Ресейдің экс-премьер-министрі Борис Штюрмер өмірі мен қызметі

Кіріспе

Ресейдің 5-ші премьер-министрі (1916 жылдың ақпаны – қарашасы)

Барон Борис Владимирович Штюрмер (Бори́с Влади́мирович Штю́рмер; 27 шілде 1848 [ескі стиль бойынша 15 шілде 1848] – 2 қыркүйек 1917 [ескі стиль бойынша 20 тамыз 1917]) – орыс заңгері, Ресей сарайының церемонимейстері және округ әкімі. Ол Ресей Мемлекеттік Думасының мүшесі болып, 1916 жылы премьер-министр қызметін атқарды. Императрица Александраның сенімді адамы болғандықтан, оның басқару кезеңінде елде күрт инфляция және көлік жүйесінің тоқырауы болды, бұл ауыр азық-түлік тапшылығына әкелді. Штюрмер мәселені өздігінен шешілгенше күйінде қалдырды, содан кейін оны қызметтен босатуға рұқсат берді. Мансабы барысында ол Ресей империясының ішкі істер министрі және сыртқы істер министрі болды.

Өмірбаян

Штурмер Тверь губерниясының Кесовогорский ауданындағы Байково селосында жер иелері отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Владимир Вильгельмович Штурмер неміс тегінен шыққан және Ресей империясының армиясындағы кавалерия капитаны болған. Оның анасы Ермония Панина. 1872 жылы Санкт-Петербург мемлекеттік университетінің құқық факультетін бітірген Штурмер Әділет министрлігіне, Басқарушы Сенатқа және Ішкі істер министрлігіне қызметке кірді. 1879 жылы Ресей императорлық сарайындағы төсек бөлмесінің бастығы болып тағайындалды.

Әкім

1891 жылы Тверьде аудандық кеңестің төрағасы болды. 1894 жылы Новгород, 1896 жылы Ярославль қалаларының губернаторы болып тағайындалды. Штюрмер земствомен кез келген қақтығыстан сақтанып, шыдамдылық танытты. Өте қиын жағдайда ол өзін "қорқыныштан емес, ар-ұжданынан туған консерватор" деп жариялады. 1902 жылы Ішкі істер министрі Вьячеслав фон Плехве оны Ішкі істер министрлігінің Жалпы істер департаментінің директоры етіп тағайындады. Плехве қаза болғаннан кейін Штюрмер оның орнына үміткер болды. Тіпті патша осыған қатысты жарлыққа қол қойды, бірақ бұл лауазым князь Святополк Мирскийге бұйырды. 1904 жылы Штюрмер Ресей империясының Мемлекеттік кеңесіне қабылданды. Бұл тағайындама "ресейлік бюрократия тарихындағы ерекше жағдай" саналды. Оның министр немесе сенатор лауазымын атқару үшін қажетті ресми қызмет тәжірибесі болмады. Қанды жексенбіден (1905) кейін Штюрмердің Ішкі істер министрі болуы тағы да талқыланды. Штюрмер Алексей Бобринскиймен жақын дос болды. Ол "конституциялық режиммен үйлесімде автократия" туралы армандады. Штюрмер – бюрократиялық элитаның радикал оңшылдардан алшақтауды ұнатқан өкілдерінің бірі еді. Мемлекеттік кеңестің аз ғана мүшесі монархпен осындай қарым-қатынасқа ие бола берді. Мемлекеттік кеңесте ол Петр Столыпин мен оның аграрлық реформадағы, жер басқару және ауыл шаруашылығы саласындағы жақын серіктерін, бас губернатор Александр Кривошейін "шаруаларды ұйымдастырудағы тырысқандықтарында" қолдады. Штюрмер екіұстаздыққа бейім болғандықтан, бір жағынан, шексіз автократияны жақтаған Қара жүздіктерге, екінші жағынан – парламентаризм идеясын іске асыруды көздеген Октябристер мен Кадеттерге қарсы болды. Штюрмер бюрократтардың оңшылдар мен либералдарға бөлінуіне сақтықпен қарау қажет деп есептеді. 1913 жылы Романовтар әулетінің 300 жылдығын мерекелеу кезінде ол патша мен оның отбасын Тверьге сапарға сүйемелдеді. Сол жылдың күзінде ол Мәскеу қаласының мэрі болып тағайындалды, себебі сол жақтан келген үміткер патшаға ұнамады. Ол 1915 жылы құрылған, оңшыл монархистік бағыттағы «Отандық патриоттық одақ» (ОПО) ұйымының мүшесі болды. 1915 жылдың қараша айында бұрынғы премьер-министр Иван Горемыкиннің орнын Алексей Хвостов басатыны ұсынылды. Бірақ 1916 жылдың 18 қаңтарында патша Штюрмерді жаңа лауазым мүмкіндігін талқылауға шақырды.

In 1891 he became chairman of the district council in Tver. An appointment as Governor of Novgorod in 1894 and Yaroslavl in 1896 followed. Stürmer avoided any clash with the zemstvo, remaining patient. In a very delicate situation he declared himself a "conservative not out of fear but out of conscience". In 1902 Vyacheslav von Plehve, the Minister of Interior appointed him as Director of the Department of General Affairs at the Ministry of Interior. After Plehve was killed, Stürmer was willing to succeed him. The tsar even signed a ukase to that effect, yet the post eventually went to Prince Svyatopolk Mirsky. Stürmer was then admitted into the State Council of Imperial Russia in 1904. This appointment was an "absolutely exceptional example in the history of the Russian bureaucracy". He did not have the formal service qualification necessary for such a high appointment to hold the post of minister or the rank of senator. After Bloody Sunday (1905) again Stürmer was mentioned to become Minister of Interior. Stürmer became close friends with Alexei Bobrinsky. He dreamed of "autocracy, located in combination with the constitutional regime". Stürmer was one of those representatives of the bureaucratic elite, who preferred to distance themselves from the extreme right. Few members of the Council of State could boast of such a relationship with the monarch. In the State Council, he supported Pyotr Stolypin and his closest collaborators on agrarian reform, land management and agriculture Chief Governor Alexander Krivoshein "in their endeavors in the field of devices peasants". Stürmer, being a dualist, opposed, on one hand, the Black Hundreds, speaking for unlimited autocracy, and the other – the Octobrists and the Kadets, to practice the idea of parliamentarism. Stürmer believed that the division of bureaucrats on the right and liberals required a very cautious attitude. In the 1913 countrywide celebrations of the Romanov Tercentenary, he accompanied the tsar and his family on a journey to Tver. In autumn of the same year, he was appointed as mayor of Moscow as the candidate from the left was unacceptable to the tsar. He became a member of the Domestic Patriotic Union (OPS) – a moderately right monarchist organization, founded in 1915. In November 1915 it was proposed the old prime minister Ivan Goremykin should be replaced by Alexei Khvostov. Though on 18 January 1916 the tsar invited Stürmer to discuss the possibility of a new job.

Премьер-министр

Штюрмер Николай II-ге өзінің неміс тегін Панинге ауыстыруға рұқсат беруді өтінді. Паниндер Ресейдегі танымал ақсүйектер болғандықтан, монарх Панин отбасының барлық мүшелерімен кеңеспей Штюрмердің өтінішін қабылдамады. Патшайым мен Григорий Распутин Штюрмердің тегін өзгертудің қажеті жоқ деп есептеді. Осы мәселелер шешілгенге дейін Штюрмер 1916 жылдың 20 қаңтарында, Думаның шақырылуына қарсы болған 76 жастағы Иван Горемыкиннің орнына премьер-министр болып тағайындалды. Николай II жаңа премьер-министрге "үкімет Мемлекеттік Думамен кез келген қақтығыстан сақтану үшін барлық шараларды қолдасын" деп бұйрық берді және "үкімет пен Романовтар арасындағы қарым-қатынасты жақсарту" үшін "нақты нұсқаулар" берді. Дума ашылу алдында премьер-министр Михаил Родзянкоға "үкімет Прогрессивті блокқа жеңілдік беруге дайын, егер блок өзі де келісімге баруға дайын болса" деді. Бұл сол қанатқа қарай бұрылыс еді; олар одан либералды және келісімді саясатты күткен. Тұңғыш рет патша Таурид сарайына сапар жасады, бұл жаңа премьер-министрге қарсы ысқырық салуды мүмкінсіз етті. "Штюрмер өзінің хатшылығының директоры ретінде Манасевич Мануйловты, Иван Федоровичті таңдады. Бұл таңдау скандалды болып саналды." "1916 жылдың 29 ақпанындағы Дума отырысында, көбінесе оңшыл депутат (А. И. Савенко, Қара жүздіктердің жетекшісі) былай деді: Распутиннің елді билегені туралы кең таралған пікір үлкен психологиялық маңызға ие." Алексей Хвостов пен Илиодор Распутинды өлтіру жоспарын жасады. Хвостов Александра мен Распутиннің неміс агенттері немесе тыңшылары деген қауесет таратып, аңыз құрады. Распутиннің немістер үшін жұмыс істегенін көрсететін нақты дәлел жоқ. Күдікпен қараған Распутин 1 наурызда патша сарайының полиция бастығы Александр Спиридовичке барды. Ол үнемі жүйкелік жағдайда болды. Хвостов бір апта ішінде отставкаға кетіп, оның орнына Борис Штюрмер тағайындалды. Шілдеде денсаулығы нашар Александр Хвостов Ішкі істер министрі болып тағайындалды (Брусилов шабуылынан кейін Румыния тамызда одақтастарға қосылып, Трансильванияға шабуыл жасады). Қыркүйекте Александр Протопопов оның орнын басты. Протопопов, өнеркәсіпші және жер иесі, азық-түлікпен қамтамасыз етуді Ауыл шаруашылығы министрлігінен Ішкі істер министрлігіне беру мәселесін көтерді. Земство басшыларының көпшілігі оның министрлігімен жұмыс істемейтінін мәлімдеді. Оның азық-түлік жоспары жалпыға бірдей айыпталды. Қазан айында Владимир Сухомлинов Александра, Распутин және Протопоповтың ықпалымен түрмеден босатылды (24 қазан күні (ескі стиль бойынша) Польша Корольдігі басқыншылармен құрылды). Бұл жолы халық ашуға іш толды және оппозициялық партиялар Штюрмерге, оның үкіметіне және "Қараңғы күштерге" шабуыл жасауға шешім қабылдады. Олардың пікірінше, Штюрмер жағдайды өз бағытына жіберді. Оппозициялық партиялар Штюрмерге, оның үкіметіне және "Қараңғы күштерге" шабуыл жасауға шешім қабылдады. Штюрмер билікке келгеннен бері Распутиннің беделі күрт өсті. Парламенттегі либералдар үшін автократия мен абсолюттік монархияны жақтаған Григорий Распутин басты кедергілердің бірі болды.

Stürmer petitioned Nicholas II to sanction the change of his German surname to Panin. Since the Panins were a distinguished family of Russian nobility, the monarch could not agree to Stürmer's request until he had consulted all members of the Panin family. The tsarina and Grigori Rasputin had the opinion it was not necessary for Stürmer to change his name. Pending these proceedings, Stürmer was appointed prime minister on 20 January 1916, following the 76 year old Ivan Goremykin, who was opposed to the convening of the Duma. Nicholas ordered the new prime minister to "take all measures" to ensure that "the government avoided any conflicts with the State Duma", and gave "specific instructions" to "improve relations between the government and the Romanovs". On the eve of the opening of the Duma, the Prime Minister told Mikhail Rodzianko that "the government is ready to make a concession to the Progressive Bloc, provided that the unit itself is also ready to make compromises". It was a shift to the left; they expected he would launch a more liberal and conciliatory politics. For the first time in his life, the tsar had made a visit to the Tauride Palace, which made it practically impossible to hiss at the new prime minister. "As Director of his Secretariat Sturmer selected Манасевич Мануйлов, Иван Фёдорович. This choice, which is regarded as scandalous, is significant." "The extreme right wing deputy (A. I. Savenko, a leader of the Black Hundreds) could declare at the session of the Duma on February 29, 1916:

A strongly prevailing opinion that Rasputin was the actual ruler of the country was of great psychological importance. Alexei Khvostov and Iliodor concocted a plan to kill Rasputin. Khvostov created the rumour suggesting that Alexandra and Rasputin were German agents or spies. Evidence that Rasputin actually worked for the Germans is flimsy at best. Rather paranoid, Rasputin went to Alexander Spiridovich, head of the palace police, on 1 March. He was constantly in a state of nervous excitement. Khvostov had to resign within a week and Boris Stürmer was appointed in his place. In July Aleksandr Khvostov, not in good health, was appointed as Minister of Interior (after the Brusilov Offensive Romania joined the Allies in August and attacked Transylvania). In September Alexander Protopopov, had been appointed as his successor. Protopopov, an industrialist, and landowner, raised the question of transferring the food supply from the Ministry of Agriculture to the Ministry of the Interior. A majority of the zemstvo leaders announced that they would not work with his ministry. His food plan was universally condemned. In October Vladimir Sukhomlinov was released from prison on the instigation of Alexandra, Rasputin, and Protopopov (on 24 October (O. S) the Kingdom of Poland was established by its occupiers). This time the public was outraged and the opposition parties decided to attack Stürmer, his government, and the "Dark forces". For them Stürmer simply let matters drift. The opposition parties decided to attack Stürmer, his government and the "Dark forces". Since Stürmer has been in power Rasputin's authority has greatly increased. For the liberals in the parliament, Grigori Rasputin, who believed in autocracy and absolute monarchy, was one of the main obstacles.

Төмендеу

1 қарашада Павел Милюков, Штурмердің саясаты Үштік Одақты қауіпке тікелей ұшыратқанын түсініп, ақпаннан бері жиналмаған Императорлық Думада өзінің танымал "ақымақтық па, сатқындық па" деген сөйлемін жасады. Ол үкіметтің көптеген кемшіліктерін көрсетті. Александр Керенский министрлерді "жалдамалы кісі өлтірушілер" және "қорыққандар" деп атады, сондай-ақ олардың "нашар Гришка Распутиннің басшылығымен" әрекет ететінін айтты. Штурмер барлық министрлерімен бірге залдан шығып кетті. 10 қарашада ол қызметтен алынды, ал сыртқы істер министрлігін уақытша оның орынбасары Анатолий Нератов басқарды. Француз елшісі Морис Палеологтың айтуынша, Штурмер ойран болған адам сияқты көрінді. Қызметтен кеткеннен кейін Штурмер Төртінші Думаға депутаттыққа түсуге ұсыныс білдірді. 1917 жылғы ақпан революциясынан кейін Ресей Уақытша үкіметі оны тұтқындады және қыркүйек айында Петр және Павел бекінісінің ауруханасында (немесе Крести түрмесінде) бүйрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды.