Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ армиясының генералы (шамамен 1765–1854)
British Army general (c. 1765–1854)
Генерал сэр Джеймс Кемпт (шамамен 1765 – 20 желтоқсан 1854) – Наполеон соғыстары кезінде Нидерланды, Египет, Италия, Пиреней түбегі және Британдық Солтүстік Америкада қызмет еткен британдық армия офицері. Ол Уотерлоо шайқасында британдық бригадаға жетекшілік етті, содан кейін Канаданың генерал-губернаторы болды.
General Sir James Kempt, (c. 1765 – 20 December 1854) was a British Army officer, who served in the Netherlands, Egypt, Italy, the Peninsula, and British North America during the Napoleonic Wars. He led a British brigade at the Battle of Waterloo and later became Governor General of Canada.
Ерте мансап
1765 жылы Эдинбургте дүниеге келген ол, Гэмпширдегі Батли Холлдан шыққан Гавин Кемпттің ұлы еді. Кемпт 1783 жылы Үндістандағы 101-ші гранадирлер полкіне офицер болып тағайындалды, бірақ екі жылдан кейін полк таратылған соң, жартылай жалақыға көшті. Ол Greenwoods әскери агенттігінде (кейін Cox & Co.) кеңсе қызметкері болып жұмыс істегені айтылады. Йорк герцогы оның қабілетін байқап, оның арқасында жаңа құрылған 113-ші жаяу әскер полкінде капитандыққа (содан кейін майорлыққа) ие болды. Бірақ көп ұзамай оның полкі ескі 101-ші полк сияқты таратылды; алайда бұл жолы Кемпт әскерге шақыру қызметінде толық жалақымен қалды. 1799 жылы Кемпт сэр Ральф Аберкромбиді Нидерландыға, содан кейін Мысырға штаб бастығы ретінде ертіп барды. Аберкромбидің қазасынан кейін Кемпт Мысырдағы науқан аяқталғанға дейін оның ізбасарының штабында қызмет етті. 1803 жылдың сәуір айында ол сэр Дэвид Дандастың штабына қосылды, бірақ келесі айда полк қызметіне қайта оралды және жақын арада 81-ші жаяу әскер полкінде подполковник рөлін алды. Жаңа полкімен ол Крейгтің басшылығымен Жерорта теңізіндегі операциялар аймағына барды және 1806 жылдың 4 шілдесінде Майда шайқасында шайқастың ең қиын бөлігін мойындаған жеңіл жаяу әскер бригадасын басқарды.
Born in Edinburgh around 1765, he was the son of Gavin Kempt of Batley Hall, Hampshire. Kempt was gazetted to the 101st Grenadiers in India in 1783, but on its disbandment two years later was placed on half pay. It is said that he took a clerkship in Greenwoods, the army agents (afterwards Cox & Co.). He attracted the notice of the Duke of York, through whom he obtained a captaincy (very soon followed by a majority) in the newly raised 113th Foot. But it was not long before his regiment experienced the fate of the old 101st; this time however Kempt was retained on full pay in the recruiting service. In 1799 Kempt accompanied Sir Ralph Abercromby to the Netherlands, and later to Egypt as an aide de camp. After Abercromby's death, Kempt remained on his successor's staff until the end of the campaign in Egypt. In April 1803 he joined the staff of Sir David Dundas, but next month returned to regimental duty, and a little later received a lieutenant colonelcy in the 81st Foot. With his new regiment he went, under Craig, to the Mediterranean theatre of operations, and at the Battle of Maida on 4 July 1806, he led the light infantry brigade which bore the heaviest share of the battle.
Жарым арал соғысы
1807 жылдан 1811 жылға дейін Солтүстік Америкадағы штабта қызмет еткен, бривет-полковник Кемпт 1811 жылдың соңында Артур Уэллисли, Веллингтон маркизінің Испаниядағы армиясына генерал-майордың ішкі шенімен қосылды, бұл шен 1812 жылдың 1 қаңтарында толыққанды бекітілді. Томас Пиктонның бригадирлерінің бірі ретінде Кемпт Бадахозға жасалған шабуылға қатысып, ауыр жарақат алды. Қызметке қайта келген соң, ол 1813 жылғы 21 маусымда Витория шайқасына қатысу үшін Жеңіл дивизияның (43-ші жаяу полкі, 95-ші жеңіл атқыштар және 3-ші португал жеңіл жаяу әскері) бригадасына командир болып тағайындалды. Ол сондай-ақ шілде айының соңында Пиреней шайқасында және 7 қазанда Монт-Ла-Рунь маңындағы француз бекінісіне шабуыл жасаған Бидасоа шайқасында өз бригадасын басқарды. 10 қарашада Нивель шайқасында бригадасына қолбасшылық етіп тұрғанда қайтадан жарақаттанды. 1814 жылы ол Ортез және Тулуза шайқастарында өз бригадасын жетектеді.
Employed from 1807 to 1811 on the staff in North America, Brevet Colonel Kempt at the end of 1811 joined Arthur Wellesley, Marquess of Wellington's army in Spain with the local rank of major general, which was, on 1 January 1812, made substantive. As one of Thomas Picton's brigadiers, Kempt took part in the great assault on Badajoz and was severely wounded. On rejoining for duty, he was posted to the command of a brigade of the Light Division (43rd Regiment of Foot, 95th Rifles, and 3rd Portuguese Light Infantry) in time to fight at the Battle of Vitoria on 21 June 1813. He also led his brigade at the Battle of the Pyrenees at the end of July, and at the Battle of the Bidassoa, where his troops stormed French defenses near Mont La Rhune on 7 October. While still commanding his brigade at the Battle of Nivelle on 10 November, he was again wounded. In 1814, he led his brigade at the battles of Orthez and Toulouse.
Канада мен Ватерлоо
Наполеон Бонапарттың бірінші рет тақтан бас тарғаннан кейін Кемпт тағы бір рет Солтүстік Америкаға ауыстырылды, онда 1812 жылғы ағылшын-американ соғысы әлі де жүріп жатты. Ол бригадаға қолбасшылық етті, оның міндеті Нью-Йорк штатындағы маңызды американдық бекініс Сакетс-Харборға шабуыл жасау еді, бірақ логистикалық қиындықтар Канададағы әскери науқан қыспен аяқталмас бұрын шабуылды жүзеге асыруға мүмкіндік бермеді. 1815 жылдың басында Ұлыбритания мен Америка арасындағы бейбіт келісім туралы жаңалық Канадаға жетті, содан кейін Кемпт Еуропаға оралды. Кемпт Веллингтон Францияға шабуыл үшін Бельгияда жиналған армиядағы 8-ші бригадаға жетекшілік етуге тағайындалды. 8-ші бригада Сэр Томас Пиктонның 5-ші дивизиясының құрамындағы 1/28-ші, 1/32-ші, 2/79-шы жоғары таулы және 1/95-ші жеңіл атқыштардан тұрды. Кватр-Брастың шайқасында Кемпт бригадасы ауыр шайқасқа қатысып, 638 адам қаза тапты немесе жараланды. 18 маусымдағы Ватерлоо шайқасында оның бригадасы тағы да шайқастың ең қаһарына тап болды және 681 адам қаза тапты немесе жараланды. Пиктонның қазасынан кейін Кемпт дивизияның қолбасшылығына ие болды. 1815 жылдың басында ол Бат орденінің командирі дәрежесіне ие болды, ал шілдеде Ватерлоодағы көрсеткен қызметі үшін Бат орденінің үлкен крестімен марапатталды. Голландия королі оны Вильгельмнің әскери орденінің рыцары етіп тағайындады. 1819 жылдың тамыз айында ол Портсмуттың вице-губернаторы және Оңтүстік-Батыс округінің бас қолбасшысы болды. 1828 жылдан 1830 жылға дейін ол Британдық Солтүстік Американың губернаторы болды және қиын кезеңде бекемдік пен шарапатымен көзге түсті. Кейін ол артиллерия бас директоры болды. 1854 жылы Лондондағы Саут-Одли көшесіндегі үйінде қайтыс болған кезде ол бірнеше жыл бойы толық генерал болған және шамамен 120 000 фунт стерлингтен тұратын жеке капиталы бар еді.
After the first abdication of Napoleon Bonaparte, Kempt was transferred once again to North America, where the Anglo American War of 1812 was still being fought. He commanded a brigade which was intended to attack the vital American post of Sackets Harbor, New York, but logistical problems prevented the attack being made before winter brought an end to campaigning in Canada. News of peace between Britain and America reached Canada early in 1815, and Kempt returned to Europe. Kempt was appointed to lead the 8th British Brigade in the army Wellington assembled in Belgium to invade France. The 8th Brigade consisted of the 1/28th, 1/32nd, 2/79th Highland and 1/95th Rifles in Sir Thomas Picton's 5th Division. At the Battle of Quatre Bras, Kempt's brigade was involved in heavy fighting and suffered 638 killed and wounded. At the Battle of Waterloo on 18 June, his brigade was again in the thick of combat and lost 681 killed and wounded. On Picton's death, Kempt succeeded to the command of the division. Early in 1815 he was made a Knight Commander of the Order of the Bath, and in July for his services at Waterloo, a Knight Grand Cross of the Order of the Bath. The Dutch King made him a Knight in the Military Order of William. He became Lieutenant Governor of Portsmouth and General Officer Commanding South West District in August 1819. From 1828 to 1830 he was Governor of British North America, and at a critical time displayed firmness and moderation. He was afterwards Master General of the Ordnance. At the time of his death at his home in South Audley Street, London in 1854 he had for some years been a full general and left a personal fortune of some £120,000.