Хейн Доннер – голланд шахмат шебері (1927-1988). Нидерланд чемпионатының үш дүркін жеңімпазы, ФИДЕ GM атағын алған. Шахмат олимпиадаларының қатысушысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Нидерланд шахмат гроссмейстері (1927–1988)
Dutch chess grandmaster (1927–1988)
Йоханнес Хендрикус (Хейн) Доннер (6 шілде 1927 – 27 қараша 1988) – голландиялық шахмат гроссмейстері және жазушы. Доннер Гаагада дүниеге келген және 1954, 1957 және 1958 жылдары Нидерланд чемпионатында жеңіске жеткен. Ол 1956 жылғы Халықаралық шахмат турниріне қатысып, Ларсен мен Даргадан кейін үшінші орын алды. 1959 жылы FIDE, Әлемдік шахмат федерациясы, оған гроссмейстер (GM) атағын берді. Доннер Нидерланд құрамасы сапында 11 рет (1950–1954, 1958–1962, 1968, 1972–1978) шахмат олимпиадаларына қатысты. Ол Нидерландтың бұрынғы әлеуметтік қызметтер және жұмыспен қамту министрі Пит Хайн Доннердің сіңілісінің ұлы болды. 1983 жылғы 24 тамызда Доннер инсульт алды және "уақытында болды, себебі 56 жаста шахматты 26 жастағыдай ойнамайсың" деп жазды. Инсульттің кесірінен ол "бір түрлі қарттар үйі" деп сипаттаған Врейдегофқа көшіп барды. Ол жүре алмады, бірақ бір саусағымен теруді үйреніп, NRC Handelsblad және Schaaknieuws газеттеріне мақалалар жазды. Гарри Мулиштің "Жәннатты ашу" романындағы (және фильмдегі) Онно Квист кейіпкері Доннердің өміріне негізделген.
Johannes Hendrikus (Hein) Donner (July 6, 1927 – November 27, 1988) was a Dutch chess grandmaster and writer. Donner was born in The Hague and won the Dutch Championship in 1954, 1957, and 1958. He took part in the Internacional Chess Tournament (1956), Donner came third, behind Larsen and Darga. FIDE, the World Chess Federation, awarded him the GM title in 1959. He played for the Netherlands in the Chess Olympiads 11 times (1950–1954, 1958–1962, 1968, 1972–1978). He was the uncle of the former Dutch Minister of Social Affairs and Employment, Piet Hein Donner. On August 24, 1983, Donner suffered a stroke, which he wrote happened "just in time, because when you are 56 you do not play chess as well as you did when you were 26". After surviving the stroke, he went to live in Vreugdehof, which he described as "a kind of nursing home". He was unable to walk, but had learned to type with one finger, and wrote for NRC Handelsblad and Schaaknieuws. The character Onno Quist in the novel (and film) The Discovery of Heaven by Harry Mulisch is based on Donner.
Баспасөзші
Доннер шахмат мақалаларының авторы және жазушы болған. Ол әйелдер, саясат және голландтық гроссмейстер Лодвейк Принс сияқты тақырыптардағы ашық және көбінесе қайрылымды пікірлерімен танымал болды, Доннер оны "атты епископтан ажырата алмайды" деп мәлімдеген. 1987 жылы "De Koning" ("Патша") кітабы жарық көрді, онда оның шахмат мақалаларының 162-сі жинақталған, соңғысынан басқа барлығы 1950-1983 жылдар аралығында жазылған, оларды Тим Краббе мен Макс Пэм жинаған. Сондай-ақ 1987 жылы Доннер Нидерландтың ең беделді әдеби сыйлықтарының бірі – Henriёtte Roland Holst сыйлығын "Na mijn dood geschreven" ("Менің өлімімнен кейін жазылған") атты NRC Handelsblad газеті үшін жазған шағын мақалаларының таңдамасы үшін алды. Бұл кітаптың қысқартылған нұсқасы 1990 жылдары ағылшын тілінде жарық көрген.
Donner was also a chess columnist and writer. He was famous for his outspoken and often outrageous columns about subjects such as women, politics, and fellow Dutch grandmaster Lodewijk Prins, whom Donner claimed "cannot tell a knight from a bishop". In 1987, the book De Koning ("The King") was published, which contained 162 of his chess columns, all but the last written between 1950 and 1983, collected by Tim Krabbé and Max Pam. Also in 1987, Donner received the Henriёtte Roland Holst Prize, one of the Netherlands' most prestigious literary awards, for Na mijn dood geschreven ("Written after my death"), a selection from the mini columns he had written for NRC Handelsblad. An abridged edition had previously appeared in English in the 1990s.