Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиядағы саяси партия
Political party in Italy
Италиялық демократиялық социалистер (SDI) – Италиядағы социал-демократиялық саяси партия. Партия итальяндық социалистердің тікелей жалғасы және тарихи итальяндық социалистік партияның заңды мұрагері еді. Италиялық демократиялық социалистік партия және басқа шағын партиялармен бірге оған біріктірілді. Партияның ұзақ жылдар бойы басшысы Эмилия-Романьяның бұрынғы президенті Энрико Бозелли болды (1990–1993). 2007 жылы SDI, PSI-нің басқа да ұрпақтарымен бірігіп, қазіргі Италия социалистік партиясын құрды.
The Italian Democratic Socialists (, SDI) was a social democratic political party in Italy. The party was the direct continuation of the Italian Socialists, the legal successor of the historical Italian Socialist Party. The Italian Democratic Socialist Party, the other long time Italian social democratic party, was merged into it along with other minor parties. The party's long time leader was Enrico Boselli, a former president of Emilia Romagna (1990–1993). In 2007, the SDI were merged with other descendants of the PSI to form the modern day Italian Socialist Party.
Алғашқы жылдар
SDI 1998 жылы итальяндық социалистердің (Энрико Бозелли, Роберто Виллетти және Оттавиано Дель Турко), итальяндық демократиялық социалистік партияның (Джан Франко Шиетрома және Джорджио Карта), Еңбек федерациясының бір бөлігі, социалистік партияның бір бөлігі (Уго Интини) және социалистік лиганың (Клаудио Мартелли және Бобо Кракси) бірігуімен құрылды. Ұлттық сахнаға алғаш рет шыққанда, 1999 жылы Италияда өткен Еуропалық парламент сайлауында SDI 2,2% дауыс жинап, екі еуропарламент депутатын сайлады. 1999 жылдың желтоқсанында SDI қысқа мерзімді орталықшыл одақ құрды ("The Clover" – «Көкек»), Республика үшін одақ және Италия Республикалық партиясымен бірге, ол 1999 жылдың желтоқсанында Д’Алема I кабинетінің құлауына себеп болды. SDI қайтадан орта-солшыл коалицияның «Зәйтүн ағашы» құрамына кірді және 2000 жылы бастапқыда «Демократия – бостандық» – «Дейзи» бірлескен тізіміне енгізуге ұсынылды, бірақ одақтағы христиандық бағытталған партиялар, әсіресе Италия халық партиясы бас тартты. 2001 жылғы Италиядағы жалпы сайлауда SDI «Күнбағыс» («The Sunflower») атты ерекше одақ құрды, ол «Жасылдар» федерациясымен бірге болды. Бірақ сайлаудан кейін саяси келіспеушіліктер және көңіл көншітпейтін сайлау нәтижесіне байланысты таратылды: дауыстардың 2,2% (1999 жылы екі партияның бірлескен нәтижесі 4,0% болған еді). 2004 жылы Италияда өткен Еуропалық парламент сайлауында «Зәйтүн ағашы» тізімі бойынша екі SDI депутаты сайланды.
The SDI were founded in 1998 by the merger of the Italian Socialists (Enrico Boselli, Roberto Villetti, and Ottaviano Del Turco), the Italian Democratic Socialist Party (Gian Franco Schietroma, and Giorgio Carta), a portion of the Labour Federation, a portion of the Socialist Party (Ugo Intini), and the Socialist League (Claudio Martelli and Bobo Craxi). In their first appearance on the national stage, the 1999 European Parliament election in Italy, the SDI won 2.2% of the votes and two MEPs. In December 1999, the SDI formed a short lived centrist alliance (The Clover) with the Union for the Republic and Italian Republican Party, which was responsible for the fall of the D'Alema I Cabinet in December 1999. The SDI re entered The Olive Tree of the centre left coalition and in 2000 they were originally touted for inclusion in the Democracy is Freedom – The Daisy joint list, before being rejected by the Christian inspired parties of the alliance, notably including the Italian People's Party. For the 2001 Italian general election, the SDI formed an unusual alliance (The Sunflower) with the Federation of the Greens, which was disbanded soon after the election due to political divergences and ultimately to the disappointing electoral result: 2.2% of the vote, while the two parties' combined result in 1999 had been 4.0%. In the 2004 European Parliament election in Italy, two SDI MEPs were elected on the United in the Olive Tree ticket.
Ұстадағы гүл
2001 жылы Клаудио Мартелли мен Бобо Кракси партиядан шығып, Джанни Де Михелиспен бірге Жаңа итальяндық социалистік партиясын (NPSI) құрды, ол оңшыл орталық коалициясының «Еркіндік үйі» бірлестігіне қосылды. 2004 жылы Джорджио Карта партиядан шығып, Италия демократиялық социалистік партиясын қайта құрды. 2005 жылы SDI итальяндық радикалдармен одақтасып, «Жұдырықтағы раушан» (RnP) сайлау тізімін құрды. 2006 жылы Клаудио Синьориленің Социалистік бірлігі SDI-ге қосылды, ал NPSI-дің бірқатар мүшелері, Донато Робилотта сияқты, Реформашы социалистерді құрып, тікелей RnP-ге қосылды. 2006 жылғы Италиядағы жалпы сайлауда RnP тізімі дауыстардың 2,6% ғана жинады, бұл одақтас болғанға дейінгі екі партияның көрсеткіштерінен әлдеқайда төмен болды. Себебі радикалдар солтүстіктегі өз бекіністеріндегі сайлаушыларын «Forza Italia» партиясына жоғалтты, ал социалистер оңтүстікте «Зәйтүн ағашы» партияларына ықпалын жоғалтты.
In 2001, Claudio Martelli and Bobo Craxi left the party to form, along with Gianni De Michelis, the New Italian Socialist Party (NPSI), which joined the House of Freedoms of the centre right coalition, while in 2004 Giorgio Carta left to re establish the Italian Democratic Socialist Party. In 2005, the SDI entered in alliance with the Italian Radicals, forming the Rose in the Fist (RnP) electoral list. In 2006, the Socialist Unity of Claudio Signorile joined the SDI, while some members of NPSI, as Donato Robilotta, founded the Reformist Socialists and directly joined the RnP. In the 2006 Italian general election, the RnP list won only 2.6% of the vote, much less than the combination of the two parties before the alliance, as the Radicals lost voters in their strongholds in the North to Forza Italia, while the Socialists lost ground in the South to The Olive Tree parties.
Социалистік партия
2007 жылдың сәуірінде партиялық съезде Бозелли барлық итальяндық социал-демократтарға және әсіресе ескі итальяндық социалистік партиясының қалдықтарына ашық социалистік құрылтай жиналысын ұсынды, ал Оттавиано Дель Турко Демократиялық партияға (ДП) SDI-дің кіруін қолдады. Бозелли 787 дауыстан 784-імен, 3 дауыс бұзушылықпен партия хатшысы болып қайта сайланды. Мамыр айында Дель Турко және оның фракциясы SDI-ден шығып, Реформалық альянсты құрды, ол ДП-ге бірікті. Бірнеше топ, соның ішінде Жаңа итальяндық социалистік партиясының көп бөлігі, «Итальяндық социалистер», «Демократия және социализм» және «Бесіндегі қызғалдақ» қауымдастығы SDI-мен күш біріктіруге келісті. Бұл 2007 жылдың 5 қазанында олардың бірігіп, біртұтас Социалистік партия құруымен болды, кейіннен 2009 жылдың 7 қазанында сол аттас тарихи партияны еске алу үшін Италия Социалистік партиясы деп аталды. Жаңа партия 2008 жылғы Италияның жалпы сайлауында 1,0% дауыс алып, парламентке өкіл жібермеді.
During a party convention in April 2007, Boselli launched the proposal of a Socialist Constituent Assembly, open to all the Italian social democrats and especially to the remnants of the old Italian Socialist Party, while Ottaviano Del Turco supported the entry of the SDI in the Democratic Party (PD). Boselli was re elected secretary of the party with 784 votes out of 787 and 3 abstentions. In May, Del Turco and his faction left the SDI and formed the Reformist Alliance , which would merge into the PD. Several groups, including a large portion of the New Italian Socialist Party, The Italian Socialists, Democracy and Socialism, and the Association for the Rose in the Fist, decided to join forces with the SDI. This happened on 5 October 2007, when they were merged into a unified Socialist Party, later renamed the Italian Socialist Party on 7 October 2009 to recall the historical party of the same name. The new party obtained 1.0% of the vote and no seats in Parliament in the 2008 Italian general election.