Троице-Сергиева Лаврасы: Ресей Православиесінің рухани орталығы
Trinity Lavra of St. Sergius
Троице-Сергиева лавра: Ресей православиесінің рухани орталығы, 1337 ж. құрылған. Сергий Радонежскийдің негізін салған қасиетті монастырь туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресейлік монастырь және орыс православие шіркеуінің рухани орталығы.
Russian monastery and the spiritual centre of the Russian Orthodox Church
Сент-Сергидің Троице Сергиева лаврасы – орыс православие шіркеуінің рухани орталығы болып табылатын ең маңызды ресейлік монастыры. Монастырь Сергиев Посад қаласында, Ярославльге қарай баратын жолмен Мәскеуден солтүстік-шығысқа қарай орналасқан және қазіргі уақытта 300-ден астам монахқа мекен жай.
The Trinity Lavra of St. Sergius (Троице Сергиева лавра) is a lavra and the most important Russian monastery, being the spiritual centre of the Russian Orthodox Church. The monastery is situated in the town of Sergiyev Posad, about to the northeast from Moscow by the road leading to Yaroslavl, and currently is home to over 300 monks.
XIV ғасыр
Монастырь 1337 жылы ең қадірлі орыс әулиелерінің бірі – Радонежский Сергий қолмен құрылған. Ол Маковец төбесінде Қасиетті Үштік құрметіне арнап ағаш шіркеу салдырған. Монастырь қауымының алғашқы дамуы Сергий және оның шәкірттерінің замандастарының өмірбаяндарынан жақсы белгілі. 1355 жылы Сергий асхана, кухня және нан пісіру үйі сияқты қосалқы құрылыстар салуды талап ететін устав енгізді. Бұл устав Сергийдің көптеген ізбасарлары үшін үлгі болды, олар Ресейдің барлық аймақтарында 400-ден астам монастырь құрды, оның ішінде Соловецкий, Кириллов және Симонов монастырьлары да бар. Сергий Дмитрий Донскойды татарларға қарсы күресінде қолдады және Куликов шайқасына (1380 ж.) Пересвет және Ослябя атты екі монахты жіберді. Шайқас басталғанда Пересвет татар батырымен жекпе-жекте қаза тапты. 1408 жылы татар жасағы аймаққа шабуыл жасағанда монастырь өртеніп, қирады.
The monastery was founded in 1337 by one of the most venerated Russian saints, Sergius of Radonezh, who built a wooden church in honour of the Holy Trinity on Makovets Hill. Early development of the monastic community is well documented in contemporary lives of Sergius and his disciples. In 1355, Sergius introduced a charter which required the construction of auxiliary buildings, such as refectory, kitchen, and bakery. This charter was a model for Sergius' numerous followers who founded more than 400 cloisters all over Russia, including the celebrated Solovetsky, Kirillov, and Simonov monasteries. St. Sergius supported Dmitri Donskoi in his struggle against the Tatars and sent two of his monks, Peresvet and Oslyabya, to participate in the Battle of Kulikovo (1380). At the outbreak of the battle, Peresvet died in a single combat against a Tatar bogatyr. The monastery was devastated by fire, when a Tatar unit raided the area in 1408.
15 ғасыр
1422 жылы Сергий Ресей мемлекетінің қасиетті қамқоршысы деп жарияланды. Сол жылы Косово шайқасынан кейін монастырьда пана тапқан серб монахтарының бір тобы алғашқы тас соборды салды. Қасиетті Сергийдің қабірлері әлі де Киелі Үштікке арналған осы соборда сақталған. Ортағасырлық Ресейдің ең көрнекті икона суретшілері Андрей Рублев және Даниил Чёрный соборды фрескалармен безендіру үшін шақырылды. Дәстүр бойынша, Мәскеу патшалары осы соборда крещениеден өтіп, алғыс айту қызметтерін өткізді. 1476 жылы Иван III Киелі Рух шіркеуін салуға Псков шеберлерін шақырды. Бұл құрылыс – жоғарғы жағында қоңырау мұнарасы бар қалған сирек орыс шіркеулерінің бірі. Ішкі кеңістігінде әшекей үшін глазурьдалған плиткаларды қолданудың ең алғашқы мысалдары бар. 16 ғасырдың басында Василий III Никондық қосымшаны және Сергийдің бірнеше шәкірттері жерленген Серапион шатырын салдырды.
St. Sergius was declared patron saint of the Russian state in 1422. The same year the first stone cathedral was built by a team of Serbian monks who had found refuge in the monastery after the Battle of Kosovo. The relics of St. Sergius still may be seen in this cathedral, dedicated to the Holy Trinity. The greatest icon painters of medieval Russia, Andrei Rublev and Daniil Chyorny, were summoned to decorate the cathedral with frescoes. Traditionally, Muscovite royals were baptized in this cathedral and held thanksgiving services here. In 1476, Ivan III invited several Pskovian masters to build the church of the Holy Spirit. This structure is one of the few remaining examples of a Russian church topped with a belltower. The interior contains the earliest specimens of the use of glazed tiles for decoration. In the early 16th century, Vasily III added the Nikon annex and the Serapion tent, where several of Sergius' disciples were interred.
XVI ғасыр
1559 жылы Иван Грозный бұйрығымен салынған алты бағаналы Успенский соборының құрылысына 26 жыл кетті. Собор өзінің үлгісі болған және Мәскеу Кремліндегі осы аттас собордан әлдеқайда ірі. XVI-XVIII ғасырлардағы тамаша иконостас Симон Ушаковтың шедевр туындысы – «Соңғы тоқсан» иконасын қамтиды. 1684 жылы Ярославль шеберлерінің тобы собордың ішкі қабырғаларын күлгін және көк түсті фрескалармен суреттеді. Собор Ресейдегі ең бай жер иелерінің біріне айналғандықтан, оның орналасқан ормандары кесіліп, собор қабырғаларының жанында ауыл (немесе посад) пайда болды. Бұл ауыл біртіндеп қазіргі Сергиев-Посад қаласына дейін өсті. Монастырь өзі хроника жазу және икона салудың маңызды орталығы болды. Собор қабырғаларының тікелей қарсысында Әйгілі Параскева монастыры салынды, оның құрамында Әйгілі Параскева шіркеуі (1547), Кіріспе шіркеуі (1547) және Әйгілі Параскеваның құдығының үстіндегі XVII ғасырға жататын шағын ғибадатхана әлі де көрініп тұр.
It took 26 years to construct the six pillared Assumption Cathedral, which was commissioned by Ivan the Terrible in 1559. The cathedral is much larger than its model and namesake in the Moscow Kremlin. The magnificent iconostasis of the 16th–18th centuries features Simon Ushakov's masterpiece, the icon of Last Supper. The interior walls were painted with violet and blue frescoes by a team of Yaroslavl masters in 1684. The vault contains burials of Boris Godunov, his family and several 20th century patriarchs. As the monastery grew into one of the wealthiest landowners in Russia, the woods where it had stood were cleared and a village (or posad) sprang up near the monastery walls. It gradually developed into the modern town of Sergiyev Posad. The cloister itself was a notable centre of chronicle writing and icon painting. Just opposite the monastery walls St. Paraskeva's Convent was established, among whose buildings St. Paraskeva's Church (1547), Introduction Church (1547), and a 17th century chapel over St. Paraskeva's well are still visible.
17 ғасыр
1550 жылдары монастырды қоршаған ағаш қоршаулар он екі мұнарасы бар ұзын тас қабырғалармен алмастырылды, бұл монастырға 1608-1610 жылдардағы 16 айлық поляк-литвалық қоршауға қарсы тұруға көмектесті. Кафедраль қақпасындағы зеңбірек тесігі Владислав IV-нің 1618 жылғы сәтсіз қоршауының естелігі ретінде сақталған. XVII ғасырдың соңында, жас Петр I екі рет жауларынан қашып монастырь ішінде пана тапқанда, көптеген ғимараттар салынды. Олардың ішінде әсем әрленген интерьерлері бар патриархтардың шағын барокко сарайы және шахматтық өрнекпен боялған қасбеттері бар патша сарайы бар. Қасиетті Сергийдің асханасы, жабылып, сондай-ақ керемет шахматтық өрнекпен боялған, Ресейдегі ең үлкен зал болған. Иоанн Баптисттің тууына арналған бес күмбезді шіркеу (1693-1699) Строгановтардың тапсырысымен салынды және қақпалардың бірінің үстіне орнатылды. 17 ғасырға қатысты басқа құрылыстарға монахтардың ұялары, шатырлы шіркеумен жабылған аурухана және 1644 жылы табылған қасиетті құдық үстінде салынған шағын шіркеу жатады.
In 1550s, a wooden palisade surrounding the cloister was replaced with long stone walls, featuring twelve towers, which helped the monastery to withstand a celebrated 16 month Polish Lithuanian siege in 1608–1610. A shell hole in the cathedral gates is preserved as a reminder of Wladyslaw IV's abortive siege in 1618. By the end of the 17th century, when young Peter I twice found refuge within the monastery from his enemies, numerous buildings had been added. These include a small baroque palace of the patriarchs, noted for its luxurious interiors, and a royal palace, with its facades painted in checkerboard design. The refectory of St. Sergius, covering and also painted in dazzling checkerboard design, used to be the largest hall in Russia. The five domed Church of John the Baptist's Nativity (1693–1699) was commissioned by the Stroganovs and built over one of the gates. Other 17th century structures include the monks' cells, a hospital topped with a tented church, and a chapel built over a holy well discovered in 1644.
18-19 ғасырлар
1744 жылы Елизавета императрица монастырға лавра мәртебесін берді. Осыдан бастап Мәскеу митрополиті Лавра архимандриті болып тағайындалды. Елизавета Троицаға ерекше құрмет көрсетіп, жыл сайын Мәскеуден монастырға жаяу баратын. Оның құпия күйеуі Алексей Разумовский оны мұндай сапарларда сүйреп апарып, Смоленск иконасына арналған барокко стиліндегі шіркеу салдырды, ол Лаврада салынған соңғы маңызды қасиетті орын болды. Елизаветаның монастырға деген ықыласының тағы бір белгісі – ақ және көк түсті барокко стиліндегі 88 метрлік қоңырау мұнарасы, ол сол кезге дейін Ресейдегі ең биік құрылыстардың бірі еді. Оның сәулетшілері Иван Мичурин және Дмитрий Ухтомский болды. 19 ғасыр бойы Лавра Ресейдегі ең бай монастырь мәртебесін сақтап келді. 1742 жылы негісталған семинария 1814 жылы діни академиямен алмастырылды. Монастырь құнды қолжазбалар мен кітаптардың бірегей коллекциясына ие болды. Лавраның ортағасырлық жинақтары мыңдаған зыяратшыларды қызықтырды. Сергиев Посадта монастырь бірнеше скиттерге ие болды, олардың бірі консервативті философтар Константин Леонтьев пен Василий Розановтың зираттары орналасқан жер.
In 1744, Empress Elizabeth conferred on the cloister the dignity of a Lavra. The metropolitan of Moscow was henceforth also the Archimandrite of the Lavra. Elizabeth particularly favoured the Trinity and annually proceeded afoot from Moscow to the cloister. Her secret spouse Alexey Razumovsky accompanied her on such journeys and commissioned a baroque church to the Virgin of Smolensk, the last major shrine to be erected in the Lavra. Another pledge of Elizabeth's affection for the monastery is a white and blue baroque belltower, which, at 88 meters, was one of the tallest structures built in Russia up to that date. Its architects were Ivan Michurin and Dmitry Ukhtomsky. Throughout the 19th century, the Lavra maintained its status as the richest Russian monastery. A seminary founded in 1742 was replaced by an ecclesiastical academy in 1814. The monastery boasted a supreme collection of manuscripts and books. Medieval collections of the Lavra sacristy attracted thousands of visitors. In Sergiyev Posad, the monastery maintained several sketes, one of which is a place of burial for the conservative philosophers Konstantin Leontiev and Vasily Rozanov.
20 ғасыр
1917 жылғы Ресей революциясынан кейін, Кеңес үкіметі 1920 жылы лавраны жапты. Оның ғимараттары әртүрлі азаматтық мекемелерге немесе мұражайларға берілді. Бір бөлігі радиотехникаға маманданған электр инженерлерін даярлау үшін пайдаланылды. 1923 жылдың мамырында Чарльз Эшли, залдың жаңа радио технологиясын шаруалар мен солдаттардан, сондай-ақ қала тұрғындарынан құралған көрермендер алдында көрсету үшін қалай қолданылғанын баяндады. Хабарлама жариялаумен басталып, содан кейін Мәскеу атты әскерінің оркестрі Стенка Разиннің әнін орындады. Одан кейін тыңдаушыларға химиялық тыңайтқыштар мен машинамен жыртудың артықшылықтары туралы қысқа лекция оқылды. Цыган әнінен кейін, өнер көрсетілімі радионың ғажайыптары туралы әңгімемен аяқталды. 1930 жылы монастырь қоңыраулары, оның ішінде 65 тонна салмақты патша қоңырауы жойылды. Павел Флоренский және оның жақтастары биліктің сакристия жинағын ұрлап сатуына кедергі келтірді, бірақ көптеген құнды заттар жоғалып кетті немесе басқа жинақтарға ауыстырылды. 1945 жылы Иосиф Сталиннің Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде шіркеуге көрсеткен уақытша төзімділігінен кейін Лавра Ресей православие шіркеуіне қайтарылды. 1946 жылдың 16 сәуірінде Успен соборында құдайға сыйынған дұға қайта жаңғыртылды. Лавра 1983 жылға дейін Мәскеу патриархатының ордасы болып қалды, содан кейін патриархқа Мәскеудегі Данилов монастырына қоныстануға рұқсат берілді. Одан кейін монастырь діни білім берудің маңызды орталығы ретінде жалғасты. 1960-1970 жылдары маңызды қалпына келтіру жұмыстары жүргізілді. 1993 жылы Троица лаврасы БҰҰ-ның Әлемдік мұра тізіміне енгізілді. Лавраның маңында және Ресейдің барлық аймақтарында өкілдік шіркеулері (подворие немесе метохия) бар. Лавраның иеромонахтары алыс орналасқан бірнеше скиттерді (мысалы, Ақ теңіздегі Соловки архипелагындағы Анзер аралы) және Антарктидадағы Король Георгий аралындағы Троица шіркеуін басқарады.
After the Russian Revolution of 1917, the Soviet government closed the lavra in 1920. Its buildings were assigned to different civic institutions or declared museums. Part was used for training electrical engineers specialising in radio. In May 1923 Charles Ashleigh reported how the hall was used to demonstrate the new radio technology before a mixed audience primarily composed of peasants and soldiers, but with some townspeople. The broadcast started with an announcement followed by music with a band from the Moscow cavalry playing Stenka Razin. Then the audience were treated to a short lecture on the benefits of chemical manure and machine ploughs. After a gypsy song the performance was brought to a conclusion with a talk about the wonders of radio. In 1930, monastery bells, including the Tsar Bell of 65 tons, were destroyed. Pavel Florensky and his followers prevented the authorities from stealing and selling the sacristy collection but overall many valuables were lost or transferred to other collections. In 1945, following Joseph Stalin's temporary tolerance of the church during World War II, the Lavra was returned to the Russian Orthodox Church. On April 16, 1946 divine service was renewed at the Assumption Cathedral. The lavra continued as the seat of the Moscow Patriarchate until 1983, when the patriarch was allowed to settle at the Danilov Monastery in Moscow. After that, the monastery continued as a prime centre of religious education. Important restoration works were conducted in the 1960s and 1970s. In 1993, the Trinity Lavra was inscribed on the UN World Heritage List. The Lavra has a number of representative churches (podvorie or metochia) in its vicinity and throughout Russia. The Lavra's hieromonks have manned a number of sketes at remote locations (such as the Anzer Island in the Solovki Archipelago in the White Sea), as well as Trinity Church on King George Island in the Antarctic.