Венгрия демократиялық форумы: тарихы мен саяси жолы
Hungarian Democratic Forum
Венгрия демократиялық форумы (MDF) – ұлтшыл консервативтік саяси партия. 1990-2010ж. парламентте өкілдік етті, 2011ж. таратылды. Йожеф Анталл басшылығымен демократиялық Венгрияның іргесін қалады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Венгрия демократиялық форумы (Мадьяр Демократиялық Форумы, MDF) – Венгриядағы орталық-оң саяси партия. Оның мажар ұлттық, ұлттық консервативтік, христиандық-демократиялық идеологиясы болды. Партия 1990 жылы демократияның қайта орнатылуынан бастап 2010 жылға дейін Ұлттық Ассамблеяда үздіксіз өкілдік етті. 2011 жылдың 8 сәуірінде таратылды. МДФ Йозеф Анталл басшылығымен, 1990-1993 жылдар аралығында премьер-министр болған кезде Венгрия демократиялық ел ретінде қалыптасқандағы ең ірі партия болды. Содан бері партияның өкілдігі азайды, 1998-2002 жылдар аралығында «Фидес» партиясымен кіші коалициялық серіктес болды, ал қалған уақытта оппозицияда болды. Ол Орталық демократтар халықаралық ұйымының мүшесі болды және 2009 жылға дейін Еуропалық халық партиясының құрамында болды, содан кейін Еуропалық консерваторлар мен реформаторлар альянсына қосылды. МДФ-тың бір еуропарламент депутаты, Лайош Бокрос, Еуропалық консерваторлар мен реформаторлар тобында Еуропалық парламентте отырды.
The Hungarian Democratic Forum (Magyar Demokrata Fórum, MDF) was a centre right political party in Hungary. It had a Hungarian nationalist, national conservative, Christian democratic ideology. The party was represented continuously in the National Assembly from the restoration of democracy in 1990 until 2010. It was dissolved on 8 April 2011. The MDF was the largest party on Hungary's emergence as a democratic country under the leadership of József Antall, Prime Minister between 1990 and 1993. Since then, its representation receded, with the party playing the role of junior coalition partner to Fidesz from 1998 to 2002, and in opposition otherwise. It was a member of the Centrist Democrat International and was a member of the European People's Party until 2009, when it joined the Alliance of European Conservatives and Reformists. The MDF's one MEP, Lajos Bokros, sat with the European Conservatives and Reformists in the European Parliament.
Қор
Венгриялық Демократиялық Форум 1987 жылдың күзінде, Венгрия Социалистік Жұмысшы Партиясының (MSzMP) бірпартілі билігі тұсында құрылды. Оның алғашқы отырысы 1987 жылдың 27 қыркүйегінде Оңтүстік Венгриядағы Лакителек ауылында өтті. Бастапқыда ол партия емес, еркін саяси қозғалыс сияқты болды. Оның негізін қалаушылар көбінесе ұлттық саналы зиялылар болды, олардың ішінде Шандор Чоори, Золтан Биро, Иштва́н Чурка және Шандор Ле́зшак есімдері бар. Олар 19 ғасырдың соңынан бері урбанус («қалалық») мектебіне қарсы тұрған népi nemzeti («халықтық ұлттық» немесе «ауылдық ұлттық») қозғалысының идеологиялық дәстүрінде болды. Форум ұлттық және мәдени дәстүрлерге, радикалды демократиялық бастауыш саясатына және капитализм мен коммунизм арасындағы «үшінші жолға» бағытталды. Оларды толғандырған мәселелердің бірі – Николае Чаушеску тұсындағы көршілес Румыниядағы венгр этникалық азаматтарының қиын жағдайы еді. Коммунистік билікке қарсы оппозициясы, көбінесе қалалық және батысқа бейім либералды «Еркін Демократтар Альянсы» (SzDSz) және «Жас Демократтар Альянсы» (FiDeSz) құрылғаннан кейін ғана күш алды. Олардан өзгеше, MDF MSzMP ішіндегі реформалық топтармен, атап айтқанда политбюро мүшесі Имре Позгаймен одақ құрды. Форум «конструктивті» оппозиция ретінде қарастырылды және Янош Кистің айналасындағы Еркін Демократтар сияқты үлкен қауіп тудырмады. «Бөліп билеу» тактикасының салдарынан әлсіремеу үшін әртүрлі оппозициялық топтар 1989 жылдың наурыз айында «Оппозиция дөңгелек үстелі» келіссөздеріне қатысты. Олар 1989 жылдың маусымынан бастап MSzMP және қоғамдық ұйымдармен бірге үш тарапты Ұлттық дөңгелек үстелге қатысты. Дөңгелек үстел барлық даулы мәселелерді шеше алмады. Атап айтқанда, оппозициялық партиялар арасында жыл соңына дейін тікелей президенттік сайлау өткізу керек пе, деген пікір таласы болды. MSzMP 1989 жылдың қазанында Венгрия Социалистік Партиясына (MSzP) айналды және Имре Позгай тікелей президенттік сайлаудағы басты үміткер деп есептелді. Позгаймен жақсы қарым-қатынаста болғандықтан, MDF бұл мүмкіндікке қарсы болмады. «Еркін Демократтар» мен «Фидес» партиялары, керісінше, тікелей сайланған социалистік президенттің келуіне жол бермеуді қалап, 1989 жылдың қарашасында референдум өткізуді талап етті. SzDSz MDF-ті «коммунистердің достары» немесе «құмарлары» деп сынады. Референдумды қолдаушылар алдымен парламенттік сайлау өткізуді ұсынса, MDF тікелей президенттік сайлауды қолдады және осы мәселеде «жоқ» деуге шақырды. Ақырында «иә» кампаниясы тар үлкен артықшылықпен жеңіске жетті. 1989 жылдың қазанында партия Жозеф Анталлді президенттік лауазымға сайлады. Анталлдың негізін қалаушы президент Золтан Биродан билікті алуымен, MDF népi nemzeti принциптерінен бірте-бірте алыстады. Анталл кең мағынадағы ұлттық либералды немесе либералды-консервативті бағытты ұсынды, партияны кең саяси спектрге және әлеуметтік базаға, әсіресе ұлттық саналы және христиандық орта тапқа ашты. Ол оң жақтың орталық «қосымша» партиясына, тіпті «барлығын қамтитын» партияға айналды.
The Hungarian Democratic Forum was founded in autumn of 1987, during the one party rule of the Hungarian Socialist Workers' Party (MSzMP). Its first meeting was in the village of Lakitelek in southern Hungary on 27 September 1987. Initially it was rather a loose political movement than a party. Its founders were mostly nationally minded intellectuals, including Sándor Csoóri, Zoltán Bíró, István Csurka and Sándor Lezsák. They stood in the ideological tradition of the népi nemzeti ("populist " or "rural national") movement, which has been opposed to the urbánus ("urbanist") school of thought since the end of the 19th century. The Forum focused on national and cultural traditions, aimed at radically democratic grassroots politics and a "third way" between capitalism and communism. One of the issues that bothered them was the menacing situation of the ethnic Hungarian minority in neighbouring Romania under Nicolae Ceaușescu. Its opposition against the communist rule was more moderate than the mostly urban and pro Western liberal Alliance of Free Democrats (SzDSz) and Alliance of Young Democrats (FiDeSz), that were created shortly after. Unlike them, the MDF sought an alliance with reform oriented elements within the MSzMP, namely the politburo member Imre Pozsgay, The Forum was seen as a "constructive" opposition and not as great a danger as the Free Democrats around János Kis. In order not to be diminished by a "divide and rule" tactic, the different oppositional groups joined in the "Opposition Round Table talks" in March 1989. They participated in the tripartite National Round Table with MSzMP and mass organisations beginning in June 1989. The Round Table could not solve all contentious points. In particular, there was discord among the oppositional parties if direct presidential elections should be held before the end of the year. The MSzMP had transformed into the Hungarian Socialist Party (MSzP) in October 1989 and Imre Pozsgay was considered a strong contender in direct presidential elections. Given its good relations with Pozsgay, the MDF did not oppose this possibility. Free Democrats and Fidesz, on the other hand, wanted to prevent a directly elected, Socialist president at any rate and therefore called for a referendum, that was held in November 1989. The SzDSz heavily attacked the MDF as "the Communists' friends" or "collaborators". While the proponents of the referendum suggested that parliamentary elections should be held first, the MDF supported direct presidential elections and therefore called for a "no" in this question. Eventually, the "yes" campaign won by a narrow margin. In October 1989 the party voted József Antall to be its president. With Antall's taking over from founding president Zoltán Bíró, the MDF shifted gradually away from the népi nemzeti principles in their pure form. Antall represented a broadly national liberal or liberal conservative tendency, opening the party for a wider political spectrum and social base, especially the national minded and Christian middle class. It transformed into a right of centre "omnibus" party, or even a "catch all party".
Үкімет кезеңі (1990-1994)
1990 жылдың наурыз және сәуір айларында МДФ Венгрияда коммунизмнің аяқталуынан кейін өткен алғашқы еркін парламент сайлауында 24,7% дауыс алып, 386 орынның 164-ін жеңіп алды. Ол идеологиялық жағынан жақын Тәуелсіз шағын шаруалар партиясы (FKgP) және Христиан-демократиялық халық партиясы (KDNP) есебінен орталық-оңшыл үкіметтік коалиция құрды. Жозеф Анталл премьер-министр болды. МДФ енді екі негізгі ішкі бағытқа бөлінді. Басымдық Анталлдың үкіметтік шеңберіне тиесілі болды, ол прагматикалық, либералды консерватизм, конституционализм және заңдылықпен сипатталды. Анталл үкіметі Венгрияның коммунистік биліктен өтуін аяқтаған маңызды реформаларды жүзеге асырды, мысалы, жергілікті басқару туралы заңдар, мемлекеттік қызметшілердің мәртебесі және бұрынғы режимнің кемшіліктерін жою. Дегенмен, дәстүрлі және діни құндылықтар мен ұлттық идеялар МДФ-тың риторикасында Батыс Еуропа елдеріндегі консервативті және христиандық-демократиялық партияларға қарағанда үлкен рөл атқарды. Партияның оң қанатындағы радикалды популистік және ұлтшыл фракциясы коммунизмге де, либерализмге де қарсы болды. Оның жақтастары бұрынғы коммунистерді қоғамдық лауазымдардан жүйелі түрде "тазалауды" талап етті, теледидар және радио станцияларындағы "ұлттық емес" деп саналған жауапты тұлғаларды жұмыстан босатуды талап етті, сондай-ақ либералды SzDSz партиясына шабуыл жасады, оны "космополиттік", "либералды большевик" және "еврей" деп қарады, демек, қарапайым венгрлердің ойлау жолымен үйлеспейді. 1992 жылдан кейін ұлтшыл радикалдардың орталық үкіметтік қанаттан алшақтауы күшейді, ал 1993 жылы олардың көпшілігі Иштван Цурка басшылығымен партиядан шығып, оңшыл партияларды құрды, ең танымалдары – Венгрия Әділет және Өмір партиясы (MIÉP). 1993 жылдың желтоқсанында Анталл қайтыс болғаннан кейін, оның орнын партиялық әріптесі Петер Борос басты, ол 1994 жылдың мамырында өткен парламент сайлауына дейін үкіметті басқарды.
In March and April 1990, the MDF won the first free parliamentary elections after the end of Communism in Hungary with 24.7% of the votes and 164 of 386 seats. It formed a centre right government coalition with the ideologically close Independent Smallholders Party (FKgP) and Christian Democratic People's Party (KDNP). József Antall became Prime Minister. The MDF was now divided in two major internal tendencies. The dominant one was Antall's government circle, characterised by pragmatic, liberal conservatism, constitutionalism and legalism. The Antall government carried important reforms through that completed Hungary's transition from communist rule, e. g. laws on local administration, the status of civil servants and redemption of the old regime's wrongs. Still, traditional and religious values and national ideas played a greater role in the MDF's rhetorics than in its conservative and Christian democratic counterparts in Western European countries. The right wing, radically populist and national faction within the party was characterised by vocal anti communism as well as anti liberalism. Its proponents called for a systematic "cleansing" of public positions from former communists, demanded the sacking of supposedly "un national" responsibles at TV and radio stations, and also attacked the liberal SzDSz, which they viewed as "cosmopolitan", "liberal bolshevik" and "Jewish" and therefore incompatible with the ordinary Hungarians' mindset. After 1992, the distance of the national radicals to the moderate governmental wing grew progressively, and in 1993 most of them led by István Csurka left the party to found far right parties, most notably the Hungarian Justice and Life Party (MIÉP). After Antall's death in December 1993, he was succeeded by his party colleague Péter Boross, who led the government until the parliamentary election of May 1994.
Фидеспен одақ (1994-2006)
1994 жылғы сайлауда МДФ ауыр жеңіліске ұшырады, 12,0% дауыс алып, 38 орынға ие болды, бұл оны қайта жаңғырған социалистер мен либералды SzDSz партиясынан кейінгі үшінші орынға түсірді. Оппозицияда Борош және Сандор Лезсак сияқты консерваторлар мен Иван Сабоның айналасындағы орталық саясаттағылар арасындағы ішкі тартыстар жалғасып, күшейе берді. 1996 жылы Лезсак жетекшілік сайлауда жеңіске жеткеннен кейін Сабо және Анталл кезеңіндегі үкіметтік лауазымдарда болған көптеген саясаткерлер партиядан шығып, Венгрия Демократиялық Халық партиясын (МДХП) құрды. 1998 жылғы парламенттік сайлауда екі партия да өте көңіл көшпейтін нәтижелер көрсетті (МДФ: 2,8%; МДХП: 1,3%). Дегенмен, МДФ кейбір сайлау округтерінде 1994 жылдан кейін либералдықтан консервативтікке бұрған Fidesz партиясымен бірлескен үміткерлерді тікелей ұсынды, соның арқасында парламентте 17 орын сақтап қалды. Партия премьер-министр Виктор Орбан басқаратын Fidesz-дің коалициялық үкіметіне қосылды, сондай-ақ бұл коалицияға Шағын фермерлер партиясы да кірді. 1998 жылы МДФ Еуропалық халық партиясына (ЕХП) бақылаушы ретінде қабылданды, 2001 жылы серіктес мүше, ал 2004 жылы толық мүше атанды. 1999 жылдан 2010 жылға дейін партияны Иболя Давид басқарды. МДФ 2002-2006 жылдар аралығында Fidesz-бен сайлауалды одақ құрудың нәтижесінде Ұлттық Ассамблеяда 24 орынға ие болды. 2004 жылғы Еуропарламент сайлауында партия 5,3% (164 025 дауыс) дауыс жинады және оның бір мүшесі, Петер Олахос, ЕХП ED тобының мүшесі ретінде Еуропарламентке сайланды. Партия 2006 жылғы парламенттік сайлауда 5,04% (272 831 дауыс) дауыс алып, келесі парламенттегі орнын сақтап қалды.
The 1994 poll brought a devastating defeat for the MDF which dropped to 12.0% of the votes and 38 seats, putting it on a distant third place behind the resurged Socialists and the liberal SzDSz. While in opposition, internal quarrels continued and intensified between conservatives, like Boross and Sándor Lezsák, and centrists around Iván Szabó. After Lezsák won the leadership vote in 1996, Szabó and most of the governmental figures of the Antall period left the party and founded the Hungarian Democratic People's Party (MDNP). In the 1998 parliamentary election, both parties performed very disappointingly (MDF: 2.8%; MDNP: 1,3%). However, the MDF had fielded joint candidates with Fidesz – that had turned from liberal to conservative after 1994 – in some constituencies and thus secured 17 seats in parliament. The party joined a Fidesz led coalition government under Prime Minister Viktor Orbán which also included the Smallholders Party. The MDF was admitted to the European People's Party (EPP) as an observer in 1998, becoming an associate member in 2001 and a full member in 2004. From 1999 to 2010, the party was led by Ibolya Dávid. The MDF had 24 seats in the National Assembly between 2002 and 2006, due to an electoral alliance with Fidesz. In the 2004 European Parliamentary Elections it gained 5.3% (164,025 votes) of the vote and one of its members, Péter Olajos, was elected as a Member of the European Parliament (MEP), sitting with the EPP ED Group. The party received 5.04% (272,831 votes) of the votes in the 2006 parliamentary elections, thus securing its place in the next Parliament.
Төмендеу (2006-2010 жылдар)
MDF негізінен бөлініп кетті, партияның көптеген парламенттік өкілдері партиядан қуылды. Иболия Давид Венгриядағы ең ірі консервативті күш – Фидестің өзінің партиясын аннексиялауға тырысып жатыр деп үнемі айыптады. Екі партия 2006 жылғы парламент сайлауының бірінші турында МДФ кандидаттарының Фидесті қолдау үшін сайлаудан шығуы мүмкін деген мәселе бойынша қызу дауға түсті: партия басшылығы мұны жасамауға шешім қабылдады. Дегенмен, МДФ кандидаттарының бір бөлігі өз еркімен сайлаудан бас тартты. 2008 жылы президент сайлауы жанжалға ұласты, Иболия Давид UD Ltd. компаниясымен байланысы бар адамдардың партиясының ішкі істеріне араласуға тырысқанын мәлімдеді және дәлел ретінде жасырын жазылған телефон әңгімелерін жариялады. Давид пен оның жақтастары MDF саясаткері Корнел Алмассиді партияның съезінде партия төрағасы болып үміткерліктен бас тартуға мәжбүр етті. MDF ЕХП мүшесі болды, бірақ 2009 жылдың 22 маусымында жаңадан сайланған Еуропарламент депутаты Лайос Бокрос ЕХП тобының орнына Еуропалық консерваторлар мен реформаторлар (ECR) тобына қосылды. Бұл партияның ЕХП-дан шеттетілуіне әкелді. Оның орнына ол 2009 жылдың қазан айында құрылған Еуропалық консерваторлар мен реформаторлар альянсына (AECR) қосылды. 2009 жылдың 8 қазанында Иболия Давид Ұлыбританияның Консервативтік партиясының жылдық конференциясында сөз сөйледі, бұл екі партия арасындағы ұзақ мерзімді стратегиялық одақты растады. Бокростың тағайындалуы консервативті идеологиядан либералды идеологияға саяси ұстанымның өзгеруін көрсетті. Нәтижесінде Петер Олахос, Кальман Катона және бұрынғы премьер-министр Петер Борос сияқты бірнеше көрнекті мүшелер партиядан кетті. Депутат Андраш Чсакидің кеткенінен кейін, 2009 жылдың наурызында Венгрия Демократиялық форумының парламенттік фракциясы парламент ережелеріне сәйкес таратылды. 2010 жылы Лайос Бокрос 2010 жылғы парламент сайлауында премьер-министрлік лауазымға партияның кандидаты болды, сондай-ақ бірнеше бұрынғы солшыл саясаткерлер, мысалы, жазушы Йозеф Дебречени және саяси талдаушы Золтан Сомоги ұлттық тізімге енгізілді. Сонымен қатар, MDF 2009 жылғы Еуропалық парламент сайлауында жеңіліске ұшыраған SzDSz партиясымен сайлауалды одақ құрды. Оның төрағасы Аттила Реткес ұлттық тізімге енді, сондай-ақ кейбір сайлау округтерінде бірлескен кандидаттар тізімге алынды. Бұл шешімнен кейін партиядан кетулер жаппай сипат алды, жергілікті партия ұйымдарының көпшілігі таратылды. Ұлттық сайлауда MDF бесінші орынды иеленді және дауыстардың 2,67% ғана алды, осылайша демократияға көшкеннен кейін жиырма жыл өткен соң алғаш рет заң шығарушы органға өте алмады. Иболия Давид дереу қызметінен кетіп, саясаттан шықты.
MDF had essentially split, with the majority of its parliamentary representatives ousted from the party. Ibolya Dávid regularly accused Fidesz, the largest conservative force in Hungary of trying to annex her party. The two parties had a bitter quarrel following the first round of the 2006 parliamentary elections on the possible withdrawal of MDF candidates to support the Fidesz: the presidency of the party decided not to do this. However, a number of MDF candidates decided to withdraw at their own discretion. In 2008, the presidential election turned into a scandal, where Ibolya Dávid said that people associated with UD Ltd. had attempted to interfere with internal affairs of her party, and released secretly recorded telephone conversations as evidence. Dávid and his supporters forced MDF politician Kornél Almássy to withdraw from running for party chairman at a party congress to re elect officials. MDF was a member of the EPP, but on 22 June 2009 its newly elected MEP Lajos Bokros joined the European Conservatives and Reformists (ECR) group in the European Parliament instead of the EPP Group. This led to the party's suspension from the EPP. Instead, it joined the Alliance of European Conservatives and Reformists (AECR), that was founded in October 2009. On 8 October 2009, Ibolya Dávid was a guest speaker at the annual conference of the British Conservative Party, to confirm a long term strategic alliance between the two parties in Europe. Bokros' nomination indicated a change of political position from conservative to liberal ideology. As a result, several prominent members left the party, including Péter Olajos, Kálmán Katona and former Prime Minister Péter Boross. With MP András Csáky's quit, the Hungarian Democratic Forum's parliamentary group defunct according to the house rules in March 2009. In 2010, Lajos Bokros became the party's candidate for the position of Prime Minister in the 2010 parliamentary election, and several other former left wing politicians were placed on the national list, for instance writer József Debreczeni and Zoltán Somogyi, a political analyst of the Political Capital. Furthermore, MDF entered into an electoral alliance with SzDSz, which suffered a crushing defeat during the 2009 European Parliament election. Its chairman Attila Retkes received a place on the national list and there were also joint candidates in some constituencies. After the decision, the quits became a mass phenomenon, whole local party organizations ceased to exist. On the national election, MDF came to the fifth place and received only 2.67% of the votes, thus shut out of the legislature altogether for the first time since the transition to democracy, after twenty years. Ibolya Dávid immediately resigned from her position and retired from the politics.
Тарату
Давид отставкаға кеткеннен кейін оның орынбасары Кароли Хереньи енді парламенттен тыс партияның уақытша президенті болып сайланды. 2010 жылдың маусым айында Золт Макай жаңа президент болды. Жаңадан сайланған басшылық партияны реформалау туралы шешім қабылдады және 2010 жылдың 12 желтоқсанында «Әл-ауқат және еркіндік» (JESZ) деген жаңа атауды қабылдады. Партияның съезі 2011 жылдың наурызында атау өзгертуді бекітті, нәтижесінде 2011 жылдың 8 сәуірінде «Демократиялық әл-ауқат және еркіндік қауымдастығы» (JESZ) ресми түрде құрылды. JESZ басшылығы Бокросқа бірнеше рет Еуропарламент депутатының мандатын қайтаруды талап етті, бірақ Бокрос пен оның бұрынғы партиясы арасындағы барлық байланыс үзілді.
Upon the resignation of Dávid, her deputy Károly Herényi was elected interim president of the now extra parliamentary party. In June 2010, Zsolt Makay became the new president. The newly elected leadership decided to transform the party and adopted a new name, Welfare and Freedom (JESZ) on 12 December 2010. The party's congress approved the change of name in March 2011, as a result Democratic Community of Welfare and Freedom (JESZ) was formed officially on 8 April 2011. The leadership of the JESZ called Bokros several times to give back his MEP mandate, but all relationship has been lost between Bokros and his former party.
Ұлттық жиналыс
Сайлау Дауыстар Орындықтар Рангы Үкімет Премьер-министр үміткері # % ±п.т. # +/− 1990 1,213,825 24,72% – ±0 1-ші Йозеф Антал 1994 649,966 12,03% 12,87 127 3-ші Петер Борос 1998 139,934 3,12%1 8,91 21 7-ші Сандор Лезсак 20022 2,306,763 41,07% 36,95 7 2-ші Виктор Орбан 2006 272,831 5,04% – 13 4-ші Иболия Давид 2010 136,895 2,67% 3,37 11 5-ші парламенттік емес Лахос Бокрос 1MDF 5% сайлау шегіне жетпеді, бірақ 17 Fidesz–MDF бірлескен жеке үміткерлері өз сайлау округтерінде жеңіске жетіп, жеке парламенттік топ құрды. 2 Fidesz – Венгрия азаматтық альянсымен бірлескен тізім.
Election Votes Seats Rank Government Prime Ministercandidate # % ±pp # +/− 1990 1,213,825 24.72% – ±0 1st József Antall 1994 649,966 12.03% 12.87 127 3rd Péter Boross 1998 139,934 3.12%1 8.91 21 7th Sándor Lezsák 20022 2,306,763 41.07% 36.95 7 2nd Viktor Orbán 2006 272,831 5.04% – 13 4th Ibolya Dávid 2010 136,895 2.67% 3.37 11 5th extra parliamentary Lajos Bokros
1MDF has not reached the 5% election threshold, but 17 joint Fidesz–MDF individual candidates won their constituencies and formed a separate parliamentary group. 2Joint list with Fidesz – Hungarian Civic Alliance.
Еуропалық Парламент
Сайлау жылы # жалпы дауыс саны % жалпы дауыс үлесі # жеңілген орын саны +/ Ескертпелер 2004 164,025 5.34% (4-ші) 2009 153,660 5.31% (4-ші) 0
Election year # of overall votes % of overall vote # of overall seats won +/ Notes 2004 164,025 5.34% (4th) 2009 153,660 5.31% (4th) 0