Румыниялық неврология мектебі және Г. Маринеску дәуірі

Кіріспе

Румын неврология мектебі Бухарест университетінің Колентина ауруханасының неврологиялық бөлімінде Георге Маринескудің әріптестерінен бастау алған, румын және шетелдік неврологтардың көптеген өкілдеріне әсер етті. Сондықтан Маринескудің неврология мектебі деп те айтуға болады. Маринескудің ең жақын әріптестері Ион Минеа (нейроинфекциялар саласына үлес қосқан), Ангел Радовичи (Маринескумен бірге кинн рефлексін сипаттаған, 1928 жылы «Жүйкелік сифилис» монографиясының авторы), Николае Ионеску Сисести (бөлім басшысы қызметін одан кейін атқарған, 1929 жылы «Тумерлер медуллари» және 1932 жылы «Сирингобульби» монографияларының авторы), Држав Драганеску («Цереброспиналдық сұйықтық» кітабының, 1932 ж., және «Адамның вирустық энцефалиті» монографиясының, 1962 ж., Аркадие Петрескумен бірлесіп жазған авторы), Оскар Сагер (Н. Ионеску Сисести қайтыс болғаннан кейін 1954 жылы бөлім басшысы болған, Ж.Г. Дюссер де Бареннмен бірге таламустың физиологиясы бойынша зерттеулердің авторы), Артур Крейндлер (Маринескудің «Жүйкелік рефлекстер» монографиясының (1935) бірлескен авторы, «Эпилепсия» (1955), «Шашақ бездің физиологиясы және физиопатологиясы» (1958, Мирча Стериадемен бірге), «Орталық жүйке жүйесінің клиникалық анатомиялық физиологиясы» (1957, Влад Войкулескумен бірге), «Афазия» (1962, Александру Фрадиспен бірге) монографияларының авторы), Эммерих Фаçon (клиникалық неврология және нейроинфекциялар саласына үлес қосқан). 1954 жылдан бастап Артур Крейндлер, Румын академиясының неврология институтының директоры және Бухарест университетінің неврология кафедрасының меңгерушісі ретінде Држав Драганеску, Теодор Хорнет және Влад Войкулеску сияқты тұлғаларды өзінің төңірегіне жинады. Кафедра неврология бойынша аспирантураны ұйымдастырды, соның арқасында елдің түкпір-түкпірінен көптеген неврологтар даярланды. Клиникалық зерттеулердің басты тақырыптары эпилепсия, цереброваскулярлық аурулар, вирустық энцефалит және афазия болды. Теориялық зерттеулер сананың күйі, таламустың физиологиясы және шартты рефлекстер сияқты мәселелерге арналды. Бастапқы анатомиялық-клиникалық бағытынан румын неврологиясы нейрофизиологиялық бағытқа қарай дамыды, соның ішінде нейрохимия, нейрогенетика және нейропсихология сияқты қазіргі заманғы тақырыптар да қамтылды. Келесі буынның өкілдері ретінде Михаи Иоан Ботез, Виктор Ионашеску, Иоан Н. Петрович, Жан Жак Аскенаси және Мирча Стериадеді атауға болады. Қазіргі уақытта Румыниядағы Маринеску мектебінің басты өкілі – Кароль-Давила медицина және фармацевтика университетінің неврология бөлімінің меңгерушісі және Бухаресттегі цереброваскулярлық аурулар институтының директоры Константин Попа.

The Romanian School of Neurology influenced a great share of Romanian and foreign neurologists, descending from a group of Gheorghe Marinescu's co workers at the Neurological Department of the Colentina Hospital at the University of Bucharest. One can therefore also speak of Marinescu's School of Neurology. Marinescu's closest collaborators were Ion Minea (with contributions to neuroinfections), Anghel Radovici (with whom Marinescu described the kinn reflex, author of the monograph La Syphilis nerveuse, 1928), Nicolae Ionescu Sisești (who was his successor as head of the department, author of the monographs Tumeurs Médullaires, 1929, Syringobulbie, 1932), State Drăgănescu (author of the book Lichidul cefalo rahidian (The Cerebrospinal Fluid), 1932 and of the monograph Encefalite Virotice Umane (Human Viral Encephalitis, 1962, with Arcadie Petrescu), Oskar Sager (Head of the department after the death oh N. Ionescu Siseşti in 1954, author of studies on the physiology of the thalamus with J. G. Dusser de Barenne), Arthur Kreindler (co author of the Marinescu's monograph Les Reflexes Conditionnelles, 1935, author of the monographs Epilepsia (Epilepsy), 1955, La Physiologie et Physiopathologie du cervelet, 1958, with Mircea Steriade, Anatomo fiziologia clinică a sistemului nervos central (Clinical anatomo physiology of the central nervous system), 1957, with Vlad Voiculescu), Afazia (Aphasia, 1962, with Alexandru Fradis), Emmerich Façon (contributions to clinical neurology and neuroinfections). Starting from 1954, Arthur Kreindler, in his double position as director of the Institute of Neurology of the Romanian Academy and head of the post graduate chair of Neurology at the University of Bucharest, surrounded himself with personalities like State Drăgănescu, Theodor Horneţ and Vlad Voiculescu. The chair organized post graduate specialization in neurology, training many neurologists all over the country. The central themes of clinical research were epilepsy, cerebro vascular diseases, viral encephalitis, aphasia. Basic research dealt especially with states of consciousness, physiology of the thalamus, conditioned reflexes a. s. o. From the initial anatomo clinical orientation, Romanian neurology evolved to a neurophysiological one, involving such modern topics as neurochemistry, neurogenetics and neuropsychology. The following neurologists from the next generation should be quoted: Mihai Ioan Botez, Victor Ionăşescu, Ion N. Petrovici, Jean Jaques Askenasy and Mircea Steriade. Presently the main representative of Marinescu's school of neurology in Romania is Constantin Popa, head of the neurological department at the Carol Davila University of Medicine and Pharmacy and director of the institute for cerebrovascular diseases in Bucharest.