Кіріспе
1951 жылғы фильм
"14 сағат" – Генри Хатауэй режиссерлік еткен 1951 жылғы американдық драма. Фильм Нью-Йорк қаласының полицей қызметкерінің бір қонақүйдің 15-қабатынан өлімге секірмеуге тырысқан адамды тоқтату әрекеті туралы айтады. Ричард Басехарт ғимараттың шетінде психикалық ауруға шалған адамды сомдағандығы үшін сыншылардың жоғары бағасын алды. Полицейдің рөлін Пол Дуглас ойнаса, ірі актерлік құрамға Барбара Бел Геддес, Агнес Мурхед, Роберт Кит, Дебра Пейджет және Говард Да Силва кірді. Грейс Келли мен Джеффри Хантер бұл фильмде шағын рөлдерде дебют жасады.
Фактикалық негіз
Экрандағы титрлерде фильм мен бейнеленген кейіпкерлердің «толыққанды ойдан туындаған» екендігі айтылса да, фильм Джон Уильям Уордтың өзіне қол жұмсауына негізделген. Ол 1938 жылдың 26 шілдесінде Нью-Йорктегі «Готем» қонақ үйінің 17-қабатынан секіріп, алдында 14 сағат бойы қақпада тұрған. Чарли Данниган кейіпкері Чарльз В. Гласкоға негізделген, ол Нью-Йорк қаласының полиция қызметкері және Уордты қақпадан түсуге көндіруге тырысқан. Алайда, фильмде офицер Гласконың өмірінен алынған бірқатар мәліметтер фантастикалық болып келген. Гласко қонақ үйдің лифтерінің бірі болып белгілісіп, 1714-ші нөмірлі бөлмеге кіріп, Уордты егер ол қақпадан түспесе, лифтер жұмысынан шығарылатынына көндіруге тырысты. Гласко Уордпен 14 сағат бойы үзіліссіз сөйлесті. Бұрын да өзіне қол жұмсауға тырысқан Уордқа оның қарындасы да көмектесуге шақырды. Гласко Уордты қонақ үйге қайта оралуға көндірді, бірақ оны суретке түсіруге тырысқан фотограф оны қонақ үйге қайта кіргенде қорқытып жіберді. Соның салдарынан Уорд кешкі сағат 10:38-де қақпадан секіріп түсті. Полиция оның төменіне тор орнатуға тырысты, бірақ қонақ үйден оның құлауын тоқтату үшін торды жеткілікті түрде созу мүмкін болмады. Ол 14 сағат бойы қақпада тұрған кезде, Манхэттендегі 55-ші көше мен Бесінші авенюдің қиылысында орналасқан қонақ үйдің төңірегіндегі жолдар жабылды және мыңдаған адамдар осы оқиғаны бақылады.
Сценарий
Жазушы Джоэл Сайр Уордтың өзін-өзі өлтіруі туралы "Бұл Нью-Йорк болды: Құбылмалы адам" атты мақаласында The New Yorker журналында жазды, ол 1949 жылдың 16 сәуірінде жарияланды. 1949 жылдың сәуірінде Twentieth Century Fox бұл оқиғаны сатып алды және студия Сол Сигельді продюсер етіп тағайындады. 1949 жылдың тамызында Fox Джеймс Гоу мен Арно Д'Ассеу есімді жазушылар тобы, Бродвейдегі "Завтрашний мир" атты хитті жазған, сценарий жазатынын мәлімдеді. 1950 жылдың қаңтарында Fox сценарий жазуға Джон Пакстонды тартты. Пакстон оқиғаны толығымен өзгеше етіп жазды. Ол оны Кэри Гранттың комедиялық фильміне айналдырса ғана жұмыс істеуге мүдделі болды, бірақ Fox ол ұсыныстан бас тартты. 1945 жылғы "92-ші көшедегі үй", 1947 жылғы "Өлімнің сүйегі" және 1948 жылғы "Солтүстік жағына 777 нөміріне қоңырау шалыңыз" реалистік фильмдерімен танымал режиссер Генри Хатауэй 1950 жылдың сәуірінде жобаға тағайындалды.
Атыс
Фильмнің түсірілімі 1950 жылдың маусым айында Нью-Йорк қаласында басталды. Фильм бар болғаны алты аптада шағын бюджетпен түсірілді. Сол кезде салынған ғимарат кейіннен бұзылыпты. Хатауэй фильмдегі қақпаның суреті мен төмендегі көрермендердің реакциясын араластыру арқылы, сондай-ақ камера бұрыштарын тиімді пайдалану арқылы тұрқымастықтан сақтады. Бұл оның ең керемет фильмі деп есептеледі. Бейсхарт фильмнің көп бөлігін қозғалмай өткізуге мәжбүр болды. "Мен оған настолько үйреніп кеттім, қозғалу қажеттігін сезбедім", - деді ол. "Басымды бұру, темекі тарту немесе қолымды қимылдату арқылы қозғалысты сезінуді үйрендім". 128 Бродвейдің қақпасында оның орнында Ричард Лаковара тұрды. Оның астында жұмсақ төсенішпен жабдықталған платформа болды, бірақ кейбір кадрларды түсіру үшін ол алынып тасталды. Скурас фильмді жарияламай қоюды қалаған, бірақ оның орнына алты айдан кейін "Он төрт сағат" фильмін Роберт құлаудан аман қалған соңғы сахнасымен бірге көрсетті.
Сыни жауап
"Нью-Йорккер" баспасы Басехардтың ойынын жоғары бағалап, "оның шынымен де ауыр күйзелісте екенін жеткізуде сәтті болғанын" айтты. Time Out Film Guide бұл "көңілді қоздыратын мелодрама оқиғаны кәсіби және салмақты журналистік стильде баяндайды" деді. "Тайм аут" журналы бұл фильмді "Ас в дыре" фильмімен салыстырып, "өзін-өзі өлтіруге тырысқан адамның жағдайына қарағанда, жанындағылардың реакциясына көбірек назар аударылғанын" атап өтті.
Марапаттар
Фильм "Үздік көркемдік безендірілісі" номинациясына ұсынылған (Лайл Р. Уилер, Лиланд Фуллер, Томас Литтл, Фред Дж. Роуд). "14 сағат" киносы 1951 жылы Ұлттық киносыншылар кеңесінің 10 үздік фильмінің қатарына енді. Фильмдегі рөлі үшін Басехард 1951 жылы кеңес тағайындаған ең үздік актер сыйлығын жеңіп алды. Фильм сонымен қатар кез келген көзден ең үздік фильм үшін BAFTA сыйлығына ұсынылды. Хатауэй Венеция кинофестивалінде "Алтын арыстан" сыйлығына, ал Пакстон сценарийі үшін Америка жазушылар гильдиясының сыйлығына үміткер болды.
Мұра
Жақсы пікірлерге және студияның фильмді насихаттауға күшті күш жұмсағанына қарамастан, Пол Дуглас "Life" журналының мұқабасында пайда болды, "Он төрт сағат" фильмі кинотеатрларда көрсетіліп бітіп, кейін ұмыт бола бастады. 1950-ші немесе 1960-шы жылдары американ теледидарында оны көру өте сирек болды. 2003 жылы Лос-Анджелес театрында фильм қайта көрсетілгенде, тек бір ғана көшірмесі сақталған еді. Дегенмен, фильмнің атауы 2006 жылы Twentieth Century Fox компаниясының "Fox Film Noir" DVD сериясына енгізілді. Келлиді түсірілім алаңына келген Гари Купер байқап, кейіннен онымен бірге "High Noon" фильмінде ойнады. Купер Келлиге әсерленіп, оның "қазіргі кезде көптеп көрініп жүрген секс-символдардан мүлдем өзгеше" екенін айтты. Алайда, оның "Он төрт сағат" фильміндегі ойыны сыншылардың назарына ілікпеді және оған басқа фильмдерде рөл алуға мүмкіндік бермеді. Ол фильмдегі рөлінен кейін теледидар мен сахнаға қайта оралды. Ричард Базехарттың актерлік шеберлігі Федерико Феллиниге ұнады, ол оны 1954 жылы түсірген "La Strada" фильміне шақырды.
Қиыршық тақтағы адам
1955 жылы Камерон Митчелл бас рөлде ойнаған "Man on the Ledge" фильмі "20th Century Fox Hour" телешоуының бір бөлімі ретінде қайта түсірілді. Бұл бөлім Ұлыбританияда кинотеатрларда көрсетілді.
Өндіріс
Стив Фишер сценарийді жазды. Түсірілім 1955 жылдың қараша айында өтті.