor 16mm print quality and a Special Critics' Award from the 2007 New York Film Critics Circle. It was an inductee of the 1990 National Film Registry list. As in Killer of Sheep, many of the film's actors were amateurs, including the costume designer's wife. The family's instability seems to reflect the larger community's volatility. Both main actors in the movie, Carl Lumbly and Danny Glover, participated in Burnett's prior films, with Lumbly and Glover both appearing in To Sleep with Anger. Burnett earned the Freedom in Film Award from the First Amendment Center and the Nashville Independent Film Festival. The award was given to Burnett to honor his commitment to presenting cultural and historical content that he felt needed to be discussed, rather than focusing on commercial success.
Қайталанатын тақырыптар
Чарльз Бернетттің туындыларындағы қайталанатын тақырыптар негізінен тарихтың отбасы құрылымына тигізген әсері болды. Ол сонымен қатар афроамерикалық жұмысшы табы туралы фильмдер түсіруге ұмтылды, олар стереотиптер мен қалыптасқан көзқарастарды жоққа шығарды. 1960-1970 жылдардағы әлемдік төңкерістерді қолдаған UCLA-ның Үшінші әлем кино клубының ықпалынан кейін ол азаттық пен күрес тақырыбын да жиі қолданды.
The recurring themes in Charles Burnett's work were primarily history's effect on the structure of family. He also strived to make films about working class African Americans that denounced stereotypes and clichés. He also found a recurring theme in liberation and struggle perhaps after the influence from the UCLA's Third World Film Club that championed the revolutions occurring worldwide in the 1960s and 1970s.
Жеке өмір
Бернетт актриса және костюм дизайнімен айналысатын Гей Шеннон Бернеттке үйленген. Олардың Стивен және Джонатан есімді екі ұлы бар.
Burnett is married to actress and costume designer Gaye Shannon Burnett. They have two sons, Steven and Jonathan.