Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ армиясының генералы және дәрігері (1838–1915)
US Army general and physician (1838–1915)
Бригад генерал Джордж Миллер Стернберг (8 маусым 1838 – 3 қараша 1915) – АҚШ армиясының дәрігері, алғашқы американдық бактериолог саналады және «Бактериология нұсқаулығын» (1892) жазған. Тиф және сары қызбадан аман қалғаннан кейін, Стернберг малярияның (1881) себебін анықтады, лобарлық пневмонияның (1881) себебін ашты және туберкулез бен тиф қоздырғыштарының (1886) рөлін растады. 1893 жылдан 1902 жылға дейін АҚШ армиясының 18-ші бас дәрігері қызметін атқарған Стернберг, өзінің бағыныштысы майор Уолтер Ридпен бірге тиф пен сары қызбаны бақылау жөніндегі комиссияларға жетекшілік етті. Стернберг Армия медициналық мектебінің (1893; қазіргі Уолтер Рид армиясының ғылыми-зерттеу институты) және АҚШ армиясының медбикелер корпусының (1901) құрылуын қадағалады. Піонер-неміс бактериологы Роберт Кох Стернбергті «Америкалық бактериологияның әкесі» деп атап құрмет көрсетті.
Brigadier General George Miller Sternberg (June 8, 1838 – November 3, 1915) was a U. S. Army physician who is considered the first American bacteriologist, having written Manual of Bacteriology (1892). After he survived typhoid and yellow fever, Sternberg documented the cause of malaria (1881), discovered the cause of lobar pneumonia (1881), and confirmed the roles of the bacilli of tuberculosis and typhoid fever (1886). As the 18th U. S. Army Surgeon General, from 1893 to 1902, Sternberg led commissions to control typhoid and yellow fever, along with his subordinate Major Walter Reed. Sternberg also oversaw the establishment of the Army Medical School (1893; now the Walter Reed Army Institute of Research) and of the U. S. Army Nurse Corps (1901). The pioneering German bacteriologist Robert Koch honored Sternberg with the sobriquet, "Father of American Bacteriology".
Жастар және білім беру
Стернберг Нью-Йорк штатының Отсего округіне қарасты Хартвик семинариясында дүниеге келді және балалық шағының көп бөлігін сонда өткізді. Ол Леви Стернберг пен Маргарет Миллер Стернбергтің тұңғыш баласы еді. Оның әкесі лютеран дін қызметкері болған, және ол XVIII ғасырдың басында Шохари аңғарына қоныс аударған Пфальцтан шыққан неміс отбасының ұрпағы еді. Кейіннен әкесі Хартвик семинариясының директоры болды, және ол сонда білімін бастады. Оның анасы, Маргарет Леверинг (Миллер) Стернберг, Джордж Б. Миллердің қызы еді, ол да лютеран дін қызметкері және семинарияда теология профессоры болған, бұл семинария лютеран мектебі еді. Үлкен отбасының тұңғыш баласы болғандықтан, ол ерте жасынан бастап ересектерге тән жауапкершіліктерді жүктеді. Ол семинариядағы оқуын Куперстаун қаласындағы кітап дүкенінде бір жыл жұмыс істеумен және жақын маңдағы ауылдық мектептерде үш жыл сабақ берумен үзіліске жіберді. Хартвиктегі соңғы жылы ол математика, химия және табиғаттану пәндерінен оқытушы болды. Сонымен қатар, ол Куперстауннан Хорас Латроппен медицинаны оқумен айналысты. Формалды медициналық білім алу үшін ол алдымен Буффалоға, содан кейін Нью-Йорк дәрігерлер мен хирургтар колледжіне (1860 ж. М.Д. дәрежесі) барып оқыды. Бітіргеннен кейін ол практикалық жұмыс істеу үшін Нью-Джерси штатының Элизабет қаласына қоныстанды және Азамат соғысы басталарға дейін сонда тұрды.
Sternberg was born at Hartwick Seminary, Otsego County, New York, where he spent most of his childhood. He was the eldest child of Levi Sternberg and Margaret Miller Sternberg. His father was a Lutheran clergyman, was descended from a German family from the Palatinate, which had settled in the Schoharie Valley in the early years of the 18th century. His father later became principal of Hartwick Seminary in Hartwick, New York, where he started his education. His mother, Margaret Levering (Miller) Sternberg, was the daughter of George B. Miller, also a Lutheran clergyman and professor of theology at the seminary, which was a Lutheran school. As an eldest child of a large family and he was given adult responsibilities from an early age. He interrupted his studies at the seminary with a year of work in a bookstore in Cooperstown and three years of teaching in nearby rural schools. During his last year at Hartwick he was an instructor in mathematics, chemistry, and natural philosophy. He was at the same time pursuing the study of medicine with Horace Lathrop of Cooperstown. For his formal medical training he went first to Buffalo, and later to the College of Physicians and Surgeons of New York (M. D. degree, 1860). After graduation he settled in Elizabeth, New Jersey, to practice, remaining there until the outbreak of the Civil War.
Жас әскери хирург
1861 жылғы 28 мамырда ол АҚШ армиясының ассистент-хирургі болып тағайындалды, ал сол жылдың 21 шілдесінде генерал Джордж Сайкстың дивизиясында қызмет етіп жүрген кезінде Булл-Ран шайқасының бірінші кезеңінде тұтқынға алынды. Ол қашып құтылуға үлгерді және көп ұзамай өз бөліміне қосылып, Вашингтонды қорғауға қатысты. Кейін ол Жарым арал науқанына қатысып, Гейнс Милл және Малверн Хилл шайқастарында қызмет етті. Осы науқан кезінде ол Гаррисон қонысында тайфус қызуымен ауырып, солтүстікке көлікпен жіберілді. Соғыстың қалған бөлігінде ол ауруханада жұмыс істеді, көбінесе Портсмут, Род-Айленд штатындағы Ловелл ауруханасында және Огайо штатының Кливленд қаласында. 1865 жылғы 13 наурызда оған адал және еңбегі сіңген қызметі үшін капитан және майор шені берілді. Соғыстан кейінгі жылдар сол кездегі кіші медициналық офицерлерге тән жиі ауысулармен өтті. Ол 1865 жылғы 19 қазанда Куперстауннан Роберт Расселлдің қызы Луиза Расселге үйленді және оны Миссури штатындағы Джефферсон казармасына алып барды, бірақ көп ұзамай Канзас штатындағы Эллсворт қаласының жанындағы Форт-Харкерге ауыстырылды. Луиза соңғы постқа онымен бірге бармады, бірақ 1867 жылы холера іргесі басталар алдында оған қосылды. Ол 15 шілдеде бірнеше сағаттың ішінде қайтыс болған ауруға шалдыққан алғашқы азаматтардың бірі болды, ал жақын арада фортта шамамен 75 адам қаза тапты.
On May 28, 1861, he was appointed an Assistant Surgeon in the U. S. Army, and on July 21 of the same year was captured at the First Battle of Bull Run, while serving with General George Sykes' division. He managed to escape and soon joined his command in the defense of Washington. He later participated in the Peninsular campaign and saw service in the battles of Gaines' Mill and Malvern Hill. During this campaign he contracted typhoid fever while at Harrison's Landing and was sent north on a transport. During the remainder of the war he performed hospital duty, mostly at Lovell Hospital at Portsmouth, Rhode Island, and at Cleveland, Ohio. On March 13, 1865, he was given the Brevets of captain and major for faithful and meritorious service. The years following the war followed the pattern of frequent moves typical of junior medical officers of the day. He married Louisa Russell, daughter of Robert Russell of Cooperstown, on October 19, 1865, and took his bride to Jefferson Barracks, Missouri, from where he was soon transferred to Fort Harker, near Ellsworth in Kansas. Louisa did not accompany him to the latter post, but joined him in 1867 just prior to an outbreak of cholera. She was one of the first civilians to develop the disease which killed her within a few hours on July 15 and soon claimed a toll of about 75 people at the fort.
Сары қызылша
Губернатор аралында екі жыл және Флорида штатындағы Форт Барранкаста үш жыл (1872–75) Стернберг сары қызылшамен ауырған науқастармен жиі қарым-қатынаста болды, ал соңғы бекетте ол өзі де осы ауруға шалдықты. Ол бұрын жұқтырылған ортадан адамдарды шығарудың тиімділігін байқаған және бұл әдісті Барранкас гарнизонына сәтті қолданды. Осы шақта Стернберг Нью-Орлеан медициналық және хирургиялық журналында екі мақала жариялады («Сары қызылшаның уытының әрекет ету механизмі туралы сауал», 1875 жылдың шілдесі және «Сары қызылшаның табиғи тарихын зерттеу», 1877 жылдың наурызы), бұл оған сары қызылша бойынша сарапшы ретінде атақ әкелді. 1877 жылы аурудан жазылып жатқанда, ол Вашингтон штатының Уолла-Уолла фортына жіберілді, содан кейін сол жылы ол Нез-Персе үндістеріне қарсы жорыққа қатысты. Бос уақытын зерттеулер мен тәжірибелерге арнады, ол осылайша кейінгі жұмыстарының негізін қалады. 1870 жылы ол анемометрді жетілдіріп, автоматты жылу реттегішке патент алды, бірақ ол кейіннен кеңінен қолданылмады. Оның есебінде (1881) Bacillus malariae малярияның пайда болуына қатысы жоқ екені айтылды. Сол жылы Луи Пастермен бірдей, ол пневмококктың ашылғанын хабарлады, ол кейіннен лобарлық пневмонияның қоздырғышы ретінде танылды. Ол АҚШ-та алғаш рет плазмодийдің безгек ауруының (1885) себебі екенін көрсетті және туберкулез бен ішек қызбасының микробтарының себепші рөлін растады (1886). Ол туберкулез микробтарының фотомикрографиясын жасаған алғашқы ғалым болды. Ол сонымен қатар дезинфекция саласындағы алғашқы американдық зерттеуші болды, ол шіру бактерияларымен тәжірибе жүргізуден бастады (1878). Бұл жұмыс Вашингтонда және Балтимордағы Джонс Хопкинс ауруханасының зертханаларында Америкалық қоғамдық денсаулық сақтау қауымдастығының қолдауымен жалғасты. Ол «Жұқпалы ауруларға қарсы дезинфекция және жеке профилактика» (1886) атты мақаласы үшін Ломб жүлдесін алды, ол кейін бірнеше тілге аударылды. Ол 1887 жылы АҚШ армиясының санитарлық-медициналық қызметін («медиктер») құруды қадағалады. Стернберг 1902 жылдың 8 маусымында жасы бойынша зейнетке шықты және өмірінің соңғы жылдарын Вашингтондағы әлеуметтік қызметке, әсіресе тұрғын үйлердің санитарлық жағдайын жақсартуға және туберкулезбен ауырған науқастарға көмек көрсетуге арнады. Стернберг 1915 жылдың 3 қарашасында Вашингтондағы үйінде қайтыс болды.
During two years at Governors Island and three (1872–75) at Fort Barrancas, Florida, Sternberg had frequent contacts with yellow fever patients, and at the latter post, he contracted the disease himself. He had earlier noted the efficiency of moving inhabitants out of an infested environment and successfully applied that method to the Barrancas garrison. At about this time, Sternberg published two articles in the New Orleans Medical and Surgical Journal ("An Inquiry into the Modus Operandi of the Yellow Fever Poison," July 1875, and "A Study of the Natural History of Yellow Fever," March 1877) which gained him status as an authority on yellow fever. While convalescing from his bout with the disease in 1877 he was ordered to Fort Walla Walla, Washington, and later that year he participated in a campaign against the Nez Perce Indians. The spent his spare hours in study and experimentation which laid a foundation for his later work. In 1870 he perfected an anemometer and patented an automatic heat regulator which later had wide negative use. His report (1881) declared that the Bacillus malariae had no part in the causation of malaria. The same year—simultaneously with Louis Pasteur—he announced the discovery of the pneumococcus, eventually recognized as the pathogenic agent of lobar pneumonia. He was the first in the United States to demonstrate the Plasmodium organism as cause of malaria (1885) and to confirm the causitive roles of the bacilli of tuberculosis and typhoid fever (1886). He was the first scientist to produce photomicrographs of the tubercule bacillus. He was also the earliest American pioneer in the related field of disinfection in which he began with experiments (1878) with putrefactive bacteria. This work was continued in Washington and in the laboratories of Johns Hopkins Hospital in Baltimore, under the auspices of the American Public Health Association. For his essay "Disinfection and Individual Prophylaxis against Infectious Diseases" (1886), later translated into several languages, he was awarded the Lomb Prize. He oversaw creation the US Army enlisted hospital corps ("medics") in 1887. Sternberg was retired on account of age on June 8, 1902, and devoted the later years of his life to social welfare activities in Washington, particularly to the sanitary improvement of dwellings and to the care of tuberculous patients. Sternberg died at his home in Washington, on November 3, 1915.
Мүшелік пен марапаттар
Стернберг АҚШ-тың адал легионының әскери орденінің, Потомак армиясының қоғамының, Америка революциясының ұлдары және АҚШ әскери хирургтары қауымдастығының мүшесі болды. Ол Азамат соғысы үгіт-насихат медалімен және Үндістермен жүргізілген әскери науқан медалімен марапатталды. Испан-американ соғысы қызметі медаліне ол өлімнен кейін лайық деп танылды.
Sternberg was a member of the Military Order of the Loyal Legion of the United States, the Society of the Army of the Potomac, the Sons of the American Revolution and the Association of Military Surgeons of the United States. He was awarded the Civil War Campaign Medal and the Indian Campaign Medal. He was posthumously eligible for the Spanish War Service Medal.
Сыйлықтар мен марапаттар
LL.D. құрметті ғылыми дәрежесі, Мичиган университеті (1894)
LL.D. құрметті ғылыми дәрежесі, Браун университеті (1897). Лондон эпидемиологиялық қоғамының, Рим корольдік академиясының, Рио-де-Жанейро медицина академиясының, Америка медицина академиясының және француз гигиена қоғамының құрметті мүшесі. Америка медициналық қауымдастығының, Америка қоғамдық денсаулық сақтау қауымдастығының, Америка Құрама Штаттары әскери хирургтар қауымдастығының, Вашингтон биологиялық қоғамының және Вашингтон философиялық қоғамының мүшесі (бір рет президент болған).
Honorary degree of LL. D., University of Michigan (1894)
Honorary degree of LL. D., Brown University (1897). Honorary member, Epidemiological Society of London, the Royal Academy of Rome, the Academy of Medicine of Rio Janeiro, the American Academy of Medicine, and the French Society of Hygiene. Member (and one time president) of the American Medical Association, the American Public Health Association, the Association of Military Surgeons of the United States, the Washington Biological Society, and the Philosophical Society of Washington (of which he was President in 1900).