Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1944 жылы Фрэнк Капраның түсірген фильмі.
1944 film by Frank Capra
Джозефин Халл мен Жан Адаир тиісінше Брюстер әпкелері Әби мен Марта рөлін сомдайды. Халл мен Адаир, сондай-ақ Тедди Брюстерді ойнаған Джон Александр 1941 жылғы сахналық қойылымдағы рөлдерін қайта ойнады.
Josephine Hull and Jean Adair portray the Brewster sisters, Abby and Martha, respectively. Hull and Adair, as well as John Alexander (who played Teddy Brewster), reprised their roles from the 1941 stage production.
Сюжет
Бруклиндегі Брюстерлер отбасы Нью-Йорк штатының Майфлауэр қоныстанушыларының ұрпақтары. Әулеттік үйдің қабырғаларында көрнекті ата-аналарының портреттері ілулі тұр. Некеге "ескі дәуірдің қамығы" деп бірнеше рет айыптаған жазушы Мортимер Брюстер көршісі, пастордың қызы Элейн Харперге ғашық болады. Хэллоуин күні Мортимер мен Элейн үйленеді. Элейн әкесіне хабарласып, бал айына дайындалу үшін әкесінің үйіне барады, ал Мортимер Әби мен Мартаға, оны отбасылық үйінде тәрбиелеген әпкелеріне қайта оралады. Мортимердің ағасы Тедди өзін Теодор Рузвельт деп есептейді. Тедди баспалдаққа көтерілер кезде "Шабуыл!" деп айқайлап, 1898 жылы Сан-Хуан төбесіндегі Рузвельттің танымал шабуылын еліктеп, жоғары қарай жүгіреді. Келесі кітабына материал іздеп жүрген Мортимер терезе алдында жасырылған мәйіт табады. Ол Теддидің ақыл-есінен айырылуы оны кісі өлтіруге итермелеген деп қорқынышпен болжайды. Эбби мен Марта олардың сериялық кісі өлтіруші екенін, жалғыз және қарт адамдарға көмектесіп, олардың "қайғысын" аяқтайтынын қуана түсіндіреді. Олар "Бөлме жалға беріледі" деген жарнама іліп, құрбанды әкеледі, содан кейін олармен танысып жатқанда, ескі жусан шарабына залал келтіреді, оған мысық, стрихнин және цианид қосады. Мәйіттерді Тедди жер төлесіне көмеді, ол оларды Панама каналын салу кезінде қайтыс болған сары қызылшадан өлгендер деп санайды. Мортимер осы ақпаратты сіңіріп алғанда, оның інісі Джонатан алкогольге тәуелді серігі, пластикалық хирург доктор Герман Эйнштейнмен бірге келеді. Джонатан да полициядан қашып, соңғы құрбаны, мырза Спенальцодан құтылуға тырысатын сериялық кісі өлтіруші. Эйнштейннің мас күйінде өзгерткен Джонатанның беті Борис Карлоффтың Франкенштейн монстрының макияжына ұқсайды. Бұл өзіне сілтеме жасайтын әзіл, Карлоффтың Бродвей қойылымындағы кейіпкерді сомдауын еске түсіреді. Capra зерттеушісі Мэтью К. Гунтер пьеса мен фильмнің терең тақырыбы Американың өзі жариялаған және Брюстерлер талап ететін бостандықтың оң және теріс салдарымен санасудағы қиындықтары екенін айтады. Олардың үйі көшедегі ең әдемі үй болғанымен, жертөледе 12 мәйіт бар. Бұл қайшылық Американың өткендегі зорлық-зомбылық пен оның еркіндіктің жаршысы рөлі туралы мифтерді қабылдаудағы күресін көрсетеді. "Арсен және ескі кружка" фильміндегі Брюстер үйі үшін қолданылған декорациялар 1942 жылғы "Джордж Вашингтон мұнда ұйықтаған" фильмінде қайта қолданылды. Фильмдегі қираған ферма үйінің бейнесін жасау үшін Warner Bros. командасы декорациядағы қоршауларды, қабырғаларды және едендерді бұзды.
The Brewster family of Brooklyn, New York, is descended from Mayflower settlers. Several illustrious forebears' portraits line the walls of the ancestral home. Mortimer Brewster, a writer who has repeatedly denounced marriage as "an old fashioned superstition", falls in love with Elaine Harper, his neighbor and the minister's daughter. On Halloween day, Mortimer and Elaine get married. Elaine goes to her father's house to tell her father and pack for the honeymoon and Mortimer returns to Abby and Martha, the aunts who raised him in the old family home. Mortimer's brother, Teddy, who believes he is Theodore Roosevelt, resides with them. Each time Teddy goes upstairs, he yells "Charge!" and runs up the stairs, imitating Roosevelt's famous 1898 charge up San Juan Hill. Searching for the notes for his next book, Mortimer finds a corpse hidden in the window seat. He assumes in horror that Teddy's delusions have led him to murder. Abby and Martha cheerfully explain that they are responsible, that as serial murderers, they minister to lonely old bachelors by ending their "suffering". They post a "Room for Rent" sign to attract a victim, then serve a glass of elderberry wine spiked with arsenic, strychnine, and cyanide while getting acquainted with them. The bodies are buried in the basement by Teddy, who believes they are yellow fever victims who perished in the building of the Panama Canal. While Mortimer digests this information, his brother Jonathan arrives with his alcoholic accomplice, plastic surgeon Dr. Herman Einstein. Jonathan is also a serial murderer trying to escape from the police and dispose of his latest victim, Mr. Spenalzo. Jonathan's face, altered by Einstein while drunk, resembles Boris Karloff's Frankenstein monster makeup. refn| The self referential joke highlights Karloff's portrayal of the character in the Broadway production. Capra scholar Matthew C. Gunter argues that the deep theme of both the play and film is America's difficulty in coming to grips with both the positive and negative consequences of the liberty it professes to uphold, and which the Brewsters demand. Although their house is the nicest in the street, there are 12 bodies in the basement. That inconsistency is a metaphor for America's struggle to reconcile the violence of much of its past with the pervasive myths about its role as a beacon of freedom. The set used for the Brewster home in Arsenic and Old Lace was reused in the 1942 film George Washington Slept Here. To ensure it looked the part of a dilapidated farmhouse in the latter movie, Warner Bros. crews knocked out bannisters, rafters and floors on the set.
Кассалық жинақ
Warner Bros. деректері бойынша, фильм отандық прокатта 2,836,000 доллар, ал халықаралық прокатта 1,948,000 доллар жинады. "Харрисонның есептері" басылымы: "Күлкіге толы, керемет фильм, жылдың ең табысты фильмдерінің бірі болуы мүмкін" деп жазды. "The New Yorker" журналынан Джон Ларднер фильмді "сахнадағыдай әсерлі және қатты күлкі тудырады, ал бұл өте қуандырады" деп сипаттады. 1968 жылы фильмді талдаған Чарльз Хигхэм мен Джоэл Гринберг "Фрэнк Капра "Арсеник және ескі кружевка" туындысын шамадан тыс және күлкілі ете білді" деп мәлімдеді. Rotten Tomatoes сайтында фильмге 35 рецензия негізінде 86% мақұлдау көрсеткіші берілген, орташа бағасы 7.7/10. 2000 жылы фильм Америка кино институтының "AFI 100 жыл 100 күлкі" (#30) тізіміне енді.
According to Warner Bros. records, the film grossed $2,836,000 domestically and $1,948,000 internationally. Harrison's Reports wrote: "An hilarious entertainment, it should turn out to be one of the year's top box office attractions." John Lardner of The New Yorker called the film "practically as funny in picture form as it did on the stage, and that is very funny indeed." Assessing the film in 1968, Charles Higham and Joel Greenberg state in Hollywood in the Forties that "Frank Capra provided a rather overstated and strained version of Arsenic and Old Lace". On the review aggregator website Rotten Tomatoes, the film holds an approval rating of 86% based on 35 reviews, with an average rating of 7.7/10. The film is recognized by American Film Institute in AFI's 100 Years 100 Laughs (#30) in 2000.
Радиоға бейімделу
Арсен және ескі қайыс 1946 жылғы 25 қарашада Борис Карлофф пен Эдди Альберт қатысқан "The Screen Guild Theater" радио спектаклі үшін жарты сағаттық пьеса ретінде бейімделді. 1948 жылғы 25 қаңтарда "Ford Theatre" арнасында бір сағаттық бейімдеу көрсетілді, онда Джозефин Халл, Жан Адэр және Джон Александр бұрынғы рөлдерін қайта ойнады.
Arsenic and Old Lace was adapted as a half hour radio play for the November 25, 1946, broadcast of The Screen Guild Theater with Boris Karloff and Eddie Albert. A one hour adaptation was broadcast on January 25, 1948 on the Ford Theatre, with Josephine Hull, Jean Adair, and John Alexander reprising their roles.