Музыкалық аспаптар орындау үшін паркте, бақта орналасқан, әсем безендірілген құрылыс – бұл бандстенд. Тарихы, мақсаты және архитектуралық ерекшеліктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Концерт кезінде музыкалық топтарды орналастыруға арналған құрылым
Structure designed to accommodate bands during concerts
Музыкалық аспаптар (кейде музыкалық киоск) – парктерде, бақтарда, пирстерде немесе жабық кеңістіктерде орналасқан, концерттерде музыкалық топтардың өнер көрсетуіне арналған дөңгелек, жартылай дөңгелек немесе көпбұрышты құрылым. Бұл қарапайым құрылыс әсемдік пен назар ошағын құрумен қатар, дыбыстың жақсы таралуына мүмкіндік береді және ашық ауада болса, ауа райының өзгеруінен қорғайды. Формасы жағынан музыкалық аспаптар Азия елдерінде ерте заманнан бері кездесетін ашық жақтары бар павильондар үлгісінде салынған, әшекейлі еуропалық бақшалық беседкаларға ұқсайды.
A bandstand (sometimes music kiosk) is a circular, semicircular or polygonal structure set in a park, garden, pier, or indoor space, designed to accommodate musical bands performing concerts. A simple construction, it both creates an ornamental focal point and also serves acoustic requirements while providing shelter for the changeable weather, if outdoors. In form bandstands resemble ornamental European garden gazebos modeled on outdoor open sided pavilions found in Asian countries from early times.
Шығу тегі
XVIII-XIX ғасырларда осындай ғимараттар Лондон мен Париждің сәнді бақтарында кездесетін, онда музыканттар қонақтарға тамақ ішкенде және билегенде музыка орындайтын. Кейіннен олар көптеген елдерде ашық ауада ойын-сауық үшін қоғамдық орындарға салынды. Ұлыбританиядағы көптеген оркестр сахналары Виктория дәуірінде, британдық мыс қоры қозғалысы кең таралған кезде пайда болды. Кішкентай оркестр сахналары көбінесе беседкадан айырмашылығы шамалы. Голливуд Боулдағыдай үлкен оркестр сахналары оркестр қабығы деп аталады және әдетте шардың төрттен бір бөлігіне ұқсас пішінге ие. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін көптеген оркестр сахналары қолданыстан шығып, тозығы жеткенімен, «Оркестр марафоны» мәдени жобасы 2008 жылдан бері Ұлыбритания бойынша тегін тікелей концерттер өткізуге мүмкіндік берді.
During the 18th and 19th centuries this type of performance building was found in the fashionable pleasure gardens of London and Paris where musicians played for guests dining and dancing. They were later built in public spaces in many countries as practical amenities for outdoor entertainment. Many bandstands in the United Kingdom originated in the Victorian era as the British brass band movement gained popularity. Smaller bandstands are often not much more than gazebos. Much larger bandstands such as that at the Hollywood Bowl may be called bandshells and usually take a shape similar to a quarter sphere. Though many bandstands fell into disuse and disrepair in the post World War II period, the cultural project the Bandstand Marathon has seen bandstands across the UK utilized for free live concerts since 2008.
Ұлыбритания тарихы
Көптеген оркестрлік сахналар орналасқан саябақтар өнеркәсіптік революцияға жауап ретінде құрылды, жергілікті билік қалалардағы жағдайдың нашарлап бара жатқанын түсінгенде, халықтың демалуы үшін жасыл, ашық кеңістіктердің қажеттілігі артып келе жатқанын байқады. Ұлыбританиядағы алғашқы оркестрлік сахна 1861 жылы Оңтүстік Кенсингтондағы Корольдік бағбандық қоғамының бағында салынды. Оркестрлік сахналар тез арада үлкен танымалдылыққа ие болды және 19 ғасырдың соңына қарай саябақтар үшін қажеттілік деп есептелді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде соғысқа көмектесу мақсатында көптеген оркестрлік сахналардың темір бұйымдары балқытылып, қару-жарақ пен артиллерия жасауға қолданылды. Көптеген оркестрлік сахналар тозығы жетіп, 1940-1950 жылдары жабылды. Кино және теледидар сияқты басқа да ойын-сауық орындарының танымалдылығы артып, дәстүрлі демалыс саябақтары өз тартымдылығын жоғалтты. 1979 мен 2001 жылдар аралығында елдегі тарихи саябақтардағы 438 оркестрлік сахнаның жартысынан астамы бұзылды, қиратылды немесе ұзақ уақыт пайдаланылмады. 1990 жылдардың соңында Ұлттық лотерея және Мұра лотерея қоры елдегі оркестрлік сахналарды қалпына келтіруге және қайта жаңартуға айтарлықтай қаржы инвестициялады. Осы қаржының нәтижесінде сексеннен астам оркестрлік сахна толыққанды қалпына келтірілді немесе жаңадан салынды. 1996 мен 2010 жылдар аралығында саябақтарға 500 миллион фунт стерлингтен астам инвестиция жасалды, осы қаражаттың көп бөлігі оркестрлік сахналарды қалпына келтіруге және салуға жұмсалды.
The parks where most bandstands are found were created in response to the Industrial Revolution, when local authorities realized worsening conditions in urban areas meant there was an increasing need for green, open spaces where the general public could relax. The first bandstands in Britain were built in the Royal Horticultural Society Gardens, South Kensington in 1861. Bandstands quickly became hugely popular and were considered a necessity in parks by the end of the 19th century. To assist the war effort during World War II, iron fittings were removed from many bandstands to be melted down and transformed into weapons and artillery. Many bandstands fell into disrepair and were boarded up in the late 1940s and 1950s. Other attractions – such as the cinema and television – were becoming increasing popular and traditional recreational parks lost much of their appeal. Between 1979 and 2001, more than half of the 438 bandstands in historic parks across the country were demolished, vandalized or in a chronic state of disuse. In the late 1990s the National Lottery and Heritage Lottery Fund invested a substantial sum in the restoration and rebuilding of bandstands across the country. As a result of this funding, over eighty bandstands were either fully restored or replaced. Between 1996 and 2010 there was over £500 million worth of investments in parks a significant chunk of this money was spent on the restoration and building of bandstands.
АҚШ тарихы
Газебо оркестрлік стендтер АҚШ-та Азамат соғысынан кейін (1861–65) кездесетін, кез келген қаланың мыс және соқпалы аспаптардан құралған "корнет" оркестрлерін орналастыру үшін пайда болды. Стильдері экзотикалық "маврлық" дизайннан бастап, диірмен жұмысымен безендірілген қарапайым ағаш павильондарға дейін әртүрлі болды. Олар паркте, сот алаңдарында және жәрмеңкелерде кездеседі. 1893 жылы Чикагода өткен Дүниежүзілік Колумбия көрмесінен кейін, атақты Мидуэйге негізделген ойын-сауық парктері танымал болды. Мұндай орталықтарды көбінесе троллейбус компаниялары демалыс күндері жолаушыларды тасымалдау үшін құрды. Осы паркте оркестрлік стендтер мен би павильондары маңызды бөліктер болды. Олардың көпшілігі қазір жоқ. 1900 жылдан кейін көптеген паркте сахнаны қоршап тұрған тікбұрышты павильондар және дыбысты бағыттауды қамтамасыз ететін акустикалық қабықшалар пайда болды. 20-ғасырда акустикалық қабықшалардың стильдері әртүрлі болды. 1913 жылы Франк Ллойд Райт Чикагодағы Мидуэй бағы үшін (1929 жылы бұзылған) шеттері тірегішпен бекітілген, қанатты шатыры бар және бүйірлік тіректері жоқ еркін тұрған оркестрлік қабықшаны жобалады. Осы дизайнның түрлері ғасыр соңына қарай салынды. 1928 жылы Калифорниядағы Голливуд Боул қабықшасын, Райттің ұлы Ллойд Райт жобалап, ол 1930-жылдардағы бетонды, ағымдағы үлгідегі оркестрлік қабықшаның прототипі болды. Осы қабықшалардың көпшілігі ерекше концентрлі доғаларымен АҚШ-тағы паркте сақталған ескерткіштер болып табылады. Тарихи оркестрлік стендтерді сақтау жергілікті бастамаларға байланысты. Олардың кейбіреулері тарихи ауданның бөлігі ретінде Ұлттық тарихи орындар тізіміне енген. Оларды концерттер өткізу үшін үздіксіз пайдалану оларды күтіп ұстауға ынталандырады. Мүмкін болмаған жағдайда, оларды тарихи ескерткіш ретінде ғана сақтау керек. Көптеген жерлерде бір орында үш-төрт оркестрлік стенд салынды. Осыған байланысты бұрынғы құрылыстардың суреттері мен фотосуреттерін тарихи дерек ретінде сақтау маңызды.
Gazebo bandstands appeared in the United States after the Civil War (1861–65) to accommodate the brass and percussion "cornet" bands found in towns of every size. Styles ranged from exotic ″Moorish″ designs to ordinary wood pavilions with mill work trim. They were found in parks, court house squares and fairgrounds. Following the Worlds Columbian Exposition (world's fair) of 1893 in Chicago, amusement parks based on the famous Midway became popular. These were often established by trolley companies to provide a trolley destination on weekends. Bandstands and dance pavilions were an essential feature of these parks. Most are no longer in existence. After 1900, rectangular pavilions enclosing a stage and acoustical shell providing directional sound appeared in many parks. Styles of acoustical shells took several forms during the 20th century. In 1913 Frank Lloyd Wright designed a freestanding bandshell with edge–supported cantilever roof and no side posts for his Midway Gardens (demolished 1929) in Chicago. Variations on this design were built later in the century. The 1928 Hollywood Bowl shell in California designed by Wright's son Lloyd Wright was a prototype for the streamlined concrete bandshell of the 1930s. Many of these shells with their distinctive concentric arches survive as landmarks in parks across the US. Preservation of historic bandstands is by local initiative. Some are on the National Register of Historic Places, usually as part of a historic district. Continuous use as performing venues is a good incentive to keep them maintained. When this is not possible they must be maintained solely as historic landmarks. In many places a succession of bandstands, sometimes as many as three or four, were built on the same site. Because of this practice it is important to preserve postcards and photographs of earlier structures as a historical record.
Англия
1993 жылы Deal Memorial Bandstand 1989 жылы Deal казармасындағы жарылыстан қаза болған он бір музыканттың құрметіне ашылды. Бұл музыкалық орынды тұрғызуға халықтан ақша жиналды және оны күтіп ұстау жұмысын еріктілер атқарады. Жартылай дөңгелек формадағы оркестрлік орынның жақсы мысалы – 1935 жылы құйма темірден жасалған бұрынғы дөңгелек оркестрлік орынның орнына салынған Истборн оркестрлік сахнасы. Херн-Бей, Кентте, мыспен қапталған күмбездермен жабылған сахнасы мен кафесі бар толық жабық оркестрлік орын бар. Хоршам қаласының Карфакс алаңында 1892 жылы Глазгодағы Сарацен құю зауытында Уолтер Макфарлейн мен компаниясы салған өте ескі оркестрлік стенд орналасқан, ал оның жанындағы саябақта тағы біреуі бар. Ол жаяу жүргіншілерге ыңғайлы болу үшін бастапқы орнынан сәл жылжытылып, 1978 жылы Хоршам қоғамы мен қалалық кеңес қаражатымен қайта жөнделді. 1992 жылы мұражай мұрағаттарынан түпнұсқа эскизі табылып, ол бастапқы түс схемасына келтірілді.
In 1993, the Deal Memorial Bandstand was opened as memorial to the eleven bandsmen killed by 1989 Deal barracks bombing. The bandstand was erected by public subscription and is maintained by volunteers. A good example of a semi circular bandstand is the Eastbourne Bandstand, built in 1935 to replace a circular bandstand that stood on cast iron stilts. Herne Bay, Kent contains a totally enclosed bandstand with a stage and cafe area, topped with copper clad domes. There is a very old bandstand at Horsham's Carfax, built in 1892 by Walter Macfarlane & C at the Saracen Foundry in Glasgow, and another one in its adjacent park. It was moved slightly from its original location, to better accommodate pedestrians and then refurbished in 1978 with funds raised by the Horsham Society and with council funding. In 1992, the original design was rediscovered in museum archives and it was then restored to its original colour scheme.
Жалпы және келтірілген дереккөздер
Мартин, Линда және Керри Сегроув (1983). Канаданың қалалық парктері. Оуквилл, Онтарио: Мозаика баспасы. Мусса, Мари-Клэр (1992). Музыкалық киосктердің әдемі дәуірі. Париж: Дю Май. (Халықаралық) Старр, С. Фредерик, ред. (1987). Оберлиннің оркестр орындары кітабы. Вашингтон, округ Колумбия: Preservation Press. (АҚШ)
Martin, Linda and Kerry Segrove (1983). City Parks of Canada. Oakville, Ontario: Mosaic Press. Mussat, Marie–Claire (1992). La Belle Epoque des Kiosques à Musique. Paris: Du May. (International)
Starr, S. Frederick, ed. (1987). The Oberlin Book of Bandstands. Washington DC: Preservation Press. (United States)