Александр Трепов: Ресей империясының премьер-министрі

Кіріспе

Ресейдің премьер-министрі (1862–1928)

Александр Федорович Трепов (30 қыркүйек 1862 – 10 қараша 1928) 1916 жылдың 23 қарашасынан 1917 жылдың 9 қаңтарына дейін Ресей империясының премьер-министрі болды. Ол консерватор, монархист, Ресей Ассамблеясының мүшесі және Григорий Распутиннің ықпалына қарсы орташа реформаларды қолдаушы болды.

Ерте өмір

Александр 1864 жылы қаңтар көтерілісін басуға қатысқан, 1873-1878 жылдары Санкт-Петербургтің губернаторы болған генерал Федор Треповтің төрт ұлының ең кішісі болды. Оның үш ағасы да Николай II тұсында жоғары лауазымдарда болды. Парламенттік партияның ұлтшыл депутаты А.И. Савенконың айтуынша, Александр "ағаларының ішіндегі ең ақылдысы, қабілетті, өте табанды, мінезі зор адам" болған. Александр Ұлы патшаның сарайдағы корпусында білім алған. Ол Ішкі істер министрлігінде (1889–1892) жұмыс істеді, Перейславль уездінің дворяндық маршалы (1892–1895) және мемлекеттік хатшының көмекшісі (1899) болып сайланды. 1905 жылғы 18 ақпандағы жарлыққа және 17 қазандағы манифестке сәйкес Александр Мемлекеттік Думаның жоспасын әзірлеуге арналған арнайы комиссия мүшесі болып тағайындалды. Ол 1905–1906 жылдардағы революция кезінде ішкі істер министрінің орынбасары болып қызмет еткен, тәртіпсіздіктерді басуда үлкен рөл атқарған және елдің нақты билеушісі ретінде сипатталған генерал Дмитрий Федорович Треповтың ағасы болды. 1906 жылы Трепов Сенаттың сенаторы болды. Белгісіз жылы ол Батыс Еуропаның парламенттік жүйелерін зерттеу үшін шетелге жіберілді. 1914 жылы Мемлекеттік кеңеске тағайындалды. 1915 жылғы 12 қарашада (30 қазан бойынша ескі стиль) Трепов Көлік, темір жол және байланыс министрі болып тағайындалды, Григорий Распутин бұл шешімге ренжіді. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Мұрманск мұзсыз порты мен Шығыс майданы арасындағы көлік байланысын жақсарту үшін соғыс тұтқындарының көмегімен Киров темір жолын салды. Үлкен қалаларда азық-түлік мәселесі өте қиын болды. Александр Наумов әскери, ішкі істер, байланыс, ауыл шаруашылығы және қаржы министрлерінен құралған арнайы кеңес құруды ұсынды. Оның төрағасы Трепов болды. 1916 жылғы 1 қаңтарда Трепов Иван Горемыкин үкіметінде көлік министрі болды, оның орнын Борис Штюрмер басты. Трепов темір жол салу жоспарын жасырын түрде жасап, үкіметке ұсынды. Трепов тез арада лауазымына бекініп, өзінің амбициясы одан да зор екенін көрсетті. Өзін қабілетті ұйымдастырушы ретінде танытқан Трепов енді келесі премьер-министр болуға ниеттенді. Наумовтың айтуынша, Трепов Министрлер кеңесінің ең темпераментті және сөйлеуге шебер мүшесі болды, ол парламенттік жүйені ілгерілетуге уәде берді, бірақ көлік министрі лауазымын сақтап қалды. Треповтың мәлімдемесінде муниципалдық басқаруды жедел реформалау, ауылдық муниципалитеттерге кеңесшілерді қосу және білім берудегі ұлттық және діни шектеулерді жою туралы уәделер болды. Орландо Фигстің пікірінше, бұл ресейлік либералдардың үкіметпен келісуге соңғы мүмкіндігі болды. Протопопов "Распутиннің қолшоқшысы" болды және психикалық денсаулығына қатысты күмәндер болды. 19 қарашада Трепов Думаның өтініші бойынша азық-түлік мәселесін ауыл шаруашылығы министрлігіне толық беру туралы мәлімдеді, бірақ социалистер оған қарсы шу көтерді. Депутаттар "Министрлерді құлату керек! Протопоповқа қарсы!" деп ұран салды. Покровский Ресейдің Орталық державалармен бейбітшілік шартына қол қоймайтынын айтты, бұл үлкен қолдауға ие болды. 7 желтоқсанда министрлер кабинеті Протопоповтың императорға барып отставкаға кетуін талап етті, бірақ патшаның, оның әйелі Анна Вирубованың және Распутиннің өтініші бойынша Протопопов лауазымында қалды. Генерал А.А. Мосоловтың, оның жеңешесінің көмегімен Трепов саясаттан кеткен жағдайда Распутинге үлкен ақша сомасы, күзетшілер және үй ұсынды. Трепов Распутинге Сибірге қайтып, енді саясатқа араласпауы үшін 200 000 рубль ұсынды. Распутин ұсыныстан бас тартып, Александраға хабарлады. Патша 12 желтоқсанда Треповты қабылдады. 13 желтоқсанда Распутин Треповтың ықпалынан сақтандырды. Александра күйеуіне Треповқа қарсы хат жазды, тіпті патшайым Треповты аспапқа беруді қалады. Бернард Парестің сөзінше, Трепов, мүмкін, Царское Село лицейінің кураторы болып тағайындалған, ол 1917 жылғы 1 ақпанда патшамен кездесті. Қазан революциясынан кейін оны Чека тұтқындады. Трепов графпен императорлық отбасын қорғау үшін ынтымақтастық жасады. 1918 жылдың күзінен 1919 жылдың қаңтарына дейін ол Хельсинкиде "Финляндиядағы орыс мәселелері жөніндегі арнайы комитетті" басқарды. 1920 жылдары Трепов Францияға эмиграциялап, ақ әскерді қолдады. Ол "Орыс монархиялық ұйымдары одағының" президенті болды. 1921 жылы ол және оның жеңешесі Александр Мосолов Бад-Рейхенхаллда өткен "Congrès monarchiste russe" құрылтайына қатысты. 1928 жылы қайтыс болып, Ниццадағы орыс православие зиратында жерленді.

Alexander was the youngest of the four sons of general Fyodor Trepov, who was involved in the suppression of the January Uprising in 1864 and between 1873 and 1878 served as Governor of St Petersburg. All of his three brothers held senior positions during the reign of Nicholas II. According to MP nationalist AI Savenko, Alexander was "the most intelligent of the brothers, capable, very determined, with lots of character". Alexander was educated in His Majesty's Page Corps. He worked in the Ministry of the Interior (1889–1892), was elected Marshal of Nobility of Pereiaslavl Uezd (1892–1895), and assistant State Secretary (1899). Alexander was appointed as a member of the special commission to draft a plan for a State Duma, according to the rescript of February 18, 1905, and the Manifesto of October 17. He was the brother of General Dmitri Feodorovich Trepov, who during the Revolution of 1905/1906 served as deputy minister of the interior, played a major role in the repression of unrest and was described as the real ruler of the country. Trepov became senator in the Governing Senate in 1906. In an unknown year he was sent abroad to study the parliamentary systems of Western Europe. In 1914 he was appointed in the State Council. Trepov was appointed Minister of Transport, Railways and Communication on November 12 (30 October O. S.), 1915, and Grigori Rasputin was grieved. He developed the Kirov Railway, constructed with a number of war prisoners, to improve the transport connections between the ice free port of Murmansk with the Eastern Front during World War I. The food problem in the big cities was a difficult issue. Aleksandr Naumov suggested to create a special meeting of five Ministers on Military, Internal Affairs, Communications, Agriculture, and Finance. It was headed by Trepov. On 1 January 1916 Trepov became minister of Transport under Ivan Goremykin, who was succeeded shortly after by Boris Stürmer. Trepov had secretly designed a plan of railway construction and introduced it in government. Trepov quickly established himself in office and showed that his ambition went further. Having proven himself to be a competent organizer, Trepov was now willing to become the next prime minister. According to Naumov, Trepov was one of the most temperamental and talkative members of the Council of Ministers, promising to promote a parliamentary system, but keeping his position of transport minister. Trepov's declaration contained promises to urgently reform the municipal government, to enter the rural municipality district council and to remove national and religious restrictions to education. According to Orlando Figes it was the Russian liberals final opportunity to 'make their peace' with the government. Protopopov being a 'protege of Rasputin'. and supposedly having mental problems. On 19 November Trepov declared full transfer of the food issue at the request of the Duma to the ministry of agriculture. but was loudly hissed at by the Socialists. The deputies shouted "down with the Ministers! Down with Protopopov!". Pokrovsky said that Russia would never sign a peace treaty with the Central Powers, which caused a storm of applause. On 7 December the cabinet demanded that Protopopov should go to the emperor and resign, but at the request of the Tsar, his wife, Anna Vyrubova and Rasputin combined the pro peace Protopopov stayed in his job. With the help of general A. A. Mosolov, his brother in law, Trepov offered a substantial amount of money, a bodyguard and a house to Rasputin, when he would leave politics. Trepov had offered Rasputin 200,000 roubles in cash to return to Siberia and never again involve himself in politics. Rasputin refused the offer and informed Alexandra. The tsar received Trepov on Monday the 12th Dec. On 13 December Rasputin warned against the influence of Trepov. Alexandra reacted with a letter to her husband against Trepov. the tsarina even wanted Trepov hanged. According to Bernard Pares Trepov was probably appointed as a curator at the Tsarskoye Selo Lyceum, where he met the tsar on February 1, 1917. After the October Revolution he was arrested by the Cheka. Trepov collaborated with Count to protect the imperial family. From autumn 1918 to January 1919 he led in Helsinki the "Special Committee for Russian in Finland". In the 1920s Trepov emigrated to France, from where he supported the White Army. He became president of the "Union des Organisations monarchiques russes". In 1921 he and his brother in law Alexander Mosolov participated in the "Congrès monarchiste russe", organized in Bad Reichenhall. He died in 1928 and was buried at the Russian Orthodox Cemetery, Nice.

Басқа

Некролог The Times газетінде, 12 қараша 1928 ж., дүйсенбі күні, 18-бетте жарияланған (ескі транслитерация бойынша Трепофф аты қолданылған).